Deuteronômio 32

Kisin Kiraan Kitabuna (YAL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kore xɔnna, i tuli mati n ma falan na.
1 Escutem, ó céu e terra, e deem atenção às minhas palavras.
2 N ma xaranna xa godo yamaan ma
2 Que o meu ensino seja como a chuva que cai mansamente sobre a terra; que as minhas palavras sejam como o orvalho que se espalha sobre as plantas.
3 N na Alatala xinla nan nalima.
3 Eu louvarei o nome do Senhor . Anunciem a grandeza do nosso Deus!
4 En kantan fanyen nan a ra,
4 O Senhor é a nossa rocha; ele é perfeito e justo em tudo o que faz. Ele é fiel e correto e julga com justiça e honestidade.
5 Koni yamaan bata kala a yɛɛ ra yi,
5 Mas o seu povo se entregou ao pecado e por isso eles não merecem ser filhos dele. São gente pecadora e má.
6 Yama daxu xaxilitarena,
6 Povo sem juízo e sem sabedoria, é assim que tratam o Ele é o seu Pai, que os criou; foi ele quem fundou e firmou a nação de vocês.
7 Ɛ miri lɔxɔ danguxine ma.
7 Lembrem do passado, daquilo que aconteceu há muitos anos. Perguntem aos seus pais o que foi que aconteceu e peçam aos velhos que lhes contem o que se passou.
8 Kore Xɔnna Ala to yi bɔxɔni taxunma siyane ra,
8 Quando o Altíssimo separou os povos e deu a cada povo as suas terras, ele marcou as fronteiras das nações, dando a cada uma o seu próprio deus.
9 Bayo Alatala gbeen findixi a yamaan nan na.
9 Mas escolheu Israel para ser o seu povo; os descendentes de Jacó pertencem ao
10 A Isirayila toxi tonbonna nin,
10 Deus os encontrou perdidos no deserto, numa região onde viviam animais ferozes. Chegou perto, cuidou deles e os protegeu como se fossem a menina dos seus olhos.
11 A luxi alo singbinna
11 Como a águia ensina os filhotes a voar e com as asas estendidas os pega quando estão caindo, assim o
12 Alatala kedenna nan tixi a yamaan yɛɛ ra.
12 Ele os guiou sozinho, sem a ajuda de outro deus.
13 A yi e rasabati geyane fari.
13 O Senhor deixou que o seu povo dominasse as montanhas, e eles se alimentaram das plantações dos campos. Deu-lhes mel de abelhas nos rochedos e fez com que as oliveiras produzissem em terreno cheio de pedras.
14 Ɲingene nun yɛxɛɛne yi nɔnɔn fi ɛ ma.
14 Alimentou-os com leite de vaca e de cabra, deu-lhes a carne dos melhores carneirinhos, carneiros e bodes, o melhor trigo e o vinho mais fino.
15 Isirayila tinxinxin yi gbo ayi,
15 O povo escolhido ficou rico, mas se revoltou contra Deus. Enriqueceu, progrediu, ficou satisfeito, mas abandonou a Deus, o seu Criador, e rejeitou o seu protetor e Salvador.
16 Isirayila yi Ala raxɔxɔlɔnɲɛ ayi,
16 Com os seus deuses falsos eles provocaram a Deus, adoraram ídolos nojentos, e por isso ele ficou
17 E yi ɲinanne ki,
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, a deuses falsos que não haviam adorado antes, novos deuses que os seus antepassados não conheciam.
18 Ɛ bata ɲinan Ala xɔn,
18 Esqueceram o seu protetor; desprezaram o seu Pai e Criador.
19 Alatala to a diine kɛɲaan to,
19 O Senhor Deus viu isso, ficou irado e rejeitou os seus filhos e filhas.
20 A yi a fala, a naxa,
20 Ele disse: “Eu os abandonarei e então verei o que vai acontecer com eles, pois são um povo rebelde, são filhos desobedientes.
21 E bata n naxɔxɔlɔnɲɛ ayi wule alane xɔn.
21 Com as suas imagens provocaram a minha ira, e fiquei com ciúmes dos seus deuses falsos. Portanto, eu farei com que eles fiquem com ciúmes de um povo que não é nação; e, com gente sem juízo, eu provocarei a ira deles.
22 Ɔn, n ma xɔlɔn bata gbo ayi,
22 A minha ira se acenderá como fogo e acabará com tudo o que há na terra; ela queimará até o e incendiará as bases das montanhas.
23 “N fitina feene gboma ayi e ma,
23 “Farei cair sobre eles desgraças sem fim e os ferirei com muitos sofrimentos.
24 N fitina kamɛn nagodoma e xili ma nɛn,
24 A fome os matará, febres e doenças sem cura os destruirão. Mandarei animais selvagens para atacá-los e cobras venenosas para picá-los.
25 Naxanye tanden ma,
25 Fora de casa morrerão na guerra e dentro de casa morrerão de medo. Serão mortos os moços e as moças, as crianças e os velhos também.
26 N yi wama nɛn e birin naxuya feni ayi,
26 Eu os poderia ter espalhado pelo mundo inteiro, e todos os esqueceriam.
27 Koni n mi tin
27 Porém eu não queria que os seus inimigos zombassem e mentissem, dizendo que haviam derrotado o meu povo, afirmando que não fui eu, o
28 Siya xaxilima mi ne ra.
28 Israel é um povo sem juízo, um povo que não entende nada.
29 Xa fe kolonna nan yi e ra nun,
29 Se eles fossem sábios, entenderiam por que foram derrotados, saberiam qual a razão do seu castigo.
30 Yaxu keden nɔɛ
30 Por que foi que mil deles fugiram de um só inimigo, e dez mil foram perseguidos por dois? Foi porque o seu protetor os abandonou; o
31 Yaxune yati a kolon,
31 Os deuses dos nossos inimigos não são tão poderosos como o nosso Deus; os próprios inimigos dizem isso.
32 “E feene fɔlɔxi Sodoma nun Gomora nin.
32 Eles são tão maus como a gente de Sodoma e Gomorra; são como uvas amargas e venenosas;
33 naxan igen luxi alo saɲin xɔlɛna.
33 são como vinho feito de veneno de cobra, do veneno mortal das serpentes.
34 Na feene birin namaraxi n yii wundoni.
34 Deus lembra daquilo que os inimigos fizeram e espera o tempo certo para castigá-los.
35 N tan nan gbeeɲɔxɔ tiin na.
35 Deus se vingará; ele acertará contas com eles. Virá o tempo em que os inimigos cairão; o dia da desgraça deles está chegando depressa.
36 Alatalaa yamaan makitima nɛn,
36 O Senhor Deus terá pena do seu povo quando vir que eles estão fracos. Ele salvará aqueles que o servem, pois todos eles foram derrotados.
37 Ala e maxɔdinma nɛn, a naxa,
37 Então ele perguntará ao seu povo: “Onde estão os seus deuses? Onde está o protetor em quem vocês confiavam?
38 ɛ yi naxanye kima sube tureni,
38 Vocês lhes ofereciam sacrifícios e lhes davam animais e vinho. Pois que agora eles os ajudem, que eles venham socorrê-los!
39 Iki ɛ xa a kolon,
39 “Saibam todos que eu, somente eu, sou Deus; não há outro deus além de mim. Eu mato e eu faço viver; eu firo e eu curo. Ninguém pode me impedir de fazer o que quero.
40 Habadan Ala nan n tan na,
40 Agora levanto a mão para o céu e juro pela minha vida eterna que farei isto:
41 N na n ma silanfanna raxanxan,
41 Afiarei a minha espada brilhante e começarei a fazer justiça. Vou me vingar dos meus inimigos e castigar os que me odeiam.
42 N na n ma xanle sinma nɛn wunli,
42 As minhas flechas ficarão manchadas de sangue, e a minha espada matará os meus inimigos. Não escapará nenhum dos que lutam contra mim; até os prisioneiros serão mortos.”
43 Siyane, ɛ nun Alaa yamaan xa sɛwa ɛ bode xɔn.
43 Que todas as nações louvem o povo de Deus! Deus se vingará dos que mataram os seus Ele se vingará dos seus inimigos e perdoará os pecados do seu povo.
44 Musa nun Nunu a dii Yosuwe yi bɛtini ito birin xaran yamaan xa e xuini texin na.
44 Moisés e Josué, filho de Num, recitaram essa canção inteira na presença do povo.
45 Musa to yelin falani itoe tideni Isirayila kaane xa,
45 Moisés acabou de ensinar ao povo de Israel toda a lei de Deus
46 a yi a fala e xa, a naxa, “Ɛ xa falani itoe birin suxu ken n naxanye ralixi ɛ ma to. Ɛ xa e yamari ɛ diine ma alogo e xa sariya falani itoe birin suxu ki faɲi.
46 e então disse: — Pensem bem em tudo o que lhes ensinei hoje e mandem que os seus filhos obedeçam a tudo o que está escrito nesta Lei de Deus.
47 Fufafu falan mi itoe ra. Ɛ niin nakisi feen yɛtɛɛn nan e ra. Ɛ siimaya xunkuyen sɔtɔma nɛn e xɔn, na bɔxɔni ɛ dɛnaxan sɔtɔma Yurudɛn kidima.”
47 Não pensem que esta Lei não vale nada; pelo contrário, é ela que lhes dará vida. Se vocês obedecerem a esta Lei, viverão muitos anos na terra que estão para possuir no outro lado do rio Jordão.
48 Na lɔxɔni, Alatala yi a fala Musa xa, a naxa,
48 Naquele mesmo dia o Senhor Deus disse a Moisés:
49 “Siga Abarimi bɔxɔni, Nebo geyaan fari, naxan Moyaba yi, Yeriko taan yɛtagi. I xa Kanan bɔxɔn mato mɛnni, n naxan fima Isirayila kaane ma e kɛɛn na.
49 — Vá até a serra de Abarim, aqui na terra de Moabe, e suba o monte Nebo, na altura de Jericó, que fica do outro lado do rio. Lá de cima você verá a terra de Canaã, que estou dando ao povo de Israel.
50 I na te geyaan fari, i faxama nɛn. I yi siga i benbane fɔxɔ ra laxira yi alo i tada Haruna faxa Horo geyaan fari kii naxan yi, a yi siga a benbane fɔxɔ ra laxira yi.
50 Você vai morrer ali no monte, como Arão, o seu irmão, morreu no monte Hor.
51 Na birin bayo, ɛ mi tinxinya ligaxi Isirayila kaane yɛtagi Kadesi yi, Meriba igene dɛnaxan yi, Sini tonbonni. Ɛ mi n ma sariɲanna binyaxi yamaan tagi.
51 Vocês dois foram infiéis a mim diante do povo de Israel. Quando estavam perto das fontes de Meribá, não longe da cidade de Cades, no deserto de Zim, vocês dois me desrespeitaram.
52 Nanara, i bɔxɔn toma nɛn wulani, n naxan fima Isirayila kaane ma, koni i tan gbindin mi soɛ na.”
52 Por isso você verá de longe a terra que eu estou dando aos israelitas, porém não entrará nela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.