2 Coríntios 10
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NTLH
1 Ray Pávuru jiyasanta jirye, nu̱tyu Crístu ni̱tiy vichasara siityejada jachityi̱, rayasanta jirye, tapi ratya̱musiy rayasanta jirye. Ru̱tay ravyichasara ra̱na̱danube jiryetyuunu, varityi ravyichasara ra̱siquita taji jirya̱jisiy ravyichasara jaryi niquera variy.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Rayasantasara variy jadchiy jiryentyi: Ra̱numatiy ju̱ti̱ jiryimu, ne jirya̱nique̱ttanirye, ra̱tidye nique jaryi sanijyu̱ ni̱tiy jtay nu̱dyivaay vinu nijya̱nvay datya̱data.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Dañuma nu̱ñi̱cha nu̱tyu nijya̱mi̱ jirya mucadimu, ne nu̱ñi̱vay jimyityasivyedatayu nu̱tyu nijya̱mi̱ nta.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Nu̱ñi̱vatya̱ ji̱ta ne nijya̱nvamyusiy jvatya̱ darya; Ju̱denumusiy jvatya̱ daryaju̱ darya, jiryatiy savanu̱tya̱tarara, ratatiy vurya̱jvattirya rivyanu̱tyajo Ju̱denu mityasivyeda.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Nu̱ña̱javatyamu̱rya niquetta̱da ti̱ta̱ju̱ jiryatiy riñubesityaniy tavay, Ju̱denu datya̱da jiyaro̱ju̱ra. Nu̱dyiritye ti̱ta̱ju̱ra jatachoda, nu̱ña̱tidye saboniy Crístumura.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Nu̱ñi̱cha jdutyasavay, nu̱ña̱tidye murichenutaniy ti̱ta̱ju̱ riy jiryatimyu̱ ne rityuva̱churu̱y simu Ju̱denu, jiryeñumatiy tuva̱chu simuntiy.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Jirya̱jnu̱y samiy rana̱cho̱ jiryatiy samiy jvaayada jiryedyiyadajache darya. Ni̱tiy datya samiy Crístumu dayu, sa̱ma̱ jachipityayu: Daryariy Pávuruveda Crístumuntiy.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Dañuma rañi jchana̱tya jaryi nta ray, jiryatiy sabayada Vu̱yntyityu̱ jiryentyityu̱ju̱ daryaju̱ ray, ra̱tidye vanu̱tya variy jirye, ne jirya̱rupanusa̱daju̱. Ne rirya̱jantaniy tavay variy riva nu̱darye, mitya.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Ne ravya̱ta daryaju̱ jirya̱jachipiya̱: Mitya sasuvu̱churu̱y nta Pávuru jicyaterata vu̱y.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Su̱tay daryaju̱ ti̱: Sacateramu ji̱ta jiñiquera jinda niquejada, surra niquejada jarye; sa̱numatiy mu̱ti̱, ne sani̱cha samiy jvadichi̱ nta, saniquejada jarye javityiye̱chara.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ni̱tiy jtay darya, sa̱ma̱ jachipiya̱ntiy: Daryatiy savicha Pávuru jicyateramu yibivaju̱, daryantiy sa̱vicha̱siy sa̱numatiy ju̱ti̱ntiy.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ne nu̱cha̱ra̱ nta rivyichasara rityi ju̱nnuva̱yadayu. Riñi̱ ji̱ta saranu nu̱ñi ridyeyu, jiryatiy datyi̱sa̱miy daryaju̱ daryi.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Nu̱y ji̱tamu̱y ne ra̱jchana̱tyasara saranusara jiyadaju̱yu. Sabayada Ju̱denura saranuta̱ nu̱jyu̱ ratatiy nu̱cherye jiryecha̱ra̱ju̱.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Nu̱ñumatiy ju̱to̱jada jiryimu, ne nu̱ryamiryi̱jada nu̱dyeyaru̱rya jiyadaju̱, jiryi̱nu̱vitya nu̱vyicha munatyavay, jiryatiy nu̱dyito̱tanirya samitu̱choda Crístunchiy jiryimuju̱.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Ne nu̱ñi̱chana̱tya tavay jvaayadanchiyu, jasityimyu̱y ne nu̱dyivaayada day. Nu̱yntuy ji̱ta, jasicha̱ra̱ju̱tiy ra̱jasa̱y jiryetyuva̱choda Ju̱denumu, ra̱jasa̱y jaryi risa̱ju̱ntiy nu̱dyivaayadasu̱tyeryamuju̱.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Nu̱tyu̱chuna̱ya̱ru̱rya samitu̱choda variy ratarya mucadimu jiryeyadaju̱ntiy, jasityimyu̱y ne nu̱ña̱jchana̱tya tavay jvaayadanchiñu̱dayu.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ju̱denu niquejadamu nu̱chara daryaju̱ darya:
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Ni̱tiy jnutatya samiy jvaaryayu, ne jantyasi̱ ramusidyeñi̱; varityi su̱ntatya Ju̱denu nu̱tyu samiy jvaarya nta ti̱, ni̱ni̱ ji̱ta jantyasi̱ day.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.