Mateus 13

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Variryundamu ji̱ta saya̱da Jesús, sama̱sanuvejada jmityo̱jiniy variy.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Riintye̱ryadeda ji̱ta nijya̱nvajyuuvedabay simuyu. Pariche su̱musa̱da cartyevimu, sama̱sanuvejada ravimu variy. Nijya̱nvajyuuvedabay ji̱ta rañi radeda ti̱cha̱ncha varidye.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Satu̱choda ji̱tara rajuura datyadoda, dityadoda niquejadata. Su̱teda jidyetyadodamu ruuva:
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Santa̱damu ji̱ta raju̱u̱ya̱jada ratesiy nú̱va, riibyesumiñuvi̱jada ji̱ta nipya̱tavay varirya.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Ratesiy jarye ju̱u̱yada ravichu̱ cabyiva, jiryatimyu̱ ne vatanuco ravicha̱da mucadi jasiy. Varicha̱ra̱ju̱ radipuvesubeda variy jasiy, jiryatimyu̱ ne vatanuco mucadi jasiy.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Na̱vapyunumatiy savicha̱da jiñi̱ variy, ramu̱mya̱ variy sadára nutasara, jiryatimyu̱ ne jnutityara ravicha̱da daryaju̱, ramuni̱tiy ramu̱yada variy.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Tasiñi̱ ju̱u̱yada cariitujnutincha day, rani̱ cariitu jo̱ta̱da ja̱vyeda ra̱jisiy nutasara day, radiryo̱doda variy jasirya.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Tasiñi̱ ju̱u̱yada samiy mucadimu day, jasiñi̱ ji̱ta rasinteda samirya. Raja̱vyedanumatiy, ra̱sa̱yada ji̱ta variy, tarani̱ jayada day ra̱sa̱yada taraqui pachasijyu̱, tarantiy jasa̱yada taraquinijyate vu̱yaju̱chijyu̱, tarantiy jasa̱yada mumuri̱ vu̱yaju̱chijyu̱ntidye.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Jiryetyuva̱chuta̱ta tu̱yutavay.”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Rityuudiyada ji̱ta sisa̱ datyavay variyu, ru̱teda ji̱ta variy siva: “¿Nu̱tyuraju̱ jiñique dityadoda niquejadata ruuva, nu̱tyuraju̱?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Su̱mutya̱jada ji̱ta variryi: “Jiryejyu̱ ji̱ta sasa̱yada Ju̱denu darya datya̱da day, jiryatiy mityamusiy datya̱da Jarichumuvichi̱ nusu̱yadanchirya, rijyu̱ ji̱ta ne sasa̱yada darya.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Tapi simu jiryatiy tarati̱ni̱, sa̱sa̱y Ju̱denu variy ju̱na̱ntyiñi̱, rajuura ra̱cha simu variy. Simusiy ji̱ta jiryatimyu̱ ne tarati̱ni̱, sa̱so̱vay Ju̱denu variy simusintyirya jiryatiy simuntidyerya.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ramuni̱ rañiquesara dityadoda niquejadata ruuva, jiryatiy dañuma ru̱nu̱y, ne ridyi variy tariva; dañuma rityuva̱chu, ne ridyetya varirya, dantyamu̱y ne ridyetyaru̱y.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 — ausente —
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 — ausente —
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 Jiryeñi̱ ji̱ta Ju̱denu jmu̱tyasavay, jiryatiy jiryedyi jiñi̱sitya, jiryetyuva̱chuntiy jityu̱yuta.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Ri̱tatye si̱tenu jiryiva: Rajuu Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe, vase vichavabe jarye, riñi diryu̱yada riva jiryatiy jiryedyi diye riva, tama̱ ridyiyada riva, tama̱; daryantya, riñi tuva̱churu̱yadantidyerya jiryatiy jiryetyuva̱chura, tama̱ rityuva̱choda nu̱nrya, tama̱, mitya.”
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Jirya̱numa tuva̱chu varirya dityadoda niquejada nuti̱nchiy.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Satuva̱chunumatiy ti̱ra Ju̱denu nusu̱yada datyadoda, netimyu̱ ne sadatya didyerya, su̱nichara ji̱ta bayantu nicyara̱y variy, saso̱vacharara jiryatiy nutasara sajachimyura. Jiryatirya rasiy jiryatiy nutasara nú̱vara.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Rasiy ji̱ta jiryatiy ravichu̱ cabyiva nutasarara, rani̱ ji̱ta nu̱tyu nijya̱mi̱, satuva̱chunumatirya Ju̱denu niquejada, su̱mutya̱sara variy jichana̱yadamura.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Jiryatimyu̱ ne jnutityi̱ daryaju̱ni̱, sajachi̱nichara vinu taraquideju̱yu. Sadatyasaranumatirya paru̱tyasa̱da Ju̱denu niquejadiva, ti̱ jiyasantasara Ju̱denu niquejadiva risa̱ju̱ntiñi̱, ramutiy saparu̱ryu̱chara variy riva.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Jiryatiy nutasara cariitujnutiy cabyiva, rani̱ ji̱ta nu̱tyu nijya̱mi̱, sani tuva̱chura Ju̱denu niquejada, sajachipiya̱sara jaryi variy taranijyu̱, jirya vicha̱divasiy, jaryi su̱canucharara tarati̱ vicha̱da jarye variy. Ramuni̱tiy radiryo̱nusara jasirya Ju̱denu niquejada, ne vana̱y rajay satuva̱chodamu variy.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Rani̱ ji̱ta jiryatiy nutasara samiy mucadivara, rani̱ ji̱ta nu̱tyu nijya̱mi̱ jiryatiy rañi tuva̱chura Ju̱denu niquejada, sadatyasara varirya. Ni̱ni̱ ji̱ta nu̱tyu samiy nutasarasiy nta sajachara, sa̱sa̱chara ji̱ta variy. Ti̱ni̱ jasa̱yada taraqui pacha sa̱ra̱ju̱ day, nu̱ntiy taraquinijyate vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱, tamityi̱ntiy jasa̱yada mumuri̱ vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱ntidye.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Satu̱choda ji̱ta Jesúsra ratarya dityadoda niquejada:
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Nijya̱nvay ma̱yadamu, su̱deda ji̱ta samityasiy, santa̱da samiy nutasarasiy cabyivara vachutyadi, sata̱rya̱da ji̱ta variy rivasintyi.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Radipuvañumatiy ravi̱, rasivyeda varintyi, ramu̱ti̱jada vachuy variy risa̱ju̱ntiy.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Ru̱deda ji̱ta nudijya̱mi̱ muchechimyi yimu, ru̱teda variy siva: ¿Neviy yinta̱da nutasarasiy samichiy yindimyu day, Patru̱? ¿Nu̱tyuramusiy variy vachuy ramu day, nu̱tyuramusiy?
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Ni̱ni̱ ji̱ta jteda ruuva: Jirya ji̱ta mityasiy jvaayada day. Ru̱teda ji̱ta samuchechimyi variy yiva: ¿Jivya̱taviy nu̱ña̱sipyatara vachuy?
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Su̱mutya̱jada ji̱ta variryi: Ne, jiryeñuma tiirya jaruusiy risa̱ju̱ vachuy.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Ra̱ma̱ ja̱vye vatajuu, ra̱tosa̱da rundasa̱ra̱ju̱. Ra̱tosa̱da rundamu ji̱ta ra̱tu̱chosiy ruuva jvaavye, rirya̱jato munatyara vachuy, rirya̱puchu mityatuuju̱ rupedaju̱ra. Jaruusiy ji̱ta rirya̱jato rábajyovimuju̱ day.”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Satu̱choda ji̱ta Jesúsra ratarya dityadoda niquejadantiy: “Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta rañi̱cha nu̱tyu quica̱tadi nta day, jiryatiy sireda vanura, santa̱da variy yindimyuntirya.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Dañuma pasityadidera rani̱cha ratadi, raja̱vyeñumatiy ravicha ja̱mura tiquiraju̱ tara nutasaramusiy. Raja̱vye ja̱muqui jiiqui nipya̱ti̱jiju̱ntiy, jasityi saruuvyeñuvi̱ rajiica̱mu variy.”
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Saniquejada ji̱tara ratarya dityadoda niquejada ruuvantiy: “Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta rani̱cha nu̱tyu pa̱ cari̱vatya̱ nta, jiryatiy nanubayada vaturu̱y mumuri̱ quinu pa̱jurudinubera, jasicha̱ra̱ju̱tiy racari̱vay ti̱ta̱ju̱ variy.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Jirya datyadoda ti̱ta̱ju̱ saniquejada Jesús dityadoda niquejadata ruuva nijya̱nvajyuuvedabay. Saniquejada ji̱ta ruuva vinu dityadoda niquejadamu.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Rani̱ ji̱ta rani̱cha sa̱tidye jto̱tanirya Ju̱denuju̱ tu̱chu̱bay jteda:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Jadchiy ji̱ta satocheda Jesús riy nijya̱nvajyuuvedabay, sajayada ji̱ta rorivyimu. Rityuudiyadanumatiy sisa̱ datyavavyedabayu, ru̱teda variy siva: “Ya̱datyanu nu̱rya raniquejada tu̱choda vachunchiy nta, jiryatiy nutasara nta nudimyura.”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Ni̱ni̱ ji̱ta jmutya̱jada variryi: “Ni̱ni̱ ji̱ta jiryatiy santa̱da ntara nutasarasiy samichiy, ni̱day sani̱cha Nijya̱mi̱denu.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Nudiy nta ji̱ta rani̱cha jirya mucadi. Nutasarasiy samichiy nta ji̱ta riñi̱cha Ju̱denu nusu̱yadamuju̱ javye. Vachuchiy nta ji̱ta rani̱cha bayantu nicyara̱y quivu̱chuvay.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Mityasiy ji̱ta jiryatiy santa̱da ntara vachutyadi, bayantu nutyityu̱ daryaju̱ dañi̱. Ra̱tosa̱da runda ji̱ta rani̱cha jiryatiy tamitya runda darya. Ra̱tovay ji̱ta Ju̱denu jpa̱vadye.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Daryatiy rirya̱tora vachuy jiidamyu rupedaju̱, daryaday ra̱cha̱siy tamitya rundamuntiy.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Sa̱jpa̱ Nijya̱mi̱denu riy yipa̱vay, rirya̱tidye jatosara sansu̱yadamusirya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy juuchanuvaryi, Ju̱denu jiyaro̱nuvay jarye ruusa̱ju̱.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Rirya̱jatya ri̱pa̱vay jiidatyo̱muju̱ variryi. Jasiñi̱ ji̱ta rirya̱jna̱vya̱ nijya̱nvay variy, rirya̱su̱y ji̱ta jijya̱dajchantiy.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Jadchiy ji̱ta rirya̱viiday vase vichavay, nu̱tyu jiñi̱ nta, Vu̱jye̱ Ju̱denu nusu̱jyomu. Jiryetyuva̱chuta̱ta tu̱yutavay.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 “Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta nu̱tyu tara nta jiryatiy jaryi murichevarya, jiryatiy ravichanu̱yada dutyasara nudivya. Sasaryejadanumatiy ti̱qui nijya̱mi̱ra, samutadodantirya. Si̱chana̱yadamu, saya̱da ji̱ta variy, sata̱ryu̱tya̱dara jiberya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy simura, sa̱tidye ta̱ryu̱y variy ramurichiryatara nudiy.”
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 “Ju̱na̱ntyi, Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta nu̱tyu ricyatu̱ nta jiryatiy sava̱tanumaya̱jada rana̱cho̱ pérda samichiy.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Sasaryejadanumatirya tasiqui jaryi ja̱mura murichevarya, saya̱da variy, sata̱ryu̱tya̱dara ti̱ta̱ju̱ jiryatiy simura, sa̱tidye ta̱ryu̱y varirya pérda.”
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 “Ju̱na̱ntyi, Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta vichasara nu̱tyu ja̱mu riicya nta, jiryatiy rijetya̱da jmityo̱mura. Rireda ji̱ta ja̱mu riicya variñi̱ quiva̱juu jaryedo.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Rámu̱cha̱danumatiy riicya quiva̱ju̱, rityiiyada nijya̱nvay variy ti̱cha̱nchaju̱ra. Rimya̱sa̱da riicyanuvay quiva̱ jaryeta̱daju̱ variy jasiy. Ribeyada ji̱ta jtyuvimuni̱ quiva̱ jiryatiy jmyichi̱ dañi̱; jiryatimyu̱ ne jmyichi̱ dañi̱, rijetya̱da variy ja̱a̱muntiñi̱.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 — ausente —
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 — ausente —
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Sitaja̱doda Jesús variryi yisa̱ datyavavyedabay: “¿Jiryedyetyama̱virya jirya ti̱ta̱ju̱ day?” Ru̱teda ji̱ta siva: “Joonu.”
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Ni̱ni̱ ji̱ta jteda variy ruuva: “Ramuni̱ nu̱ñi Ju̱denu niquejada datyanuvay tenu jiryatiy datyasi̱ Jarichumuvichi̱ nusu̱yadamu jayadaju̱ni̱, sani̱cha nu̱tyu rorijya̱mi̱ nta ni̱tiy rañi sipyatasara rabachajomusirya vadi datya̱da, ta̱riy datya̱da jarye risa̱ju̱.”
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Satu̱chumu̱yadanumatiy Jesúsra jirya dityadoda niquejada, saya̱da ji̱ta jadchiy.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Siti̱jadanumatiy jivyichajomuntiy, sadatyadoda variy riintye̱ryanijyomu nijya̱nvabeyu. Rityi̱tta̱da ji̱tara sadatyadoda, riñiquejada variy: “¿Tesiy sadatya jiñu vanura darya datya̱da day, tesiy? darya mityamusiy jvaayada jarye.
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 ¿Ni̱ni̱ta jiiray jvaañu denuday? ¿Neviy su̱no̱da Maríya jtyatanu̱y, sataryi̱veda jarye Santiyácu, Jusíy, Siimyó̱, Judásiy jarye sisa̱ju̱ day?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 ¿Va̱ si̱tyamutuveda cay, nu̱tyi jiyu jtaday riñi̱cha vuryisa̱ day? ¿Tesiy ji̱ta sadatya jiñura jirya ti̱ta̱ju̱, tesiy?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Ne samirya ridyiyada variy sivanu̱day. Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Vinu taji vichavañi̱ tuva̱chu simu Ju̱denuju̱ tu̱chu̱, satuunuvichi̱ ji̱tamu̱y ne tuva̱churu̱y yimu day, sarorimyu vichavay jarye ne tuva̱churu̱y yimu.”
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Ne sivaañu̱yada Jesús rajuura mityamusiy tara jasiy, jiryatimyu̱ ne rityuva̱churu̱ñu̱yada daryaju̱ simu.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.