Atos 28
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Vès ànə tesə wes lo mʉmfèŋ pwe'fo' bə̀boŋ, fana vès yuk də liŋ lak yà'sə fo' də Maltà.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Bʉ̀ʉ lak sə̀ fo' sə à ko ves ŋge' wùriŋ. Wo à fim bàŋsə fa ves mis, nə sə dʉk fa ves dʉk də, <<Və̀ bə̀boŋ, və̀ bə̀boŋ.>> Ànə ye yè'sə ŋga mbʉ̀ŋ yeto ŋgòli, fana mbʉəp sə ko ves sə̀'.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pol te' ka' ntsoŋ, nə teŋ gesə lo mʉ vòho anə. Ànə curə fana no mok tesə nja nə lum kə'ə Pol ndzə bohò.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ŋgàa lak sə̀ fo' sə ànə ye mvəsə̀ no nə kʉ̀ə̀ Pol ndzə bohò, fana wo dʉhʉ mʉtsətsə'rə wo anə də, <<Ŋwə̀ nè'e gù tsə gù ŋgà zə bwìŋ. Yi swìrə və̀-a sə ndzəpə̀ sə̀ laŋ, Nwìi nə kà yi mè'rə̀.>>
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pol kɛ'sə mak gesə no nə mʉ vòho. No nə à ka yi yumok gʉ lok.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Wo à sə kʉk yàwo də bo nə kok Pol, kè də nà'a nə gbʉ kpʉ tsoŋ fo' àlɛ. Wo ànə geŋ də wo kʉk tə̀tè mvə̀k sap, yumok sə̀ zok kà yi sə̀' gʉ̀, fana wo cep mok yusə̀ zok. Wo à dʉk də, <<Yi nwì nəmòk.>>
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Mvwe' nze ŋkwà' ŋwə̀ lak nə̀ fo' à ka fa'nə mvwe' sə̀sap mok yeŋ fe'lə. Yi à jə ves bə̀boŋni, fana vès cum venəwèŋ nùumbu tɛ'. Liŋ ŋwə̀ ènə à ye də Pùpliyùs.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Tɛ̀'ɛ Pùpliyùs nə à sə nòoŋ mʉ kèhè ŋga yiyaŋ sə ya yi, yi à sə nì ndʉəm sə̀'. Pol ni lo mvwe' mbwè ndap ye nə, nə kə bɛŋ naaŋ fa nà' bo, nə gʉ pìriyà, fana yiya ŋgà' nə me.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Yè'sə ànə ye vɛ'nə, fana bʉ̀ ŋgàa yiyaŋ sə̀ mvwe' lak yà'sə pwe' à və̀ə, fana Pol gʉŋsə wo.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Wo à fa ves bum vɛ'ɛ wùriŋ. Vès à cu ŋgòlòbə ŋgwes, fana wo fa ves bum pwe' sə̀ vèes nə sə dzəm yà' ŋga vès sə lò-a na.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 À cà ŋwʉ tɛ', vès ni jəŋ ŋgwes nə̀ nà' à və̀ mvwe' lak Àlèsandìriyà. Wo à fʉ̀hʉ tes nwìi mok sə̀ wo bwe fɛs mʉ tu ŋgwes nə. Ŋgwes ènə ànə cum mvwe' lak yà'sə bə ŋwʉ mbʉ̀ŋ yà'a, ŋwʉ sə̀ fə̀fə̀ə càgə̀ ŋkʉ̀ʉŋ yà'a.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Vès à kə̀ dzèŋ mvwe' ntʉm lak Sìrakù, nə cum fo' nùumbu tɛ'.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Vès à yè'e fa'nə, fana vès lo sə̀' bə ŋgwes nə, nə kə dzeŋ mvwe' lak Rijòm. Tsok à rɛŋ, fə̀fə̀ mòk yeto ŋgòvə̀ bo maŋkwìip nconùm. Vès jəŋ nùumbu ba, nə dzeŋ mvwe' lak Pùtiyòlì.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Vès à yə bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à dzəm bohòJisòs fo'. Wo lɛŋ ves də vesiwèeŋ cum ntɛŋ mò'fis. Yà'a mvə̀'nə̀ vès à kə̀ dzèŋ mvwe' lak Rumà.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Bwema sə̀ mvwe' lak Rumà à yuk də vès sə və̀ə. Wo yuŋ və mandzə̀ tə̀tè kə dzeŋ mvwe' ntɛŋ Àpiyòs. Mok kə dzeŋ yàwo Tìri Tavə̀n ŋgòkə̀ tsèŋ ves. Pol ànə ye yà'wèŋ, fana yi kwasə Nwì, nə ko ntʉm.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Vès ànə kə wɛs Rumà anə, fana wo me'rə Pol də yi sə cum kɛ' bə tu ye mvwe' sə̀ yi dzəm. Megu də wo à nòŋsə sojà mòk də nà'a sə kʉk də yi kà ca bisə̀.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Nùumbu tɛ' à càa, fana Pol to benə bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo mantombì bohòbʉ̀ʉ awo sə̀ wo cu mvwe' lak yà'sə, də bə yà'wèeŋ cum kwe'. Wo ànə baaŋ və me, fana yi sə tsoho fa yà'wèŋ dʉk də, <<Bwema am wèŋ, mʉ̀ a ka bʉ̀ʉ lak avès yumook awo gʉ bʉpsə fa. Bum lak avès sə̀ tàcici avès à fa vesùwèŋ pwe', mʉ̀ a ka nə̀ mò'fis sə fɛŋ. Wo à bʉ̀sə mʉ ŋgà ndapndzəm mvwe' lak Jòrosalèm, nə jəŋ mʉ fa bʉ̀ʉ Rumà ŋga mʉ̀ ka yumok bʉpsə.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Bʉ̀ʉ Rumà à fek mʉ bum mok, nə dzəm də wo me'rə mʉ, bʉ̀ʉsə̀ wo a ka yusəmok sə̀ mʉ̀ a gʉ̀ bʉpsə sə̀ co wo zə mʉ bʉ̀ʉ zeŋ ye.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Bʉ̀ʉ Jus wèŋ kà dzəm də wo me'rə mʉ dzəm. Ànə ye vɛ'nə, fana mʉ̀ yam bʉ̀ə̀, nə dʉk də nzak àm nə lo mantombì bohòŋkum bʉ̀ʉ Rumà. Bohòmʉ̀ yàm, mʉ̀ ka yusəmok sə̀ bʉp ŋgòcèp bə liŋ bʉ̀ am tse'.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Yà'a yusə̀ mʉ̀ də mʉ to weŋ, nə tsok fa weŋ bum yè'sə. Bə nə̀ zìnə, kwaŋ sə̀ mʉ̀ nisə tse' yè'e mègù bʉ̀ʉ njo ŋwə̀ nə̀ bʉ̀ʉ Izùrɛ pwe' tse' naàŋ tu bohòyi nà'a.>>
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Yi ànə dʉk wes vɛ'nə, fana wo cep bwi yàwo dʉk də, <<Vès a ka ŋwàk mòk nə̀ nà' və̀ bohòvès mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà bə liŋ yo tse'. Moma àvès mòk mò'fis nə̀ də yi a və̀ ŋgwàaŋ bə ntirə̀ mok ɛ̀', kè nə̀ də ŋgòcèp yusəmok bʉp bə liŋ yoo sə̀' bʉ̀ə̀.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Vèes nə dzəm ŋgòyuk yusə̀ wù sə tsəm sə ntʉʉ̀ wù sə̀'. Vès dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ ma nə̀ fòpwe' cèpgə̀ bʉp bə bòp bʉ̀ nə̀ wu wenə wèŋ ànə.>>
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ànə geŋ bə Pol wèŋ fʉhʉ noŋsə nùmbu mòk də wo nə kə kʉrə sə̀' ŋkuŋ.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Bòp bʉ̀ ma mòk à dzəm yusə̀ yi à cèp sə, mok kà dzəm.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Wo à gà'a sam fo' cù zəzok ŋga Pol à cèp fa wo ncèp mòk. Ncèp nə̀ yi à cèp nə à ye dʉk də, <<Ye na mvəsə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə à gʉ̀ Ìzayà ŋgà tsòhòbum Nwì ŋgòcèp yusə̀ yà'a zìnə bohòtàcicii awèŋ nɛ.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Yi cèp dʉk də,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 A vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ ntʉʉm bʉ̀ʉ yè'e gʉ wùriŋ.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pol à mèsə ncèp ye, nə dʉk də, <<Ye də ncèp nə̀ Nwì a tsə̀' bə mvəsə̀ yi nə luŋsə bwìŋ bə zeŋ nə, wèeŋ riŋ də nà'a lòmok bohòbʉ̀ lakmvum. Wo nə yu'rə nà' bə̀boŋ.>> [
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Yi ànə cep wes vɛ'nə, fana bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə sam, nə lo yu awo, nə sə kʉəm jwa lo bə yusə̀ Pol cèp sə.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pol à cu mam mʉmvwe' ànə lùumŋgòŋ ba. Yi à sə cu mvwe' sə̀ yi à làk fo' bə mbàam ye. Yi à sə ywìhi bə ndàaŋwè pwe' nə̀ nà' və̀ ŋgòkə̀ kɛ' yə yi.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Yi à sə tsòho fa bwìŋ mvəsə̀ gaŋ ŋkum Nwì cu. Yi sə yə'rə fa bwìŋ bə liŋ Tà Jisòs Krɛst. Yi à sə cep, nə kà wəp, ŋwə̀ nəmòk kà yi də yi kà cèp sə̀' dʉk.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.