Romanos 4

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ¿Ta̱rana̱ vurya̱jtay sanchiy vu̱myunatyi̱ Avurá̱bay, ta̱ra? ¿Ta̱ra sasaryeda niquejada jto̱tadedamusiy, ta̱ra?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Saryityi jteda Ju̱denu sami̱ sivaayada murichirya dayu, saryi jchana̱tya variyu, ne ji̱ta Ju̱denu diya.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 ¿Da nu̱tyura ranique Ju̱denu nu̱chara ranchiy, nu̱tyura? Ranique: Satuva̱choda Avurá̱bay simu Ju̱denu, sadiyada variy samirya siva.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Yinu̱y, ne vu̱myurichenusara mityamusiñi̱ jvaañu; vu̱charanu ji̱ta nurirya vu̱dyivyi sivaayada murichiryayu.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Saju̱ ji̱ta, ni̱timyu̱ ne niquejada jto̱tadedamusiy sivaay tara, su̱teda Ju̱denu sami̱ variñi̱, satuva̱chodamu sa̱jtay sami̱ variyu, jiryatiy darya savicheniryu̱y samirya ni̱ jamirya vichara, sa̱tidye tuva̱chu variy simu.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Daryatiy su̱teda ta̱riy Judíyuveda curaca Davyíbe ranchiy: Jiryatiy sadiy Ju̱denu samirya vichara siva nijya̱mi̱ dañumamu̱y ne sa̱cha sami̱, saju̱ saranuma̱ daryaju̱ darya, jiryatiy sa̱cha Ju̱denujsa̱ ta̱richa̱ra̱ju̱.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Jirya jchana̱yada ji̱ta, ne vinu Judíyuvedaju̱ darya, jivyejyu̱ jarye jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi. Tapi vuryi̱tay Ju̱denu jteda sami̱ni̱ Avurá̱bay satuva̱chodamusiy.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Nu̱tyuramu su̱teda daryani̱, nu̱tyuramu? su̱mutyonusa̱damu, varimyatamu̱y ne su̱mutyonusa̱damu jivyicha̱da didye. Su̱teda ji̱ta jiryatimyu̱ ne jmutyonusi̱ didyeñi̱.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Su̱mutya̱jada ji̱ta Avurá̱barya jmutyododa, rirya̱tidye datya nijya̱nvay ramusiy: Su̱nu̱y Ju̱denu samirya Avurá̱ na̱cho̱ jityuva̱chodamusiy, yimutyonusa̱dajisiy. Sivaayada Ju̱denu nu̱ryara, sa̱tidye vicha̱siy Avurá̱ rimyunatyi̱ ti̱ta̱ju̱ rityi tuva̱chu simu Ju̱denu jiryatimyu̱ ne jmutyonusavay riñi̱cha didye, sa̱tidye jtay samivye varintyiryi.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Sava̱ta̱da Ju̱denuntirya, sa̱tidye vicha̱siy Avurá̱ rimyunatyi̱ jmutyonusi̱, rityi ne vinu jmutyonusavadyeryi, richiityari̱sara varintyidyerya su̱muntidye, vu̱myunatyi̱ Avurá̱ jmu, jiryatiy sarupi Ju̱denu nú̱va jityuva̱chodamu yimutyonusa̱dajisiy.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 ¿Ta̱raju̱ su̱teda Ju̱denu Avurá̱bavya, ta̱raju̱: Ra̱day sa̱y mucadi mitya ji, rasu̱tyerya sa̱ra̱ju̱, jidyedyeñuju̱ jarye?
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Tapi riryivyidye jmutya̱ra mucadi rityi jto̱tanicharara niquejada, ne taraju̱ nu̱ndyerya vu̱tyuva̱choda variñu̱ndye, rama̱cho̱ mitya variy su̱teda Avurá̱bavyantiy.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ne yinu̱y Ju̱denu niquejadamusiy ra̱cha va̱cha vichadeda, vuryito̱tanitya daryaju̱ra. Jasityimyu̱y ne tara jna̱y Ju̱denu niquejada, dantyamu̱y ne ravichasara juuchuveda variy.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 — ausente —
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 — ausente —
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Avurá̱bay ji̱ta jiriryi̱jadara tuva̱choda simu nu̱tyu ti̱tiy saryicha ta̱rimya̱ saryipyaru̱yada riva, sa̱tidye vicha̱siy variy rajuu nijya̱nvay munatyi̱, daryani̱ rani̱cha raniquesa̱da:
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ne saparu̱ryu̱yada nta variy riva Ju̱denumu tuva̱choda, jasiñuma sajachipiya̱jada variy ramusiy detuyadaju̱, dañuma sani̱cha̱da jaryi rimyityu, taraqui pacha nijya̱tuunuti̱numa daryaju̱ dañi̱. Dantyamu̱y ne saparu̱ryu̱yada riva tuva̱choda sajachipiya̱jadanumatiy sanchiy jivyatura Sára detuyasa̱.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ramuni̱tiy su̱teda Ju̱denu sami̱ni̱, satuva̱chodamu.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ni̱ni̱ batyeda vu̱cyarayada jiyadaju̱, sami̱sa̱danumatiy vu̱ryetyemya̱ variy saju̱.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.