2 Coríntios 7
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Ŋge' am wèŋ, yà'a bum sə̀ Nwì a kàk fa vesùwèŋ sə, ye də vesùwèeŋ cuk fis mak bum sə̀ aco yà' gʉ bʉpsə ŋgùpni' kè yòŋsə̀ə avès àlɛ pwe'fo'. A gʉ vɛ'nə ya ŋga vesùwèeŋ sə kuk kok bə mandzə̀ nə̀ rərɛŋ bʉ̀ʉsə̀ vesùwèŋ sə wəp Nwì.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Wèeŋ kotse' ves sə ntʉʉ̀ wèŋ bʉ̀ʉsə̀ wèŋ rì də vès a ka ŋwə̀ nəmòk bʉp gʉ; vès a ka ŋwə̀ nəmòk gʉ bʉpsə, nə kà yu ŋwə̀ nəmòk sə̀' bòrə̀ jə.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ka də mʉ̀ sə cèp yè'sə ŋgònaaŋ bɛ̀ŋ mòk mʉtuhù wèŋ yeŋ. Mʉ̀ à tsə̀' fa weŋ fa' laŋ də wèŋ cu sə ntʉʉ̀ vès, a dzəm ye kpʉ bə lùŋ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Mʉ̀ rì də wèŋ tse' ntʉm nə̀ ŋgòyù mandzə̀ Nwì. Mʉ̀ sə kumŋgùŋ bʉ̀ʉ wèŋ anə sə̀'. Mvə̀'nə̀ yà'a vɛ'nə fana mʉ̀ sə yə-a sə̀ ŋgə' fana ntʉm àm sə ye fifi, mʉ̀ sə kwa sə̀' wù kà fʉ̀k.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Mvə̀'nə̀ vès à kə̀ dzèŋ mvwe' nze Màsìdoniyà fana vès à ka fifi tse' lok. Ŋgə' à ye ma nə̀ fòpwe', bwìŋ sə kʉəm bə mok wèŋ, wʉə ye sə ntʉʉ̀ vès anə sə̀'.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Fana Nwì nə̀ yi fisə fagə̀ ŋwè ntʉm ghà nə̀ yumok sə bʉp yi nə fisə fa ves ntʉm avès. Taitòs ànə kə dzeŋ fana ntʉm fi ves.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ka də vès a kwa mègù bʉ̀ʉsə̀ də yi à kə̀ tsèŋ ves yeŋ. Vès a kwa mvə̀'nə̀ yi à tsə̀' fa ves mvə̀'nə̀ wèŋ ànə gʉ yi fana ntʉm nje ye cəcuŋ yà'a sə̀'. Yi à tsə̀' ves də wèŋ sə dzəm ŋgòyə mʉ vɛ'ɛ wùriŋ, nə ye mvə̀'nə̀ ntʉm a yaaŋ weŋ, nə ye fe'lə bə mvə̀'nə̀ wèŋ sə dzəm ŋgòtəəŋ fa mʉ gèm. Bum yè'sə pwe' a gʉ̀ mʉ ŋga'a mʉ̀ sə kwa ghaha ghaha.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 A ye-a sə̀ də ŋwàk nə̀ mʉ̀ à còm fa weŋ fa' nə a fa ntʉm awèŋ ŋgə' fana mʉ̀ sə kà də mʉ̀ ànə riŋ-a bwɛ̀rɛ mʉ̀ ànə ka nà' còm dʉk. Mʉ̀ ànə dʉk-a vɛ'nə sə̀ laŋ bʉ̀ʉsə̀ də mʉ̀ à yə də ntʉm awèŋ sə fa weŋ ŋgə' mvə̀k momjo,
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 mʉ̀ sə kwa ŋga'a yè'e vɛ'ɛ wùriŋ. Ka də mʉ̀ sə kwa bʉ̀ʉsə̀ də mʉ̀ a gʉ̀ ntʉm yaaŋ weŋ yeŋ, mʉ̀ sə kwa bʉ̀ʉsə̀ də yaàŋ ntʉm àwèŋ nə a gʉ̀ weŋ, wèŋ nə kupsə mandzə̀ awèŋ nə. Nà'a nsàp yaàŋ ntʉm nə̀ Nwì dzəm nə. Ye də vès a ka weŋ yumok gʉ bʉpsə fa lok.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 A ye-a ŋga ntʉm yaaŋ ŋwè bə mandzə̀ Nwì, yà' gʉ̀ ŋwè yi kupsə mandzə̀ ye, nə tse' lùŋ fana ye də yumok ka fo' bʉp. Yaàŋ ntʉm nə̀ nà'a nsàp nə̀ nzeŋgòŋ nə jə və̀gə̀ ye kpʉ.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Wèeŋ kʉk ja'a na yàwèeŋ yusə̀ yaaŋ ntʉm nə̀ bə mandzə̀ Nwì nə a gʉ̀ fa weŋ ɛ̀. Nà' à gʉ̀ weŋ, wèŋ jəŋ yusə̀ mʉ̀ còm fa weŋ bə zeŋ sə gʉgʉŋ. Nà' à gʉ̀ʉ, ndàaŋwè pwe' fiŋ ncù, nà' gʉ̀ weŋ, wèŋ jok; nà' gʉ̀, wʉə ko weŋ; nà' gʉ̀ʉ, wèŋ dzəm də wèeŋ ye fe'lə mʉ sə̀mok; nà' gʉ̀ weŋ ŋgòye gʉgʉŋ bə mandzə̀ nə̀ nà'a zìnə nə; nà' gʉ̀ weŋ, wèŋ sə gʉhʉ tsə'rə bum pwe' ŋgòye mok bə̀boŋ. Wèŋ a gʉ̀ tə̀tè nə kà bɛ̀ŋ mʉtuhù wèŋ mok tse' fe'lə̀.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Mʉ̀ ànə com fa-a weŋ ŋwàk ànə sə̀ vɛ'nə fana yusə̀ gʉgʉŋ sə̀ yà' ànə gʉ mʉ ŋkuŋ mʉ̀ còm ŋwàk nə à ka bʉ̀ʉ ŋwə̀ nə̀ wo gʉ̀ yi bʉp nə kè də bʉ̀ʉ ŋwə̀ nə̀ yi ànə gʉ bʉp nə yi nə yeŋ. Mʉ̀ à còm nà' lɛ ŋgògʉ̀ weŋ də wèeŋ rɛɛŋ mantombìi Nwì, mʉmvə̀'nə̀ wèŋ a fa ni' awèŋ bohòvès sə.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Yà'a yusə̀ vès à yə fana yà' gʉ ntʉm boŋ ves vɛ'ɛ wùriŋ sə. À ka yà'sə megu, vès a kwa mvə̀'nə̀ Taitòs à tsə̀' fa ves kwəkwa nje mvəsə̀ wèŋ à gʉ̀ yi ni' wɛs yi yà'a sə̀'.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Mʉ̀ à sə kum ŋgùŋ bə liŋ awèŋ bohòyi də wèeŋ bʉ̀ʉ sə̀ bə̀boŋ wùriŋ fana wèŋ a gʉ̀ cùu am sə kà wà cà. Yusə̀ mʉ tsə̀' fagə̀ weŋ pwe', mʉ̀ ka weŋ mvwès ci' yuk fa, fana yà' nə yəə̀ŋ nə sə̀' vɛ'nə də mvə̀'nə̀ vès à tsə̀' Taitòs də wèeŋ bʉ̀ʉ sə̀ bə̀boŋ, a zìnə.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Taitòs nə dzəm wesə weŋ mok nsàp nə̀ bə jòŋ, mvə̀'nə̀ yi tsərə mvəsə̀ yi à kə yə weŋ, wèŋ yuk yi, nə le' tse' yi bo ma ba, nə sə wəp yi vɛ'ɛ wù kà fʉ̀k.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Mʉ̀ sə kwa yàm sə̀' wù kà fʉ̀k bʉ̀ʉsə̀ də aco mʉ̀ naaŋ tu am bohòwèŋ, nə kà yumok mok tsərə̀.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.