João 4

Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH

Sair da comparação

YAM

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ Tà Jisòs à rì də bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ yuk də yi bàptɛsə ghak bwìŋ yi nə noŋsə Jon.

¹ Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.

² (Jisòs à sə kà yi bə bo ye bàptɛsə̀. À sə bàptɛsə ŋgàa fàak ye wèŋ.)

² (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)

³ À ye vɛ'nə, yi ye'e me'rə Jùdiyà anə, nə bwi lo mvwe' nzeŋgòŋ Galìli.

³ Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.

⁴ Yi à cu ŋgòlòo, yà' ye də yi nə bɛ' tsoŋ li lɛ mandzə̀ nə̀ nà'a càgə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Sàmàriyà nà'a.

⁴ No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.

⁵ Ànə geŋ yi gi ca mvwe' nze Sàmàriyà anə fana yi kə dzeŋ mvwe' mʉbuk lak mòk. Wo to fo' də Sekà. Mʉmvwe' ànə à kʉəp mvwe' nzum sə̀ Jàkop ànə fa fo' bohòmo ye Jòsep njamòk, njamòk.

⁵ Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.

⁶ Ndzəp nə̀ Jàkop nə à tu nà' sə nze, nə sə tuk, à ye sə̀' mʉmvwe' ànə. Jisòs à kə̀ dzèŋ fo' ŋga yi wòbə gì. Yi cum tsoŋ fo' sə nze ŋgʉ ndzəp anə. Ànə ye ŋga nùum co maràŋ.Wʉ ndzəp sə̀ wo à tu yà' sə nze|src="Dn00433b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="4:6"

⁶ Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.

⁷ Ŋwà Sàmàriyà mòk tesə və də yi kə tuk ndzəp. Jisòs dʉk fa nà' də nà'a fa yi ndzəp yi no.

⁷ Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:

⁸ Ànə ye yè'sə ŋga ŋgàa fàak ye sə wèŋ à lòwes ndzə ntòlak ŋgòkə̀ ywi və̀ zʉzʉ. Yi sə cum yòŋsə fo' yiìyi.

⁸ (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)

⁹ Ŋwà Sàmàriyà nə vehe də wete, nə də, <<Ye va ŋkuŋ wù ye yòŋwə̀ə Jus, nə sə fek mʉ ŋwà Sàmàriyà də mʉ fa wu ndzəp-ɛ?>> Yi à sə fek vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ Jus wèeŋ kà ŋge' bə bʉ̀ʉ Sàmàriyà wèŋ yegə̀.

⁹ A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)

¹⁰ Jisòs dʉk fa ŋwà nə də, <<Anə ye-a də wù riŋ yusə̀ aco Nwì fa yà', nə riŋ ŋwə̀ nə̀ yi sə lɛŋ ndzəp bohòwù ènə, bwɛ̀rɛ wù fek yi də yi fa wu ndzəp. Ya yi fa wu ndzəp nə̀ nà' tse' lùŋ.>>

¹⁰ Então Jesus disse:

¹¹ Ŋwà nə dʉk fa nà' də, <<Tɛ̀'mòk, wù ka yu tuk ndzəp fa'nə tse'. Ndzəp nə nə yeè nə ca sə̀' cəco mwè, ye də wu nə jəŋ ndzəp nə̀ nà' tse' lùŋ ènə ma fò?

¹¹ Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?

¹² Wù sə də, wu dʉk də wù gha' tàcici àvès Jàkop nə̀ yi à fa ves ndzəp ènə, nə no ye nà' sə̀' nà'a nà? Bwe ye bə mbòoŋ ye wèŋ pwe' à sə no sə̀' ndzəp ènə.>>

¹² Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?

¹³ Jisòs nə dʉk fəsə fa nà' də, <<Ŋwə̀ nə̀ yi no-a ndzəp ènə pwe'fo', njè ndzəp nə sə yaŋ fe'lə mali yi sə̀mok.

¹³ Então Jesus disse:

¹⁴ Ŋwə̀ nə̀ yi no-a ye ndzəp nə̀ mʉ̀ fa yi nà' mʉ̀ fana njè ndzəp nə kà yi mok ya yuk fe'lə̀. Ndzəp nə̀ mʉ̀ fa yi nə nə bʉʉŋ ndzə ni'ì yi co ndzəp nə̀ nà' sə to tesə kok sə nze. Nà'a sə tesə vɛ'nə, nà' ye mok lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk.>>

¹⁴ mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.

¹⁵ Ŋwà nə də, <<Tɛ̀'mòk fa mʉ-a nsàp ndzəp ànə mʉ no, ya njè ndzəp kà mʉ mok ya yuk, nə ye sə̀' də ya kà də mʉ sə ye ŋgə' də mʉ̀ sə və̀hə fɛŋ ŋgòkə̀ tuk fe'lə ndzəp mok sə̀' dʉk.>>

¹⁵ Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.

¹⁶ Jisòs dʉk fa fe'lə nà' də, <<Dù kə̀ to ndu yò, ya wenə və.>>

¹⁶ — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.

¹⁷ Ŋwà nə də, <<Mʉ̀ ka ndum tse'.>> Jisòs də, <<A zìnə mvə̀'nə̀ wù cèp də wù ka ndum tse' yà'sə.

¹⁷ — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:

¹⁸ Mʉ̀ dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wù ànə tse' to me ndum tàŋ laŋ. Nə̀ wenə cu ŋga'a nè'e ka ndu yòsə̀' yeŋ. Ye də yusə̀ wù cèp sə a zìnə.>>

¹⁸ pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.

¹⁹ Ŋwà nə dʉk də, <<Tɛ̀'mòk, mʉ̀ yə co də wu yè'sə ŋgà tsòhòbum Nwì.

¹⁹ A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um

²⁰ Tàcicii avès wèŋ à sə kùksəgə̀ Nwì mʉmvwe' nda nè'e fana wèŋ bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə dʉk yàwèŋ də anə ye co bwìŋ kuksə Nwì mvwe' lak Jòrosalèm ɛ?>>

²⁰ Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.

²¹ Jisòs dʉk fa fe'lə nà' də, <<Njɛ̀'gù, mʉ tsok fa wu yusə̀ zìnə də, mvə̀k sə və̀ə nə̀ bwìiŋ nə kà Tɛ̀' nə mʉ ndahà fɛŋ kè mvwe' lak Jòrosalèm àlɛ' mok sə kùksə̀ fe'lə̀.

²¹ Jesus disse:

²² Wèeŋ kùksəgə̀ yusə̀ wèŋ ka bə zeŋ rɛɛŋ. Vès sə kùksə yàvès yusə̀ vès rɛɛŋ bə zeŋ laŋ bʉ̀ʉsə̀ Nwìi nə tɛsə bwìŋ sə nzeŋgòŋ fɛɛŋ ndzə bohòvès bʉ̀ʉ Jus wèŋ.

²² Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.

²³ Mvə̀k sə və̀ə, aco mʉ̀ dʉk də mvə̀k nə kə̀ dzèŋ laŋ, nə̀ bwìiŋ nə sə kuksə Tɛ̀' nə bə zìnə, nə sə kuksə yi ndzənə yòŋsə̀ sə̀'. Tɛ̀' nə dzəm də nsàp bʉ̀ ànə wèeŋ kùksə yi.

²³ Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.

²⁴ Nwì nə, yi yè'sə yòŋsə̀. Yi fagə̀ bwìŋ yòŋsə̀ yi. Ye də bʉ̀ʉ sə̀ wo dzəm-a ŋgòkùksə yi, wo kuksə yi ndzənə yòŋsə̀ nə ye bə zìnə àwo pwe'.>>

²⁴ Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.

²⁵ Ŋwà nə dʉk də, <<Mʉ̀ rì də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ Nwì à dʉk də yi nə̀ tum və̀ nà' nə, nə və ntsə'mòk. Mʉ̀ sə dʉk yi nə̀ wo togə̀ yi mok sə̀' də Krɛst nà'a. Yi və̀ə, yi nə niŋtsok fa ves bum lòoŋ fo'.>>

²⁵ A mulher respondeu: — Eu sei que o

²⁶ Jisòs dʉk fa ŋwà nə də, <<Mʉ̀ nə̀ mʉ̀ sə cèp bohòwù ènə, mʉ yi nə.>>

²⁶ Então Jesus afirmou:

²⁷ Ŋgàa fàak Jisòs sə wèŋ à bwìŋ foho və̀ sə̀' ghà nà'nə. Wo mərə vɛ'ɛ wùriŋ də nà' sə cèp bə ŋwàŋwè. Nə̀ mò'fis kà ŋwà nə də, nà' dzəm fɛɛŋ yàlɛ sə fek. Nə kà Jisòs də yi sə cèp bə ŋwà ènə bʉ̀ʉ yàlɛ sə̀' fek lok.

²⁷ Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.

²⁸ Ànə geŋ, ŋwà nə me'rə tes kʉ̀ʉŋ ndzəp ye sə fo', nə lo ndzə ntòlak. Yi à kə̀ dzèeŋ, yi tsoho fa bwìŋ də,

²⁸ Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:

²⁹ <<Wèeŋ və, nə kə ye yàwèeŋ ŋwə̀ nəmòk nə̀ yi taŋsə tsə̀' wes fa mʉ bum sə̀ wo à dzə mʉ dzəə, mʉ̀ gʉ vɛ'ɛ pwe' nə̀ pwe' ɛ̀. Kàmòk yi ŋgwàaŋ Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə̀ wo dʉkgə̀ də yi nə̀ və̀ə nə àlɛ'.>>

²⁹ — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?

³⁰ Wo à yuk vɛ'nə, wo tesə mʉ ntòlak anə, nə kə ye Jisòs.

³⁰ Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.

³¹ Ànə ye sə̀' ŋga ŋgàa fàak ye sə wèŋ sə dʉk fa yi də, <<Cicà, zʉ-a yumok le.>>

³¹ Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!

³² Yi dʉk fa yà' ye də, <<Mʉ̀ tse' bɛŋ yàm sə̀ ŋgòzʉ yo sə̀ wèŋ ka bə zeŋ riŋ.>>

³² Jesus respondeu:

³³ Ŋgàa fàak ye wèŋ sə ye ŋgòfe'rə mʉtsətsə'rəə wo də, <<Ŋwə̀ nəmòk jə və̀ fa yi bɛŋ à?>>

³³ Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?

³⁴ Jisòs nə dʉk fa wo də, <<Bɛŋ aam ŋgògʉ̀ fàak sə̀ ŋwə̀ nə̀ yi à tum mʉ nə dzəm də mʉ gʉ. Nə gʉ wes fàak yà'sə.

³⁴ — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.

³⁵ Wèeŋ cèpgə̀ ncèp mòk də, <Bwehe cu ŋwʉ kwè ya bum sə̀ wo bì mʉ nzuù yà'a kʉrə ŋgòkʉp.> Mʉ̀ sə tsə̀' weŋ yàm də wèeŋ bʉʉŋ kʉk ja'a yàwèeŋ, nzum sə ŋga'a yè'sə mvə̀k kəkʉp.

³⁵ Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.

³⁶ Ŋwə̀ nə̀ yi kʉpgə̀ə wo lak yi yèto fàak ye laŋ. Yi sə benə ŋgwìi bum sə̀ yà'a bwìŋ ya wo nə kə tse' lùŋ nə̀ nà'a nə̀ kà mè yuk nə. Ya ŋga ŋwə̀ nə̀ yi à bìi bə nə̀ yi à kʉp ye kʉpə ba fo' nə kwa mvwe' mò'fis.

³⁶ Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.

³⁷ Yà'sə sə nìtsə̀' də ncèp nə̀ wo cèpgə̀ nà' də, Mòok bìgə̀ ye bìi, mòk kə kʉp ye kʉpə, nà'a zìnə.

³⁷ Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”

³⁸ Mʉ̀ a tumsə lòweŋ ŋgòkə̀ kʉp bum sə̀ wèŋ à ka fàk. À fàk bʉ̀ʉ sə̀ zok, wèŋ nə kə̀ kʉʉ̀p nə yàwèŋ kʉpə. Wèŋ zʉ yà'sə swek mʉtuhù bʉ̀ʉ mok.>>

³⁸ Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.

³⁹ Bʉ̀ʉ Sàmàriyà sə̀ mvwe' ntòlak ànə à dzəm bohòyi vɛ'ɛ wùriŋ njo ncèp nə̀ ŋwà nà'a ànə cep fa' də, <<Yi taŋsə tsə̀' wes fa mʉ bum sə̀ wo à dzə mʉ dzəə, mʉ̀ gʉ pwe' nə̀ pwe'>> nà'a.

³⁹ Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”

⁴⁰ Bʉ̀ʉ Sàmàriyà sə wèŋ à kə̀ tsèŋ yi, wo ŋwɛ' tse' yi cʉ̀k də nà'a kà ntòlò, də bə yà'wèeŋ cum la'à wo anə ŋkuŋ. Anə geŋ, Jisòs nə cum fo' nùumbu ba.

⁴⁰ Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.

⁴¹ Mok à dzəm fe'lə bohòyi ŋkʉ̀ʉŋ sə̀mok bʉ̀ʉ bum sə̀ yi sə cèep.

⁴¹ E muitos outros creram por causa da mensagem dele.

⁴² Wo dʉk fa ŋwà nə də, <<Vès sə kà yè'sə mok bʉ̀ʉ ncèp nə̀ wù tsə̀' ves wù nə dzəm mègù. A yè'sə mok bʉ̀ʉsə̀ vès yuk bə ntu'u yàvès, vès nə rì nə də nè'e gù tsə gù yi nə̀ ŋgà lùŋsə̀ nzeŋgòŋ nə.>>

⁴² Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.

⁴³ Nùumbu sə̀ ba sə à càa, yi lo yuye mvwe' nzeŋgòŋ Galìli nə̀ a fo' lak ye.

⁴³ Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.

⁴⁴ Jisòs nə bə tu ye à sə cèp fis də wo kà ŋgà tsòhòbum Nwì mvwe' lak ye sə̀ wo à dzə yi fo' co ŋwə̀ nə̀ ghaŋ jəgə̀.

⁴⁴ Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”

⁴⁵ Yi à rì vɛ'nə, nə sə lo mali fo'. À kə̀ dzèŋ Galìli anə, bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə wèŋ kwa ŋgòyə yi vɛ'ɛ wùriŋ. Wo à gʉ̀ vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wo ànə lo mvwe' ŋkà' Pasobà nə̀ nà' à ye mvwe' lak Jòrosalèm, nə ye bum sə̀ Jisòs nə à sə gʉ̀ fo' bə lis awo.

⁴⁵ Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.

⁴⁶ Ànə geŋ Jisòs bwi foho lo fe'lə mvwe' lak Kanà nə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Galìli, sə̀ mvwe' sə̀ yi à gʉ̀ ndzəp yà' bʉʉŋ rùk sə. Ŋgà fàk gomè mòk à ye fo' nə̀ ghaŋ, ŋga yi cugə̀ mvwe' lak Kàpanùm. Ghà ànə à ye ŋga mo ye nə̀ ŋwə̀mbam nòbə yiyaŋ nə̀bʉp.

⁴⁶ Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.

⁴⁷ Yi ànə yuk də Jisòs mè'rə və̀ Jùdiyà, nə və̀ nə mvwe' nze Galìli fana yi lo, nə kə tseŋ Jisòs nə. Yi sə lɛŋ nà' də bə nà'a lo Kàpanùm mvwe' sə̀ yi cugə̀ə, ya nà'a kə gʉŋsə fa yi mo ye. Ànə ye ŋga mo ye nòvɛ'ɛ mvə̀k kpʉkpʉ.

⁴⁷ Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.

⁴⁸ Jisòs dʉk fa nà' də, <<Wèeŋ kà-a yàwèŋ maŋgəŋgèŋ bə lis yə, kaco wèŋ dzəm bohòmʉ̀ yeŋ. Ka vɛ'nə yeŋ à?>>

⁴⁸ Jesus disse ao funcionário:

⁴⁹ Ŋgà fàk nə dʉk ye də, <<Tɛ̀'mòk, a lo-a ntɛ̀ŋ na, bwɛ̀rɛ mo àm nə nə kpʉ.>>

⁴⁹ Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!

⁵⁰ Jisòs dʉk fa nà' də, <<Dù lo yuyo. Mo yònə gʉ laŋ.>> Ŋgà' nə à dzəm ncèp nə̀ Jisòs cèp fa yi nə, nə bɛ' mandzə̀ ye lo.

⁵⁰ — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.

⁵¹ Yi à sə lòmandzə̀, yi kʉrə bə ŋgàa fàak sə̀ wo fàkgə̀ bohòyi. Wo tsok fa yi də mo ye nə gʉ laŋ.

⁵¹ No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!

⁵² Yi fek yà' də, mo nə a lòkok yiya nə ŋga nùum ma fòlɛ. Wo dʉk fa yi də, <<A ye ŋkwìs ŋga nùum maràŋ kaŋ.>>

⁵² Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.

⁵³ Tɛ̀' nə tsərə fəsə, nə riŋ də mvə̀k nə̀ wo tsə̀' yi ànə, mègù sə̀' mvə̀k nə̀ Jisòs a dʉk fa yi də, <<Dù lo yuyo. Mo yònə gʉ laŋ>> nə. Ànə geŋ yi dzəm bohòJisòs bə ndap ye pwe'fo'.

⁵³ Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.

⁵⁴ Nè'e ŋga'a maŋgəŋgèŋ nə̀ ba, nə̀ Jisòs à gʉ̀ʉ mvə̀'nə̀ yi ànə me'rə Jùdiyà, nə və mvwe' nzeŋgòŋ Galìli.

⁵⁴ Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →