Atos 17

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nanuramiryi̱jada riva Anjípodisiy, Apodóniya jarye, nadito̱jada Tesadónicamuntiy, ravichanu̱yada Judíyuveda ju̱tye̱ryanijyo jasiy.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Saviche̱chi̱numa Pávuru daryaju̱ dayu, sajañuvejada jasiy ravimu ju̱tye̱ryanijyo. Mumuri̱ jiituyada runda sa̱ra̱ju̱ saniquetta̱da Judíyuvedata riva catera nu̱charayu.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Sani datyadoda ji̱ta Pávururiy, sani dityadoda risa̱ju̱riy: “Jiryatiy Ju̱denu jaryeti̱ni̱, saparu̱tya̱damusiy jiryi mi̱sa pariche jidyiiyadamusiy. Ni̱ni̱ Jesús jiryatiy rañi tu̱chu sanchiy jiryiva, ni̱ni̱ Ju̱denu jaryeti̱ sani̱cha.”
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Tavañi̱ tuva̱choda ramu day, riintye̱ryadeda ji̱ta variy nadimu Pávuruju̱yu. Daryaday jiryatimyu̱ ne Judíyuveda rivyicha̱da day, jiryatiy rityuva̱choda daryaju̱ simu Ju̱denu, jadchintyi rivyicha̱da ma̱tyodaveda ruusa̱.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Judíyuveda ji̱ta jnunu̱tya variy siva Pávurura, rijeryeta̱da ji̱ta riy va̱cha vichavay, jiryatiy va̱cha rivyicha̱numucha jasiy. Riintye̱ryadeda riy nijya̱nvay ruusa̱ju̱, rirya̱tidye sa̱ñe̱ya̱ variy rajuumusiy. Rata ni̱day rirya̱tachoda variryi vicha̱da ja̱nvay. Richiijeñuvejada ji̱ta nijya̱mi̱juu Jasó̱ rorimyu, riñi jteda ya̱sipyata nada Pávuruju̱y jadchiy, riñi jteda ya̱sa̱y nijya̱mi̱juumu variñada.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ne ridyiñuvejada jasiy nadiva, ni̱numa Jasó̱ jtyati̱ rityiicheda variy nanumirya̱damu, sataryi̱veda jarye. Ru̱toda ji̱ta japumuju̱riy. Riche̱ñe̱ya̱jada variy rimyo̱musiy: “Nada ni̱day vanuju̱y jaryenunumaya̱ra niquejada ti̱ta̱ju̱ vicha̱diva, naditi̱ma̱ jiyu jirya vicha̱damuntiy, Jasó̱ rorimyu nanuma̱cho̱nuvi̱ntiy.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Riñi̱ jivye vaduy jarupanura Róma ja̱mu nutyityu̱ datyadoda, ¿nu̱tyu riñi jtay, nu̱tyu? Jasiñi̱ ja̱mu nutyityu̱ntiy, jiryatiy Jesús jtyati̱ni̱.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Rityuva̱chodanumatiy nijya̱mi̱juura, japuveda jarye, rirya̱tachoda variyu.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Rime̱cho̱tadeda ji̱tara Jasó̱veda barya, rirya̱tidye ta̱rya variy rana̱cho̱ntiy. Ru̱mu̱rya̱da ji̱ta variryi.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Variy nupora day ru̱pa̱jada nanutaryi̱veda Pávuruju̱y, Beréyamuju̱yu. Nadito̱jadanumatiy nadaya̱da variy Judíyuveda ju̱tye̱ryanijyomuju̱.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Jasiñi̱ ji̱ta riñi̱cha Judíyuveda samirya vichavay ruumusiy, Tesadónica ja̱nvay Judíyuvedamusiy; samirya ru̱mutya̱jada daryaju̱ra niquejada day. Ti̱ta̱ju̱ rundamu riñi va̱ta̱da rana̱cho̱ sadatyadoda nu̱chara: “Vurya̱jnu̱y si̱tenuni̱viy jiryatiy su̱tay daryá.”
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Rajuu rañi tuva̱choda ramu, jivye jarye, jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, jadchiy ji̱ta rivyicha̱da ma̱tyodavedantiy, rajuu vanujuu jarye.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Rityuva̱choda ji̱ta Tesadónicamu vichavay Judíyuveda: “Mu̱y sadatyanu Pávurura Ju̱denu niquejada Beréyamuntiy,” riya̱da variy rumuntidye rirya̱tidye jatachu riy nijya̱nvay variy jasiy, rirya̱tidye nique̱ttaniy varintyiryi.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Jadchiy ji̱ta ru̱pa̱jada sataryi̱veda Pávuruyu, ja̱mu na̱va jiinijyu̱. Vinu Sídasiy, Timutévuta nanuma̱cho̱jada jasiy, Beréyamu.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Rityi jnu̱tyanu̱yadani̱ Pávuru, riyata̱da ji̱ta jadchiy Aténasimyuju̱ni̱. Su̱pa̱jada ji̱ta Pávurura jiñiquejada variy nadimuntiy, Sídasijyu̱myuntiy: “Varenunuma sa̱na̱jniy rimuju̱.”
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Jasiy sani nutuyada variñada Aténasimyu, paru̱cha̱riy savicha̱da su̱ntu variy simusiy jasiy vicha̱damu, jiryatiy sadiyada daryaju̱ siva rajuu ravichu̱ tera jvaachi̱, sa̱tuvicha̱.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Ramuni̱tiy saniquetta̱da Pávururiy Judíyuveda ravimu ju̱tye̱ryanijyo, jivyetya jarye jiryatiy riñi tuva̱chu simu Ju̱denu. Ti̱ta̱ju̱ rundamu saniquettanu̱yada riy jasiy vichavay, jmyichara ta̱ryu̱tyajomu.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Jadchiy ji̱ta riñiquétta̱da jaryi datyavañi̱, ti̱ni̱ datyanunu̱yada darya Epicurévuveda datyadoda day, ti̱ ni̱day datyanunu̱yadantidyerya Estóvicuveda datyadodantidye. Ti̱ni̱ jteda darya sanijyu̱ day: “¿Ta̱ra sani jtay jiñique jiñu tu̱chodacanuy, ta̱ra?” Ti̱ni̱ jtedantidye: “Nu̱tyu ni̱numa tavicha̱da ja̱mi̱ ju̱denu, sani jatichetyani̱dyeyu.” Darya ni̱day ru̱teda variy, jiryatiy Pávuru datyadoda daryaju̱ra samitu̱choda Jesúsnchiy, sami̱sa̱subedanchiy jarye.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Rirya̱ra̱cheda ji̱ta jadchiy ju̱tye̱ryanijyomuju̱ni̱, jasityi sa̱datyanu riy. Ru̱teda ji̱ta variy jasiy siva: “¿Vana̱y datyasaravidye rani̱cha jiryatiy jidyetyanu vadirara?
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Jiryatiy yitay taji nta, ne nu̱tyuva̱chu ta̱riy daryaday. Nu̱dyetyaru̱rya nu̱tyura ranique jirya day, nu̱tyura.”
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Jiryatiy jasiy vichavadyeryi, Aténasiy ja̱nvay, taji vicha̱da ja̱nvay jarye, jiryatiy rime̱cho̱jada ta̱ripyuju̱ jasiy ruusa̱ntiy, ne ruuvaañu̱yada tara ranchiy. Vadi tu̱chodana̱cho̱ rityuva̱chunu̱yada daryaju̱ day, rityu̱chutityiyada varirya, rityuva̱choda variy risa̱ju̱ darya.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Saradeda ji̱ta Pávuru ju̱tye̱ryanijyojache variy, su̱teda variy ruuva: “Vaduy, jiryatiy Aténasiy ja̱nvay jirye, nu̱tyu ri̱nu̱y, jaryiñumate jiryeñi jachipi̱ya̱ sanijyu̱ sa̱tu day.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Rajeñu̱ji radiñumaya̱ siva sa̱tuvicha̱, jiñunijyu̱ vitya jiryejechipiya̱sara day, jiñunijyu̱. Jadchiy ji̱ta radyi riva saroriy sa̱tuntiy, jasiy radyi riva niquejada nu̱chara variy raniy: Ne nu̱dyetya̱dani̱ ju̱denu day. Ray ji̱ta ra̱datyanu Ju̱denu si̱tenu jirye, dajitya jiryetyuva̱chunumaya̱ jidyetyi̱sa̱damu simu sa̱tu.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Ju̱denu, ni̱tiy ju̱dejadara mucadi, ti̱ta̱ju̱ jiryatiy mucadivara, ne savichasara Ju̱denu jirya rorimyu day, jiryatiy sivaay nijya̱mi̱ saju̱ra, tapi ni̱tya Nutyityu̱ jarichumu day, mucadimu jarye.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Dantyamu̱y ne sava̱ta sa̱sa̱y nijya̱mi̱ tarayu; ni̱ni̱ ji̱ta sa̱dyerya vuryi̱nu̱yada day, vu̱ñe̱rye̱ya̱jada jarye, ti̱ta̱ju̱ jiryatiy vuryimura.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 — ausente —
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 — ausente —
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Su̱tedamuju̱ vuryi̱nu̱jeya̱sara, vu̱chiquityaja̱ntiy, vu̱vyichasarantiy. Daryani̱ su̱teda jasidyeñi̱ murra̱yada datyi̱ jiryetyenu: Vu̱y ji̱ta Ju̱denu dadyeñu day.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Jiryatiy Ju̱denu dadyeñu vu̱y ¿nu̱tyichitya vurya̱jachipiya̱ Ju̱denunchiy órutera jvaachi̱ nijyu̱ day, nu̱tyichiy? dantyamu̱y ne pupadatyera jvaachi̱ nijyu̱, dantyamu̱y ne ravichu̱tera jvaachi̱ nijyu̱, jiryatiy sivaay vanu jidyetya̱datara, sajachipiya̱jadata jarye.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Tama̱ sani baya̱ Ju̱denu riñijyu̱ nijya̱nvarya jiryatimyu̱ ne ridyetyanu̱yada variy didyerya, tama̱. Diye ji̱ta su̱tay Ju̱denu ruuva nijya̱nvay: Jirya̱paru̱y riva va̱cha jachipiya̱jada, jirya̱tidye siityari̱ varirye. Daryani̱ su̱tay Ju̱denu ti̱ta̱ju̱ nijya̱mi̱ju̱, ti̱ta̱ju̱ mucadiva vichavajyu̱.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Sabamya̱ Ju̱denu daryaju̱ra tarundaqui ji̱tyaju̱ day, sa̱tidye dityanu riy nijya̱nvay chi̱ra ra̱chajaya̱sara tanuvu̱nusi̱, chi̱; chi̱ra ra̱chajaya̱sara risa̱ju̱ntiy, chi̱. Sajaryeti̱mu ya̱dityanu vasera. Sami̱sadeda diibyimusiñi̱ jijeryeti̱, rirya̱tidye datya ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay variy si̱tenuni̱ sa̱cha.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Rityuva̱chodanumatiy nijya̱nvay jiryatiy sami̱sadeda diibyimusiñi̱ Jesús, ti̱ni̱ todiye̱yada mitya raniya̱re day, ti̱ni̱ jteda tajintyidye: “Tarundamu nu̱ña̱jatyi tuva̱chodantirya darya niquejadantiy.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Ramuni̱tiy sasipyateda Pávuru variy riquebyimusiy.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Tavay nijya̱nvay ju̱tye̱ryadeda simu Pávuruyu, rityuva̱choda ji̱ta variy simu Ju̱denu. Jiryatiy rityuva̱choda simu, ravicha̱da si̱tya rityenu Diyunísiyu, Areyópacu ja̱mi̱, tanu̱qui vaturu̱y jarye, jiryatiy nani̱tya Damarísa, ti̱juunuma variy ruusa̱ju̱ day.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.