João 13

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pásco vichtyajisiy sadatya̱da ji̱ta Jesús jiryatiy rito̱ma̱ sarunda jijyu̱, varityi sa̱sipyatay jirya mucadimusiy, sa̱tidye ta̱rya jijye̱myuju̱ntiy. Jiryatiy sava̱tanu̱yada riy jichiityari̱vay mucomu vichavay ti̱ta̱ju̱, sabatyedasa̱ra̱ju̱ jivya̱tanu̱yada riy.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Riibyedajisiy jiryatiy Pásco vichtyamu jmyi̱sarara, bayantu nutyityu̱ ji̱ta bamyu̱yada Judásibe jachimyura taji jachipiya̱jada, jiryatiy Siimyó̱ Iscaryótibe denubañi̱, sa̱tidye mityasiiñi̱ Jesús.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jesús ji̱ta datyanu̱yada jiryatiy sasa̱yada saja̱y jijyomu ti̱ta̱ju̱ra. Sadatya̱dantiy jiryatiy sasipyateda jijye̱myusiy, daryaday saryi ta̱rya variy simuju̱ntiy.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Sanubesubeda ji̱ta Jesús variy mi̱satuunusiy, sama̱sichoda varirya jichujay nichajay. Sapuchoda ji̱ta mo̱pu̱jetya jicyannumu variy.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Saju̱cheda ji̱tara ja̱a̱ suutapa̱vyimu, sajo̱ta̱da suuta̱dara yisa̱ datyavay numutu, sasusa̱jada ji̱ta mo̱pu̱jetyara jiryatiy sapuchoda jicyannumu rata.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Sito̱jada ji̱ta jichuuta̱damusiy simu Siimyó̱ Pyítrubay. Sitaja̱doda Pyítrubay variñi̱: “¿Ya̱vidye suutara rañumutu, Nutyityu̱?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesúsni̱: “Jiryatiy rivaarya, ne jidyetyaru̱y nta diyera. Rivasiy ji̱ta ya̱datyara.”
7 Jesus respondeu:
8 Su̱teda Pyítrubay variy siva Jesús: “Netaramu ya̱suutara rañumutu day.” Su̱mutya̱jada Jesús variñi̱: “Netimyu̱ ne ra̱suuta ji, ne tara ra̱chasara jiyaru̱rya variy risa̱ day.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Su̱teda ji̱ta Siimyó̱ Pyítrubay variy siva: “Ne vinu rañumutu, Nutyityu̱, rajyomutu jarye, ri̱no̱ risa̱ju̱.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Su̱teda Jesús variy siva: “Ni̱tiy jana̱yasiy, ne sava̱ta nu̱ndyerya suuta̱da nu̱ndye, temusiy vinu sanumutu dyetya su̱tye suuta̱daju̱, jiryatiy samiy suutasi̱numa daryaju̱ dañi̱. Jiryeñi̱cha samiy suutasavay, ne ti̱ta̱ju̱.”
10 Aí Jesus disse:
11 Sadatya̱da Jesús daryaju̱: Chi̱ra ra̱mityasiirye. Ramuni̱tiy su̱teda: “Ne ti̱ta̱ju̱ samiy suutasavay jirye.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Sasuutamu̱yadanumatiy Jesúsra riñumutu, sajachoda ji̱tara jichujay nichajay yivantiy, sajatyiiyada ma̱sa̱da jmyijyomuntiy. Sitaja̱doda ji̱ta Jesús variy jasiryi: “¿Jiryedyetyantya nu̱tyura ravyichadesiy jirye, nu̱tyura?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Datyanu̱ jiryi̱tarye, Nutyityu̱ jarye jiryi̱tarye. Samirya day jiryeñi nta darya ray, tapi ratya rañi̱cha daryá.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Rachuutatirya jiryeñumutu, jiryatiy jiryeñi jtay Datyanu̱ ray, Nutyityu̱ jarye, nu̱ñi jiryedye jiryechuuta̱sintyidyerya jiñumutuntidye.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Rache̱mya̱ jiryejyu̱ra ra̱ntyasara, jirya̱tidye siityari̱sara jvaayada daryá, nu̱tyu ravyichadesityi darya jirye.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Si̱tenu ri̱tatye jiryiva: Ne savichasara muchechiy jaryiñu̱ simusiy jipyatru̱, dantyamu̱y ne savichasara jpa̱nu jaryiñu̱ simusiy ni̱tiy jpa̱nu̱ñi̱.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Jiryedyetyatirya jirya, jirye̱cha jchana̱tyasavay riva, jiryetyi jvaachara daryá.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Ne ri̱tay ti̱ta̱ju̱ jiryenchiy. Radyetya ji̱ta riy rajeryetasavay. Ri̱tay ji̱tara, ra̱tidye jto̱tanirya Ju̱denu niquejada nu̱chara jiryatiy su̱teda: Ni̱tiy rañi jmyichara risa̱, ni̱day mityasiiy rivasintyirye.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ri̱tay ji̱tyaju̱ra, jirya̱numatiy diy riva, jirya̱tuva̱chusara variy rimu, jiryatiy rañi rañi̱cha si̱tenu.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Si̱tenute ri̱tay jiryiva: Ni̱tiy jmutya̱sarani̱ ri̱pa̱nu, su̱mutya̱sara variy ramusintyirye. Daryaday ni̱tiy jmutya̱sara ray, su̱mutya̱sara ramusintyidyeñi̱ jiryatiy su̱pa̱jada ray.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Su̱tedanumatiy Jesús daryá, samuchutyeya̱jada ji̱ta yintumu varicha̱ra̱ju̱, satu̱choda vijyo̱mujache variy: “Si̱tenute ri̱tatye jiryiva: Ti̱qui jiryetyenu ra̱sa̱y ramyityasimyimyu ray.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ti̱ta̱ju̱ ru̱nu̱yada sisa̱ datyavavyedabay mitya jiñe̱cho̱ variy, jiryatimyu̱ ne ridyetya̱da daryaju̱ chi̱nijyu̱ra saniquejasiy Jesús, chi̱nijyu̱.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Sisa̱ datyavay tenubay ta̱yada Jesús vojonijyu̱. Jaryi daryaju̱ sava̱tanu̱yada Jesúsni̱.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Su̱no̱ta̱ya̱jada Siimyó̱ Pyítrubay variy sana̱cho̱ju̱ ta̱ñu, su̱teda variy siva: “Ya̱jtaja̱nuni̱ chi̱nijyu̱ saniquejasirya, chi̱nijyu̱.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Jadchiy ji̱ta sata̱yada jaryi sadutuudinijyu̱ Jesús, sitaja̱doda variñi̱: “¿Chi̱ra sani̱cha, Nutyityu̱, chi̱?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesús variñi̱: “Ni̱ni̱day mi̱ni̱tyi ra̱sa̱rya pa̱ju̱ve raparonicha̱divasiy.” Jadchiy ji̱ta saparodedara pa̱ju̱ve, sasa̱yada variy Judásiberya, jiryatiy Siimyó̱ Iscaryótibe denubañi̱.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Su̱mutya̱jadanumatiy Judásiberya pa̱ju̱ve, varicha̱ra̱ju̱ sajayada Satanásiy siva. Su̱teda ji̱ta Jesús variy siva Judásibe: “Jiryatiy ya̱jvaarya, vani̱radeni̱ ya̱jvaarya.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ne ti̱ datya̱da jiryatiy riñi ma̱sa̱sá̱deda jasiy: ta̱raju̱ra su̱tay Jesús darya siva Judásiy, ta̱raju̱.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Jiryatiy ricyuriquiy bajyo daryaju̱ simu Judásibe, ramuni̱tiy riñi jachipiya̱jada Jesúsjsa̱ datyavay tevabe variy jiryatiy su̱pa̱jada Jesús tara ta̱ryu̱yada na̱cho̱ vichtyamuju̱ni̱, varimyata jantyuyadavay dyetya sa̱sa̱y tara.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Su̱mutya̱jadanumatiy Judásirya pa̱ju̱ve, varicha̱ra̱deju̱ sasipyateda ruusa̱siy. Nuporanuma ravicha̱da variy.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judásibe ma̱sedivasiy, su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva yisa̱ datyavavyedabay: “Diye savichasara vandanusi̱ Nijya̱mi̱denu, Ju̱denu ji̱ta vichasara vandanusi̱ simuntiy.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Savichasaratiy Ju̱denu vandanusi̱ simu, daryaday sa̱vandadosiy Ju̱denu yimuntidyeñi̱, vani̱radeva̱ju̱ sa̱vandanuteni̱.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Taraquideju̱ ra̱chi̱ jiryisa̱, radyedyeñu. Rivasiy ji̱ta jirya̱jantya va̱ta̱da rañe̱cho̱. Nu̱tyu darya ni̱day rañi jtachiy ruuva Judíyuvedantiy, daryaday ri̱tay diye jiryivantiy: Rumutiy ra̱jiya, ne vana̱y jirya̱jto̱ rimu.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Rache̱ jiryerya vadi jteda: Jirya̱ma̱ va̱tasara nu̱ñi vajyuuyu. Nu̱tyu ravya̱tasaratiy darya jirye, daryaday jirya̱va̱tasara nu̱ñi vajyuuntidyeyu.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ramuni̱day rirya̱datyasara nijya̱nvay jiryatiy jiryeñi̱cha rachiityari̱vay, jiryatiy jiryevya̱tasara daryaju̱ nu̱ñi vajyuuyu.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Sitaja̱doda ji̱ta Siimyó̱ Pyítrubay variñi̱: “¿Te ye̱jiya, Nutyityu̱, te?” Su̱mutya̱jada Jesús variñi̱: “Rumutiy ra̱jiya, ne vana̱y jiryechiityari̱ diye darye. Rivasiy ji̱ta jirya̱siityari̱ rumu ray.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Sitaja̱doda Pyítrubay jadchintyiñi̱: “¿Ta̱ju̱ramu̱y ne vana̱y rachiityari̱ diyemusiy ji, Nutyityu̱, ta̱ju̱? Ra̱numa sa̱rya ri̱nu̱yada jiyadaju̱.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesús variñi̱: “¿Yitavyidye ya̱sa̱rya yinu̱yada rayadaju̱ day? Si̱tenu ri̱tay yiva: Netimyu̱ ne sa̱suy tavaryi didye, variñi̱ ya̱ra̱yasiy rayadaju̱. Mumuri̱ju̱ ya̱ra̱yasiy rayada. Ya̱jtesiy variy: Ne radyetyani̱.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.