Marcos 5
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs ACF
1 Ruuto̱jada ji̱ta jmityo̱ rudamyu, Jerása ja̱nvay mucadimu.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Sa̱subedanumatiy Jesús cartyevimusiy, su̱deda ji̱ta ti̱qui nijya̱mi̱ variy simuju̱ bapyomusiy, savicha̱da bayantu jamirya vichara siva.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Bapyo cabyimu savichanu̱yada; ne ti̱ puchodasa̱ra̱ savichanu̱yada daryaju̱, ne vinu cadyidyaju̱u̱ta puchoda sa̱ra̱ni̱, mitya.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Rajuuranuma riñi puchodara sajomutu, sanumutu risa̱ju̱, sarotyanu̱yadara cadyidyaju̱u̱ jijyomutu mururyamusiy, savitanu̱yadara jiñumutu puchusarantiy. Ne ti̱ vichanu̱yada vanu̱rya sisa̱, ti̱ ra̱vuunujañi̱.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Jna̱rya, nuporaca̱ jarye risa̱ju̱ sasa̱ñe̱ya̱tityiyada bapyo cabyiva, ja̱mumusiqui cabyiva jarye, savatajo̱nutityiyada ravichu̱ta variyu.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Sadiyadanumatiy ripyapu siva Jesús, sasiicheda ji̱ta variy simuju̱, sa̱dasiñunuveja̱da variy satuunuyu.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Sasa̱ñe̱ya̱jada jaryi variy: “¿Ta̱ra rimu jiijyu̱, Jesús, ta̱ra? jiryatiy Ju̱denu jarichumuvichi̱ denu dajyi. Rañi jiyasanta si̱tenu ji, Ju̱denu jtyamu, ne ya̱jantyunuva̱y ji̱ta ray.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Su̱tañu̱yada Jesús daryaju̱ siva: “¡Ya̱numa sipyatay sivasiy, jamirya vichara bayantu rapu̱rya!”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Sitaja̱doda Jesús variñi̱: “¿Ta̱ra yityate day, ta̱ra?” Su̱mutya̱jada ji̱ta: “ ‘Rajuura Vara̱nca’ ri̱tya day, ti̱quijuutya daryaju̱ nu̱y.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jaryi sayasanta̱da variñi̱ Jesús: “Ne ya̱jpa̱ ji̱ta nu̱myucadijisiy tajijyu̱ nu̱y.”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Savicha̱da tajuuqui cuchiy jasiy, si̱byesa̱deda musimyare.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Riyasanta̱da bayantuveda variñi̱ Jesús: “Ya̱jpa̱ cuchivyaju̱ nu̱y, nu̱ña̱tidye jay variy ruuva.” “Jo.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Richipyateda ji̱ta bayantuveda jamirya vichavay, rijeyada ji̱ta variy cuchivya. Jiryatiy rivyicha̱da daraju̱y vara̱nca cuchiy jasiy, richiichiye̱yada variy nubañuco̱vimu jmityo̱muju̱, jasiñi̱ rijeye̱yada ti̱ta̱ju̱ variy, puritye.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ribeye̱yada ji̱ta cuchiy jnu̱tyavay variy, rityu̱chunuvejada ji̱ta ja̱mu vicha̱damu varirya, ru̱ro̱ vichavavya jarye rityu̱chunuvejada variy. Ru̱deda ji̱ta nijya̱nvajyuu jnu̱vye variy, nu̱tyunuma ravicha̱sintyi, nu̱tyu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ruuti̱jadanumatiy simu Jesús, ridyiñuvi̱jada siva vanu, ne tavay jna̱y bayantuveda variy sivanu̱day. Sama̱sa̱da variy jasiy, sujatyi̱numa variñi̱, raratyedama̱ su̱no̱ variy, jiryatiy vara̱ncajuu bayantuveda sipyateda daryaju̱ sivasiy. Vu̱yntacha̱ rivyicha̱da nijya̱nvay variy.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Jiryatiy ridyiyada ti̱ta̱ju̱ riva, rityu̱choda ji̱ta variy: “Nu̱rya savicha̱siy bayantuvedati̱, cuchiy jarye.”
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Rijyo̱ta̱da ji̱ta jiyasanta̱da nijya̱nvajyuu variñi̱ Jesús: “Ya̱numa jiya jiyusiy, nu̱myucadimusiy.”
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Su̱musa̱danumatiy Jesús cartyequiivimu, sajachiñu̱yada ji̱ta nijya̱mi̱ sivayu, ni̱tiy vichanu̱yada bayantuvedati̱: “Ravyicharu̱y yisa̱.” Su̱bayada ji̱ta Jesús sa̱jisirya: “Ne.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ya̱numa jiya jiryorimyuju̱, jityenumuju̱, ya̱tu̱chunuve ruuva: Nu̱rya savichadesiy Nutyityu̱ yentyutya̱damu ray.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Jadchiy ji̱ta saya̱da nijya̱mi̱, sajo̱ta̱da ji̱ta tu̱choda variy vu̱yaju̱y ja̱mu vicha̱divara. Satu̱choda: “Samirya savichadesiy Jesús rajyu̱ra.” Rityi̱tta̱da ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay varirya.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Saramityeda ji̱ta Jesús cartyevimu rudamyuju̱ntiy. Rajuu nijya̱mi̱ ju̱tye̱ryadeda variy simuyu. Savicha̱da jmityo̱jiniy variy.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Su̱deda ji̱ta ti̱qui ju̱tye̱ryanijyoja̱nvay nutyityu̱bay, jiryatiy ravicha̱da si̱tya Jáyiru. Sadiyadanumatiy siva Jesús, sara̱yada variy sanumututuunu.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Sayasanta̱da variy jaryi jasidyeñi̱: “Radyetude vadiiryo̱. Varenuma, ya̱tiy barya jijyomutu saniy sami̱sa̱daju̱, sa̱tidye jnu̱y variy.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Saya̱da ji̱ta Jesús variy sisa̱. Rajuu nijya̱nvay siityari̱jada variy rumuni̱, riñi na̱yaru̱yada varidyeñi̱.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nanuvichanu̱yada ji̱ta runu̱y vaturu̱bentyi, ja̱munudatanu̱y, taraqui vu̱yaju̱y nijya̱ ravicha̱da nadiva, danijya̱ju̱y ranchaju̱.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Rajuumunuma nani jndantadedayu, nani jachi̱deda pariche rijyu̱yu, nanupa̱tyamu̱yada varidyerya yimu vichara ti̱ta̱ju̱ varidye, naryi mi̱sáva̱, tii, mitya. Variñi̱ nanuvicha̱da jaryinra varidye.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Nanutuva̱chodanumatirya sa̱ticheyada Jesús varintyi, nani̱deda ji̱ta Jesús rudivasiy nijya̱nvay cabyiva variy, nanuja̱tya̱jada raniy sasujay.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Nani̱teda ji̱ta daryaju̱: “Raryityi ja̱tya̱ vinu sasujañityecu̱, ra̱numa mi̱sa varidye.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Varicha̱ra̱ju̱ raparu̱yada variy nuda nadiva. Nanudatya̱da variy jivyimu: “Ramyi̱sama̱ ji̱ta samiy.”
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Sadatya̱da ji̱ta Jesús jidyirya: “Rasipyateda vanu̱yada rivasiy ti̱ mi̱sadedaju̱,” sa̱numityejada ji̱ta nijya̱nvajyuu cabyimu, su̱teda ji̱ta variy: “¿Chi̱ra ja̱tya̱jasiy rachujañiy, chi̱?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ru̱teda ji̱ta sisa̱ datyavay variy yiva: “Tama̱ taji jiñi jnu̱y riñe̱yanuma nijya̱nvajyuu ji, tama̱, nu̱tyu yitacyu̱: ¿Chi̱ra ja̱tya̱jasiy rachujañiy, chi̱?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Su̱nu̱ya̱jada ji̱ta Jesús ti̱ta̱ju̱ tajiñe̱cho̱ju̱ sadatya̱daju̱: “¿Chi̱ra ja̱tya̱ rañiy, chi̱?”
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Nanudatya̱danumatiy vaturu̱yu: “Ramyi̱sama̱,” nanumuchutyeda variy yintedamu, nani̱deda ji̱ta variy simu Jesúsntiy, nanubutyanuvi̱jada variy sana̱cho̱ju̱ntiyu, nanutu̱chodama̱ variy si̱tenu sivara: “Nu̱rya ravyicha̱siy, Nutyityu̱.”
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Su̱teda ji̱ta Jesús variy nadiva: “Samiy sa̱dajachipiya̱jadamu jimyi̱sa, Popoju̱y. Sa̱na̱numa jiya day; sa̱numi̱sama̱. Jasiñuma ra̱ma̱cho̱ jirya jdiva̱jada sa̱na̱jisidye.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Saniquejadatidye Jesús, ruuti̱jada tu̱chuvay Jáyirubay rorimyusiy yimu. Rityu̱chunuvi̱jada siva Jáyirubay variy: “Sadiimya̱ jidyetu. ¡Ta̱raju̱ yarupanta ju̱na̱ñu̱nñi̱ Datyanu̱ nu̱day, ta̱raju̱!”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Satuva̱chodanumatiy Jesúsra rityu̱choda, su̱teda variy siva Jáyirubay: “Ne ya̱nutay ranchiñu̱day, vinu ya̱jachipiya̱ jijechitya.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ne sava̱ta̱da jiya̱da rajuu yisa̱, vinu Pyítrubay, Santiyácubay, Juánbay jarye, jiryatiy Santiyácubay taryi̱ni̱.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ruuto̱jadanumatiy ramu Jáyirubay roriy, su̱nu̱chunuvejada riryansa̱sa̱deda nijya̱nvay samo̱mu, ru̱na̱cha̱deda variy sivasiy diidabi, jaryi ru̱na̱yada variy.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Sajañuvejadanumatiy rumu, su̱teda ji̱ta Jesús ruuva: “¿Ta̱raju̱ jirya̱nsa jaryi darya, ta̱raju̱? jiryatiy jiryi̱na̱y mitya. Tama̱ diiñu sani̱cha dera, tama̱, nu̱tyu sani ma̱ni̱dyé.” Rityodiyada ji̱ta variy siva.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Sajatya̱danumatiy jadchiryi, sapu̱cheda variñi̱ saja̱y, su̱no̱da, sisa̱ vichavantyidye. Vinu riñi̱day sapu̱cheda variy dera babyimuju̱ day.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Siredanumatiy variy sajomutuniy dera babyi, su̱teda siva: “Tadísa cúmyi.” Nu̱rya jtacha̱damu su̱teda Jesús siva: “Pochityu, yiva ri̱tay, ya̱numa nubesumiy.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Varicha̱ra̱ju̱ sanubeseda, sarupicheda ji̱ta variy. Ravicha̱da sanijya̱, vu̱yaju̱y, danijya̱ju̱y ranchaju̱. Rityi̱tta̱da jaryi varidyerya.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Ne jirya̱datyadosiy ti̱ pasidyerara.” Su̱teda ji̱ta nadiva su̱no̱dabay: “Sa̱na̱sa̱y jmyicharani̱ jidyetu.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.