Atos 21
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Ànə geŋ, vès cepsə wo də wo cum bə̀boŋ, nə lo yu avès. Vès à to sənə ŋgwes, nə sə lo gu rərəŋ tè vès kə dzeŋ mvwe' lak Kos. Tsok à rɛŋ, vès kə dzeŋ mvwe' lak Rodès. Vès à càsə fa'nə, nə lo mvwe' lak Pàtarà.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 À kə̀ dzeŋ fo', vès ye ŋgwes mòk nə̀ nà' à sə lòmvwe' nzeŋgòŋ Fònisiyà. Vès à ni nà', nə lo.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Vès à kə̀ dzèŋ mvwe' sə̀ co vès ye gesə lo lak Sɛpròfana vès bʉʉŋ lo ma zʉ mvwe' nzeŋgòŋ Sìriyà. Vès à tesə sənə ŋgwes nə mvwe' lak Tayà. Yè'e sə̀' mʉmvwe' nə̀ ŋgwes nə à lòŋgòkə̀ fis bum sə̀ yi à bə̀k və̀ sə sə̀' fo'.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Vès à tsèŋ bʉ̀ʉ səmok sə̀ wo à sə yù mandzə̀ Jisòs sə̀' fo'. Vesiwèŋ à cu ntɛŋ mò'fis. Wo à tsə̀' fa Pol bə ŋàaŋ Yòŋsə̀ Nwì nə dʉk də nà'a kà Jòrosalèm anə lò.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Mvə̀k nə̀ njàvès ŋgòcu venəwèŋ à mèe, fana vès ca bɛ' mandzə̀, nə lo yu avès. Wo à tesə vesiwèŋ mʉ ntòlak anə pwe'fo', wo bə yep awo nə ye bwe awo sə̀', vesiwèŋ pwe' à kə̀ təəŋ bə tumfərə ŋgʉ ndzəp anə mvwe' ŋgwansa, nə gʉ pìriyà.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Fana vès cepsə ndàaŋwè pwe' də a nə̀ yenə. Vès ni yàvès ŋgwes. Wo bwi lo yàwo lak.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Vès à mè'rə lak Tayà, fana gì àvès sə lo mali mantombì tè vès kə dzeŋ mvwe' lak Tolemɛ̀s. Vès à cèpsə bwema sə̀ wo cu fa'nə, nə cum vesiwèŋ nùmbu mò'fis.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Tsok à rɛŋ, vès yè'e sə̀' ŋkuŋ nə kə dzeŋ mvwe' lak Sìsàriyà. À kə̀ dzeŋ fo', vès lo mvwe' ndap Filìp nə̀ yi à ye fàŋgəri. Vès à nòoŋ vesiwèŋ. Yi à ye sə̀' mòk mʉtsətsə'rə bʉ̀ʉ sə̀ sàmba sə̀ wo à cokfis wo mvwe' lak Jòrosalèm sə.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Yi à tse' bwe wàhaŋgwɛ̀ŋ kwè sə̀ wo pwe'fo' à ka ndum tse'. Wo à sə tsòho bum sə̀ Nwì à sə tsə̀' fa wo yi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Vès ànə cum fo' nùumbu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, fana ŋgà tsòhòbum Nwì mòk nə̀ liŋ yee Àgabòs və ye sə̀'. Yi à ye'e və̀ mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Yi à kə̀ yə ves, nə jəŋ korə Pol, nə swi' kùu ye bə bo ye bə zeŋ. Yi cep dʉk də, <<Yè'e yusə̀ Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə cèp dʉk də, <Bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo cu Jòrosalèem nə swi' ŋwə̀ nə̀ yi tse' korə nè'e mʉ mvə̀k nè'e. Wo swi' wes mè yi, fana wo jəŋ yi, nə fa bohòbʉ̀ lakmvum.> >>
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Vès ànə yuk yu yè'sə, fana vès nə ye bə bʉ̀ʉ mok sə̀ fo' lɛŋ Pol vɛ'ɛ də yi kà Jòrosalèm anə mok gə̀.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Yi cep fəsə ye dʉk də, <<Hàva', wèŋ sə gʉ̀ yè'sə yà vɛ'nə? Wèŋ sə wa, nə sə gesə fa mʉ wʉə sə ntʉʉ̀ bʉ̀ʉ yà? Mʉ kə̀kʉrə̀ co wo kə kiŋ mʉ Jòrosalèm anə. A dzəm mʉ kpʉ bʉ̀ʉ liŋ Tà Jisòs, yumok kà bʉp.>>
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Mandzə̀ nə̀ co vès gʉ yi dzəm cùu avès à ye bʉ̀ə̀, fana vès me'rə yi. Vès dʉk megu mok dʉk də, <<Bum pwe' ndzə bohòNwì.>>
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Vès ànə casə mʉmvə̀k mòk fo', fana vès te'e benə bum avès, nə ye'e ŋgòlòJòrosalèm anə.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 À lòbe'lə vès ŋgàa yù mandzə̀ Jisòs mok sə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Sìsàriyà. Wo à jə lòves mvwe' ndap ŋwə̀ nə̀ vès ànə ye ŋgòcu nda'à yi. Liŋ yee Nasòŋ. Liŋ lak yee Sɛprò. Yi à dzəm bohòJisòs haaŋ mantombì ntɛ̀ŋ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Vès à kə̀ dzèŋ Jòrosalèm, bwema sə̀ fo' sə wèŋ à cèpsə ves bə̀boŋ wùriŋ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Tsok à rɛŋ, vès Pol wèŋ à lòŋgòkə̀ yə Jem. Bʉ̀ ŋkwàha bʉ̀ʉ sə̀ mʉ cos sə pwe' à ye fo' sə nze.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pol à cèpsə wo, nə tsoho fa yà'wèŋ yusə̀ Nwì a gʉ̀ yà' bə fàak sə̀ yi à sə gʉ̀ʉ pwe'fo'. Yusə̀ yi à tsòho sə à ye bum sə̀ Nwì à gʉ̀ bohòbʉ̀ lakmvum wèŋ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Wo ànə yuk wes me, fana wo pwe' kuksə Nwì. Fana wo dʉk fa Pol dʉk də, <<Moma àvès, aco wù ye yòsə̀' bə lis yo. Bʉ̀ʉ Jus lòmʉnə ncùhù wùriŋ sə̀ wo à dzəm bohòJisòs, nə sə noŋsə lʉ̀k Musì sə̀' pap.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Bwìŋ à tsòho fa wo yumok bə liŋ yo laŋ. Wo à tsə̀' wo dʉk də wù sə yə'rə fa bʉ̀ʉ Jus sə̀ wo cu lakmvum də wo me'rə mak lʉ̀ʉk Musì. Wo dʉk də wù sə tsòho fa yà'wèŋ də wo kà bwìŋ tu mbəmbam sə kom fa, nə kà bum lak bʉ̀ʉ Jus wèŋ sə̀' gʉ̀.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Wo nə yuk tsoŋ li dʉk də wù və̀ laŋ. Aco a gʉ yè'sə va?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Vèes tsok fa wu yusə̀ vès tsəm də aco wù gʉ. Bʉ̀ʉ mook fɛɛŋ bwìŋ kwè sə̀ wo a kàk Nwì.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Aco wù yuŋ lo wo nə kə gʉ sə̀' mvə̀'nə̀ wo sə kə̀ gʉ̀ bum sə̀ ya wo ye rərɛŋ mʉ lisə̀ Nwì sə. A gə̀ə, wù lak lok yusə̀ wo tse' ŋgòlà'a sə pwe' sə bàa wù, ya ŋga wo nə tse' mandzə̀ nə̀ ŋgòkə̀ sù tu awo sə. Wu gʉ-a vɛ'nə, fana ndàaŋwè pwe' nə riŋ dʉk də yusə̀ wo à yuk bə liŋ yòsə ka zìnə yeŋ. Wo nə dʉk də wù sə yù yòsə̀' lʉ̀ʉk Musì sə.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Nə ye də vès à còm fa bʉ̀ lakmvum sə̀ wo à dzəm Jisòs yà'a ŋwàk. Vès à còm tsə̀' mègù fa wo nja dʉk də vès a dzəm mvwe' mò'fis də wo kà bum rùm zʉ. Nə kà ndʉəm kè nàm nə̀ nà' kpʉ bə ndʉəm ye ndzə ni'ì yi sə̀' zʉ. Nə ye sə̀' də wo kà sàhà kè nto àlɛ' ko.>>
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Pol à dzəm, nə jəŋ bʉ̀ʉ sə wèŋ. Tsok à rɛŋ bə yà'wèŋ gʉ bum sə̀ ya wo ye rərɛŋ mʉ lisə̀ Nwì sə, nə lo mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə. Yi à lòmbwa ŋgòkə̀ tsə̀' nòŋsə nùumbu sə̀ yà'a nə ca ŋkuŋ nùmbu nə̀ wo nə fa fəfa mʉnə tu bʉ̀ʉ yè'sə kə dzeŋ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nùumbu sə̀ sàmba sə à də a me, fana bʉ̀ʉ Jus mok tesə və mvwe' nze Ɛsiyà, nə kə ye Pol mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə. Bʉ̀ʉ yè'sə caŋsə fa bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə pwe' ncəncàŋ wo ko Pol.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Wo sə fuŋ dʉk də, <<Bʉ̀ʉ Izùrɛ, wèeŋ və kə tɛsə ves. Nè'e ŋwə̀ nə̀ yi gìhi kɛ'gə̀ ma nə̀ fòpwe', nə sə yə'rə fa bwìŋ dʉk də, bʉ̀ʉ Izùrɛ bə lʉ̀ʉk Musì, nə ye ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə ka yumok yeŋ nə. Yi jə və bʉ̀ lakmvum, nə kə nisə̀ nə yà' mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə. Mvəsə̀ yi gʉ̀ vɛ'nə, ye də yi gʉ̀ bʉpsə mvwe' sə̀ yà'a rərɛŋ sə yè'sə laŋ.>>
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Wo à dʉk vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wo à yə nà' bə mʉŋwə̀ə Efesòmòk mʉ ntòlak anə. Wo tsəm ŋgwàaŋ də yi kə̀ nisə nà' mʉ mbwa anə laŋ. Liŋ ŋwə̀ ànə à ye də Tròfimù.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Lak sə pwe' à curə wʉk. Bwìŋ kə caŋ baaŋ mvwe' mò'fis. Wo ko Pol, nə soŋ fis yi mʉ ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə, nə lok ncùu ndap nə.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Bʉ̀ʉ sə wèŋ à sə làp mandzə̀ də wo zə Pol.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ŋkum sojà nə lokok gu kɛ̀' mò'fis. Yi to jəŋ bʉ̀ʉ sə̀ mantombì nə ye sojàa mok wèŋ bə yà'wèŋ tsooŋ lo mvwe' sə̀ bʉ̀ʉ sə wèŋ cu sə. Bʉ̀ʉ sə ànə ye yi bə sojàa sə, fana wo kà Pol mok ləp fe'lə̀.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ŋkum sojà nə à gə̀ mvwe' sə̀ Pol à ye sə, nə ko nà'. Yi fa ŋàŋ dʉk də wo tasə Pol nə bə kwaŋ ba. Fana yi fek bʉ̀ʉ sə də, <<Ŋwə̀ ènə ndà lɛ?>> Nə fek sə̀' də, <<Nà' gʉ̀ bʉpsə yà lɛ?>>
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Fana bʉ̀ʉ mok sə̀ mʉnə ŋgo bʉ̀ʉ sə wèŋ sə cep furə yusə̀ zok, bòp ma mòk sə fuŋ yàwo sə̀' yusə̀ zok. Jijipsə̀ à ye fo' vɛ'ɛ wùriŋ. Bum à jip nsàp nə̀ ŋkum sojà nə kà yusə̀ yà'a nə ye sə pap rì tse'. Ànə ye vɛ'nə, ŋkum sojà nə dʉk bʉ̀ʉ ye wèŋ də yà'a jəŋ lo Pol mvwe' ŋəŋap ndap mòk nə̀ wo à ci tes fa sojà wèŋ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Wo à jə kok lògù Pol moòm ghʉ̀k vɛ'ɛ, nə dzeŋ mvwe' mbùhu kùu sə̀ wo à bom ŋgòkok lòmʉ nda'à anə, fana wo le' bək yi mʉ ŋkambə̀ək, bʉ̀ʉsə̀ bʉ̀ʉ sə̀ fo' sə à sə cəp ntʉm nə̀bʉp.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Wo à sə ywɛ̀' və̀ màŋkwɛ̀ŋ dʉk də, <<A zə yi, a zə yi!>>
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Mvəsə̀ sojàa sə ànə sə dʉk wo nisə gesə Pol mʉmvwe' ŋəŋap ndap nə, fana Pol fek ŋkum sojà nə dʉk də aco yi cep yumok bohònà' àlɛ? Ŋkum sojà nə də, <<Kàmfìrə wù cèp rìgə̀ ncèep lak bʉ̀ʉ Gris.
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Ye də wù ka ŋwə̀ə Ijìp nə̀ mʉ̀ sə tsəm də wu zeŋ nə yeŋ à? Bʉsə̀ yi ànə və ghà nəmòk fɛɛŋ, nə ye ndàŋ bə gomè nə̀ fɛn. Yi bək jəŋ lo màkìzaà ŋgəà bwìŋ ncùhù kwè.>>
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pol à dʉk fa yi dʉk də, <<Mʉ ŋwə̀ə Jus. Wo à dzə mʉ mvwe' lak Tasònə̀ mvwe' Sìlisiyà. Lak sə bwìŋ rì yà' pwe'fo'.>> Fana yi lɛŋ ŋkum sojà nə dʉk də, <<Kwəkwè', fa mʉ-a mandzə̀ mʉ cep-a bohòbʉ̀ʉ yè'sə-ɛ̀.>>
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ŋkum sojà nə à fa yi mandzə̀ də nà'a cep. Pol à lòkok təəŋ mvwe' yunŋkuu sə̀ wo à bom ŋgòkok lòmʉ nda'à sə, nə sə gʉ bo ye də bwìiŋ teŋsə cù. Bʉ̀ʉ sə à teŋsə, fana Pol cep bohòwo bə ncèep bʉ̀ʉ Jus wèŋ.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.