Atos 18

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jadchiy ji̱ta rivasiy saya̱da Pávuru Aténasimyusiy, Coríntyumuju̱.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Jasiñi̱ sasaryeñuvejadani̱ ti̱qui Judíyu, ravicha̱da si̱tya Aquídya, Póntu mucadi ja̱mi̱. Ne ta̱riy jti̱nu Itádiya mucadimusiy variy didyeñi̱, savatura Prísidya jtyati̱ta. Ti̱ta̱ju̱ mucadi ja̱mu nutyityu̱, jiryatiy Cadávuryu si̱tya, su̱tedamu ni̱day: “Ti̱ta̱ju̱ Judíyuveda ra̱sipyatay ramusiy Róma vicha̱da.” Ramuni̱tiy nanusipyateda jadchiy savaturata. Satuudiyada ji̱ta Pávuru variñada.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Ni̱ jarye, daryaday sani̱cha̱dantiy nu̱tyu Pávuru daryantiy, donajay roriy ju̱vaañu. Sama̱cho̱jada ji̱ta Pávuru rivaacha̱dani̱ variy jasiy nanurorimyu.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Ti̱ta̱ju̱ jiituyada rundamu saniquetta̱da ju̱tye̱ryanijyomu riy Judíyuveda, jivyentyi jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, sa̱tidye jachipiya̱taniy vadi tu̱chodanijyu̱ varidyeryi.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Naditi̱jadanumatiy Sídasijyu̱y Masedóniya mucadimusiy, sajo̱ta̱da datyadoda Pávuru varirya Ju̱denu niquejada vani̱ramusiy, ne saparu̱ryu̱yada variy rivanu̱day. Satu̱choda ji̱ta Judíyuvedava sanchiy Jesús: “Ni̱ni̱ sani̱cha Ju̱denu jaryeti̱.”
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Sanique̱ttadeda variy jiyaro̱ju̱ riy Judíyuveda, rirya̱vityiye̱yada variñi̱ Pávuru. Samuchutyaja̱jadara jichujay variy riñe̱cho̱ju̱, su̱teda ji̱ta variy ruuva: “Jiryedye jiyasanu dayu, nu̱tyichitya ti̱ ra̱jantyuy jiryiva, nu̱tyichiy. Ne jiyasachi̱ jiryepyaruta̱damusiy nu̱ndyerye. Diye rundamusiy ra̱jiya tavamyuju̱, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Saya̱da ji̱ta jadchiy, sajañuvejada ti̱qui vanu rorimyu, ravicha̱da si̱tya Tísiyu Jústu, jiryatiy satuva̱chunu̱yada simu Ju̱denu day. Saroriy ji̱ta ja̱tya̱da ju̱tye̱ryanijyoniy.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Jadchiy ji̱ta savichanu̱yada Crispí̱, ju̱tye̱ryanijyo ja̱nvay nutyityu̱. Ni̱ni̱ tuva̱chunu̱yada simu Ju̱denu, ti̱ta̱ju̱ sisa̱ vichavatya. Rityuva̱chunu̱yada ji̱ta rajuu Coríntyu ja̱nvay variy rana̱cho̱ Ju̱denu niquejada, riityu̱yada ji̱ta variy jasiy.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Saniquejada ji̱ta Ju̱denu variy siva Pávuru nupora, su̱nu̱yada cabyiva. Su̱teda ji̱ta variy sivantiy: “Ne ya̱suvu̱y, ya̱ni nique jichuvu̱yasa̱damu.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Tapi yinu̱y yisa̱ ray, nu̱tyichitya ti̱ ra̱panaryi̱ jiñiy, riryiñuma jarupanu variy ji. Ti̱quitya yinu̱y ra̱tuva̱chu jiyu vichavay rimu.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Sama̱cho̱jada ji̱ta variy jasiy, taraqui vaata sa̱ra̱ju̱, ti̱quinijyate jarimyuni̱ ranchaju̱, jiryatiy sadatyanunu̱yadara Ju̱denu niquejada vicha̱da cabyimu.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 — ausente —
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 — ausente —
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Sani niqueru̱yadanumatiy Pávuru variy, su̱mutya̱jada purijítyu varenu variryi Judíyuveda: “Taraju̱tiy jiryetyu̱chutaru̱yu, varimyata jiryetyi jvayu, raryi tuva̱chura jirye niquejada, Judíyuveda.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Nu̱tyu jiryeñiquejadanchidye rani̱cha day, jiryatiy jirye niquera si̱tya, nu̱tyu jiryedyetyadoda taranchidye rani̱cha day, jirya̱ma̱ jdutya nu̱ñi jiryedyerya. Ne ri̱mutya̱ru̱y ri̱dutya̱daju̱ra jiryetyu̱chuta̱da day, mitya.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Su̱pa̱jada ji̱ta variy jadchiryi.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Rureda ji̱ta nijya̱nvay variy jasiñi̱ Sóstenes jtyati̱, ju̱tye̱ryanijyo nutyityu̱, ru̱vatyiyada variy Caryú̱ diyani̱. Ne sadatyaru̱yada Caryú̱ variy tara ra̱nchidye, mitya.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Jadchiy ji̱ta sama̱cho̱jada Pávuru tarundamicha̱ra̱ju̱ jasiy. Jadchiy ji̱ta saya̱da, satu̱chucheda variy ruuva jityeryi̱veda Crístumu, saya̱da variy ja̱a̱va Síriya mucadimuju̱, sa̱ra̱cheda variy yisa̱ju̱ nada Prísidya, Aquídyata. Sencréyamu sapa̱tyaniñuvejadara yino̱jasiy, sito̱tadeda daryaju̱ra yiteda saju̱ Ju̱denu.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Ruuto̱jadanumatiy Evésumu, sajiintyeñuvejada Pávuru variy nadisa̱siy, sajayada ji̱ta variy ju̱tye̱ryanijyovimu, riñiquetta̱da Judíyuvedata variy jasiyu.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Riyasanta̱da variy jasiñi̱: “Ya̱ma̱cho̱ jiyu ta̱ripyu sa̱ra̱ju̱ nu̱dyisa̱.” “Ne vana̱y nta rame̱cho̱.”
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 — ausente —
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 — ausente —
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Savicha̱danumatiy ta̱ripyu jasiy, saya̱da ji̱ta jadchiy vicha̱divaju̱, Cadásiya mucadimu, Vuryíjiya mucadimu jarye, sa̱tidye vanu̱tyaniryi Jesúsmu tuva̱chuvay ti̱ta̱ju̱.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Siti̱jada ti̱qui Judíyu, Apódosiy jtyati̱ Evésumu, jiryatiy Adejántriyamu rupi̱ni̱. Ni̱ni̱ ji̱ta vicha̱da vanu samiy datyara, samiy saniquenu̱yada risa̱ju̱. Savicha̱da jaryi vanu̱rya Ju̱denu niquejada datyadodaju̱.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Ni̱ni̱ ji̱ta samiy datyanusi̱ risa̱ju̱ sa̱tidye siityari̱ samiy varirya Ju̱denu nú̱. Jaryi vani̱ri̱ daryaju̱ni̱ su̱ntu, sadatyanu̱yada variy vase sanijyu̱ Jesús. Vinu rani̱day Juán Bautístabay jtyadoda sadatya̱da day.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ni̱ni̱ ji̱ta jo̱ta̱da niquejada jichuvu̱yasa̱damu, ju̱tye̱ryanijyovimu. Nanutuva̱chodanumatiy Prísidyaju̱y, Aquídyatara saniquejada, nana̱ra̱cheda ji̱tani̱, nanudatyadoda ji̱ta variñi̱, samidye sadatya̱daju̱ra Ju̱denu siityari̱sa̱da.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Sani jiyaru̱yadanumatiy Apódosiy jadchiy Acáya mucadimuju̱, sataryi̱veda nu̱yada variy jijyu̱ra catera, rirya̱tidye jmutya̱ Ju̱denu siityari̱vay samiy variy rumuni̱, ru̱mu̱tya̱da variy ratani̱. Sito̱jadanumatiy Acáyamu, su̱mu̱tyanuvejada variy jasiryi Ju̱denu siityari̱vavyeda jiryatiy rityuva̱chodama̱ simu Jesús, jiryatiy sa̱ntyutya̱da daryaju̱riy.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Nijya̱mi̱juu diya sandasadeda Apódosiryi Judíyuveda jiñiquejadata, sani datyadoda Ju̱denu niquejadata riy: “Ni̱ni̱ Jesús sani̱cha Ju̱denu jaryeti̱.”
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.