Filipenses 2

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Se há, pois, alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há entranhados afetos e misericórdias,
2 — ausente —
2 completai a minha alegria, de modo que penseis a mesma coisa, tenhais o mesmo amor, sejais unidos de alma, tendo o mesmo sentimento.
3 Ne jirya̱va̱ta vinu jiryejyu̱ tarana̱cho̱, ne jirya̱jachipiya̱ vinu jiryeñijyu̱ varintyi, ne jirya̱jchana̱tya nu̱ñi ti̱quimusiyu, samirya jachityavay jirya̱jnu̱y tavañe̱cho̱, jirya̱jachipiya̱ variy: “Riñi̱ ji̱ta jaryinravavya̱ju̱ vuryimusiy.”
3 Nada façais por partidarismo ou vanglória, mas por humildade, considerando cada um os outros superiores a si mesmo.
4 Jirya̱jnu̱tyara yisa̱ vichavay baryantidye, ne vinu jiryeberya ya̱jnu̱tya.
4 Não tenha cada um em vista o que é propriamente seu, senão também cada qual o que é dos outros.
5 Daryani̱day sajachipiya̱jada Crístu, daryani̱day jirya̱jachipiya̱ jasintyidye.
5 Tende em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Nu̱tyu Ju̱denu savichanu̱yada, ne sajachipitya jiryedara jivyicha̱da jidchavu̱ jijye̱tya nu̱day.
6 pois ele, subsistindo em forma de Deus, não julgou como usurpação o ser igual a Deus;
7 — ausente —
7 antes, a si mesmo se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se em semelhança de homens; e, reconhecido em figura humana,
8 — ausente —
8 a si mesmo se humilhou, tornando-se obediente até à morte e morte de cruz.
9 — ausente —
9 Pelo que também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,
10 — ausente —
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,
11 Jadchintyi rirya̱tu̱chu vijyo̱mujache, ti̱ta̱ju̱ niquejadatavarya: “¡Jesucrístu ji̱ta si̱tenu nutyityu̱ taarye!” Jchana̱tyasi̱ sa̱chasara saja̱y Ju̱denu variy.
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Daryaday ji̱ta, ravya̱tavay, daryatiy jiryechiityeñu̱yada ta̱rintyi, ne vinu ramyu̱ti̱jadamu, diye ji̱ta ri̱bivaju̱ntiy, jirya̱jvaatyityi sisa̱ Ju̱denu, jiryeyada ra̱yadaju̱, jiryechuvu̱yadanube, jiryemyichutyedanubentiy.
12 Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor;
13 Ne yinu̱y ni̱ni̱ ji̱ta jiryevyanu̱tya̱ day, jirya̱tidye jvaaryu̱rya samirya jvaayada, jirya̱tidye jvaay varintyirya ratiy samirya saju̱.
13 porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.
14 — ausente —
14 Fazei tudo sem murmurações nem contendas,
15 — ausente —
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual resplandeceis como luzeiros no mundo,
16 Jiryeño̱no̱nu̱tya na̱varya Ju̱denu niquejada ta̱rijyu̱ jnu̱tya̱. Crístu jti̱jada rundamu ra̱jchana̱chara, jiryatimyu̱ ne ra̱ma̱cho̱ radyetyadoda mitya variy, jiryatiy paru̱cha̱rimyusiy radyetyadoda daryaju̱ jirye.
16 preservando a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, eu me glorie de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.
17 Temusiy dyetya ra̱rumichara rayndaja̱ Ju̱denuju̱, ramyunusa̱da rundamu, vurya̱tidye jto̱tanirya jiryeche̱yada, jiryatiy jiryeche̱yada Ju̱denura jiryi̱nu̱yada variy, simu tuva̱chodamu; daryamuni̱ ri̱chana̱y, ri̱chana̱y variy jiryeñijyu̱ntiy.
17 Entretanto, mesmo que seja eu oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, alegro-me e, com todos vós, me congratulo.
18 Jirye ji̱tantiy ra̱jchana̱y, jirya̱jchana̱y variy rañijyu̱ntidye.
18 Assim, vós também, pela mesma razão, alegrai-vos e congratulai-vos comigo.
19 Ri̱pa̱ru̱y ji̱tani̱ Timutévu vani̱ra jiryimu, Vu̱yntyityu̱ Jesús jmu̱tya̱data ri̱pa̱ru̱ñi̱, ra̱tidye jchana̱y rantyidye, rañumatiy datya nu̱tyuranuma jiryeñi̱cha.
19 Espero, porém, no Senhor Jesus, mandar-vos Timóteo, o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também, tendo conhecimento da vossa situação.
20 Rañi jtay ra̱jpa̱ni̱ Timutévu, ne ti̱ jna̱y daryaju̱ nu̱tyu ni̱tiy darya risa̱, ni̱tiy ra̱jnu̱tyasara jirye, si̱tenu jachipiya̱jadata.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento que, sinceramente, cuide dos vossos interesses;
21 Tavay ti̱ta̱ju̱ va̱ta jivyicha̱daju̱ntidye, ne rivya̱ta daryaju̱ra Crístu va̱tara.
21 pois todos eles buscam o que é seu próprio, não o que é de Cristo Jesus.
22 Jiryedyetyama̱ ji̱tara Timutévu vicha̱da samirya, nu̱tyu sivaay siityera risa̱, nu̱tyu vu̱dyenu jvaay darya vuryisa̱, samitu̱choda datyadodamu sivaay risa̱.
22 E conheceis o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como filho ao pai.
23 Ni̱ni̱ ji̱ta ri̱pa̱ru̱tye vani̱ra, ra̱numatiy datya nu̱tyura ra̱cha rajyu̱.
23 Este, com efeito, é quem espero enviar, tão logo tenha eu visto a minha situação.
24 Rañi jtay Nutyityu̱ jmu̱tya̱data ra̱jiya varenu jiryimuju̱.
24 E estou persuadido no Senhor de que também eu mesmo, brevemente, irei.
25 Darya ri̱tay samirya jiryejyu̱, ra̱tiy jpa̱ni̱ vu̱tyeryi̱ Epájruditu jiryimu. Ni̱ni̱ ji̱ta jvaay mityiji risa̱, paru̱cha̱rimyusiy. Savichanu̱yada ji̱ta jiryi̱pa̱nu rimuju̱ntiy sa̱tidye jnu̱y rana̱cho̱ ravya̱tara, jiryi̱bivaju̱.
25 Julguei, todavia, necessário mandar até vós Epafrodito, por um lado, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas; e, por outro, vosso mensageiro e vosso auxiliar nas minhas necessidades;
26 Sanuvayadamu ji̱ta jijechipiya̱jada jiryeñijyu̱ jiryatiy jiryetyuva̱chuma̱ra su̱diva̱jada.
26 visto que ele tinha saudade de todos vós e estava angustiado porque ouvistes que adoeceu.
27 Si̱tenu ji̱ta su̱diva̱jada, vadiiryo̱de sarabejada variy. Ju̱denu jantyutya̱date varitye ni̱, ne vinu ni̱, darya sa̱ntyutya̱da varintyirye, sañuma jasa̱chu rañuvayadanchaju̱ra rañuvayada.
27 Com efeito, adoeceu mortalmente; Deus, porém, se compadeceu dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Vani̱rava̱ju̱ ri̱pa̱te jiryimuju̱teni̱, jirya̱tidye diy ju̱na̱y sivantiy, jirya̱tidye jchana̱y variy, variñi̱ ji̱tamu̱y ne ra̱jachipiya̱ jaryi variñu̱day.
28 Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vos alegreis, e eu tenha menos tristeza.
29 — ausente —
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrai sempre a homens como esse;
30 — ausente —
30 visto que, por causa da obra de Cristo, chegou ele às portas da morte e se dispôs a dar a própria vida, para suprir a vossa carência de socorro para comigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.