Mateus 13

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Variryundamu ji̱ta saya̱da Jesús, sama̱sanuvejada jmityo̱jiniy variy.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Riintye̱ryadeda ji̱ta nijya̱nvajyuuvedabay simuyu. Pariche su̱musa̱da cartyevimu, sama̱sanuvejada ravimu variy. Nijya̱nvajyuuvedabay ji̱ta rañi radeda ti̱cha̱ncha varidye.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Satu̱choda ji̱tara rajuura datyadoda, dityadoda niquejadata. Su̱teda jidyetyadodamu ruuva:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Santa̱damu ji̱ta raju̱u̱ya̱jada ratesiy nú̱va, riibyesumiñuvi̱jada ji̱ta nipya̱tavay varirya.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ratesiy jarye ju̱u̱yada ravichu̱ cabyiva, jiryatimyu̱ ne vatanuco ravicha̱da mucadi jasiy. Varicha̱ra̱ju̱ radipuvesubeda variy jasiy, jiryatimyu̱ ne vatanuco mucadi jasiy.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Na̱vapyunumatiy savicha̱da jiñi̱ variy, ramu̱mya̱ variy sadára nutasara, jiryatimyu̱ ne jnutityara ravicha̱da daryaju̱, ramuni̱tiy ramu̱yada variy.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Tasiñi̱ ju̱u̱yada cariitujnutincha day, rani̱ cariitu jo̱ta̱da ja̱vyeda ra̱jisiy nutasara day, radiryo̱doda variy jasirya.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Tasiñi̱ ju̱u̱yada samiy mucadimu day, jasiñi̱ ji̱ta rasinteda samirya. Raja̱vyedanumatiy, ra̱sa̱yada ji̱ta variy, tarani̱ jayada day ra̱sa̱yada taraqui pachasijyu̱, tarantiy jasa̱yada taraquinijyate vu̱yaju̱chijyu̱, tarantiy jasa̱yada mumuri̱ vu̱yaju̱chijyu̱ntidye.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Jiryetyuva̱chuta̱ta tu̱yutavay.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Rityuudiyada ji̱ta sisa̱ datyavay variyu, ru̱teda ji̱ta variy siva: “¿Nu̱tyuraju̱ jiñique dityadoda niquejadata ruuva, nu̱tyuraju̱?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Su̱mutya̱jada ji̱ta variryi: “Jiryejyu̱ ji̱ta sasa̱yada Ju̱denu darya datya̱da day, jiryatiy mityamusiy datya̱da Jarichumuvichi̱ nusu̱yadanchirya, rijyu̱ ji̱ta ne sasa̱yada darya.
11 Jesus respondeu:
12 Tapi simu jiryatiy tarati̱ni̱, sa̱sa̱y Ju̱denu variy ju̱na̱ntyiñi̱, rajuura ra̱cha simu variy. Simusiy ji̱ta jiryatimyu̱ ne tarati̱ni̱, sa̱so̱vay Ju̱denu variy simusintyirya jiryatiy simuntidyerya.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ramuni̱ rañiquesara dityadoda niquejadata ruuva, jiryatiy dañuma ru̱nu̱y, ne ridyi variy tariva; dañuma rityuva̱chu, ne ridyetya varirya, dantyamu̱y ne ridyetyaru̱y.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 — ausente —
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 — ausente —
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Jiryeñi̱ ji̱ta Ju̱denu jmu̱tyasavay, jiryatiy jiryedyi jiñi̱sitya, jiryetyuva̱chuntiy jityu̱yuta.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Ri̱tatye si̱tenu jiryiva: Rajuu Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe, vase vichavabe jarye, riñi diryu̱yada riva jiryatiy jiryedyi diye riva, tama̱ ridyiyada riva, tama̱; daryantya, riñi tuva̱churu̱yadantidyerya jiryatiy jiryetyuva̱chura, tama̱ rityuva̱choda nu̱nrya, tama̱, mitya.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Jirya̱numa tuva̱chu varirya dityadoda niquejada nuti̱nchiy.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Satuva̱chunumatiy ti̱ra Ju̱denu nusu̱yada datyadoda, netimyu̱ ne sadatya didyerya, su̱nichara ji̱ta bayantu nicyara̱y variy, saso̱vacharara jiryatiy nutasara sajachimyura. Jiryatirya rasiy jiryatiy nutasara nú̱vara.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Rasiy ji̱ta jiryatiy ravichu̱ cabyiva nutasarara, rani̱ ji̱ta nu̱tyu nijya̱mi̱, satuva̱chunumatirya Ju̱denu niquejada, su̱mutya̱sara variy jichana̱yadamura.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Jiryatimyu̱ ne jnutityi̱ daryaju̱ni̱, sajachi̱nichara vinu taraquideju̱yu. Sadatyasaranumatirya paru̱tyasa̱da Ju̱denu niquejadiva, ti̱ jiyasantasara Ju̱denu niquejadiva risa̱ju̱ntiñi̱, ramutiy saparu̱ryu̱chara variy riva.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Jiryatiy nutasara cariitujnutiy cabyiva, rani̱ ji̱ta nu̱tyu nijya̱mi̱, sani tuva̱chura Ju̱denu niquejada, sajachipiya̱sara jaryi variy taranijyu̱, jirya vicha̱divasiy, jaryi su̱canucharara tarati̱ vicha̱da jarye variy. Ramuni̱tiy radiryo̱nusara jasirya Ju̱denu niquejada, ne vana̱y rajay satuva̱chodamu variy.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Rani̱ ji̱ta jiryatiy nutasara samiy mucadivara, rani̱ ji̱ta nu̱tyu nijya̱mi̱ jiryatiy rañi tuva̱chura Ju̱denu niquejada, sadatyasara varirya. Ni̱ni̱ ji̱ta nu̱tyu samiy nutasarasiy nta sajachara, sa̱sa̱chara ji̱ta variy. Ti̱ni̱ jasa̱yada taraqui pacha sa̱ra̱ju̱ day, nu̱ntiy taraquinijyate vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱, tamityi̱ntiy jasa̱yada mumuri̱ vu̱yaju̱cha̱ra̱ju̱ntidye.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Satu̱choda ji̱ta Jesúsra ratarya dityadoda niquejada:
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Nijya̱nvay ma̱yadamu, su̱deda ji̱ta samityasiy, santa̱da samiy nutasarasiy cabyivara vachutyadi, sata̱rya̱da ji̱ta variy rivasintyi.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Radipuvañumatiy ravi̱, rasivyeda varintyi, ramu̱ti̱jada vachuy variy risa̱ju̱ntiy.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ru̱deda ji̱ta nudijya̱mi̱ muchechimyi yimu, ru̱teda variy siva: ¿Neviy yinta̱da nutasarasiy samichiy yindimyu day, Patru̱? ¿Nu̱tyuramusiy variy vachuy ramu day, nu̱tyuramusiy?
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ni̱ni̱ ji̱ta jteda ruuva: Jirya ji̱ta mityasiy jvaayada day. Ru̱teda ji̱ta samuchechimyi variy yiva: ¿Jivya̱taviy nu̱ña̱sipyatara vachuy?
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Su̱mutya̱jada ji̱ta variryi: Ne, jiryeñuma tiirya jaruusiy risa̱ju̱ vachuy.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Ra̱ma̱ ja̱vye vatajuu, ra̱tosa̱da rundasa̱ra̱ju̱. Ra̱tosa̱da rundamu ji̱ta ra̱tu̱chosiy ruuva jvaavye, rirya̱jato munatyara vachuy, rirya̱puchu mityatuuju̱ rupedaju̱ra. Jaruusiy ji̱ta rirya̱jato rábajyovimuju̱ day.”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Satu̱choda ji̱ta Jesúsra ratarya dityadoda niquejadantiy: “Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta rañi̱cha nu̱tyu quica̱tadi nta day, jiryatiy sireda vanura, santa̱da variy yindimyuntirya.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Dañuma pasityadidera rani̱cha ratadi, raja̱vyeñumatiy ravicha ja̱mura tiquiraju̱ tara nutasaramusiy. Raja̱vye ja̱muqui jiiqui nipya̱ti̱jiju̱ntiy, jasityi saruuvyeñuvi̱ rajiica̱mu variy.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Saniquejada ji̱tara ratarya dityadoda niquejada ruuvantiy: “Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta rani̱cha nu̱tyu pa̱ cari̱vatya̱ nta, jiryatiy nanubayada vaturu̱y mumuri̱ quinu pa̱jurudinubera, jasicha̱ra̱ju̱tiy racari̱vay ti̱ta̱ju̱ variy.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Jirya datyadoda ti̱ta̱ju̱ saniquejada Jesús dityadoda niquejadata ruuva nijya̱nvajyuuvedabay. Saniquejada ji̱ta ruuva vinu dityadoda niquejadamu.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Rani̱ ji̱ta rani̱cha sa̱tidye jto̱tanirya Ju̱denuju̱ tu̱chu̱bay jteda:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Jadchiy ji̱ta satocheda Jesús riy nijya̱nvajyuuvedabay, sajayada ji̱ta rorivyimu. Rityuudiyadanumatiy sisa̱ datyavavyedabayu, ru̱teda variy siva: “Ya̱datyanu nu̱rya raniquejada tu̱choda vachunchiy nta, jiryatiy nutasara nta nudimyura.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Ni̱ni̱ ji̱ta jmutya̱jada variryi: “Ni̱ni̱ ji̱ta jiryatiy santa̱da ntara nutasarasiy samichiy, ni̱day sani̱cha Nijya̱mi̱denu.
37 Jesus respondeu:
38 Nudiy nta ji̱ta rani̱cha jirya mucadi. Nutasarasiy samichiy nta ji̱ta riñi̱cha Ju̱denu nusu̱yadamuju̱ javye. Vachuchiy nta ji̱ta rani̱cha bayantu nicyara̱y quivu̱chuvay.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Mityasiy ji̱ta jiryatiy santa̱da ntara vachutyadi, bayantu nutyityu̱ daryaju̱ dañi̱. Ra̱tosa̱da runda ji̱ta rani̱cha jiryatiy tamitya runda darya. Ra̱tovay ji̱ta Ju̱denu jpa̱vadye.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Daryatiy rirya̱tora vachuy jiidamyu rupedaju̱, daryaday ra̱cha̱siy tamitya rundamuntiy.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Sa̱jpa̱ Nijya̱mi̱denu riy yipa̱vay, rirya̱tidye jatosara sansu̱yadamusirya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy juuchanuvaryi, Ju̱denu jiyaro̱nuvay jarye ruusa̱ju̱.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Rirya̱jatya ri̱pa̱vay jiidatyo̱muju̱ variryi. Jasiñi̱ ji̱ta rirya̱jna̱vya̱ nijya̱nvay variy, rirya̱su̱y ji̱ta jijya̱dajchantiy.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Jadchiy ji̱ta rirya̱viiday vase vichavay, nu̱tyu jiñi̱ nta, Vu̱jye̱ Ju̱denu nusu̱jyomu. Jiryetyuva̱chuta̱ta tu̱yutavay.”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta nu̱tyu tara nta jiryatiy jaryi murichevarya, jiryatiy ravichanu̱yada dutyasara nudivya. Sasaryejadanumatiy ti̱qui nijya̱mi̱ra, samutadodantirya. Si̱chana̱yadamu, saya̱da ji̱ta variy, sata̱ryu̱tya̱dara jiberya ti̱ta̱ju̱ jiryatiy simura, sa̱tidye ta̱ryu̱y variy ramurichiryatara nudiy.”
44 — O
45 “Ju̱na̱ntyi, Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta nu̱tyu ricyatu̱ nta jiryatiy sava̱tanumaya̱jada rana̱cho̱ pérda samichiy.
45 — O
46 Sasaryejadanumatirya tasiqui jaryi ja̱mura murichevarya, saya̱da variy, sata̱ryu̱tya̱dara ti̱ta̱ju̱ jiryatiy simura, sa̱tidye ta̱ryu̱y varirya pérda.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Ju̱na̱ntyi, Jarichumuvichi̱ nusu̱yada ji̱ta vichasara nu̱tyu ja̱mu riicya nta, jiryatiy rijetya̱da jmityo̱mura. Rireda ji̱ta ja̱mu riicya variñi̱ quiva̱juu jaryedo.
47 — O
48 Rámu̱cha̱danumatiy riicya quiva̱ju̱, rityiiyada nijya̱nvay variy ti̱cha̱nchaju̱ra. Rimya̱sa̱da riicyanuvay quiva̱ jaryeta̱daju̱ variy jasiy. Ribeyada ji̱ta jtyuvimuni̱ quiva̱ jiryatiy jmyichi̱ dañi̱; jiryatimyu̱ ne jmyichi̱ dañi̱, rijetya̱da variy ja̱a̱muntiñi̱.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 — ausente —
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 — ausente —
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Sitaja̱doda Jesús variryi yisa̱ datyavavyedabay: “¿Jiryedyetyama̱virya jirya ti̱ta̱ju̱ day?” Ru̱teda ji̱ta siva: “Joonu.”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Ni̱ni̱ ji̱ta jteda variy ruuva: “Ramuni̱ nu̱ñi Ju̱denu niquejada datyanuvay tenu jiryatiy datyasi̱ Jarichumuvichi̱ nusu̱yadamu jayadaju̱ni̱, sani̱cha nu̱tyu rorijya̱mi̱ nta ni̱tiy rañi sipyatasara rabachajomusirya vadi datya̱da, ta̱riy datya̱da jarye risa̱ju̱.”
52 Jesus disse:
53 Satu̱chumu̱yadanumatiy Jesúsra jirya dityadoda niquejada, saya̱da ji̱ta jadchiy.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Siti̱jadanumatiy jivyichajomuntiy, sadatyadoda variy riintye̱ryanijyomu nijya̱nvabeyu. Rityi̱tta̱da ji̱tara sadatyadoda, riñiquejada variy: “¿Tesiy sadatya jiñu vanura darya datya̱da day, tesiy? darya mityamusiy jvaayada jarye.
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 ¿Ni̱ni̱ta jiiray jvaañu denuday? ¿Neviy su̱no̱da Maríya jtyatanu̱y, sataryi̱veda jarye Santiyácu, Jusíy, Siimyó̱, Judásiy jarye sisa̱ju̱ day?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 ¿Va̱ si̱tyamutuveda cay, nu̱tyi jiyu jtaday riñi̱cha vuryisa̱ day? ¿Tesiy ji̱ta sadatya jiñura jirya ti̱ta̱ju̱, tesiy?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Ne samirya ridyiyada variy sivanu̱day. Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Vinu taji vichavañi̱ tuva̱chu simu Ju̱denuju̱ tu̱chu̱, satuunuvichi̱ ji̱tamu̱y ne tuva̱churu̱y yimu day, sarorimyu vichavay jarye ne tuva̱churu̱y yimu.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ne sivaañu̱yada Jesús rajuura mityamusiy tara jasiy, jiryatimyu̱ ne rityuva̱churu̱ñu̱yada daryaju̱ simu.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.