João 4

Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT

Sair da comparação

YAM

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Tà Jisòs à rì də bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ yuk də yi bàptɛsə ghak bwìŋ yi nə noŋsə Jon.

¹ Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,

² (Jisòs à sə kà yi bə bo ye bàptɛsə̀. À sə bàptɛsə ŋgàa fàak ye wèŋ.)

² embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.

³ À ye vɛ'nə, yi ye'e me'rə Jùdiyà anə, nə bwi lo mvwe' nzeŋgòŋ Galìli.

³ Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.

⁴ Yi à cu ŋgòlòo, yà' ye də yi nə bɛ' tsoŋ li lɛ mandzə̀ nə̀ nà'a càgə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Sàmàriyà nà'a.

⁴ No caminho, teve de passar por Samaria.

⁵ Ànə geŋ yi gi ca mvwe' nze Sàmàriyà anə fana yi kə dzeŋ mvwe' mʉbuk lak mòk. Wo to fo' də Sekà. Mʉmvwe' ànə à kʉəp mvwe' nzum sə̀ Jàkop ànə fa fo' bohòmo ye Jòsep njamòk, njamòk.

⁵ Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.

⁶ Ndzəp nə̀ Jàkop nə à tu nà' sə nze, nə sə tuk, à ye sə̀' mʉmvwe' ànə. Jisòs à kə̀ dzèŋ fo' ŋga yi wòbə gì. Yi cum tsoŋ fo' sə nze ŋgʉ ndzəp anə. Ànə ye ŋga nùum co maràŋ.Wʉ ndzəp sə̀ wo à tu yà' sə nze|src="Dn00433b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="4:6"

⁶ O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.

⁷ Ŋwà Sàmàriyà mòk tesə və də yi kə tuk ndzəp. Jisòs dʉk fa nà' də nà'a fa yi ndzəp yi no.

⁷ Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.

⁸ Ànə ye yè'sə ŋga ŋgàa fàak ye sə wèŋ à lòwes ndzə ntòlak ŋgòkə̀ ywi və̀ zʉzʉ. Yi sə cum yòŋsə fo' yiìyi.

⁸ Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.

⁹ Ŋwà Sàmàriyà nə vehe də wete, nə də, <<Ye va ŋkuŋ wù ye yòŋwə̀ə Jus, nə sə fek mʉ ŋwà Sàmàriyà də mʉ fa wu ndzəp-ɛ?>> Yi à sə fek vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Jus wèeŋ kà ŋge' bə bʉ̀ʉ Sàmàriyà wèŋ yegə̀.

⁹ A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”

¹⁰ Jisòs dʉk fa ŋwà nə də, <<Anə ye-a də wù riŋ yusə̀ aco Nwì fa yà', nə riŋ ŋwə̀ nə̀ yi sə lɛŋ ndzəp bohòwù ènə, bwɛ̀rɛ wù fek yi də yi fa wu ndzəp. Ya yi fa wu ndzəp nə̀ nà' tse' lùŋ.>>

¹⁰ Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.

¹¹ Ŋwà nə dʉk fa nà' də, <<Tɛ̀'mòk, wù ka yu tuk ndzəp fa'nə tse'. Ndzəp nə nə yeè nə ca sə̀' cəco mwè, ye də wu nə jəŋ ndzəp nə̀ nà' tse' lùŋ ènə ma fò?

¹¹ “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?

¹² Wù sə də, wu dʉk də wù gha' tàcici àvès Jàkop nə̀ yi à fa ves ndzəp ènə, nə no ye nà' sə̀' nà'a nà? Bwe ye bə mbòoŋ ye wèŋ pwe' à sə no sə̀' ndzəp ènə.>>

¹² Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”

¹³ Jisòs nə dʉk fəsə fa nà' də, <<Ŋwə̀ nə̀ yi no-a ndzəp ènə pwe'fo', njè ndzəp nə sə yaŋ fe'lə mali yi sə̀mok.

¹³ Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,

¹⁴ Ŋwə̀ nə̀ yi no-a ye ndzəp nə̀ mʉ̀ fa yi nà' mʉ̀ fana njè ndzəp nə kà yi mok ya yuk fe'lə̀. Ndzəp nə̀ mʉ̀ fa yi nə nə bʉʉŋ ndzə ni'ì yi co ndzəp nə̀ nà' sə to tesə kok sə nze. Nà'a sə tesə vɛ'nə, nà' ye mok lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk.>>

¹⁴ mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.

¹⁵ Ŋwà nə də, <<Tɛ̀'mòk fa mʉ-a nsàp ndzəp ànə mʉ no, ya njè ndzəp kà mʉ mok ya yuk, nə ye sə̀' də ya kà də mʉ sə ye ŋgə' də mʉ̀ sə və̀hə fɛŋ ŋgòkə̀ tuk fe'lə ndzəp mok sə̀' dʉk.>>

¹⁵ “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”

¹⁶ Jisòs dʉk fa fe'lə nà' də, <<Dù kə̀ to ndu yò, ya wenə və.>>

¹⁶ “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.

¹⁷ Ŋwà nə də, <<Mʉ̀ ka ndum tse'.>> Jisòs də, <<A zìnə mvə̀'nə̀ wù cèp də wù ka ndum tse' yà'sə.

¹⁷ “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,

¹⁸ Mʉ̀ dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wù ànə tse' to me ndum tàŋ laŋ. Nə̀ wenə cu ŋga'a nè'e ka ndu yòsə̀' yeŋ. Ye də yusə̀ wù cèp sə a zìnə.>>

¹⁸ pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.

¹⁹ Ŋwà nə dʉk də, <<Tɛ̀'mòk, mʉ̀ yə co də wu yè'sə ŋgà tsòhòbum Nwì.

¹⁹ “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.

²⁰ Tàcicii avès wèŋ à sə kùksəgə̀ Nwì mʉmvwe' nda nè'e fana wèŋ bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə dʉk yàwèŋ də anə ye co bwìŋ kuksə Nwì mvwe' lak Jòrosalèm ɛ?>>

²⁰ “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”

²¹ Jisòs dʉk fa fe'lə nà' də, <<Njɛ̀'gù, mʉ tsok fa wu yusə̀ zìnə də, mvə̀k sə və̀ə nə̀ bwìiŋ nə kà Tɛ̀' nə mʉ ndahà fɛŋ kè mvwe' lak Jòrosalèm àlɛ' mok sə kùksə̀ fe'lə̀.

²¹ Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.

²² Wèeŋ kùksəgə̀ yusə̀ wèŋ ka bə zeŋ rɛɛŋ. Vès sə kùksə yàvès yusə̀ vès rɛɛŋ bə zeŋ laŋ bʉ̀ʉsə̀ Nwìi nə tɛsə bwìŋ sə nzeŋgòŋ fɛɛŋ ndzə bohòvès bʉ̀ʉ Jus wèŋ.

²² Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.

²³ Mvə̀k sə və̀ə, aco mʉ̀ dʉk də mvə̀k nə kə̀ dzèŋ laŋ, nə̀ bwìiŋ nə sə kuksə Tɛ̀' nə bə zìnə, nə sə kuksə yi ndzənə yòŋsə̀ sə̀'. Tɛ̀' nə dzəm də nsàp bʉ̀ ànə wèeŋ kùksə yi.

²³ Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.

²⁴ Nwì nə, yi yè'sə yòŋsə̀. Yi fagə̀ bwìŋ yòŋsə̀ yi. Ye də bʉ̀ʉ sə̀ wo dzəm-a ŋgòkùksə yi, wo kuksə yi ndzənə yòŋsə̀ nə ye bə zìnə àwo pwe'.>>

²⁴ Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.

²⁵ Ŋwà nə dʉk də, <<Mʉ̀ rì də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ Nwì à dʉk də yi nə̀ tum və̀ nà' nə, nə və ntsə'mòk. Mʉ̀ sə dʉk yi nə̀ wo togə̀ yi mok sə̀' də Krɛst nà'a. Yi və̀ə, yi nə niŋtsok fa ves bum lòoŋ fo'.>>

²⁵ A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.

²⁶ Jisòs dʉk fa ŋwà nə də, <<Mʉ̀ nə̀ mʉ̀ sə cèp bohòwù ènə, mʉ yi nə.>>

²⁶ Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.

²⁷ Ŋgàa fàak Jisòs sə wèŋ à bwìŋ foho və̀ sə̀' ghà nà'nə. Wo mərə vɛ'ɛ wùriŋ də nà' sə cèp bə ŋwàŋwè. Nə̀ mò'fis kà ŋwà nə də, nà' dzəm fɛɛŋ yàlɛ sə fek. Nə kà Jisòs də yi sə cèp bə ŋwà ènə bʉ̀ʉ yàlɛ sə̀' fek lok.

²⁷ Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.

²⁸ Ànə geŋ, ŋwà nə me'rə tes kʉ̀ʉŋ ndzəp ye sə fo', nə lo ndzə ntòlak. Yi à kə̀ dzèeŋ, yi tsoho fa bwìŋ də,

²⁸ A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:

²⁹ <<Wèeŋ və, nə kə ye yàwèeŋ ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi taŋsə tsə̀' wes fa mʉ bum sə̀ wo à dzə mʉ dzəə, mʉ̀ gʉ vɛ'ɛ pwe' nə̀ pwe' ɛ̀. Kàmòk yi ŋgwàaŋ Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ wo dʉkgə̀ də yi nə̀ və̀ə nə àlɛ'.>>

²⁹ “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.

³⁰ Wo à yuk vɛ'nə, wo tesə mʉ ntòlak anə, nə kə ye Jisòs.

³⁰ Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.

³¹ Ànə ye sə̀' ŋga ŋgàa fàak ye sə wèŋ sə dʉk fa yi də, <<Cicà, zʉ-a yumok le.>>

³¹ Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.

³² Yi dʉk fa yà' ye də, <<Mʉ̀ tse' bɛŋ yàm sə̀ ŋgòzʉ yo sə̀ wèŋ ka bə zeŋ riŋ.>>

³² Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.

³³ Ŋgàa fàak ye wèŋ sə ye ŋgòfe'rə mʉtsətsə'rəə wo də, <<Ŋwə̀ nəmòk jə və̀ fa yi bɛŋ à?>>

³³ Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.

³⁴ Jisòs nə dʉk fa wo də, <<Bɛŋ aam ŋgògʉ̀ fàak sə̀ ŋwə̀ nə̀ yi à tum mʉ nə dzəm də mʉ gʉ. Nə gʉ wes fàak yà'sə.

³⁴ Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.

³⁵ Wèeŋ cèpgə̀ ncèp mòk də, <Bwehe cu ŋwʉ kwè ya bum sə̀ wo bì mʉ nzuù yà'a kʉrə ŋgòkʉp.> Mʉ̀ sə tsə̀' weŋ yàm də wèeŋ bʉʉŋ kʉk ja'a yàwèeŋ, nzum sə ŋga'a yè'sə mvə̀k kəkʉp.

³⁵ Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.

³⁶ Ŋwə̀ nə̀ yi kʉpgə̀ə wo lak yi yèto fàak ye laŋ. Yi sə benə ŋgwìi bum sə̀ yà'a bwìŋ ya wo nə kə tse' lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk nə. Ya ŋga ŋwə̀ nə̀ yi à bìi bə nə̀ yi à kʉp ye kʉpə ba fo' nə kwa mvwe' mò'fis.

³⁶ Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!

³⁷ Yà'sə sə nìtsə̀' də ncèp nə̀ wo cèpgə̀ nà' də, Mòok bìgə̀ ye bìi, mòk kə kʉp ye kʉpə, nà'a zìnə.

³⁷ Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.

³⁸ Mʉ̀ a tumsə lòweŋ ŋgòkə̀ kʉp bum sə̀ wèŋ à ka fàk. À fàk bʉ̀ʉ sə̀ zok, wèŋ nə kə̀ kʉʉ̀p nə yàwèŋ kʉpə. Wèŋ zʉ yà'sə swek mʉtuhù bʉ̀ʉ mok.>>

³⁸ Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.

³⁹ Bʉ̀ʉ Sàmàriyà sə̀ mvwe' ntòlak ànə à dzəm bohòyi vɛ'ɛ wùriŋ njo ncèp nə̀ ŋwà nà'a ànə cep fa' də, <<Yi taŋsə tsə̀' wes fa mʉ bum sə̀ wo à dzə mʉ dzəə, mʉ̀ gʉ pwe' nə̀ pwe'>> nà'a.

³⁹ Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.

⁴⁰ Bʉ̀ʉ Sàmàriyà sə wèŋ à kə̀ tsèŋ yi, wo ŋwɛ' tse' yi cʉ̀k də nà'a kà ntòlò, də bə yà'wèeŋ cum la'à wo anə ŋkuŋ. Anə geŋ, Jisòs nə cum fo' nùumbu ba.

⁴⁰ Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,

⁴¹ Mok à dzəm fe'lə bohòyi ŋkʉ̀ʉŋ sə̀mok bʉ̀ʉ bum sə̀ yi sə cèep.

⁴¹ e muitos outros ouviram sua palavra e creram.

⁴² Wo dʉk fa ŋwà nə də, <<Vès sə kà yè'sə mok bʉ̀ʉ ncèp nə̀ wù tsə̀' ves wù nə dzəm mègù. A yè'sə mok bʉ̀ʉsə̀ vès yuk bə ntu'u yàvès, vès nə rì nə də nè'e gù tsə gù yi nə̀ ŋgà lùŋsə̀ nzeŋgòŋ nə.>>

⁴² Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.

⁴³ Nùumbu sə̀ ba sə à càa, yi lo yuye mvwe' nzeŋgòŋ Galìli nə̀ a fo' lak ye.

⁴³ Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.

⁴⁴ Jisòs nə bə tu ye à sə cèp fis də wo kà ŋgà tsòhòbum Nwì mvwe' lak ye sə̀ wo à dzə yi fo' co ŋwə̀ nə̀ ghaŋ jəgə̀.

⁴⁴ Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.

⁴⁵ Yi à rì vɛ'nə, nə sə lo mali fo'. À kə̀ dzèŋ Galìli anə, bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə wèŋ kwa ŋgòyə yi vɛ'ɛ wùriŋ. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wo ànə lo mvwe' ŋkà' Pasobà nə̀ nà' à ye mvwe' lak Jòrosalèm, nə ye bum sə̀ Jisòs nə à sə gʉ̀ fo' bə lis awo.

⁴⁵ Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.

⁴⁶ Ànə geŋ Jisòs bwi foho lo fe'lə mvwe' lak Kanà nə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Galìli, sə̀ mvwe' sə̀ yi à gʉ̀ ndzəp yà' bʉʉŋ rùk sə. Ŋgà fàk gomè mòk à ye fo' nə̀ ghaŋ, ŋga yi cugə̀ mvwe' lak Kàpanùm. Ghà ànə à ye ŋga mo ye nə̀ ŋwə̀mbam nòbə yiyaŋ nə̀bʉp.

⁴⁶ Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.

⁴⁷ Yi ànə yuk də Jisòs mè'rə və̀ Jùdiyà, nə və̀ nə mvwe' nze Galìli fana yi lo, nə kə tseŋ Jisòs nə. Yi sə lɛŋ nà' də bə nà'a lo Kàpanùm mvwe' sə̀ yi cugə̀ə, ya nà'a kə gʉŋsə fa yi mo ye. Ànə ye ŋga mo ye nòvɛ'ɛ mvə̀k kpʉkpʉ.

⁴⁷ Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.

⁴⁸ Jisòs dʉk fa nà' də, <<Wèeŋ kà-a yàwèŋ maŋgəŋgèŋ bə lis yə, kaco wèŋ dzəm bohòmʉ̀ yeŋ. Ka vɛ'nə yeŋ à?>>

⁴⁸ Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.

⁴⁹ Ŋgà fàk nə dʉk ye də, <<Tɛ̀'mòk, a lo-a ntɛ̀ŋ na, bwɛ̀rɛ mo àm nə nə kpʉ.>>

⁴⁹ O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.

⁵⁰ Jisòs dʉk fa nà' də, <<Dù lo yuyo. Mo yònə gʉ laŋ.>> Ŋgà' nə à dzəm ncèp nə̀ Jisòs cèp fa yi nə, nə bɛ' mandzə̀ ye lo.

⁵⁰ “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.

⁵¹ Yi à sə lòmandzə̀, yi kʉrə bə ŋgàa fàak sə̀ wo fàkgə̀ bohòyi. Wo tsok fa yi də mo ye nə gʉ laŋ.

⁵¹ Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.

⁵² Yi fek yà' də, mo nə a lòkok yiya nə ŋga nùum ma fòlɛ. Wo dʉk fa yi də, <<A ye ŋkwìs ŋga nùum maràŋ kaŋ.>>

⁵² Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.

⁵³ Tɛ̀' nə tsərə fəsə, nə riŋ də mvə̀k nə̀ wo tsə̀' yi ànə, mègù sə̀' mvə̀k nə̀ Jisòs a dʉk fa yi də, <<Dù lo yuyo. Mo yònə gʉ laŋ>> nə. Ànə geŋ yi dzəm bohòJisòs bə ndap ye pwe'fo'.

⁵³ Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.

⁵⁴ Nè'e ŋga'a maŋgəŋgèŋ nə̀ ba, nə̀ Jisòs à gʉ̀ʉ mvə̀'nə̀ yi ànə me'rə Jùdiyà, nə və mvwe' nzeŋgòŋ Galìli.

⁵⁴ Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →