Atos 28
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Vès ànə tesə wes lo mʉmfèŋ pwe'fo' bə̀boŋ, fana vès yuk də liŋ lak yà'sə fo' də Maltà.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Bʉ̀ʉ lak sə̀ fo' sə à ko ves ŋge' wùriŋ. Wo à fim bàŋsə fa ves mis, nə sə dʉk fa ves dʉk də, <<Və̀ bə̀boŋ, və̀ bə̀boŋ.>> Ànə ye yè'sə ŋga mbʉ̀ŋ yeto ŋgòli, fana mbʉəp sə ko ves sə̀'.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pol te' ka' ntsoŋ, nə teŋ gesə lo mʉ vòho anə. Ànə curə fana no mok tesə nja nə lum kə'ə Pol ndzə bohò.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ŋgàa lak sə̀ fo' sə ànə ye mvəsə̀ no nə kʉ̀ə̀ Pol ndzə bohò, fana wo dʉhʉ mʉtsətsə'rə wo anə də, <<Ŋwə̀ nè'e gù tsə gù ŋgà zə bwìŋ. Yi swìrə və̀-a sə ndzəpə̀ sə̀ laŋ, Nwìi nə kà yi mè'rə̀.>>
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pol kɛ'sə mak gesə no nə mʉ vòho. No nə à ka yi yumok gʉ lok.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Wo à sə kʉk yàwo də bo nə kok Pol, kè də nà'a nə gbʉ kpʉ tsoŋ fo' àlɛ. Wo ànə geŋ də wo kʉk tə̀tè mvə̀k sap, yumok sə̀ zok kà yi sə̀' gʉ̀, fana wo cep mok yusə̀ zok. Wo à dʉk də, <<Yi nwì nəmòk.>>
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Mvwe' nze ŋkwà' ŋwə̀ lak nə̀ fo' à ka fa'nə mvwe' sə̀sap mok yeŋ fe'lə. Yi à jə ves bə̀boŋni, fana vès cum venəwèŋ nùumbu tɛ'. Liŋ ŋwə̀ ènə à ye də Pùpliyùs.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Tɛ̀'ɛ Pùpliyùs nə à sə nòoŋ mʉ kèhè ŋga yiyaŋ sə ya yi, yi à sə nì ndʉəm sə̀'. Pol ni lo mvwe' mbwè ndap ye nə, nə kə bɛŋ naaŋ fa nà' bo, nə gʉ pìriyà, fana yiya ŋgà' nə me.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Yè'sə ànə ye vɛ'nə, fana bʉ̀ ŋgàa yiyaŋ sə̀ mvwe' lak yà'sə pwe' à və̀ə, fana Pol gʉŋsə wo.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Wo à fa ves bum vɛ'ɛ wùriŋ. Vès à cu ŋgòlòbə ŋgwes, fana wo fa ves bum pwe' sə̀ vèes nə sə dzəm yà' ŋga vès sə lò-a na.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 À cà ŋwʉ tɛ', vès ni jəŋ ŋgwes nə̀ nà' à və̀ mvwe' lak Àlèsandìriyà. Wo à fʉ̀hʉ tes nwìi mok sə̀ wo bwe fɛs mʉ tu ŋgwes nə. Ŋgwes ènə ànə cum mvwe' lak yà'sə bə ŋwʉ mbʉ̀ŋ yà'a, ŋwʉ sə̀ fə̀fə̀ə càgə̀ ŋkʉ̀ʉŋ yà'a.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Vès à kə̀ dzèŋ mvwe' ntʉm lak Sìrakù, nə cum fo' nùumbu tɛ'.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Vès à yè'e fa'nə, fana vès lo sə̀' bə ŋgwes nə, nə kə dzeŋ mvwe' lak Rijòm. Tsok à rɛŋ, fə̀fə̀ mòk yeto ŋgòvə̀ bo maŋkwìip nconùm. Vès jəŋ nùumbu ba, nə dzeŋ mvwe' lak Pùtiyòlì.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Vès à yə bʉ̀ʉ mok sə̀ wo à dzəm bohòJisòs fo'. Wo lɛŋ ves də vesiwèeŋ cum ntɛŋ mò'fis. Yà'a mvə̀'nə̀ vès à kə̀ dzèŋ mvwe' lak Rumà.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Bwema sə̀ mvwe' lak Rumà à yuk də vès sə və̀ə. Wo yuŋ və mandzə̀ tə̀tè kə dzeŋ mvwe' ntɛŋ Àpiyòs. Mok kə dzeŋ yàwo Tìri Tavə̀n ŋgòkə̀ tsèŋ ves. Pol ànə ye yà'wèŋ, fana yi kwasə Nwì, nə ko ntʉm.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Vès ànə kə wɛs Rumà anə, fana wo me'rə Pol də yi sə cum kɛ' bə tu ye mvwe' sə̀ yi dzəm. Megu də wo à nòŋsə sojà mòk də nà'a sə kʉk də yi kà ca bisə̀.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Nùumbu tɛ' à càa, fana Pol to benə bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo mantombì bohòbʉ̀ʉ awo sə̀ wo cu mvwe' lak yà'sə, də bə yà'wèeŋ cum kwe'. Wo ànə baaŋ və me, fana yi sə tsoho fa yà'wèŋ dʉk də, <<Bwema am wèŋ, mʉ̀ a ka bʉ̀ʉ lak avès yumook awo gʉ bʉpsə fa. Bum lak avès sə̀ tàcici avès à fa vesùwèŋ pwe', mʉ̀ a ka nə̀ mò'fis sə fɛŋ. Wo à bʉ̀sə mʉ ŋgà ndapndzəm mvwe' lak Jòrosalèm, nə jəŋ mʉ fa bʉ̀ʉ Rumà ŋga mʉ̀ ka yumok bʉpsə.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Bʉ̀ʉ Rumà à fek mʉ bum mok, nə dzəm də wo me'rə mʉ, bʉ̀ʉsə̀ wo a ka yusəmok sə̀ mʉ̀ a gʉ̀ bʉpsə sə̀ co wo zə mʉ bʉ̀ʉ zeŋ ye.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Bʉ̀ʉ Jus wèŋ kà dzəm də wo me'rə mʉ dzəm. Ànə ye vɛ'nə, fana mʉ̀ yam bʉ̀ə̀, nə dʉk də nzak àm nə lo mantombì bohòŋkum bʉ̀ʉ Rumà. Bohòmʉ̀ yàm, mʉ̀ ka yusəmok sə̀ bʉp ŋgòcèp bə liŋ bʉ̀ am tse'.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Yà'a yusə̀ mʉ̀ də mʉ to weŋ, nə tsok fa weŋ bum yè'sə. Bə nə̀ zìnə, kwaŋ sə̀ mʉ̀ nisə tse' yè'e mègù bʉ̀ʉ njo ŋwə̀ nə̀ bʉ̀ʉ Izùrɛ pwe' tse' naàŋ tu bohòyi nà'a.>>
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Yi ànə dʉk wes vɛ'nə, fana wo cep bwi yàwo dʉk də, <<Vès a ka ŋwàk mòk nə̀ nà' və̀ bohòvès mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà bə liŋ yo tse'. Moma àvès mòk mò'fis nə̀ də yi a və̀ ŋgwàaŋ bə ntirə̀ mok ɛ̀', kè nə̀ də ŋgòcèp yusəmok bʉp bə liŋ yoo sə̀' bʉ̀ə̀.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Vèes nə dzəm ŋgòyuk yusə̀ wù sə tsəm sə ntʉʉ̀ wù sə̀'. Vès dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ bwìŋ ma nə̀ fòpwe' cèpgə̀ bʉp bə bòp bʉ̀ nə̀ wu wenə wèŋ ànə.>>
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Ànə geŋ bə Pol wèŋ fʉhʉ noŋsə nùmbu mòk də wo nə kə kʉrə sə̀' ŋkuŋ.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Bòp bʉ̀ ma mòk à dzəm yusə̀ yi à cèp sə, mok kà dzəm.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Wo à gà'a sam fo' cù zəzok ŋga Pol à cèp fa wo ncèp mòk. Ncèp nə̀ yi à cèp nə à ye dʉk də, <<Ye na mvəsə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə à gʉ̀ Ìzayà ŋgà tsòhòbum Nwì ŋgòcèp yusə̀ yà'a zìnə bohòtàcicii awèŋ nɛ.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Yi cèp dʉk də,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 A vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ ntʉʉm bʉ̀ʉ yè'e gʉ wùriŋ.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Pol à mèsə ncèp ye, nə dʉk də, <<Ye də ncèp nə̀ Nwì a tsə̀' bə mvəsə̀ yi nə luŋsə bwìŋ bə zeŋ nə, wèeŋ riŋ də nà'a lòmok bohòbʉ̀ lakmvum. Wo nə yu'rə nà' bə̀boŋ.>> [
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Yi ànə cep wes vɛ'nə, fana bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə sam, nə lo yu awo, nə sə kʉəm jwa lo bə yusə̀ Pol cèp sə.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pol à cu mam mʉmvwe' ànə lùumŋgòŋ ba. Yi à sə cu mvwe' sə̀ yi à làk fo' bə mbàam ye. Yi à sə ywìhi bə ndàaŋwè pwe' nə̀ nà' və̀ ŋgòkə̀ kɛ' yə yi.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Yi à sə tsòho fa bwìŋ mvəsə̀ gaŋ ŋkum Nwì cu. Yi sə yə'rə fa bwìŋ bə liŋ Tà Jisòs Krɛst. Yi à sə cep, nə kà wəp, ŋwə̀ nəmòk kà yi də yi kà cèp sə̀' dʉk.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.