Atos 28
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Vès ànə tesə wes lo mʉmfèŋ pwe'fo' bə̀boŋ, fana vès yuk də liŋ lak yà'sə fo' də Maltà.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Bʉ̀ʉ lak sə̀ fo' sə à ko ves ŋge' wùriŋ. Wo à fim bàŋsə fa ves mis, nə sə dʉk fa ves dʉk də, <<Və̀ bə̀boŋ, və̀ bə̀boŋ.>> Ànə ye yè'sə ŋga mbʉ̀ŋ yeto ŋgòli, fana mbʉəp sə ko ves sə̀'.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pol te' ka' ntsoŋ, nə teŋ gesə lo mʉ vòho anə. Ànə curə fana no mok tesə nja nə lum kə'ə Pol ndzə bohò.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ŋgàa lak sə̀ fo' sə ànə ye mvəsə̀ no nə kʉ̀ə̀ Pol ndzə bohò, fana wo dʉhʉ mʉtsətsə'rə wo anə də, <<Ŋwə̀ nè'e gù tsə gù ŋgà zə bwìŋ. Yi swìrə və̀-a sə ndzəpə̀ sə̀ laŋ, Nwìi nə kà yi mè'rə̀.>>
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Pol kɛ'sə mak gesə no nə mʉ vòho. No nə à ka yi yumok gʉ lok.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Wo à sə kʉk yàwo də bo nə kok Pol, kè də nà'a nə gbʉ kpʉ tsoŋ fo' àlɛ. Wo ànə geŋ də wo kʉk tə̀tè mvə̀k sap, yumok sə̀ zok kà yi sə̀' gʉ̀, fana wo cep mok yusə̀ zok. Wo à dʉk də, <<Yi nwì nəmòk.>>
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Mvwe' nze ŋkwà' ŋwə̀ lak nə̀ fo' à ka fa'nə mvwe' sə̀sap mok yeŋ fe'lə. Yi à jə ves bə̀boŋni, fana vès cum venəwèŋ nùumbu tɛ'. Liŋ ŋwə̀ ènə à ye də Pùpliyùs.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Tɛ̀'ɛ Pùpliyùs nə à sə nòoŋ mʉ kèhè ŋga yiyaŋ sə ya yi, yi à sə nì ndʉəm sə̀'. Pol ni lo mvwe' mbwè ndap ye nə, nə kə bɛŋ naaŋ fa nà' bo, nə gʉ pìriyà, fana yiya ŋgà' nə me.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Yè'sə ànə ye vɛ'nə, fana bʉ̀ ŋgàa yiyaŋ sə̀ mvwe' lak yà'sə pwe' à və̀ə, fana Pol gʉŋsə wo.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Wo à fa ves bum vɛ'ɛ wùriŋ. Vès à cu ŋgòlòbə ŋgwes, fana wo fa ves bum pwe' sə̀ vèes nə sə dzəm yà' ŋga vès sə lò-a na.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 À cà ŋwʉ tɛ', vès ni jəŋ ŋgwes nə̀ nà' à və̀ mvwe' lak Àlèsandìriyà. Wo à fʉ̀hʉ tes nwìi mok sə̀ wo bwe fɛs mʉ tu ŋgwes nə. Ŋgwes ènə ànə cum mvwe' lak yà'sə bə ŋwʉ mbʉ̀ŋ yà'a, ŋwʉ sə̀ fə̀fə̀ə càgə̀ ŋkʉ̀ʉŋ yà'a.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Vès à kə̀ dzèŋ mvwe' ntʉm lak Sìrakù, nə cum fo' nùumbu tɛ'.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Vès à yè'e fa'nə, fana vès lo sə̀' bə ŋgwes nə, nə kə dzeŋ mvwe' lak Rijòm. Tsok à rɛŋ, fə̀fə̀ mòk yeto ŋgòvə̀ bo maŋkwìip nconùm. Vès jəŋ nùumbu ba, nə dzeŋ mvwe' lak Pùtiyòlì.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Vès à yə bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à dzəm bohòJisòs fo'. Wo lɛŋ ves də vesiwèeŋ cum ntɛŋ mò'fis. Yà'a mvə̀'nə̀ vès à kə̀ dzèŋ mvwe' lak Rumà.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Bwema sə̀ mvwe' lak Rumà à yuk də vès sə və̀ə. Wo yuŋ və mandzə̀ tə̀tè kə dzeŋ mvwe' ntɛŋ Àpiyòs. Mok kə dzeŋ yàwo Tìri Tavə̀n ŋgòkə̀ tsèŋ ves. Pol ànə ye yà'wèŋ, fana yi kwasə Nwì, nə ko ntʉm.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Vès ànə kə wɛs Rumà anə, fana wo me'rə Pol də yi sə cum kɛ' bə tu ye mvwe' sə̀ yi dzəm. Megu də wo à nòŋsə sojà mòk də nà'a sə kʉk də yi kà ca bisə̀.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Nùumbu tɛ' à càa, fana Pol to benə bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo mantombì bohòbʉ̀ʉ awo sə̀ wo cu mvwe' lak yà'sə, də bə yà'wèeŋ cum kwe'. Wo ànə baaŋ və me, fana yi sə tsoho fa yà'wèŋ dʉk də, <<Bwema am wèŋ, mʉ̀ a ka bʉ̀ʉ lak avès yumook awo gʉ bʉpsə fa. Bum lak avès sə̀ tàcici avès à fa vesùwèŋ pwe', mʉ̀ a ka nə̀ mò'fis sə fɛŋ. Wo à bʉ̀sə mʉ ŋgà ndapndzəm mvwe' lak Jòrosalèm, nə jəŋ mʉ fa bʉ̀ʉ Rumà ŋga mʉ̀ ka yumok bʉpsə.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Bʉ̀ʉ Rumà à fek mʉ bum mok, nə dzəm də wo me'rə mʉ, bʉ̀ʉsə̀ wo a ka yusəmok sə̀ mʉ̀ a gʉ̀ bʉpsə sə̀ co wo zə mʉ bʉ̀ʉ zeŋ ye.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Bʉ̀ʉ Jus wèŋ kà dzəm də wo me'rə mʉ dzəm. Ànə ye vɛ'nə, fana mʉ̀ yam bʉ̀ə̀, nə dʉk də nzak àm nə lo mantombì bohòŋkum bʉ̀ʉ Rumà. Bohòmʉ̀ yàm, mʉ̀ ka yusəmok sə̀ bʉp ŋgòcèp bə liŋ bʉ̀ am tse'.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Yà'a yusə̀ mʉ̀ də mʉ to weŋ, nə tsok fa weŋ bum yè'sə. Bə nə̀ zìnə, kwaŋ sə̀ mʉ̀ nisə tse' yè'e mègù bʉ̀ʉ njo ŋwə̀ nə̀ bʉ̀ʉ Izùrɛ pwe' tse' naàŋ tu bohòyi nà'a.>>
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Yi ànə dʉk wes vɛ'nə, fana wo cep bwi yàwo dʉk də, <<Vès a ka ŋwàk mòk nə̀ nà' və̀ bohòvès mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà bə liŋ yo tse'. Moma àvès mòk mò'fis nə̀ də yi a və̀ ŋgwàaŋ bə ntirə̀ mok ɛ̀', kè nə̀ də ŋgòcèp yusəmok bʉp bə liŋ yoo sə̀' bʉ̀ə̀.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Vèes nə dzəm ŋgòyuk yusə̀ wù sə tsəm sə ntʉʉ̀ wù sə̀'. Vès dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ ma nə̀ fòpwe' cèpgə̀ bʉp bə bòp bʉ̀ nə̀ wu wenə wèŋ ànə.>>
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ànə geŋ bə Pol wèŋ fʉhʉ noŋsə nùmbu mòk də wo nə kə kʉrə sə̀' ŋkuŋ.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Bòp bʉ̀ ma mòk à dzəm yusə̀ yi à cèp sə, mok kà dzəm.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Wo à gà'a sam fo' cù zəzok ŋga Pol à cèp fa wo ncèp mòk. Ncèp nə̀ yi à cèp nə à ye dʉk də, <<Ye na mvəsə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə à gʉ̀ Ìzayà ŋgà tsòhòbum Nwì ŋgòcèp yusə̀ yà'a zìnə bohòtàcicii awèŋ nɛ.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Yi cèp dʉk də,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 A vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ ntʉʉm bʉ̀ʉ yè'e gʉ wùriŋ.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Pol à mèsə ncèp ye, nə dʉk də, <<Ye də ncèp nə̀ Nwì a tsə̀' bə mvəsə̀ yi nə luŋsə bwìŋ bə zeŋ nə, wèeŋ riŋ də nà'a lòmok bohòbʉ̀ lakmvum. Wo nə yu'rə nà' bə̀boŋ.>> [
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Yi ànə cep wes vɛ'nə, fana bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə sam, nə lo yu awo, nə sə kʉəm jwa lo bə yusə̀ Pol cèp sə.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pol à cu mam mʉmvwe' ànə lùumŋgòŋ ba. Yi à sə cu mvwe' sə̀ yi à làk fo' bə mbàam ye. Yi à sə ywìhi bə ndàaŋwè pwe' nə̀ nà' və̀ ŋgòkə̀ kɛ' yə yi.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Yi à sə tsòho fa bwìŋ mvəsə̀ gaŋ ŋkum Nwì cu. Yi sə yə'rə fa bwìŋ bə liŋ Tà Jisòs Krɛst. Yi à sə cep, nə kà wəp, ŋwə̀ nəmòk kà yi də yi kà cèp sə̀' dʉk.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.