Atos 9
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Ghà nə̀ bum yè'sə à sə ye vɛ'nə fana Sol sə wəpsə mali bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə yù mandzə̀ Tà Jisòs sə də yi nə zə yà'wèŋ. Yi à ye'e lòkə ye ŋkum ŋgà fa satikà',
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 nə fek nà' də nà'a fa yi ŋwàk mòk nə̀ ŋgòfa yi ŋàŋ ŋgòko bwìŋ mʉ Dàmaskù. Yi də yi jəŋ nà', nə lo bə zeŋ mvwe' ndaap pìriyàa bʉ̀ʉ Jus sə̀ mʉ Dàmaskù, də yi kə dzeŋ-a mbwa, nə ye ŋga ŋwə̀ nəmòk sə bɛ' mandzə̀ nə̀ Tà Jisòs, fana yi ko wo pwe', bə̀ba kè mbəmbam àlɛ, nə jəŋ və wo Jòrosalèm anə.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Yi à sə lòDàmaskù anə, ŋga yi sə kʉəp lòŋgʉ ntòlak nə ntɛ̀ŋ, yi ye ŋga marɛŋ mòk ba'a tsə mʉbu co mbʉ̀ŋ vɛ'ɛ, nə rɛŋ mvwe' sə̀ yi tə sə vɛ'ɛ paamm.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Yi gbʉ sə nze, fana nə yuk ŋga ŋgì ŋwə̀ nəmòk sə cèp də, <<Sol, Sol, wù sə fa mʉ ŋgə' bʉ̀ʉ yà?>>
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Yi fek də, <<A wùu ndà Tà?>> Ŋgì ŋgə̀ŋgàŋ dʉk fe'lə də, <<A mʉ̀ʉ Jisòs nə̀ wù sə fa mʉ ŋgə' nə.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Lòkok mʉtsə̀, nə lo mʉ ntòlak anə. A kə dzeŋ fo' ŋkuŋ wo tsok wu yusə̀ wu nə gʉ tsoŋ yà'.>>
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à sə gì bə Sol wèŋ à təəŋ fo', nə kà yusə̀ co wo cep tse'. Wo à yuk ŋgì nə, nə kà ŋwə̀ nəmòk yə.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sol à lòkok sə nze, nə də yi muk lis ye, fana yi kà bum yə. Wo à dàsə nisə lòyi Dàmaskù mok bə bo.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Yi à cu fis nùumbu tɛ' ŋga yi sə kà yə. Mʉnə nùumbu sə̀ tɛ' yà'sə pwe' bo bə cùu ye kà kùrə̀, yi kà ndzəp sə̀' no lok.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ŋgà yù mandzə̀ Jisòs mòk à ye Dàmaskù anə nə̀ wo to liŋ ye də Ànàniyàs. Yi ye yumok co yi yə lo vɛ'ɛ, fana Tà Jisòs to yi nja dʉk də, <<Ànàniyàs.>> Yi dzəm də, <<Tà, mʉ nè'e.>>
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Tà nə dʉk fa yi də, <<Fʉ̀hʉ, nə yuŋ lo mandzə̀ nə̀ wo togə̀ nà' də Rərəŋ nà'a. Wu kə dzeŋ mvwe' ndap Judàs, fana wù fek fo' də wù dzəm ŋgòyə Sol nə̀ yi mo nze mvwe' lak Tasò. Yi sə gʉ pìriyà,
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 nə sə ye co lo vɛ'ɛ də yi yə ŋwə̀ nəmòk nə̀ wo to yi də Ànàniyàs və̀ə, nə kə naaŋ fa yi bo də ya yi ye fe'lə bum sə̀mok.>>
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ànàniyàs dʉk də, <<Tà, a bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ sə̀ wo a tsə̀' mʉ nsàap ŋgwap sə̀ ŋwə̀ ènə sə gʉ̀ bohòbʉ̀ʉ yo sə̀ mvwe' lak Jòrosalèm pwe'.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Yi nə və̀ nə Dàmaskù bə ŋàaŋ sə̀ yi a jə bohòŋkum ŋgà fa satikà' də yi ko ndàaŋwè pwe' nə̀ nà' to liŋ yò.>>
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Tà à dʉk də, <<Gèŋ ntɛ̀ŋ, bʉ̀ʉsə̀ yi ŋwə̀ nə̀ mʉ̀ a swekfis yi ya bʉ̀ lakmvum, ŋkəkum nə ye bʉ̀ʉ Izùrɛ wèeŋ nə riŋ liŋ am.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Fana mʉ̀ bə tu am nə niŋ fa yi nsàp ŋgə' nə̀ yi nə ye bʉ̀ʉ mʉ̀ ŋgògʉ̀ də ya bwìiŋ riŋ mʉ.>>
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ànàniyàs à lò, nə kə ni kok mʉ nda'à anə, nə naaŋ fa Sol bo. Nə sə dʉk də, <<Moma am Sol, Tà Jisòs tum vèsə mʉ yi, yi nə̀ yi a yəəŋ bohòwù mandzə̀ ŋga wù sə və̀ fɛɛŋ nà'a. Yi tum mʉ ya wu ye fe'lə bum sə̀mok, nə rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə.>>
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Yi ànə dʉk wes vɛ'nə ntɛ̀ŋ, fana yumok ye'e gbʉ tsooŋ mʉ lisə̀ Sol anə co bap, fana yi ye fe'lə bum sə̀mok. Yi à lòkok, fana wo bàptɛsə yi.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Yi a zʉ wes bɛŋ, fana yi tse' fe'lə ŋàŋ sə̀mok.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Mvəsə̀ yi à ye fo', yi à lòmvwe' ndap pìriyà bʉ̀ʉ Jus, nə ye ŋgòtsòho liŋ Jisòs sə̀ ntɛ̀ŋ. Yi dʉk də, Jisòs nə mo Nwì.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Bʉ̀ʉ sə̀ wo à yuk yusə̀ yi à sə cèp sə à mərə lòoŋ. Wo sə fek də, <<Nè'e ka ŋgà' nə̀ yi à ye Jòrosalèm, nə sə zə ndàaŋwè pwe' nə̀ nà' to liŋ yè'sə nə yeŋ à? Yi a və̀ fɛɛŋ ka sə̀' də yi kə ko bwìŋ də ŋga yi jəŋ lo yà' ŋgòfa ŋkum ŋgà fa satikà' nə yeŋ à?>>
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Fana Sol tsoho gʉŋsə ghaha lo wesə mantombì mvəsə̀ yi à sə nì tsə̀' də Jisòos Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nə. Yusə̀ yi à sə cèp sə à rɛɛŋ nòoŋ vɛ'ɛ jəja nsàp nə̀ bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo cu Dàmaskù anə jip, nə kà yusə̀ ŋgòcèp fəsə fa yi tse'.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 À kə̀ dzèŋ nùumbu mok fa'nə, fana bʉ̀ʉ Jus wèŋ kə cum kwe' də wo zə Sol nə.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ànə geŋ Sol riŋ bə kwe' nə̀ wo à cu nə. Nə̀ maràŋ bə ndzəmə̀ pwe' wo sə so Sol mvwe' ncùu ŋka' sə̀ mvwe' ntòlak nà'nə.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 À ye nùmbu mòk ŋga ndzəm seŋ, fana bʉ̀ʉ Sol mok kə le' casə yi mvwe' tətoo ŋka' sə ŋkò'o.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Sol à lòJòrosalèm, nə lap mandzə̀ də bə bʉ̀ʉ Jisòs wèeŋ ye mvwe' mò'fis. Wo pwe' à sə wəp yi wəpə, nə kà pap də yi mòk nə̀ yi sə yù mandzə̀ Jisòs dzəm.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Fana Bànabà və ŋgòtɛsə nà'. Yi jəŋ nà', nə jəŋ lo fa bohòŋgàa ntum sə wèŋ. Yi tsoho rɛŋsə fa yà'wèŋ mvəsə̀ Sol à yə Tà Jisòs mʉ mandzə̀ Dàmaskù, nə ye mvəsə̀ Tà à cèp bohònà' sə. Yi à tsə̀' fa yà'wèŋ də Sol a tsòho liŋ Jisòs mʉ Dàmaskù bə ŋàŋ, nə kà ŋwə̀ nəmòk sə̀' wəp.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 À ye vɛ'nə fana Sol à ye mok bə yà'wèŋ mok mvwe' mò'fis, nə sə gihi lo Jòrosalèm, nə sə tsoho kɛ' ca liŋ Tà Jisòs. Yi à sə tsoho, nə kà ŋwə̀ nəmòk wəp lok.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Yi à cèep, nə sə bwinə ncèp bə bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo à sə cèp ncèep lak Gris, fana wo sə lap mandzə̀ də wo zə yi.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Bʉ̀ʉ Jisòs sə wèŋ à rì vɛ'nə, fana wo jəŋ tsoŋ lo nà' sə Sìsàriyà, nə tum gesə lo yi ma Tasò.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ànə ye vɛ'nə, fana bʉ̀ʉ cos sə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà bə Galìli nə ye Sàmàriyà à tse' mok fifi. Coos yè'sə à sə gʉ lòmantombì, nə sə kuk bə bwìŋ sə̀'. Yè'sə à sə ye vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə à sə tɛsə wo yi mvəsə̀ wo à sə cu, nə sə gʉ bum sə̀ yà' sə niŋ tsok də wo sə wəp Tà.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pità à sə kɛ' gì nə̀bʉp. À ye nùmbu mòk, fana yi kɛ' lo ŋgòkə̀ cèpsə bʉ̀ʉ Jisòs sə̀ wo cu mvwe' lak səmok, wo to fo' də Lidà.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 À kə̀ dzèŋ fo', yi ye ŋwə̀ nəmòk nə̀ liŋ nà'a Aniyàs. Ŋwə̀ ènə à sə kà ni' ye te' bʉ̀səgə̀, nə sə nooŋ mam mʉ kèhe lùumŋgòŋ fwame'.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pità à to yi də Aniyàs, nə dʉk fa nà' də, <<Jisòs Krɛst gʉŋsə wu laŋ. Lòkok mʉtsə̀, nə lim kəà yò.>> Aniyàs lokok ca gu mʉtsə̀ sə̀' kɛ̀' mò'fis.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Bʉ̀ʉ Lidà bə sə̀ wo à sə cu mvwe' mbo' Saròŋ wèŋ pwe' à yə, nə kupsə, nə dzəm Tà.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ŋwà nəmòk à ye mvwe' lak Jopà nə̀ liŋ ye də Tàbità. Yi à ye sə̀' ŋwà nə̀ yi à sə yù mandzə̀ Jisòs. Bʉ̀ʉ Gris wèeŋ togə̀ yi yàwo də Dokàs. Liŋ ye sə yà'a də ŋgap. Yi à sə gʉ̀ bə̀boŋ, nə sə tɛsə ŋgàa jìŋ, nə kà wò.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 À ye ghà ànə, yiyaŋ à ko yi, yi kpʉ. Wo à cùk wes yi, wo kə noŋsə yi mvwe' rum mòk mʉtùhù co ma mʉzok vɛ'ɛ.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jopà bə Lidà ka sə̀sap yeŋ, fana ŋgàa yù mandzə̀ Jisòs sə̀ wo à ye Jopà yuk də Pità cu sə Lidà. Wo tumsə gesə bwìŋ ba də wo kə caŋ to Pità də kwəkwè' nà'a caŋ və wàp.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Pità à fʉ̀hʉ, nə lo bə yà'wèŋ. Yi à kə̀ dzèeŋ, fana wo jəŋ lo yi mvwe' rum nə̀ ma mʉbu nə. Bàa yepmfə sə̀ wo à ye fo' lòoŋfo', à və̀, nə sə warə ŋgʉ ni'ì Pità, nə sə niŋ tsoho fa yi cə̀ək sə̀ Tàbità à gʉ̀ fa wo ghà nə̀ yi à cu ntòŋwʉm sə.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pità à fis bʉ̀ʉ sə̀ mʉ nda'à anə sə mbiŋ pwe', nə təəŋ bə tumfərə, nə sə lɛŋ Nwì. Yi à lɛŋ wes, fana yi bʉʉŋ kʉk vèŋ ni' Tàbità nə, nə dʉk də, <<Tàbità, lòkok mʉtsə̀!>> Tàbità muk lis. Mvəsə̀ yi à yə Pità, fana yi lokok cum mʉtsə̀.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pità ko nà' bo, nə lokoksə nà' mʉtsə̀. Yi to bʉ̀ʉ sə̀ wo à dzəm, nə ye bàa yepmfə sə wèŋ, nə fa yà'wèŋ Tàbità nə ŋga yi mok ŋwəm.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Bʉ̀ʉ sə̀ mvwe' lak Jopà pwe' à yuk yu yè'sə, fana bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ dzəm bohòTà Jisòs.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pità à cu malì Jopà anə mʉnə nùumbu səmok. Yi à sə cu bə ŋgà' nəmòk nə̀ yi sèeŋgə̀ ŋgùp, liŋ yee də Saimʉ̀.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.