Lucas 19
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NAA
1 Sajaryi̱jada ji̱ta Jesús Jericómu.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Savicha̱da ji̱ta ti̱qui vanu jasiy, Saquívu jtyati̱bay, jiryatiy criquiy jmutya̱nu nutyityu̱ni̱. Savichanu̱yada jaryi tarati̱, jiryatiy su̱mutya̱nu̱yadara criquiy, ma̱myi nutyityu̱ju̱.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Sani va̱tanu̱yada diyada siva Jesús, ¿chi̱ra sani̱cha, chi̱? Saryi divya̱ siva, jiryatiy nijya̱mi̱juu daryaju̱ jarupanu sayada, jiryatiy japunude daryaju̱ni̱.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Sasiicheda ji̱ta nijya̱nvayjiju̱, sa̱sumiñuvejada ji̱ta ni̱nuncha, sa̱tidye diy jadchiy siva Jesús, tapi jasitya sa̱ramiryi̱ daryaju̱.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Sito̱jadanumatiy Jesús simu Saquívubay, su̱nu̱yasubeda ji̱ta sana̱cho̱, su̱teda ji̱ta variy siva: “Saquívu, varenude ya̱jmusa, tapi diye rundamu dyetya raryime̱cho̱nuve jiryorimyu.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Varenude sajaryuvu̱yada jmusa̱da variyu, sadiryejada ji̱ta jichana̱yadamuni̱ Jesús.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ridyiyadanumatiy nijya̱nvay riva sivaayada Jesús, ricyucuye̱yada ji̱ta variy: “Vanu juuchati̱mu sajañu̱y.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Saradeda ji̱ta Saquívubay variy, su̱teda ji̱ta siva Jesús: “Ya̱jnu̱y, Nutyityu̱, ra̱sa̱y raberya tadaryi jantyuyadavay; raryityi murichenutadeda ja̱murani̱ ti̱, raryi ta̱ryataniy daryaju̱yuju̱ simuju̱ntirya.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Su̱teda ji̱ta Jesús variy siva: “Diye ji̱ta riti̱jasiy ramityadeda jirya rorimyu vichavajyu̱, rorijya̱mi̱ Saquívuju̱ jarye, jiryatiy vu̱myunatyi̱ Avurá̱bay jasi̱ daryaju̱ dañi̱.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Tapi siti̱ma̱ ji̱ta Nijya̱mi̱denu, sa̱tidye va̱ta riñe̱cho̱ nijya̱nvay caravye, sa̱tidye jantyuy variy ruuva.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Rityuva̱chodanumatirya Jesús niquejada, satu̱choda ji̱ta ranchaju̱ra datyadoda tu̱choda, jiryatiy rityuudiñu̱yada varirya Jerusarí̱, rijechipiya̱jada sisa̱ datyavay variy: “Mityamusiy dyetyate ra̱mu̱ti̱sarate Ju̱denu nusu̱yada vu̱jyu̱.”
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ramuni̱ satu̱choda Jesús variy ruuva: “Savicha̱da ti̱qui vanu, samiy jriiñuti̱, saya̱da ji̱ta tavicha̱damu, sa̱tidye bay ja̱mu nutyityu̱ nu̱tyu nutyityu̱ satevay cabyimuyu, sa̱ta̱rya ji̱ta variy rivasintyi.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Saya̱dajisiy, sanatuyada ji̱ta yimuju̱riy vu̱yaju̱y jimyuchechimyityevay, sasa̱cheda ji̱ta tamo̱siqui criquitye ruuva, nu̱ñi darya ti̱ta̱ju̱ sasa̱yada variy ruuva. Su̱teda ji̱ta variy ruuva: Jirya̱ntya jvaay jirya criquitya samiy ra̱jiju̱, riti̱jada sa̱ra̱ju̱.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Rityevay ji̱ta javittyuyadani̱, ru̱pa̱jada ji̱ta su̱siryi nusu̱chavay, ja̱mu nutyityu̱mu, rirya̱tidye jtay siva: Ne nu̱vya̱ta jintyityu̱ju̱ni̱ jiñu, mitya. Ne satuva̱choda ja̱mu nutyityu̱ variy ruumu.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Sata̱rya̱danumatiy vanu, nutyityu̱numa savicha̱da variy. Sanatutyadeda yimuju̱ variryi jimyuchechimyi criquiy jmutya̱vay, sa̱tidye datya nu̱tyura ruuvaañu̱chiy nu̱ñi ti̱quimusiy jicyuriquitya, nu̱tyura.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Su̱tañuvi̱jada rimyunatyi̱ siva: Patru̱, rá̱sa̱mya̱ jicyuriquiy mo̱siy vu̱yaju̱y mo̱sijyu̱.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Su̱teda ji̱ta sapatru̱ variy yiva: ¡Rántyé ji, samirya muchechiy ri̱tay variy ji! Jiryatiy yito̱tanicharara yinsu̱cha̱da pasidyeta, ya̱nsu̱chara variy vu̱yaju̱y vicha̱damu.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Su̱tañuvi̱jada nu̱ sivantiy: Patru̱, ra̱sa̱mya̱ jicyuriquiy mo̱siy tadajyo mo̱sijyu̱.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Su̱teda patru̱ variy siva: Ji ji̱ta ra̱nsu̱chara tadajyo vicha̱damu.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Su̱tañuvi̱jada ji̱ta nu̱ sivantiy: Patru̱, jiryatirya jicyuriquiy mo̱siy, jiryatiy rabeyada pa̱a̱ñi̱vimu mo̱siicharara.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Rachuvu̱chara daryaju̱ ji, jiryatiy jaryi nusu̱yadajvaañu daryaju̱ ji. Yirichara ji̱tate jadchirya, jiryatimyu̱ ne jibeyada tara jasiy; yatosara ji̱tate, teni̱ntimyu̱ ne jiñi nuta̱da tara.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Su̱teda ji̱ta patru̱ variy siva: ¡Jiñiquejadivadentya ra̱tu̱chutava̱ ji, muchechiy nicyara̱y rapu̱rya! Jidyetya̱da viy ravyichasara jaryi jaryuvu̱rya, jiryatiy ririchara jadchirya, jasityimyu̱ ne rañi bay tara, rajarye, jiryatiy ra̱tosarara teni̱ntimyu̱ ne rañi nuta̱da tara.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 ¿Ta̱raju̱mu̱y ne jibetyi variy criquiy jasa̱chujomura racyuriquiy, ta̱raju̱? raryityi jmutya̱nuvi̱ ra̱sa̱ryata variyu.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Su̱teda ji̱ta variy ruuva jityuunu ranivye: Jirya̱so̱vay simusirya racyuriquiy, jirya̱tidye sa̱ñi̱ ni̱tiy jasa̱choda vu̱yaju̱y mo̱sijyu̱ra.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 (Ru̱teda ji̱ta siva patru̱, ¡Nutyityu̱, nu̱tyu vu̱yaju̱y mo̱siy criquityi̱numa sani̱cha!)
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ri̱tay jiryiva: Mi̱ni̱tyi tarati̱, ni̱ni̱ ji̱ta ra̱sa̱y ju̱na̱y ranchaju̱ntiy; daryadantyi, mi̱ni̱tyimyu̱ ne tarati̱, simusiñi̱ ji̱ta ra̱so̱vatyanirya jiryatiy simuntidyerya.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Jivye ji̱ta, jiryatiy ramyityasimyiryi, jiryatimyu̱ ne rivya̱ta̱da jintyityu̱ju̱ ray, ¡jirya̱jiryitya̱ jiyuju̱ riy, jirya̱jvamyu̱y radyiya riy!”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Saniquemu̱yadanumatiy Jesúsra, saya̱da ji̱ta jiyanti̱ Jerusarí̱ na̱cho̱ju̱ variy.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 — ausente —
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 — ausente —
30 dizendo-lhes:
31 Ti̱tiy ra̱jtaja̱nu sa̱da: ¿Ta̱raju̱ra sa̱nuvitani̱, ta̱raju̱? sa̱na̱jmutya̱jasiy variñi̱: Nutyityu̱ va̱tani̱.”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Nadaya̱da ji̱ta su̱pa̱nuju̱y variy, nanudiñuvejada ji̱ta riva, daryatiy su̱teda nadiva.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Nanuvita̱danumatiñi̱ cavañudenu, saja̱nvay jteda variy nadiva: “¿Ta̱raju̱ sa̱nuvitani̱ cavañudenu, ta̱raju̱?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Nani̱mutya̱jada ji̱ta variryi: “Nutyityu̱ va̱tani̱.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Nani̱toda ji̱ta Jesúsmuju̱ variñi̱ cavañudenu. Nanujatya̱danumatirya jichujajyuu cavañudenuncha, nanuma̱sadeda ji̱tani̱ Jesús sanchantiy.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Saya̱danumatiy, ribetyityiyada nijya̱nvarya jichujajyuu nú̱va, rivatidye sa̱rupitya cavañuderani̱ Jesús.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Satuudiyadanumatiy Jesúsra Jerusarí̱, Odivu musiqui ju̱u̱jeryamu, rijyo̱ta̱da ji̱ta jchana̱yada sisa̱ datyavajyuu jasiy, riichana̱tya̱dani̱ Ju̱denu variy jiyaro̱vaya̱jadata, ramusiy mityamusiy ti̱tudoda ti̱ta̱ju̱ jiryatiy ridyiñu̱yada riva.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ru̱teda ji̱ta variy: “¡Jchana̱tyasi̱ ji̱ta si̱tenuni̱ ja̱mu nutyityu̱, ni̱tiy jniy Ju̱denu jtyamu! ¡Samirya vichasa̱da ra̱chasaraté jarichumu, sa̱ma̱ vichasara Jarichumuvichi̱ Ju̱denudamu!”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Varyisévuveda tevay ji̱ta, jiryatiy nijya̱nvay cabyivariy, ru̱teda variy siva Jesús: “¡Datyanu̱, ya̱ndasaniryi yisa̱ datyavay!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesús riy: “Ri̱tatye jiryiva, riryityi dasa jivye, riryi sa̱ñe̱ya̱ ravichu̱miy variy.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Satuudiyadanumatiy Jesúsra Jerusarí̱, jadchityi sadiñuvejada riva, su̱na̱yada ji̱ta variy rinchiy ranijya̱nvay.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Saniquejada ji̱ta variy: “Rañuma tote jiryedyetyate diyeni̱darya samirya vichata̱cu̱, jiryatiy dutyasaranuma ji̱ta jiryedyetya̱dajisidyerya.
42 dizendo:
43 Ra̱day jti̱ ji̱ta rarunda jiryimu, rirya̱numatiy purye jiryemyityasimyi jimyo̱mu jiryechipyatedajisiy, rirya̱ramitya variy jirye, rirye̱jcho̱nu variy jiryentyi.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Rirya̱jatya mucadincha variy jiryentyi, jiryedyedyeñu jarye yisa̱ju̱, ne rirya̱ma̱cho̱taniñi̱ ti̱ ravichu̱ jiryenu ravichu̱ncha, jiryevyicha̱damu. Jirya ti̱ta̱ju̱ ra̱cha ramusiy, jiryatimyu̱ ne jiryedyetyara Ju̱denu jañu̱yada yimu.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Sajañuvejadanumatiy Jesús ravimu Ju̱denunijyu̱ jachipiya̱jo, sajo̱ta̱da ji̱ta jatya̱da rumusiryi ta̱ryu̱tyavay.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Su̱teda ji̱ta variy ruuva: “Nu̱charanuma:
46 dizendo-lhes:
47 Sadatyanunu̱yada ji̱ta ti̱ta̱ju̱ rundamu Ju̱denunijyu̱ jachipiya̱jomu. Caserdótevyeda nutyityu̱miy ji̱ta, Ju̱denu niquejada datyanuvay jarye ruusa̱ju̱, riñi jvedapu̱ryi̱ru̱yada variñi̱ Jesús, nijya̱nvay munatyavay jarye ruusa̱ju̱.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Riryi saryevya̱ tara sayaro̱ju̱, jiryatiy rityuva̱chonumucha nijya̱nvajyuu daryaju̱ rana̱cho̱ saniquejada.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.