Lucas 19
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs VC
1 Sajaryi̱jada ji̱ta Jesús Jericómu.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Savicha̱da ji̱ta ti̱qui vanu jasiy, Saquívu jtyati̱bay, jiryatiy criquiy jmutya̱nu nutyityu̱ni̱. Savichanu̱yada jaryi tarati̱, jiryatiy su̱mutya̱nu̱yadara criquiy, ma̱myi nutyityu̱ju̱.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Sani va̱tanu̱yada diyada siva Jesús, ¿chi̱ra sani̱cha, chi̱? Saryi divya̱ siva, jiryatiy nijya̱mi̱juu daryaju̱ jarupanu sayada, jiryatiy japunude daryaju̱ni̱.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Sasiicheda ji̱ta nijya̱nvayjiju̱, sa̱sumiñuvejada ji̱ta ni̱nuncha, sa̱tidye diy jadchiy siva Jesús, tapi jasitya sa̱ramiryi̱ daryaju̱.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Sito̱jadanumatiy Jesús simu Saquívubay, su̱nu̱yasubeda ji̱ta sana̱cho̱, su̱teda ji̱ta variy siva: “Saquívu, varenude ya̱jmusa, tapi diye rundamu dyetya raryime̱cho̱nuve jiryorimyu.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Varenude sajaryuvu̱yada jmusa̱da variyu, sadiryejada ji̱ta jichana̱yadamuni̱ Jesús.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ridyiyadanumatiy nijya̱nvay riva sivaayada Jesús, ricyucuye̱yada ji̱ta variy: “Vanu juuchati̱mu sajañu̱y.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Saradeda ji̱ta Saquívubay variy, su̱teda ji̱ta siva Jesús: “Ya̱jnu̱y, Nutyityu̱, ra̱sa̱y raberya tadaryi jantyuyadavay; raryityi murichenutadeda ja̱murani̱ ti̱, raryi ta̱ryataniy daryaju̱yuju̱ simuju̱ntirya.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Su̱teda ji̱ta Jesús variy siva: “Diye ji̱ta riti̱jasiy ramityadeda jirya rorimyu vichavajyu̱, rorijya̱mi̱ Saquívuju̱ jarye, jiryatiy vu̱myunatyi̱ Avurá̱bay jasi̱ daryaju̱ dañi̱.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Tapi siti̱ma̱ ji̱ta Nijya̱mi̱denu, sa̱tidye va̱ta riñe̱cho̱ nijya̱nvay caravye, sa̱tidye jantyuy variy ruuva.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Rityuva̱chodanumatirya Jesús niquejada, satu̱choda ji̱ta ranchaju̱ra datyadoda tu̱choda, jiryatiy rityuudiñu̱yada varirya Jerusarí̱, rijechipiya̱jada sisa̱ datyavay variy: “Mityamusiy dyetyate ra̱mu̱ti̱sarate Ju̱denu nusu̱yada vu̱jyu̱.”
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ramuni̱ satu̱choda Jesús variy ruuva: “Savicha̱da ti̱qui vanu, samiy jriiñuti̱, saya̱da ji̱ta tavicha̱damu, sa̱tidye bay ja̱mu nutyityu̱ nu̱tyu nutyityu̱ satevay cabyimuyu, sa̱ta̱rya ji̱ta variy rivasintyi.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Saya̱dajisiy, sanatuyada ji̱ta yimuju̱riy vu̱yaju̱y jimyuchechimyityevay, sasa̱cheda ji̱ta tamo̱siqui criquitye ruuva, nu̱ñi darya ti̱ta̱ju̱ sasa̱yada variy ruuva. Su̱teda ji̱ta variy ruuva: Jirya̱ntya jvaay jirya criquitya samiy ra̱jiju̱, riti̱jada sa̱ra̱ju̱.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Rityevay ji̱ta javittyuyadani̱, ru̱pa̱jada ji̱ta su̱siryi nusu̱chavay, ja̱mu nutyityu̱mu, rirya̱tidye jtay siva: Ne nu̱vya̱ta jintyityu̱ju̱ni̱ jiñu, mitya. Ne satuva̱choda ja̱mu nutyityu̱ variy ruumu.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Sata̱rya̱danumatiy vanu, nutyityu̱numa savicha̱da variy. Sanatutyadeda yimuju̱ variryi jimyuchechimyi criquiy jmutya̱vay, sa̱tidye datya nu̱tyura ruuvaañu̱chiy nu̱ñi ti̱quimusiy jicyuriquitya, nu̱tyura.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Su̱tañuvi̱jada rimyunatyi̱ siva: Patru̱, rá̱sa̱mya̱ jicyuriquiy mo̱siy vu̱yaju̱y mo̱sijyu̱.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Su̱teda ji̱ta sapatru̱ variy yiva: ¡Rántyé ji, samirya muchechiy ri̱tay variy ji! Jiryatiy yito̱tanicharara yinsu̱cha̱da pasidyeta, ya̱nsu̱chara variy vu̱yaju̱y vicha̱damu.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Su̱tañuvi̱jada nu̱ sivantiy: Patru̱, ra̱sa̱mya̱ jicyuriquiy mo̱siy tadajyo mo̱sijyu̱.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Su̱teda patru̱ variy siva: Ji ji̱ta ra̱nsu̱chara tadajyo vicha̱damu.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Su̱tañuvi̱jada ji̱ta nu̱ sivantiy: Patru̱, jiryatirya jicyuriquiy mo̱siy, jiryatiy rabeyada pa̱a̱ñi̱vimu mo̱siicharara.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Rachuvu̱chara daryaju̱ ji, jiryatiy jaryi nusu̱yadajvaañu daryaju̱ ji. Yirichara ji̱tate jadchirya, jiryatimyu̱ ne jibeyada tara jasiy; yatosara ji̱tate, teni̱ntimyu̱ ne jiñi nuta̱da tara.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Su̱teda ji̱ta patru̱ variy siva: ¡Jiñiquejadivadentya ra̱tu̱chutava̱ ji, muchechiy nicyara̱y rapu̱rya! Jidyetya̱da viy ravyichasara jaryi jaryuvu̱rya, jiryatiy ririchara jadchirya, jasityimyu̱ ne rañi bay tara, rajarye, jiryatiy ra̱tosarara teni̱ntimyu̱ ne rañi nuta̱da tara.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿Ta̱raju̱mu̱y ne jibetyi variy criquiy jasa̱chujomura racyuriquiy, ta̱raju̱? raryityi jmutya̱nuvi̱ ra̱sa̱ryata variyu.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Su̱teda ji̱ta variy ruuva jityuunu ranivye: Jirya̱so̱vay simusirya racyuriquiy, jirya̱tidye sa̱ñi̱ ni̱tiy jasa̱choda vu̱yaju̱y mo̱sijyu̱ra.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 (Ru̱teda ji̱ta siva patru̱, ¡Nutyityu̱, nu̱tyu vu̱yaju̱y mo̱siy criquityi̱numa sani̱cha!)
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ri̱tay jiryiva: Mi̱ni̱tyi tarati̱, ni̱ni̱ ji̱ta ra̱sa̱y ju̱na̱y ranchaju̱ntiy; daryadantyi, mi̱ni̱tyimyu̱ ne tarati̱, simusiñi̱ ji̱ta ra̱so̱vatyanirya jiryatiy simuntidyerya.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Jivye ji̱ta, jiryatiy ramyityasimyiryi, jiryatimyu̱ ne rivya̱ta̱da jintyityu̱ju̱ ray, ¡jirya̱jiryitya̱ jiyuju̱ riy, jirya̱jvamyu̱y radyiya riy!”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Saniquemu̱yadanumatiy Jesúsra, saya̱da ji̱ta jiyanti̱ Jerusarí̱ na̱cho̱ju̱ variy.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 — ausente —
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 — ausente —
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ti̱tiy ra̱jtaja̱nu sa̱da: ¿Ta̱raju̱ra sa̱nuvitani̱, ta̱raju̱? sa̱na̱jmutya̱jasiy variñi̱: Nutyityu̱ va̱tani̱.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Nadaya̱da ji̱ta su̱pa̱nuju̱y variy, nanudiñuvejada ji̱ta riva, daryatiy su̱teda nadiva.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Nanuvita̱danumatiñi̱ cavañudenu, saja̱nvay jteda variy nadiva: “¿Ta̱raju̱ sa̱nuvitani̱ cavañudenu, ta̱raju̱?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Nani̱mutya̱jada ji̱ta variryi: “Nutyityu̱ va̱tani̱.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nani̱toda ji̱ta Jesúsmuju̱ variñi̱ cavañudenu. Nanujatya̱danumatirya jichujajyuu cavañudenuncha, nanuma̱sadeda ji̱tani̱ Jesús sanchantiy.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Saya̱danumatiy, ribetyityiyada nijya̱nvarya jichujajyuu nú̱va, rivatidye sa̱rupitya cavañuderani̱ Jesús.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Satuudiyadanumatiy Jesúsra Jerusarí̱, Odivu musiqui ju̱u̱jeryamu, rijyo̱ta̱da ji̱ta jchana̱yada sisa̱ datyavajyuu jasiy, riichana̱tya̱dani̱ Ju̱denu variy jiyaro̱vaya̱jadata, ramusiy mityamusiy ti̱tudoda ti̱ta̱ju̱ jiryatiy ridyiñu̱yada riva.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ru̱teda ji̱ta variy: “¡Jchana̱tyasi̱ ji̱ta si̱tenuni̱ ja̱mu nutyityu̱, ni̱tiy jniy Ju̱denu jtyamu! ¡Samirya vichasa̱da ra̱chasaraté jarichumu, sa̱ma̱ vichasara Jarichumuvichi̱ Ju̱denudamu!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Varyisévuveda tevay ji̱ta, jiryatiy nijya̱nvay cabyivariy, ru̱teda variy siva Jesús: “¡Datyanu̱, ya̱ndasaniryi yisa̱ datyavay!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesús riy: “Ri̱tatye jiryiva, riryityi dasa jivye, riryi sa̱ñe̱ya̱ ravichu̱miy variy.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Satuudiyadanumatiy Jesúsra Jerusarí̱, jadchityi sadiñuvejada riva, su̱na̱yada ji̱ta variy rinchiy ranijya̱nvay.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Saniquejada ji̱ta variy: “Rañuma tote jiryedyetyate diyeni̱darya samirya vichata̱cu̱, jiryatiy dutyasaranuma ji̱ta jiryedyetya̱dajisidyerya.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ra̱day jti̱ ji̱ta rarunda jiryimu, rirya̱numatiy purye jiryemyityasimyi jimyo̱mu jiryechipyatedajisiy, rirya̱ramitya variy jirye, rirye̱jcho̱nu variy jiryentyi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Rirya̱jatya mucadincha variy jiryentyi, jiryedyedyeñu jarye yisa̱ju̱, ne rirya̱ma̱cho̱taniñi̱ ti̱ ravichu̱ jiryenu ravichu̱ncha, jiryevyicha̱damu. Jirya ti̱ta̱ju̱ ra̱cha ramusiy, jiryatimyu̱ ne jiryedyetyara Ju̱denu jañu̱yada yimu.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Sajañuvejadanumatiy Jesús ravimu Ju̱denunijyu̱ jachipiya̱jo, sajo̱ta̱da ji̱ta jatya̱da rumusiryi ta̱ryu̱tyavay.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “Nu̱charanuma:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Sadatyanunu̱yada ji̱ta ti̱ta̱ju̱ rundamu Ju̱denunijyu̱ jachipiya̱jomu. Caserdótevyeda nutyityu̱miy ji̱ta, Ju̱denu niquejada datyanuvay jarye ruusa̱ju̱, riñi jvedapu̱ryi̱ru̱yada variñi̱ Jesús, nijya̱nvay munatyavay jarye ruusa̱ju̱.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Riryi saryevya̱ tara sayaro̱ju̱, jiryatiy rityuva̱chonumucha nijya̱nvajyuu daryaju̱ rana̱cho̱ saniquejada.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.