João 4
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Tà Jisòs à rì də bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ yuk də yi bàptɛsə ghak bwìŋ yi nə noŋsə Jon.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Jisòs à sə kà yi bə bo ye bàptɛsə̀. À sə bàptɛsə ŋgàa fàak ye wèŋ.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 À ye vɛ'nə, yi ye'e me'rə Jùdiyà anə, nə bwi lo mvwe' nzeŋgòŋ Galìli.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Yi à cu ŋgòlòo, yà' ye də yi nə bɛ' tsoŋ li lɛ mandzə̀ nə̀ nà'a càgə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Sàmàriyà nà'a.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ànə geŋ yi gi ca mvwe' nze Sàmàriyà anə fana yi kə dzeŋ mvwe' mʉbuk lak mòk. Wo to fo' də Sekà. Mʉmvwe' ànə à kʉəp mvwe' nzum sə̀ Jàkop ànə fa fo' bohòmo ye Jòsep njamòk, njamòk.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ndzəp nə̀ Jàkop nə à tu nà' sə nze, nə sə tuk, à ye sə̀' mʉmvwe' ànə. Jisòs à kə̀ dzèŋ fo' ŋga yi wòbə gì. Yi cum tsoŋ fo' sə nze ŋgʉ ndzəp anə. Ànə ye ŋga nùum co maràŋ.Wʉ ndzəp sə̀ wo à tu yà' sə nze|src="Dn00433b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="4:6"
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ŋwà Sàmàriyà mòk tesə və də yi kə tuk ndzəp. Jisòs dʉk fa nà' də nà'a fa yi ndzəp yi no.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Ànə ye yè'sə ŋga ŋgàa fàak ye sə wèŋ à lòwes ndzə ntòlak ŋgòkə̀ ywi və̀ zʉzʉ. Yi sə cum yòŋsə fo' yiìyi.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ŋwà Sàmàriyà nə vehe də wete, nə də, <<Ye va ŋkuŋ wù ye yòŋwə̀ə Jus, nə sə fek mʉ ŋwà Sàmàriyà də mʉ fa wu ndzəp-ɛ?>> Yi à sə fek vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Jus wèeŋ kà ŋge' bə bʉ̀ʉ Sàmàriyà wèŋ yegə̀.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jisòs dʉk fa ŋwà nə də, <<Anə ye-a də wù riŋ yusə̀ aco Nwì fa yà', nə riŋ ŋwə̀ nə̀ yi sə lɛŋ ndzəp bohòwù ènə, bwɛ̀rɛ wù fek yi də yi fa wu ndzəp. Ya yi fa wu ndzəp nə̀ nà' tse' lùŋ.>>
10 Jesus respondeu:
11 Ŋwà nə dʉk fa nà' də, <<Tɛ̀'mòk, wù ka yu tuk ndzəp fa'nə tse'. Ndzəp nə nə yeè nə ca sə̀' cəco mwè, ye də wu nə jəŋ ndzəp nə̀ nà' tse' lùŋ ènə ma fò?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Wù sə də, wu dʉk də wù gha' tàcici àvès Jàkop nə̀ yi à fa ves ndzəp ènə, nə no ye nà' sə̀' nà'a nà? Bwe ye bə mbòoŋ ye wèŋ pwe' à sə no sə̀' ndzəp ènə.>>
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jisòs nə dʉk fəsə fa nà' də, <<Ŋwə̀ nə̀ yi no-a ndzəp ènə pwe'fo', njè ndzəp nə sə yaŋ fe'lə mali yi sə̀mok.
13 Jesus respondeu:
14 Ŋwə̀ nə̀ yi no-a ye ndzəp nə̀ mʉ̀ fa yi nà' mʉ̀ fana njè ndzəp nə kà yi mok ya yuk fe'lə̀. Ndzəp nə̀ mʉ̀ fa yi nə nə bʉʉŋ ndzə ni'ì yi co ndzəp nə̀ nà' sə to tesə kok sə nze. Nà'a sə tesə vɛ'nə, nà' ye mok lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk.>>
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ŋwà nə də, <<Tɛ̀'mòk fa mʉ-a nsàp ndzəp ànə mʉ no, ya njè ndzəp kà mʉ mok ya yuk, nə ye sə̀' də ya kà də mʉ sə ye ŋgə' də mʉ̀ sə və̀hə fɛŋ ŋgòkə̀ tuk fe'lə ndzəp mok sə̀' dʉk.>>
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jisòs dʉk fa fe'lə nà' də, <<Dù kə̀ to ndu yò, ya wenə və.>>
16 Jesus disse:
17 Ŋwà nə də, <<Mʉ̀ ka ndum tse'.>> Jisòs də, <<A zìnə mvə̀'nə̀ wù cèp də wù ka ndum tse' yà'sə.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Mʉ̀ dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wù ànə tse' to me ndum tàŋ laŋ. Nə̀ wenə cu ŋga'a nè'e ka ndu yòsə̀' yeŋ. Ye də yusə̀ wù cèp sə a zìnə.>>
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ŋwà nə dʉk də, <<Tɛ̀'mòk, mʉ̀ yə co də wu yè'sə ŋgà tsòhòbum Nwì.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Tàcicii avès wèŋ à sə kùksəgə̀ Nwì mʉmvwe' nda nè'e fana wèŋ bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə dʉk yàwèŋ də anə ye co bwìŋ kuksə Nwì mvwe' lak Jòrosalèm ɛ?>>
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jisòs dʉk fa fe'lə nà' də, <<Njɛ̀'gù, mʉ tsok fa wu yusə̀ zìnə də, mvə̀k sə və̀ə nə̀ bwìiŋ nə kà Tɛ̀' nə mʉ ndahà fɛŋ kè mvwe' lak Jòrosalèm àlɛ' mok sə kùksə̀ fe'lə̀.
21 Jesus respondeu:
22 Wèeŋ kùksəgə̀ yusə̀ wèŋ ka bə zeŋ rɛɛŋ. Vès sə kùksə yàvès yusə̀ vès rɛɛŋ bə zeŋ laŋ bʉ̀ʉsə̀ Nwìi nə tɛsə bwìŋ sə nzeŋgòŋ fɛɛŋ ndzə bohòvès bʉ̀ʉ Jus wèŋ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mvə̀k sə və̀ə, aco mʉ̀ dʉk də mvə̀k nə kə̀ dzèŋ laŋ, nə̀ bwìiŋ nə sə kuksə Tɛ̀' nə bə zìnə, nə sə kuksə yi ndzənə yòŋsə̀ sə̀'. Tɛ̀' nə dzəm də nsàp bʉ̀ ànə wèeŋ kùksə yi.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nwì nə, yi yè'sə yòŋsə̀. Yi fagə̀ bwìŋ yòŋsə̀ yi. Ye də bʉ̀ʉ sə̀ wo dzəm-a ŋgòkùksə yi, wo kuksə yi ndzənə yòŋsə̀ nə ye bə zìnə àwo pwe'.>>
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ŋwà nə dʉk də, <<Mʉ̀ rì də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ Nwì à dʉk də yi nə̀ tum və̀ nà' nə, nə və ntsə'mòk. Mʉ̀ sə dʉk yi nə̀ wo togə̀ yi mok sə̀' də Krɛst nà'a. Yi və̀ə, yi nə niŋtsok fa ves bum lòoŋ fo'.>>
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jisòs dʉk fa ŋwà nə də, <<Mʉ̀ nə̀ mʉ̀ sə cèp bohòwù ènə, mʉ yi nə.>>
26 Então Jesus disse:
27 Ŋgàa fàak Jisòs sə wèŋ à bwìŋ foho və̀ sə̀' ghà nà'nə. Wo mərə vɛ'ɛ wùriŋ də nà' sə cèp bə ŋwàŋwè. Nə̀ mò'fis kà ŋwà nə də, nà' dzəm fɛɛŋ yàlɛ sə fek. Nə kà Jisòs də yi sə cèp bə ŋwà ènə bʉ̀ʉ yàlɛ sə̀' fek lok.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ànə geŋ, ŋwà nə me'rə tes kʉ̀ʉŋ ndzəp ye sə fo', nə lo ndzə ntòlak. Yi à kə̀ dzèeŋ, yi tsoho fa bwìŋ də,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 <<Wèeŋ və, nə kə ye yàwèeŋ ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi taŋsə tsə̀' wes fa mʉ bum sə̀ wo à dzə mʉ dzəə, mʉ̀ gʉ vɛ'ɛ pwe' nə̀ pwe' ɛ̀. Kàmòk yi ŋgwàaŋ Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ wo dʉkgə̀ də yi nə̀ və̀ə nə àlɛ'.>>
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Wo à yuk vɛ'nə, wo tesə mʉ ntòlak anə, nə kə ye Jisòs.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ànə ye sə̀' ŋga ŋgàa fàak ye sə wèŋ sə dʉk fa yi də, <<Cicà, zʉ-a yumok le.>>
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Yi dʉk fa yà' ye də, <<Mʉ̀ tse' bɛŋ yàm sə̀ ŋgòzʉ yo sə̀ wèŋ ka bə zeŋ riŋ.>>
32 Mas ele lhes disse:
33 Ŋgàa fàak ye wèŋ sə ye ŋgòfe'rə mʉtsətsə'rəə wo də, <<Ŋwə̀ nəmòk jə və̀ fa yi bɛŋ à?>>
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jisòs nə dʉk fa wo də, <<Bɛŋ aam ŋgògʉ̀ fàak sə̀ ŋwə̀ nə̀ yi à tum mʉ nə dzəm də mʉ gʉ. Nə gʉ wes fàak yà'sə.
34 Jesus lhes declarou:
35 Wèeŋ cèpgə̀ ncèp mòk də, <Bwehe cu ŋwʉ kwè ya bum sə̀ wo bì mʉ nzuù yà'a kʉrə ŋgòkʉp.> Mʉ̀ sə tsə̀' weŋ yàm də wèeŋ bʉʉŋ kʉk ja'a yàwèeŋ, nzum sə ŋga'a yè'sə mvə̀k kəkʉp.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ŋwə̀ nə̀ yi kʉpgə̀ə wo lak yi yèto fàak ye laŋ. Yi sə benə ŋgwìi bum sə̀ yà'a bwìŋ ya wo nə kə tse' lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk nə. Ya ŋga ŋwə̀ nə̀ yi à bìi bə nə̀ yi à kʉp ye kʉpə ba fo' nə kwa mvwe' mò'fis.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Yà'sə sə nìtsə̀' də ncèp nə̀ wo cèpgə̀ nà' də, Mòok bìgə̀ ye bìi, mòk kə kʉp ye kʉpə, nà'a zìnə.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Mʉ̀ a tumsə lòweŋ ŋgòkə̀ kʉp bum sə̀ wèŋ à ka fàk. À fàk bʉ̀ʉ sə̀ zok, wèŋ nə kə̀ kʉʉ̀p nə yàwèŋ kʉpə. Wèŋ zʉ yà'sə swek mʉtuhù bʉ̀ʉ mok.>>
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Bʉ̀ʉ Sàmàriyà sə̀ mvwe' ntòlak ànə à dzəm bohòyi vɛ'ɛ wùriŋ njo ncèp nə̀ ŋwà nà'a ànə cep fa' də, <<Yi taŋsə tsə̀' wes fa mʉ bum sə̀ wo à dzə mʉ dzəə, mʉ̀ gʉ pwe' nə̀ pwe'>> nà'a.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Bʉ̀ʉ Sàmàriyà sə wèŋ à kə̀ tsèŋ yi, wo ŋwɛ' tse' yi cʉ̀k də nà'a kà ntòlò, də bə yà'wèeŋ cum la'à wo anə ŋkuŋ. Anə geŋ, Jisòs nə cum fo' nùumbu ba.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mok à dzəm fe'lə bohòyi ŋkʉ̀ʉŋ sə̀mok bʉ̀ʉ bum sə̀ yi sə cèep.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Wo dʉk fa ŋwà nə də, <<Vès sə kà yè'sə mok bʉ̀ʉ ncèp nə̀ wù tsə̀' ves wù nə dzəm mègù. A yè'sə mok bʉ̀ʉsə̀ vès yuk bə ntu'u yàvès, vès nə rì nə də nè'e gù tsə gù yi nə̀ ŋgà lùŋsə̀ nzeŋgòŋ nə.>>
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nùumbu sə̀ ba sə à càa, yi lo yuye mvwe' nzeŋgòŋ Galìli nə̀ a fo' lak ye.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Jisòs nə bə tu ye à sə cèp fis də wo kà ŋgà tsòhòbum Nwì mvwe' lak ye sə̀ wo à dzə yi fo' co ŋwə̀ nə̀ ghaŋ jəgə̀.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Yi à rì vɛ'nə, nə sə lo mali fo'. À kə̀ dzèŋ Galìli anə, bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə wèŋ kwa ŋgòyə yi vɛ'ɛ wùriŋ. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wo ànə lo mvwe' ŋkà' Pasobà nə̀ nà' à ye mvwe' lak Jòrosalèm, nə ye bum sə̀ Jisòs nə à sə gʉ̀ fo' bə lis awo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ànə geŋ Jisòs bwi foho lo fe'lə mvwe' lak Kanà nə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Galìli, sə̀ mvwe' sə̀ yi à gʉ̀ ndzəp yà' bʉʉŋ rùk sə. Ŋgà fàk gomè mòk à ye fo' nə̀ ghaŋ, ŋga yi cugə̀ mvwe' lak Kàpanùm. Ghà ànə à ye ŋga mo ye nə̀ ŋwə̀mbam nòbə yiyaŋ nə̀bʉp.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Yi ànə yuk də Jisòs mè'rə və̀ Jùdiyà, nə və̀ nə mvwe' nze Galìli fana yi lo, nə kə tseŋ Jisòs nə. Yi sə lɛŋ nà' də bə nà'a lo Kàpanùm mvwe' sə̀ yi cugə̀ə, ya nà'a kə gʉŋsə fa yi mo ye. Ànə ye ŋga mo ye nòvɛ'ɛ mvə̀k kpʉkpʉ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jisòs dʉk fa nà' də, <<Wèeŋ kà-a yàwèŋ maŋgəŋgèŋ bə lis yə, kaco wèŋ dzəm bohòmʉ̀ yeŋ. Ka vɛ'nə yeŋ à?>>
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ŋgà fàk nə dʉk ye də, <<Tɛ̀'mòk, a lo-a ntɛ̀ŋ na, bwɛ̀rɛ mo àm nə nə kpʉ.>>
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jisòs dʉk fa nà' də, <<Dù lo yuyo. Mo yònə gʉ laŋ.>> Ŋgà' nə à dzəm ncèp nə̀ Jisòs cèp fa yi nə, nə bɛ' mandzə̀ ye lo.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Yi à sə lòmandzə̀, yi kʉrə bə ŋgàa fàak sə̀ wo fàkgə̀ bohòyi. Wo tsok fa yi də mo ye nə gʉ laŋ.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Yi fek yà' də, mo nə a lòkok yiya nə ŋga nùum ma fòlɛ. Wo dʉk fa yi də, <<A ye ŋkwìs ŋga nùum maràŋ kaŋ.>>
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tɛ̀' nə tsərə fəsə, nə riŋ də mvə̀k nə̀ wo tsə̀' yi ànə, mègù sə̀' mvə̀k nə̀ Jisòs a dʉk fa yi də, <<Dù lo yuyo. Mo yònə gʉ laŋ>> nə. Ànə geŋ yi dzəm bohòJisòs bə ndap ye pwe'fo'.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Nè'e ŋga'a maŋgəŋgèŋ nə̀ ba, nə̀ Jisòs à gʉ̀ʉ mvə̀'nə̀ yi ànə me'rə Jùdiyà, nə və mvwe' nzeŋgòŋ Galìli.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.