2 Coríntios 3
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs ARC
1 ¿Rajyo̱tatya niquejadara samiy niquejada nu̱dyeyadaju̱? Nu̱vya̱tatya catera jiryimu varimyata jiryimusiy jasityi ti̱ tu̱chu samiy niquejada nu̱ynchiy nu̱tyu tavatyi va̱tara catera.
1 Porventura, começamos outra vez a louvar-nos a nós mesmos? Ou necessitamos, como alguns, de cartas de recomendação para vós ou de recomendação de vós?
2 Jirye ji̱ta vichasara nu̱cyatera nta day, jiryatiy nu̱chara nta nu̱jechivya darya. Ridyetya ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvarya, riñiquesara ti̱ta̱ju̱ ramuntiy.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens,
3 Jvadatyasara daryaju̱ra nu̱tyu jiryevyichasara catera jiryatiy su̱pa̱ Crístu nu̱dyisa̱ra. Ne sanu̱y Ju̱denu cateranu̱ya̱ta cateravara, dantyamu̱y ne ravichu̱va nu̱chara, nu̱tyu sanu̱yada Muyisésibejyu̱ra jiñiquejada. Sanu̱y ji̱ta Yintu jnu̱ñuta nijya̱nvay jachivyara.
3 porque já é manifesto que vós sois a carta de Cristo, ministrada por nós e escrita não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas nas tábuas de carne do coração.
4 Nu̱dyetya darya ravichasara, jiryatiy sivaayada Ju̱denu Crístumusirya.
4 E é por Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Ne nu̱cha̱ra̱ jachipiya̱jadara darya jachipiya̱jada vu̱dyiryamusiy; nu̱cha̱ra̱ vinu Ju̱denumusirya.
5 não que sejamos capazes, por nós, de pensar alguma coisa, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus,
6 Ni̱ni̱ bayada tu̱chuvajyu̱ nu̱y, su̱mu̱tyasara vadi tu̱choda tu̱chodaju̱ nu̱y, rirya̱tidye datya nijya̱nvay jiryatiy vu̱tyuva̱choda simu Ju̱denu Su̱ntumusiy, ne jiryatiy vu̱dyetyara saniquejada nu̱chara jiryatiy ramunutaniryu̱y vu̱jyuuchuveda murichirya vu̱y. Su̱ntu ji̱ta jnu̱tyanivyu̱y.
6 o qual nos fez também capazes de ser ministros dum Novo Testamento, não da letra, mas do Espírito; porque a letra mata, e o Espírito vivifica.
7 Rajo̱ta̱danumatiy Ju̱denu niquejada jiryatiy sanu̱yada ravichu̱vara, rito̱jada diiyada ramusiy, su̱mutya̱jada Muyisésibe vandamusirya, jasicha̱ra̱ju̱tiy ridyiyada Irayénuveda samo̱va jaryi vanda, ne vana̱y ru̱nu̱yada samo̱va variy, jaryi vanda ravicha̱da daryaju̱, dañuma raryijetyityiyada rada variy.
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, veio em glória, de maneira que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos na face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, a qual era transitória,
8 ¡Diye, jiryatiy saniquera vadi tu̱choda Yintumusiy, ra̱cha vandava̱ju̱ variy ramusiy!
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito?
9 Jiryatiy sasa̱yada vandamusirya jiñiquejada diitya̱, jaryivya̱ju̱ vandamusiy sa̱sa̱rya jiñiquejada ratatiy vuryito̱ samiy vicha̱damuju̱ sadiya.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glorioso, muito mais excederá em glória o ministério da justiça.
10 Vuryi̱nu̱y variy, ne jaryi vanda nu̱day jiryatiy sasa̱yada munatya jaryirya vanda, tapi ra̱day jniy ru̱sijyu̱ jaryi vandava̱ju̱ntiy.
10 Porque também o que foi glorificado, nesta parte, não foi glorificado, por causa desta excelente glória.
11 Vandavidye saniquejada, jiryatiy raryijetyityiyada radá variy, vandava̱ju̱ ji̱tara saniquejada day, jiryatiy ra̱suru̱jeya̱sara ti̱ta̱ju̱ rundamu.
11 Porque, se o que era transitório foi para glória, muito mais é em glória o que permanece.
12 Jiryatiy nu̱tyuva̱chu ramu darya vanda niquejada, ramuni̱ nu̱tyu̱chu nu̱chuvu̱yasa̱damura.
12 Tendo, pois, tal esperança, usamos de muita ousadia no falar.
13 Tama̱ nu̱vyicha nu̱tyu Muyisésibe, tama̱, ni̱tiy bayadara sujay jimyo̱va riñuma diy nijya̱nvay riva vanda, jiryatiy raryijetyityiyada samo̱vasiy.
13 E não somos como Moisés, que punha um véu sobre a sua face, para que os filhos de Israel não olhassem firmemente para o fim daquilo que era transitório.
14 Rivyichasara Irayénuveda nu̱tyu ni̱siy puryimyi diye sa̱ra̱ju̱ rityu̱chununumatirya ta̱riy saniquejada. Rime̱cho̱ jachiy puryesavay, jiryatiy vinu Crístu so̱varyu̱rya puryesara rijechivyasiy.
14 Mas os seus sentidos foram endurecidos; porque até hoje o mesmo véu está por levantar na lição do Velho Testamento, o qual foi por Cristo abolido.
15 Jo, diye sa̱ra̱ju̱, rityuva̱chunumatiy riñu̱yadara Ju̱denu niquejada, jiryatiy Muyisésibemyusirya saniquejada, rama̱cho̱ nu̱tyu puryesara rijechimyu variy rivasiy.
15 E até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Sa̱numatiy janumitya nijya̱mi̱ Vu̱yntyityu̱ na̱cho̱ju̱yu, sa̱so̱varya puryesara sajachivyasiy variy.
16 Mas, quando se converterem ao Senhor, então, o véu se tirará.
17 Jiryatiy vuryi̱tañi̱ Vu̱yntyityu̱, ni̱ni̱day Ju̱denu Jnutu. Jasityi savicha Ju̱denu Jnutu, jasiy ji̱ta savichasara nijya̱mi̱ ratyanusi̱ (jiryatimyu̱ ne sasuvu̱rya diiyada jijyuuchuveda murichirya nu̱day).
17 Ora, o Senhor é Espírito; e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Vu̱y ji̱ta vichasara ti̱ta̱ju̱ ne mutanusara vu̱myo̱day, nu̱tyu nuvatudá vuryi̱mutya̱ra Vu̱yntyityu̱da, vu̱tyi̱tuchara variy Su̱ntumusiy, vandamusiy, jaryi vandamuju̱, daryani̱day savichasara Vu̱yntyityu̱ Jnutu.
18 Mas todos nós, com cara descoberta, refletindo, como um espelho, a glória do Senhor, somos transformados de glória em glória, na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.