João 11
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NAA
1 Savichanu̱yada ti̱qui nijya̱mi̱ jdiva̱jni̱, Dásaru jtyati̱bay. Savichanu̱yada Betániyamu vichi̱, jiryatiy Maríyabay vichanu̱yada jasiy, sataryatu Mártabay jarye yisa̱ju̱.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Jiñu Maríyabay jva̱da Jesús numutuvara vu̱rudija̱, sadsa̱jada ji̱ta yino̱jasitya varintyirya. Ni̱ni̱ Maríyabay núni sani̱cha̱da jdiva̱jni̱, Dásaru jtyati̱.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nani̱pa̱jada ji̱ta jdiva̱jni̱ jtyamutuju̱ñi̱ tu̱chu̱ Jesúsmu: “Jivya̱tasi̱ jdiva̱jni̱, Nutyityu̱.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Satuva̱chodanumatiy Jesúsra, su̱teda ji̱ta: “Jirya jdiva̱jada ne ráni̱cha sadiitya̱ju̱. Ju̱denu vandadodamuju̱ ji̱ta dárya su̱diva̱jada day, sa̱tidye vandanu ramusiñi̱ jidyenu.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesús va̱tanu̱yada jaryiñi̱ Mártabay, sataryatubay jarye, Dásarubay jarye nadisa̱ju̱.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Satuva̱chodanumatiy Jesús: Jdiva̱jni̱ ni̱, sama̱cho̱jada ji̱ta variy jasiy darundaju̱cha̱ra̱ju̱.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Jadchiy ji̱ta su̱teda ruuva yisa̱ datyavavyedabantyi: “Vurya̱jatyi jiya̱da Judéyamuju̱ntiy.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Sisa̱ datyavavyedabay jteda variy yiva: “Ne ta̱riy raramiy didye jiryatiy riñi va̱tasíy Judíyuveda jijechedaju̱ ji, Datyanu̱, rirya̱tidye jachiy ravichu̱ta ji. ¿Ya̱tintye jatyi jiya̱da rumuntiy, ya̱?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Su̱mutya̱jada Jesús variryi: “¿Neviy vu̱yaju̱y jóra tara tarundaqui day, daraju̱y jóra ranchaju̱? Sarupityi nijya̱mi̱ jna̱rya, ne sacasunu̱ya̱ taranchasiy variy, jiryatiy sadiy jiñi̱damusiy ti̱ta̱ju̱ tariva.
9 Jesus respondeu:
10 Varityi sarupi nupora, sacasunu̱ya̱sara ji̱ta variy taranchasiy, jiryatimyu̱ ne vanda daryaju̱ saju̱.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jadchiy ji̱ta su̱teda Jesús ruuva yisa̱ datyavavyedabantyi: “Sama̱mya̱ vu̱jemyicyu Dásaru. Ray ji̱ta ra̱jiya si̱dyosedana̱cho̱.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ru̱teda ji̱ta sisa̱ datyavavyedabay variy yiva: “Sama̱tyi, sa̱ndyetya mi̱sasara varintyi.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Sani jteda Jesús Dásarubay diiyadanchiy, sisa̱ datyavavyedabay ji̱ta jachipiya̱jada mitya dyetya su̱teda sama̱yadanchiy.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Su̱teda ji̱ta Jesús variy si̱tenu: “Sadiimya̱ Dásaru.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ri̱chana̱y ji̱ta jiryeyadaju̱, jiryatimyu̱ ne ravyicha̱siy daryaju̱ jasiy, jirya̱tidye tuva̱chosiy variy rimu. Vurye̱jiya simucu̱.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tumásabay ji̱ta, jiryatiy ru̱tachara Páruna̱siñi̱, sani jteda variy ruuva jityevay: “Vañú rumuntidye, mityijyityidye vurya̱batye sisa̱ju̱.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Jadchintyi saya̱da ji̱ta Jesús, sito̱jada ji̱ta jmuchodabivaju̱, daryundaju̱yunuma variy mucojaridyeñi̱ Dásarubadye.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ne ripyade jaryirya Betániya Jerusarí̱musiy, taraqui jóradeni̱ rani̱cha rupiyadaju̱.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Rajuuvay Judíyuvedabay jiya̱da variy jañu̱vye Mártabamyu, sataryatu Maríyabamyu jarye, rirya̱tidye jnu̱tya nadisa̱ni̱ yidni̱babyi.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Satuva̱chodanumatiy Mártabay: Jativyenumani̱ Jesús, saya̱da ji̱ta variy si̱dcho̱ju̱. Vinu Maríyabañuma ma̱cho̱jada jimya̱sajomu, jiryorimyu.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Su̱teda ji̱ta Mártabay variy siva Jesús: “Jiyutiy jiryichasíy, Nutyityu̱, ne saryi diichiy raydni̱ variy.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ray ji̱ta datya, sa̱sa̱y Ju̱denu ji, ratiy jijechiñu̱y ti̱ta̱ju̱ siva.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Su̱teda Jesús variy siva: “Sa̱day mi̱sa̱sumiy yinni.”
23 Jesus disse a ela:
24 Su̱teda ji̱ta Mártabay variy: “Rañi datyama̱ sa̱day mi̱sa̱sumiy tamitya runda mi̱sa̱subedamu.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Su̱teda ji̱ta Jesús variy sivantiy: “Rañi rañi̱cha diiyadamusiy mi̱sani̱, si̱tenu jnu̱tya̱ jarye risa̱ju̱ ray. Ni̱tiy tuva̱chusara rimu, dañuma sadiiy, sa̱jnu̱chara varintyi.
25 Então Jesus declarou:
26 Rityi jnu̱jeya̱sara rimusiy ti̱ta̱ju̱, daryaday rityuva̱chusara variy rimuntiy, ne rirya̱diichara variy rivasiy, mitya. ¿Jityuva̱chusaravidye ramu?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Su̱mutya̱jada Mártabay variñi̱: “Joonu, Nutyityu̱, ratyu̱va̱chuma̱ ji̱ta jiryatiy jiñi̱cha Ju̱denu jaryeti̱, sadenu, ni̱tiy jti̱sara mucomu.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Saniquemu̱yadanumatiy Mártabay daryá, saya̱da ji̱ta jadchiy, sanatuyada ji̱tani̱ jityeryatu Maríyabay. Mitya dutya̱damusiy su̱teda siva: “Jiyunumani̱ Datyanu̱. Sanatutyaniy ji.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Satuva̱chumu̱yadanumatiy Maríyabarya, varicha̱ra̱ju̱ sanubesubeda, saya̱da variy simu Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ne sajayada Jesús vicha̱damu didye. Sama̱cho̱jada ji̱ta daryaju̱ variy rumu, rumutiy sasaryejada Mártabay munatya jasiñi̱.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Judíyuvedabay ji̱ta jiryatiy ru̱nu̱tya̱da sisa̱ Maríyabay jiryorimyu, ridyiyadanumatiy siva, jiryatiy sanubesubeda vani̱ra jichipyatedaju̱, richiityari̱jada variñi̱, jiryatiy ru̱teda daryaju̱: “Bapyomu dyetya saya, sa̱tidye ju̱na̱y jasiy.”
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Jadchiy ji̱ta sito̱jada Maríyabay simu Jesús. Sadiñuvejadanumatiy siva, sara̱yada variy sanumututuunu, su̱teda ji̱ta siva: “Jiyutiy jiryichasíy, Nutyityu̱, ne saryi diichiy raydni̱ variy.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Sadiyadanumatiy Jesús siva Maríya jna̱ñu, Judíyuveda jarye ju̱na̱cha̱niy sisa̱ju̱, sanique̱yada variy yintumu, samuchutyeya̱jada variy.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Sitaja̱doda variryi: “¿Tera jiryebejeñi̱, te?” Nani̱teda ji̱ta siva: “Vañú, Nutyityu̱, vurya̱tiy jnu̱y.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Su̱na̱yada ji̱ta Jesús variy.
35 Jesus chorou.
36 Judíyuveda ji̱ta jteda variy yiva: “¡Jirya̱jnu̱y, ta̱ jaryiñi̱te sava̱tanu̱chiñi̱!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Rityevay ji̱ta jteda day: “Samuttasirya ni̱sipyuryi ni̱siy. ¿Ne vana̱y sivaajetye tara Dásarubay diiyadajisijyu̱u̱?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jadchiy ji̱ta sanique̱yadanumatiy Jesús jivyimuntiy, siti̱jada bapyomu. Bapyo vicha̱da nubañuco̱vimu, jiryatiy ravichu̱ta mutanusara darya.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Su̱teda ji̱ta Jesús ruuva: “Jirya̱batya jadchiñi̱ ravichu̱.” Su̱teda ji̱ta diibyibay jtyamutu ma̱cho̱nu Mártabay variy siva Jesús: “Sapotiye̱ñuma day, Nutyityu̱, jiryatiy daryundaju̱yuju̱numa daryaju̱ dañi̱.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Su̱teda Jesús variy siva: “Nu̱tyu rañi jtesimya̱ yiva, jiryityi tuva̱chu Ju̱denumu, jiryi diy variy riva sadá.”
40 Jesus respondeu:
41 Ribetya̱da ji̱ta jadchiñi̱ ravichu̱ variy. Sapiradeda Jesús variy na̱vajyu̱, su̱teda ji̱ta variy siva jijye̱: “Yentyumya̱te riva, Ye̱ye̱, jityuva̱chuma̱ daryaju̱ra rajechiñu̱yada.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Radyetya ji̱ta jityuva̱chusara rimu, nu̱tyu rañi jtadye nijya̱nvay jiyadaju̱, jiryatiy riryaniy ri̱ro̱, rirya̱tidye datya samiy jiryatiy yipa̱jada ray.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jadchiy ji̱ta sanatuyasubeda jaryi: “Dásaru, ya̱numa sipyatay bimuju̱.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Sasipyateda ji̱ta diibyi variy, ti̱ta̱ju̱ mo̱siichara sajomutu sujajyuuta, sanumutu risa̱ju̱. Samo̱ jarye vicha̱da mo̱siichara pa̱a̱ñi̱ta. Jesús jteda variy nijya̱nvavya: “Jirya̱vitani̱, sa̱tidye jiya̱siy.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Jadchiy ji̱ta rajuuvay Judíyuveda tevabe jiryatiy ru̱nu̱tya̱da sisa̱ Maríyabay, ru̱mu̱tya̱da variy nuvayadajisiñi̱, ridyiyadanumatiy riva Jesús mi̱sadeda, rityuva̱choda variy simu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ti̱ni̱ jiya̱da Varyisévuvedabamyu day, satu̱choda variy ruuva: “Nu̱rya sivaayasiy Jesús.”
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Jadchiy ji̱ta riintye̱ryadeda caserdótevyeda nutyityu̱mibe, Varyisévuvedabatyayu, ru̱teda ji̱ta variy yiva: “¿Nu̱tyura vurye̱cha, nu̱tyu? Jiñu Jesús si̱tenu jvaarya rajuura mityamusiy dityadoda jiryatiy ti̱ttasara darya.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Vu̱ryityi paru̱y darya siva, ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay ra̱tuva̱chu variy simu. Jadchiy ji̱ta rirya̱jti̱ Róma ja̱nvay, rirya̱so̱vay variy vuryimusirya ne vinu Ju̱denu nijyu̱ jachipiya̱jo, vu̱myucadi jarye ti̱ta̱ju̱ risa̱ju̱ntiy.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ti̱qui rityenu jiryatiy Cayivásu ravicha̱da si̱tya, ni̱ni̱ vicha̱da caserdótevyeda nutyityu̱ variy. Su̱teda ji̱ta ruuva: “Ne jiryedyetya tara.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ne jiryejechipiya̱ru̱y tara nu̱tyu rani̱ ji̱ta rañi̱cha samirya jiryejyu̱, sa̱tidye batye ti̱qui vanu nijya̱nvay jiyadaju̱, riñuma parutay ti̱ta̱ju̱.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ne su̱teda Cayivásu jidyiryamusirya jirya. Jiryatiy savicha̱da caserdótevyeda ja̱mu nutyityu̱ tavaataquisa̱ra̱ju̱ variy, satu̱choda Ju̱denuju̱, jiryatiy saryi batyeda Jesús jiñijya̱nvay jiyadaju̱.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ne vinu Judíyuveda jiyadaju̱ saryi batyeda variy, daryaday sa̱ji̱tye̱ryaniy tajuuquiju̱ntiryi ti̱ta̱ju̱ jiryatiy ju̱ravyeryi Ju̱denu dadyeñu day.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Variryundamusiy rijyo̱ta̱da jachipiya̱jada Judíyuveda nutyityu̱miy sayaro̱ju̱ Jesús, riñi jteda ya̱jvay variñi̱.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ramuni̱ ne sarupiñe̱ya̱jada Jesús vijyo̱mujache Judíyuveda cabyivanu̱day. Sasipyateda ji̱ta Judéyamusiy Evurayí̱muju̱, mityatotuunuju̱. Savicha̱da variy yisa̱ datyavavyedabatya jasiy.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ne ta̱rijyu̱ ravicha̱da Pásco variñu̱day, Judíyuveda vichtya. Riya̱da ji̱ta rajuuvay nijya̱nvay yindivyasiy Jerusarí̱muju̱, rirya̱tidye jdutya vichtyamuju̱yu.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Rivya̱ta̱da ji̱ta Jesúsna̱cho̱ variy. Jiryatiy riryadeda Ju̱denu nijyu̱ jachipiya̱jomu, ruutaja̱doda nu̱ñi vajyuu variy jasiyu: “¿Nu̱tyura jiryejechipiya̱ day, nu̱tyura? ¿Sa̱vidye jvi̱ vichtyamu day, varimyatamu̱y ne?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Caserdótevyeda nutyityu̱miy ji̱ta, Varyisévuvedata riñi jteda daryaju̱, ti̱tiy datyara Jesús vichajo, saryi jtesiy vasera, rirya̱tidye ju̱rityaniy variy jasiñi̱.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.