Apocalipse 6
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Ànə geŋ, mʉ̀ ye ŋga Mo Nsùŋga nə yep fis to lìŋ nə̀ mò'fis mvwe' lìiŋ sə̀ sàmba sə. Yi à yep ntɛ̀ŋ, mʉ̀ yuk ŋgì yum sə̀ wo kwè sə mòk. Ŋgì nə à cèp bə ŋàŋ co mbʉ̀ŋ sak yi vɛ'ɛ. Nà' cep də, <<Tesə və̀ə.>>
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Mʉ̀ ye fe'lə nàmbà'rə̀ nə̀ fəfop ŋga nà' tesə vəə. Mʉ̀ ye ŋga ŋwə̀ nəmòk yi kok cu mʉnə nàmbà'rə̀, nə kotse' wòmŋgiŋ ndzə bohòyi. Wo à fa yi tàm ŋwə̀ nə̀ ghaŋ mòk. Yi à lòsə̀ ŋgòghak lòmok sə̀ ŋkuŋ.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Mo Nsùŋga nə yep fis lìŋ nə̀ ba, ŋgì yu nə̀ ba cep sə̀'. Ŋgì nə dʉk də, <<Tesə və̀ə.>>
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Nàmbà'rə̀ nə̀ bə̀baŋ tesə və ŋga wo fa ŋwə̀ nə̀ yi kok cu mbwa nə ŋàŋ ŋgòkə̀ jə fis lògɛsə fifi sənə nzeŋgòŋ nə ya bwìiŋ lʉlʉ̀, nə zə ni'. Yi à kotse' fèk nə̀ ghaŋ ndzə bohòyi sə̀'.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Yi yep fis nə̀ tɛ', yu nə̀ tɛ' cep sə̀' də, <<Tesə və̀ə.>> Mʉ̀ ye ŋga nàmbà'rə̀ nə̀ səseŋ tesə və̀ə. Mʉ̀ ye ŋga ŋwə̀ nə̀ yi kok cu mbwa nə kotse' kilù ndzə bohòyi.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Mʉ̀ yuk gʉ̀ co ŋgì mòk cèp vèsə mvwe' bum sə̀ kwè sə dʉk də, <<Ŋwèe nə jə mbàam sə̀ yi fàk yiskok nùmbu mò'fis, nə ywiŋ ndooŋ rɛɛ̀s tɛ', nə jə fe'lə sə̀' mbàam ntsə' fàk mòk, nə ywiŋ ndooŋ gòmbì ntùŋfu.>> Yi dʉk fe'lə sə̀' də, <<Wèeŋ kà mve' nə ye rùk gʉ̀ bʉpsə̀.>>
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Fana Mo Nsùŋga nə yep fis fe'lə lìŋ nə̀ kwè. Mʉ̀ yuk ŋga yum sə̀ ŋwəm sə nə̀ kwè cèp də, <<Tesə və̀ə.>>
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Mʉ̀ ye nàmbà'rə̀ mòk nə̀ yi kpʉ ncòm də̀mm vɛ'. Liŋ ŋwə̀ nə̀ yi à kok cu mʉnə nàmbà'rə̀ ènə à ye də Kpʉ. Nzeŋgòŋ yòŋsə̀ə bʉ̀ kpʉkpʉ à sə bɛ' lòŋwə̀ ènə sə̀' maŋkwɛ̀ŋ. Wo à fa wo ŋàŋ də wo zə bwìŋ bòp mò'fis sənə bòp kwè bə bʉ̀ʉ sə̀ sə nzeŋgòŋ sə pwe'. Də wo zə wo bə fèk, nə jəŋ və njè bə yiyaŋ nə ye fe'lə bə nàam sə̀ bʉp sə̀ co yà' ko bwìŋ.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Yi yep fe'lə lìŋ nə̀ tàŋ nə. Mʉ̀ ye yòŋsə̀ə bʉ̀ʉ sə̀ wo à zə wo də bʉ̀ʉsə̀ wo à dzəm Nwì bə zìnə, nə sə tsoho ncèp ye nə wèŋ. Yòŋsə̀ə bʉ̀ʉ yè'sə à ye ma sənə mbwè kàm nə̀ wo fagə̀ satikà' bohòNwì fo'.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Wo à wa furə fis bə ŋàŋ də, <<Oò, wùu Nwì Tà nə̀ wù tse' bwìŋ pwe' wù. Wu rərɛŋ nə ye zìnə. Wù sə dʉk də vèes nə cum mali fɛn, nə kə dzeŋ sèŋ ŋkuŋ ya ŋga wu nə sak bʉ̀ʉ sə̀ sə nzeŋgòŋ sə̀ wo à zə ves yà'a, nə tʉksə wo-ɛ?>>
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Ànə geŋ, wo fa cə̀k nə̀ fəfop bohòndàaŋwè pwe' bə tu. Wo tsok fa fe'lə yà' sə̀' də, yà'a cum yoŋsə tse' ntòvɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ wo ka pwe'fo' ntòme wes. Wo də bwema yà'wèŋ mok sə̀ wo sə fàk lo' bohòNwì cu lì sə̀ nzeŋgònə nə zə wo sə̀' ŋkuŋ.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Mʉ̀ ye fe'lə ŋga Mo Nsùŋga nə yep fis lìŋ nə̀ ntùŋfu nə. Mʉ kʉk à, ŋga nzeŋgòŋ sə tsòho vɛ'ɛ bə ŋàŋ wù kà fʉ̀k. Nùm seŋ bʉʉŋ bìp, bìp, bìp co gàcə̀k nə̀ səseŋ. Ŋwə baŋ bʉʉŋ ye co ndʉəm jwaàŋ.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Ŋkə̀ŋkàŋ sə coho gbʉ tsoŋ mʉbu co bwe ŋgwìi piàa sə yè' wo.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Ŋgùp ntòbu à nòm bisə vɛ'ɛ ywep kɛ̀' mò'fis, co wo lim gɛsə kəà. Nda pwe'fo' nə ye bə nze sə̀ yà' à ye mʉtsətsə'rəə ndzəp pwe', à coho gɛsə fo'.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Bwìŋ pwe' à sòbo bə caŋ ŋgòkə̀ swìhi. Ŋkəŋkum wèŋ, bʉ̀ ŋkwàha bwìŋ wèŋ, ŋkum sojà wèŋ, ŋgàa ghàk nə ye bə bʉ̀ʉ sə̀ wo tse' liŋ wèŋ, ŋkwɛ̀ŋ bə bwe nze wèŋ pwe' à ca swìhi. Mok à ca ni sənə mvòk, mok swìhi nooŋ kɛ' bə mbwèe lìs wèŋ nduk.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Wo waŋ to nda bə lìs wèŋ də yà'a kə kəəŋ gbʉ mʉ ni'ì wo ya ŋwə̀ nə̀ nà' cu mʉnə kapràk nà'a kà wo yə, ya wo caŋ gɛsə mvwe' ŋgə' nə̀ Mo Nsùŋga də yi fa wo nə sə̀'.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Bʉsə̀ mvə̀k awo ŋgòjòok və̀ laŋ, ŋgà mù' cùu nə kà ye.
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.