Marcos 5
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NAA
1 Ruuto̱jada ji̱ta jmityo̱ rudamyu, Jerása ja̱nvay mucadimu.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Sa̱subedanumatiy Jesús cartyevimusiy, su̱deda ji̱ta ti̱qui nijya̱mi̱ variy simuju̱ bapyomusiy, savicha̱da bayantu jamirya vichara siva.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Bapyo cabyimu savichanu̱yada; ne ti̱ puchodasa̱ra̱ savichanu̱yada daryaju̱, ne vinu cadyidyaju̱u̱ta puchoda sa̱ra̱ni̱, mitya.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Rajuuranuma riñi puchodara sajomutu, sanumutu risa̱ju̱, sarotyanu̱yadara cadyidyaju̱u̱ jijyomutu mururyamusiy, savitanu̱yadara jiñumutu puchusarantiy. Ne ti̱ vichanu̱yada vanu̱rya sisa̱, ti̱ ra̱vuunujañi̱.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Jna̱rya, nuporaca̱ jarye risa̱ju̱ sasa̱ñe̱ya̱tityiyada bapyo cabyiva, ja̱mumusiqui cabyiva jarye, savatajo̱nutityiyada ravichu̱ta variyu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Sadiyadanumatiy ripyapu siva Jesús, sasiicheda ji̱ta variy simuju̱, sa̱dasiñunuveja̱da variy satuunuyu.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Sasa̱ñe̱ya̱jada jaryi variy: “¿Ta̱ra rimu jiijyu̱, Jesús, ta̱ra? jiryatiy Ju̱denu jarichumuvichi̱ denu dajyi. Rañi jiyasanta si̱tenu ji, Ju̱denu jtyamu, ne ya̱jantyunuva̱y ji̱ta ray.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Su̱tañu̱yada Jesús daryaju̱ siva: “¡Ya̱numa sipyatay sivasiy, jamirya vichara bayantu rapu̱rya!”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Sitaja̱doda Jesús variñi̱: “¿Ta̱ra yityate day, ta̱ra?” Su̱mutya̱jada ji̱ta: “ ‘Rajuura Vara̱nca’ ri̱tya day, ti̱quijuutya daryaju̱ nu̱y.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jaryi sayasanta̱da variñi̱ Jesús: “Ne ya̱jpa̱ ji̱ta nu̱myucadijisiy tajijyu̱ nu̱y.”
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Savicha̱da tajuuqui cuchiy jasiy, si̱byesa̱deda musimyare.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Riyasanta̱da bayantuveda variñi̱ Jesús: “Ya̱jpa̱ cuchivyaju̱ nu̱y, nu̱ña̱tidye jay variy ruuva.” “Jo.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Richipyateda ji̱ta bayantuveda jamirya vichavay, rijeyada ji̱ta variy cuchivya. Jiryatiy rivyicha̱da daraju̱y vara̱nca cuchiy jasiy, richiichiye̱yada variy nubañuco̱vimu jmityo̱muju̱, jasiñi̱ rijeye̱yada ti̱ta̱ju̱ variy, puritye.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ribeye̱yada ji̱ta cuchiy jnu̱tyavay variy, rityu̱chunuvejada ji̱ta ja̱mu vicha̱damu varirya, ru̱ro̱ vichavavya jarye rityu̱chunuvejada variy. Ru̱deda ji̱ta nijya̱nvajyuu jnu̱vye variy, nu̱tyunuma ravicha̱sintyi, nu̱tyu.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ruuti̱jadanumatiy simu Jesús, ridyiñuvi̱jada siva vanu, ne tavay jna̱y bayantuveda variy sivanu̱day. Sama̱sa̱da variy jasiy, sujatyi̱numa variñi̱, raratyedama̱ su̱no̱ variy, jiryatiy vara̱ncajuu bayantuveda sipyateda daryaju̱ sivasiy. Vu̱yntacha̱ rivyicha̱da nijya̱nvay variy.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Jiryatiy ridyiyada ti̱ta̱ju̱ riva, rityu̱choda ji̱ta variy: “Nu̱rya savicha̱siy bayantuvedati̱, cuchiy jarye.”
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Rijyo̱ta̱da ji̱ta jiyasanta̱da nijya̱nvajyuu variñi̱ Jesús: “Ya̱numa jiya jiyusiy, nu̱myucadimusiy.”
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Su̱musa̱danumatiy Jesús cartyequiivimu, sajachiñu̱yada ji̱ta nijya̱mi̱ sivayu, ni̱tiy vichanu̱yada bayantuvedati̱: “Ravyicharu̱y yisa̱.” Su̱bayada ji̱ta Jesús sa̱jisirya: “Ne.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ya̱numa jiya jiryorimyuju̱, jityenumuju̱, ya̱tu̱chunuve ruuva: Nu̱rya savichadesiy Nutyityu̱ yentyutya̱damu ray.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Jadchiy ji̱ta saya̱da nijya̱mi̱, sajo̱ta̱da ji̱ta tu̱choda variy vu̱yaju̱y ja̱mu vicha̱divara. Satu̱choda: “Samirya savichadesiy Jesús rajyu̱ra.” Rityi̱tta̱da ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay varirya.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Saramityeda ji̱ta Jesús cartyevimu rudamyuju̱ntiy. Rajuu nijya̱mi̱ ju̱tye̱ryadeda variy simuyu. Savicha̱da jmityo̱jiniy variy.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Su̱deda ji̱ta ti̱qui ju̱tye̱ryanijyoja̱nvay nutyityu̱bay, jiryatiy ravicha̱da si̱tya Jáyiru. Sadiyadanumatiy siva Jesús, sara̱yada variy sanumututuunu.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Sayasanta̱da variy jaryi jasidyeñi̱: “Radyetude vadiiryo̱. Varenuma, ya̱tiy barya jijyomutu saniy sami̱sa̱daju̱, sa̱tidye jnu̱y variy.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Saya̱da ji̱ta Jesús variy sisa̱. Rajuu nijya̱nvay siityari̱jada variy rumuni̱, riñi na̱yaru̱yada varidyeñi̱.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Nanuvichanu̱yada ji̱ta runu̱y vaturu̱bentyi, ja̱munudatanu̱y, taraqui vu̱yaju̱y nijya̱ ravicha̱da nadiva, danijya̱ju̱y ranchaju̱.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Rajuumunuma nani jndantadedayu, nani jachi̱deda pariche rijyu̱yu, nanupa̱tyamu̱yada varidyerya yimu vichara ti̱ta̱ju̱ varidye, naryi mi̱sáva̱, tii, mitya. Variñi̱ nanuvicha̱da jaryinra varidye.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nanutuva̱chodanumatirya sa̱ticheyada Jesús varintyi, nani̱deda ji̱ta Jesús rudivasiy nijya̱nvay cabyiva variy, nanuja̱tya̱jada raniy sasujay.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Nani̱teda ji̱ta daryaju̱: “Raryityi ja̱tya̱ vinu sasujañityecu̱, ra̱numa mi̱sa varidye.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Varicha̱ra̱ju̱ raparu̱yada variy nuda nadiva. Nanudatya̱da variy jivyimu: “Ramyi̱sama̱ ji̱ta samiy.”
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Sadatya̱da ji̱ta Jesús jidyirya: “Rasipyateda vanu̱yada rivasiy ti̱ mi̱sadedaju̱,” sa̱numityejada ji̱ta nijya̱nvajyuu cabyimu, su̱teda ji̱ta variy: “¿Chi̱ra ja̱tya̱jasiy rachujañiy, chi̱?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ru̱teda ji̱ta sisa̱ datyavay variy yiva: “Tama̱ taji jiñi jnu̱y riñe̱yanuma nijya̱nvajyuu ji, tama̱, nu̱tyu yitacyu̱: ¿Chi̱ra ja̱tya̱jasiy rachujañiy, chi̱?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Su̱nu̱ya̱jada ji̱ta Jesús ti̱ta̱ju̱ tajiñe̱cho̱ju̱ sadatya̱daju̱: “¿Chi̱ra ja̱tya̱ rañiy, chi̱?”
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nanudatya̱danumatiy vaturu̱yu: “Ramyi̱sama̱,” nanumuchutyeda variy yintedamu, nani̱deda ji̱ta variy simu Jesúsntiy, nanubutyanuvi̱jada variy sana̱cho̱ju̱ntiyu, nanutu̱chodama̱ variy si̱tenu sivara: “Nu̱rya ravyicha̱siy, Nutyityu̱.”
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Su̱teda ji̱ta Jesús variy nadiva: “Samiy sa̱dajachipiya̱jadamu jimyi̱sa, Popoju̱y. Sa̱na̱numa jiya day; sa̱numi̱sama̱. Jasiñuma ra̱ma̱cho̱ jirya jdiva̱jada sa̱na̱jisidye.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Saniquejadatidye Jesús, ruuti̱jada tu̱chuvay Jáyirubay rorimyusiy yimu. Rityu̱chunuvi̱jada siva Jáyirubay variy: “Sadiimya̱ jidyetu. ¡Ta̱raju̱ yarupanta ju̱na̱ñu̱nñi̱ Datyanu̱ nu̱day, ta̱raju̱!”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Satuva̱chodanumatiy Jesúsra rityu̱choda, su̱teda variy siva Jáyirubay: “Ne ya̱nutay ranchiñu̱day, vinu ya̱jachipiya̱ jijechitya.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ne sava̱ta̱da jiya̱da rajuu yisa̱, vinu Pyítrubay, Santiyácubay, Juánbay jarye, jiryatiy Santiyácubay taryi̱ni̱.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ruuto̱jadanumatiy ramu Jáyirubay roriy, su̱nu̱chunuvejada riryansa̱sa̱deda nijya̱nvay samo̱mu, ru̱na̱cha̱deda variy sivasiy diidabi, jaryi ru̱na̱yada variy.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Sajañuvejadanumatiy rumu, su̱teda ji̱ta Jesús ruuva: “¿Ta̱raju̱ jirya̱nsa jaryi darya, ta̱raju̱? jiryatiy jiryi̱na̱y mitya. Tama̱ diiñu sani̱cha dera, tama̱, nu̱tyu sani ma̱ni̱dyé.” Rityodiyada ji̱ta variy siva.
39 Ao entrar, disse:
40 Sajatya̱danumatiy jadchiryi, sapu̱cheda variñi̱ saja̱y, su̱no̱da, sisa̱ vichavantyidye. Vinu riñi̱day sapu̱cheda variy dera babyimuju̱ day.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Siredanumatiy variy sajomutuniy dera babyi, su̱teda siva: “Tadísa cúmyi.” Nu̱rya jtacha̱damu su̱teda Jesús siva: “Pochityu, yiva ri̱tay, ya̱numa nubesumiy.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Varicha̱ra̱ju̱ sanubeseda, sarupicheda ji̱ta variy. Ravicha̱da sanijya̱, vu̱yaju̱y, danijya̱ju̱y ranchaju̱. Rityi̱tta̱da jaryi varidyerya.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Ne jirya̱datyadosiy ti̱ pasidyerara.” Su̱teda ji̱ta nadiva su̱no̱dabay: “Sa̱na̱sa̱y jmyicharani̱ jidyetu.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.