2 Coríntios 7

Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ŋge' am wèŋ, yà'a bum sə̀ Nwì a kàk fa vesùwèŋ sə, ye də vesùwèeŋ cuk fis mak bum sə̀ aco yà' gʉ bʉpsə ŋgùpni' kè yòŋsə̀ə avès àlɛ pwe'fo'. A gʉ vɛ'nə ya ŋga vesùwèeŋ sə kuk kok bə mandzə̀ nə̀ rərɛŋ bʉ̀ʉsə̀ vesùwèŋ sə wəp Nwì.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Wèeŋ kotse' ves sə ntʉʉ̀ wèŋ bʉ̀ʉsə̀ wèŋ rì də vès a ka ŋwə̀ nəmòk bʉp gʉ; vès a ka ŋwə̀ nəmòk gʉ bʉpsə, nə kà yu ŋwə̀ nəmòk sə̀' bòrə̀ jə.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ka də mʉ̀ sə cèp yè'sə ŋgònaaŋ bɛ̀ŋ mòk mʉtuhù wèŋ yeŋ. Mʉ̀ à tsə̀' fa weŋ fa' laŋ də wèŋ cu sə ntʉʉ̀ vès, a dzəm ye kpʉ bə lùŋ.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Mʉ̀ rì də wèŋ tse' ntʉm nə̀ ŋgòyù mandzə̀ Nwì. Mʉ̀ sə kumŋgùŋ bʉ̀ʉ wèŋ anə sə̀'. Mvə̀'nə̀ yà'a vɛ'nə fana mʉ̀ sə yə-a sə̀ ŋgə' fana ntʉm àm sə ye fifi, mʉ̀ sə kwa sə̀' wù kà fʉ̀k.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Mvə̀'nə̀ vès à kə̀ dzèŋ mvwe' nze Màsìdoniyà fana vès à ka fifi tse' lok. Ŋgə' à ye ma nə̀ fòpwe', bwìŋ sə kʉəm bə mok wèŋ, wʉə ye sə ntʉʉ̀ vès anə sə̀'.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Fana Nwì nə̀ yi fisə fagə̀ ŋwè ntʉm ghà nə̀ yumok sə bʉp yi nə fisə fa ves ntʉm avès. Taitòs ànə kə dzeŋ fana ntʉm fi ves.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ka də vès a kwa mègù bʉ̀ʉsə̀ də yi à kə̀ tsèŋ ves yeŋ. Vès a kwa mvə̀'nə̀ yi à tsə̀' fa ves mvə̀'nə̀ wèŋ ànə gʉ yi fana ntʉm nje ye cəcuŋ yà'a sə̀'. Yi à tsə̀' ves də wèŋ sə dzəm ŋgòyə mʉ vɛ'ɛ wùriŋ, nə ye mvə̀'nə̀ ntʉm a yaaŋ weŋ, nə ye fe'lə bə mvə̀'nə̀ wèŋ sə dzəm ŋgòtəəŋ fa mʉ gèm. Bum yè'sə pwe' a gʉ̀ mʉ ŋga'a mʉ̀ sə kwa ghaha ghaha.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 A ye-a sə̀ də ŋwàk nə̀ mʉ̀ à còm fa weŋ fa' nə a fa ntʉm awèŋ ŋgə' fana mʉ̀ sə kà də mʉ̀ ànə riŋ-a bwɛ̀rɛ mʉ̀ ànə ka nà' còm dʉk. Mʉ̀ ànə dʉk-a vɛ'nə sə̀ laŋ bʉ̀ʉsə̀ də mʉ̀ à yə də ntʉm awèŋ sə fa weŋ ŋgə' mvə̀k momjo,
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 mʉ̀ sə kwa ŋga'a yè'e vɛ'ɛ wùriŋ. Ka də mʉ̀ sə kwa bʉ̀ʉsə̀ də mʉ̀ a gʉ̀ ntʉm yaaŋ weŋ yeŋ, mʉ̀ sə kwa bʉ̀ʉsə̀ də yaàŋ ntʉm àwèŋ nə a gʉ̀ weŋ, wèŋ nə kupsə mandzə̀ awèŋ nə. Nà'a nsàp yaàŋ ntʉm nə̀ Nwì dzəm nə. Ye də vès a ka weŋ yumok gʉ bʉpsə fa lok.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 A ye-a ŋga ntʉm yaaŋ ŋwè bə mandzə̀ Nwì, yà' gʉ̀ ŋwè yi kupsə mandzə̀ ye, nə tse' lùŋ fana ye də yumok ka fo' bʉp. Yaàŋ ntʉm nə̀ nà'a nsàp nə̀ nzeŋgòŋ nə jə və̀gə̀ ye kpʉ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Wèeŋ kʉk ja'a na yàwèeŋ yusə̀ yaaŋ ntʉm nə̀ bə mandzə̀ Nwì nə a gʉ̀ fa weŋ ɛ̀. Nà' à gʉ̀ weŋ, wèŋ jəŋ yusə̀ mʉ̀ còm fa weŋ bə zeŋ sə gʉgʉŋ. Nà' à gʉ̀ʉ, ndàaŋwè pwe' fiŋ ncù, nà' gʉ̀ weŋ, wèŋ jok; nà' gʉ̀, wʉə ko weŋ; nà' gʉ̀ʉ, wèŋ dzəm də wèeŋ ye fe'lə mʉ sə̀mok; nà' gʉ̀ weŋ ŋgòye gʉgʉŋ bə mandzə̀ nə̀ nà'a zìnə nə; nà' gʉ̀ weŋ, wèŋ sə gʉhʉ tsə'rə bum pwe' ŋgòye mok bə̀boŋ. Wèŋ a gʉ̀ tə̀tè nə kà bɛ̀ŋ mʉtuhù wèŋ mok tse' fe'lə̀.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Mʉ̀ ànə com fa-a weŋ ŋwàk ànə sə̀ vɛ'nə fana yusə̀ gʉgʉŋ sə̀ yà' ànə gʉ mʉ ŋkuŋ mʉ̀ còm ŋwàk nə à ka bʉ̀ʉ ŋwə̀ nə̀ wo gʉ̀ yi bʉp nə kè də bʉ̀ʉ ŋwə̀ nə̀ yi ànə gʉ bʉp nə yi nə yeŋ. Mʉ̀ à còm nà' lɛ ŋgògʉ̀ weŋ də wèeŋ rɛɛŋ mantombìi Nwì, mʉmvə̀'nə̀ wèŋ a fa ni' awèŋ bohòvès sə.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Yà'a yusə̀ vès à yə fana yà' gʉ ntʉm boŋ ves vɛ'ɛ wùriŋ sə. À ka yà'sə megu, vès a kwa mvə̀'nə̀ Taitòs à tsə̀' fa ves kwəkwa nje mvəsə̀ wèŋ à gʉ̀ yi ni' wɛs yi yà'a sə̀'.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Mʉ̀ à sə kum ŋgùŋ bə liŋ awèŋ bohòyi də wèeŋ bʉ̀ʉ sə̀ bə̀boŋ wùriŋ fana wèŋ a gʉ̀ cùu am sə kà wà cà. Yusə̀ mʉ tsə̀' fagə̀ weŋ pwe', mʉ̀ ka weŋ mvwès ci' yuk fa, fana yà' nə yəə̀ŋ nə sə̀' vɛ'nə də mvə̀'nə̀ vès à tsə̀' Taitòs də wèeŋ bʉ̀ʉ sə̀ bə̀boŋ, a zìnə.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Taitòs nə dzəm wesə weŋ mok nsàp nə̀ bə jòŋ, mvə̀'nə̀ yi tsərə mvəsə̀ yi à kə yə weŋ, wèŋ yuk yi, nə le' tse' yi bo ma ba, nə sə wəp yi vɛ'ɛ wù kà fʉ̀k.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mʉ̀ sə kwa yàm sə̀' wù kà fʉ̀k bʉ̀ʉsə̀ də aco mʉ̀ naaŋ tu am bohòwèŋ, nə kà yumok mok tsərə̀.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.