Marcos 15
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NVT
1 Ra̱sacharamu ruuvaayada caserdótevyeda nutyityu̱mirya tu̱choda, rimyityumitya, Ju̱denu niquejada datyanuvatya jarye, jiryatiy nusu̱vye ti̱ta̱ju̱ riy. Jadchiy ji̱ta ripyuchodani̱ Jesús variy; ripyu̱cheda jadchiñi̱, riche̱yada variy Pyidátubañi̱.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Sitaja̱doda ji̱ta Pyidátubañi̱: “¿Jiñi̱ta Judíyuveda ja̱mu nutyityu̱ ji?” Su̱mutya̱jada Jesús variñi̱: “Jityi jtay daryadacyu̱.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Rityu̱chutanu̱yada caserdótevyeda nutyityu̱miy rajuuranchiñi̱.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Sajatyiiyada ji̱ta jtaja̱doda Pyidátubantyiñi̱: “¿Ne yimutya̱ru̱dye? ¿Ne yinu̱y rajuuranchiy rityu̱chuta ji?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ne su̱mutya̱ru̱yada Jesús tara variñu̱day. Sati̱tta̱da Pyidátubay variñi̱.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Nu̱ñi vichtya rundamu ru̱mu̱ryanu̱yadani̱ ju̱richi̱, jiryatiy rivya̱tanu̱yada Pyidátubavyani̱ ju̱richi̱.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ju̱richavay cabyimu ji̱ta savichanu̱yada ti̱qui nijya̱mi̱, Barába jtyati̱bay. Varityi riñubesubeda nijya̱nvay, ma̱myi nusu̱yada jiyaro̱ju̱, su̱veda Barábabañi̱ nijya̱mi̱. Ni̱ni̱ vichanu̱yada variy tanuvu̱nujovimu.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ru̱deda ji̱ta nijya̱nvajyuu variy simu Pyidátubay, rijyo̱ta̱da jachiñu̱yada variy siva: “Ya̱jmu̱ryani̱ ju̱richi̱, tapi nu̱ñi dajitya yimu̱ryasarani̱ ju̱richi̱ vichtya rundamu.”
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Su̱mutya̱jada ji̱ta Pyidátubay variryi: “¿Jiryevya̱taviy ra̱jmu̱rya jiryejyu̱ni̱ Judíyuveda ja̱mu nutyityu̱?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Tapi sadatyanu̱yadatya Pyidátubay daryaju̱: rivani̱day riche̱ñu̱yada caserdótevyeda nutyityu̱miñi̱ Jesús, jiryatiy samirya ridyiryejada nijya̱nvay daryaju̱ dañi̱.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Rirya̱tachunu̱yada caserdótevyeda nutyityu̱miryi nijya̱nvay variy, rirya̱tidye jachiñu̱y siva Pyidátubarya: “Ya̱jmu̱ryani̱ Barába, Jesús ju̱bivaju̱.”
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Su̱teda ji̱ta Pyidátubay jadchiy ruuvantiy: “¿Nu̱tyuna̱ jiryi̱tay ra̱chaniñi̱ jiñu nijya̱mi̱, nu̱tyu? jiryatiy jiryeñi jtay Judíyuveda ja̱mu nutyityu̱ntiñi̱.”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Riche̱ñe̱ya̱jada ji̱ta varintyi: “Ya̱ni jvay crusitya̱sani̱.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Su̱teda ji̱ta Pyidátubay variy ruuvantiy: “¿Ta̱raju̱ra? ¿Ta̱ra sivaay nicyara̱y, ta̱ra?” Jaryiñuma riche̱ñe̱ya̱jada ji̱tate varidye: “Ya̱ni jvay crusitya̱sateni̱.”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Jadchiy ji̱ta jiryatiy sani jchana̱churu̱yada Pyidátubay rata riy, su̱mu̱rya̱da ji̱ta variñi̱ Barába rijyu̱. Samusityadedanumatiy variñi̱ Jesús, sasa̱yada ji̱ta varintyiñi̱, crusitya̱sa jvacha̱daju̱.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ripyu̱cheda ji̱ta su̱tarumiñi̱ Jesús japu roriy vatapadamuju̱. Jadchiy ji̱ta riñatuyada riy ti̱ta̱ju̱ yisa̱ vichavay variy.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Rijechoda ji̱ta su̱tarumiy sivantirya vadacudijajyuuntiy, jadchiy ji̱ta richa̱da sanuviiju̱ cariituju̱u̱musiy, ribeyada su̱no̱mu varirya.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Rijyo̱ta̱da mu̱chuveda variñi̱ Jesús: “¡Sa̱ma̱ jnu̱chara ta̱rijyu̱ Judíyuveda ja̱mu nutyityu̱!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ru̱vatyiyada ji̱ta tancheduta su̱no̱va, rityochiye̱yada variy siva, rirya̱dasidyoda variy satuunuyu, nu̱tyu riñi tuva̱chu nta yitay variy simu.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Rirya̱rupantamu̱yadanumatiñi̱, rimerchoda ji̱ta variy sivasirya vadacudijajyuu, rijechoda varirya sasujay yivantiy.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Rinchutadeda ji̱ta variy crusiñi̱ ti̱qui vanu jiryatiy saramiryi̱ variy yindimyusiy. Ni̱ni̱day Siréne mucadimusi̱, jiryatiy Siimyó̱ jtyati̱bañi̱. Ni̱ni̱ vichanu̱yada Adejántrubay ja̱be, Rújubatyá.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Rirya̱ra̱yadani̱ Jesús ravichajomuju̱, jiryatiy Córucota jtyatarara, jiryatiy ru̱teda Nijya̱mi̱ Jno̱siiy Vichajora.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ru̱ntatyaja̱jada variy sivara bínuja̱, myírata jaryedo; ne su̱mutya̱jadara.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ru̱veda ji̱ta yivamyurota crusitya̱sa variñi̱. Riñantaja̱jada ji̱ta su̱tarumiy variy yivara Jesús sujay, nu̱tyu riñi tiyi̱sa rata, chi̱ju̱ra ra̱ma̱cho̱ Jesús sujatye, chi̱ju̱.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Vasetuunu jiñi̱ta ru̱veda yivamyurota crusitya̱sani̱ Jesús.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Jiryatirya ranu̱chara ta̱riva ru̱veda crusitya̱sani̱ Jesús, ranuma rani̱cha sanu̱chara: “Judíyuveda ja̱mu nutyityu̱,” jiryatiy rityu̱chuta̱da daryaju̱ni̱.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ru̱veda ji̱ta yivamyurota crusijyu̱tya̱sa nada danu̱ju̱y paranu̱ni̱ju̱ntyi, ti̱qui santyityudamyusiy, nu̱ntiy samidámyusiy.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ruuto̱tadedama̱ ji̱ta jasirya ranu̱chara: “Nu̱tyu jamirya vichara ru̱tañi̱.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Jiryatiy riryamiya̱nu̱yada nijya̱nvay rumu, rirya̱vityiye̱yadani̱, rimyichutyaja̱jada varirya yino̱, jiryatiy ru̱teda siva: “U̱ju̱, daryamuni̱day yiteda ya̱javatyara Ju̱denu roriy. Yiteda ji̱tantiy: Mumurundamimyusiy ra̱nubesumityanintyirya rorintyi.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Ya̱numa jantyuy jiñuberiy yiva, yimusama̱ta jiñuberiy rata̱sasiy crusiy.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Darya ni̱day rivyichaniñu̱yada caserdótevyeda nutyityu̱mitya, Ju̱denu niquejada datyanuvatyani̱, jiryatiy rirya̱rupanta̱da daryaju̱ni̱: “Ti̱va ji̱ta sa̱ntyuñu̱yada day, tama̱ sa̱ntyuy yivantidyecyu̱, tama̱.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Sa̱numata jmusaniy jiñuberiy Crístu, Irayénu ja̱mu nutyityu̱ crusitya̱sasiyu, vurya̱jnu̱yasityecu̱, si̱tenu ni̱te, vurya̱tidye tuva̱chu variy simu.” Jiryatiy ru̱veda crusitya̱sa sisa̱ju̱ nada, nada jarye javityiye̱yada variñi̱ Jesús.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Vase jiñi̱tanumatiy ravicha̱da, rajo̱ta̱da ji̱ta ji̱ñupuyada mucadiva ti̱ta̱ju̱ variy, ni̱nutijcha vichi̱tasa̱ra̱ju̱ ri̱ñupuyada.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Jadchiy ji̱ta, saniquejada Jesús jiche̱ñe̱ya̱jadamuntiy: “Elóy, Elóy, láma sabactáni.” Daryani̱ rani̱ jtadye: “Ye̱ye̱, Ye̱ye̱, ¿ta̱ju̱ra jityochirye, ta̱ju̱?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Jasiy ranivye tevay rityi tuva̱chodara saniquejada, ru̱teda variy jadchiy: “U̱ju̱u̱, sanatuye̱ñumani̱ Edíyasiy.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Sasiicheda ji̱ta ti̱qui nijya̱mi̱, saparodedara vasari̱juujay, bínu ju̱daja̱ta, sabayada ji̱ta tanchedujchara, su̱ntatya̱da variy sivara sa̱tidye riñirya, su̱teda ji̱ta variy: “Ra̱chamiy, vurya̱jnu̱y sa̱vidye jmusaniñuvi̱ Edíyasiñi̱.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Jadchiy ji̱ta sasa̱ñe̱ya̱jada Jesús jaryi variy, satiijeya̱cheda tamitya variyu.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Jadchiy ji̱ta raseteda Ju̱denu rorivyimu mutanujay jache na̱vachiy, mucomuju̱, ¡roooy!
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Saradeda ji̱ta taraqui pacha su̱tarumiy nutyityu̱ Jesúsjsa̱ra̱. Su̱nu̱yadanumatiy nu̱tyuramusiy satiijeya̱cheda Jesús tamityayu, su̱teda ji̱ta variy: “¡Si̱tenu Ju̱denu denuni̱ttarye, si̱tenu!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Jasidye rivyicha̱da vatuntyi, ru̱nu̱yada ripyapusiy sana̱cho̱. Rivyicha̱da rityevay jasiy Maríya Mardánamusi̱bay, jadchiy ji̱ta runu̱ntyi da Maríyaju̱bentyi, Santiyácuju̱be nijyu̱vichi̱ jno̱dabay, Jusíbe jno̱dabay jarye risa̱ju̱nada, tamityanu̱y ji̱ta Sadumyídyaju̱be.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Riñi̱ jivye vatuy siityari̱nu̱yadani̱ Jesús, rirya̱tidye potyaniñi̱, Cadidéya mucadimutidye sani̱chanu̱yada variy. Jasidye rivyicha̱da ruvay vatuy ju̱na̱ntyi, rityi jnu̱ñu̱yada Jerusarí̱ vicha̱dasa̱ra̱ju̱ni̱.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Sati̱tta̱da Pyidátubay varirya, sajachipiya̱jada ji̱ta: “¿Si̱tenuni̱viy savicha̱siy diiñu Jesús?” Sanatutyadeda variñi̱ taraqui pacha su̱tarumiy nutyityu̱, sitaja̱doda ji̱ta variñi̱: “¿Diiñunuma viy?” “Jo.”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Sadatya̱danumatiy Pyidátubarya Jesús diiyada, su̱teda variy siva Jusíbe: “Ya̱numa jtu darya Jesús babyi day.”
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Jadchiy ji̱ta sata̱ryu̱yada Jusíberya rajejyuu, su̱musadeda varirya Jesús babyi crusitya̱sasiy, sarayada ji̱ta variy rajejyuutara sababyi. Sajachunuvejada ji̱ta bapyovudivimura, ravichu̱nube jmuchuravimu, sasiichudoda variñi̱ ti̱qui ravichu̱ bapyovudimuju̱.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Su̱nu̱yada ji̱ta Maríya Mardánamusi̱bay variy rana̱cho̱, nu̱tyijirya sabayatera, nu̱tyijiy. Nanuvicha̱da jasintyi da Maríyaju̱bentyi, jiryatiy Jusíbe jno̱dabay nada.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.