Mateus 27

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nãskata mã penaino keyokõi a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo fe judeo anifofo yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús retetiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Nãskakaxõ metexkere akaxõ Jesús iyonifo Pilato ano. Nã Pilato ãto xanĩfo yora fetsa Roma anoa ini.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Judaspa Jesús ato achimaxõ reteaifãfe õikĩ shinãmitsayanã ato treinta kori exe inãni, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofoya judeo anifofo.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Ato iskafayanã: “Ẽ chakafaa, Jesús afaa chakafayamafiamiskẽ. Paraxõ ẽ ato achimana retenõfo,” ato faito kemanifo: “Nõkai aõnoa afaa shinãchakaima. Mĩa mĩ shinãchakakõi,” fanifo.
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Askafaifãfe nikai nã Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato nãmã kori exe saafaini kaax ãari tenexemeax Judas nani.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 A ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe anã kori finifo iskayanã: “Na kori exe imi foano mã chakanaki. Nãskakẽ a kori fati mẽra nõ nanetiromaki,” ikax yoinãnifo.
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Nãskakanax yoinãnifo: “A na kõri nõ mai finõ ano yora fetsafo maifaxiki. Nã neo kesho fakakĩ neo fimisfo anoa nã mai nõ finõ,” ikanax yoinãnifo.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Nãskakẽ nã mai anekĩ fetsafanifo. “Imi Mai,” fanifo. Akka iskaratĩari, “Imi Mai,” famisfo.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Nãskakẽ nã Niospa meka yoimisto Jeremías a inõpokoai yoikĩ kirika keneni keskakõini. Iskafakĩ yoikĩ keneni:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Nãskakẽ nã kõri kesho faxii mai fimisfo anoa nã mai finifo nã Niospa ea yoiyoni keskafakĩ,
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Jesús iyonifo Pilato xanĩfo ano. Mã iyoafono nãnoxõ yõkani iskafakĩ: “¿Mĩmẽ judeofãfe xanĩfo?” faito Jesús kemani: “Ẽje, nã mĩ ea yoiai keskarakĩa,” fani.
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Akka nã ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta judeo anifofofãfe, “Mĩ chakakõi famis,” pãrakĩ fanifo. Askafaifono Jesús ato kemanima.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Nãskakẽ Pilato yõkani: “¿Mĩ nikaimamẽ mia chakafakĩ mekafaifãfe?” fani.
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Askafaito nikakĩ, Jesúskai pishta kemanima. Nãskakẽ xanĩfo Pilato, “Kee, ¿afeskai ea kemaimamẽ?” ixõ shinãni.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Akka Pascua fistatĩa xanĩfo Pilato yora fisti karaxa mẽranoa kãimapaoni. Nã yorafãfe kãimapaiyaifo ato kãimaxopaoni.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Akka nã karaxa mẽra ika feronãfake chakakõi ini, ãfe ane Barrabás ini.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Nãskakẽ yorafo ichanãfono Pilato ato yõkani: “¿Fato mã fichipaimẽ ẽ mato kãimaxonõ? ¿Barrabás iyamai Jesús nã Cristo nã Niospa nĩchini ẽ kãimatiromẽ?” ato fani.
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Akka mã Pilato tãpia ini judeo xanĩfãfe shinãchakaito nõ anã xanĩfo itiromara ixõ, a ano Jesús iyoaifono.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Nã xanĩfãfe tsaoti kamaki tsaoxõ Pilato shinãino, ãfe ãfinĩ ãfe ina nĩchini Pilato yoitanõ: “Mĩ ãfinĩ ea yoia ẽ mia yoinõ iskafakĩ: ‘Na feronãfãke afaa chakafamismakĩ afeska fayamafe. Ẽfe namapa aõxõ chakakõi ẽ namakĩ,’ mia faa,” ãfe inapa fani.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Akka nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta judeo anifofofãfe ãfe yorafo ato yoinifo iskafakakĩ: “Jesús kãiyamanõ. Akka Barrabás kãinõ. Jesús ato retemanõ Pilato yoikãfe,” ato fanifo.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Askaifãfe xanĩfo Pilato anã ato yõkani: “Fato mã fichipaimẽ ẽ mato kãimaxonõ ea yoikãfe,” ato faito, “Barrabás kãimafe,” fanifo.
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Anã Pilato ato yõkani: “Akka, ¿ẽ Jesús nã Cristo famisfo ẽ afeska faimẽ?” ato faito, keyokõichi kemanifo: “¡Ifi cruz ikaki mastamafe!” fanifo.
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Askafaifãfe nikakĩ Pilato ato yoini: “Akka, ¿naato afaa chakafamẽ?” ato fani.
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Akka Pilato õia tsõa nikakanima inifo. Yorafã rasi fãsikõi mekanifo. Nãskakẽ ãfe ina faka fixotanõ nĩchini. Askata mechokomeni yorafãfe ferotaifi õinõfo ato iskafakĩ yoiyanã: “Ẽkai afaamaki na feronãfake ẽ retepanã. Mã mã apaikai akãfe. Eõnoax naima kiki. Matoõnoax nai kiki,” ato fani.
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ato askafaito yorafãfe kemanifo: “Akka nõ akikai retekĩ nõ tenetiroma nokoõnoax nai. Nõko fakefoõnoaxri nai,” fanifo.
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Nãskakẽ Pilato Barrabás ato kãimaxoni. Nãskata mã Jesús ato koshamata ifi cruz ikaki mastatanõfo ato yoini.
26 — ausente —
27 Askata sorarofãfe Jesús iyonifo xanĩfãfe pexefã ano. Nãnoax sorarofo ichanãkanax Jesús kemataima niakenifo.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Nãskakaxõ ãfe rapati pẽkakaxõ, rapati õshi nana safemanifo, xanĩfãfe tari keskara.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Nãskatari moxa chainipafo maiti fãkaxõ maimanifo. Ãfe mẽke kaiyakai aõriri ifi chati tsomamanifo. Nãskakaxõ ãfe ferotaifi ratokonõ mai chachipakefofã ãto xanĩfo feyakanakõi keskarakaxõ kaxemetsamakõi fanifo, iskafakĩ: “Mĩ sharakõi. Mĩfi judeofãfe ãto xanĩfo,” fanifo kaxefakakĩ.
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Nãskakata akiki kemo mechokata, afia ifi xate tsoma fĩakaxõ aõ mapoki koshanifo.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Mã kaxemetsama fakaxõ, tari õshi fĩakata, Jesús ãfe rapatikõi safemakaxõ iyonifo mã mastai fokakĩ.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Anoax fõkakĩ, feronãfake fisti fichinifo ãfe ane Simón. Nã Simón Cirene anoa ini. Nãskaxõ yoinifo: “Na Jesús ifi cruz ika foxõi afe,” fanifo.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Nãskakata nokonifo machi ãfe ane Gólgota ano. (Nã ãfe ane fetsa Mapo Xao fanifo.)
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Nãnoxõ fimi ene moka osia Jesús ayamapainifo. Akka Jesús mã meexõ ayakaspani.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Nãskata mã Jesús mastakaxõ ãfe rapati fĩanifo. Sorarofãfe makex tokoronõ tsakaketsakaxõ nãskakaxõ sakka sakka anifo kanãnõnãkakĩ. Nã kanãto Jesús tari fõani. Nãskaxõ Jesús rapati fetsa fĩanifo.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Mã Jesús mastakanax nãno tsaonifo anoxõ kexexikakĩ.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Nãskaxõ ãfe mapo mãnãori tafaraki kenexõ mastanifo. Mã retekaxõ kenekĩ iskafanifo: “Jesúsfi judeofãfe xanĩfoki,” ikaxõ kenenifo.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Jesús yafi yometso rafe mastanifo, fetsa ãfe põya kayakai aõri ata, fetsari ãfe põya mishkiori anifo.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Nã ano finõfãifãfe ĩchayanã ãto mapo rafe rafeanifo.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Iskafakĩ yoinifo: “Mĩ yoimis ẽ Nios kĩfiti pexefã pãofaxõ ẽ tres nia oxata ẽ anã axii pexefã fakĩ mĩ imiski, akka mĩ ifimetiromãkĩ mĩa ifimefe. Mĩ Niospa Fakemãkĩ na ifi cruz ikakinoax fotopakekafãfe,” fanifo.
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Nãskariakani akiki kaxemetsamanifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo a judeofãfe ãto xanĩfofori ãa ranã yoinãnãkani iskanifo:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “Naato fetsafo ififitiroxakĩ, akka ãakai ifimeima. A nafi israelifãfe ato xanĩfokĩ, akka ifi cruz ikakinoax fotoano nõ chanĩmara fai.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 A naato Nios shinãmis. Mẽxotaima noko yoimis: ‘Epa Nios ẽfe Epakõira,’ noko famis. Akka chanĩmamakĩ Niospa noikĩ ifimãkai nõ õinõ,” ixõ mekafakĩ chakafanifo.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Nãskaxõ nã yometso rafeya mastafono fẽtsa chakafakĩ mekafakĩ ĩchani.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Nãskata xini keya nã mai tio fakishifãkõi itani. Nãskax mã xini kaino anã penani.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Nãskata mã penano Jesús fãsikõi ãfe mekapa kenai iskani: “Elí, Elí, ¿lema sabactani?” Nõko mekapa iskafakĩ yoini: “Ẽfe Nios, Ẽfe Nios, ¿afeskakĩ mĩa ea potamẽ?” fani.
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Nãskaito nã ano niafãfe nikakakĩ iskafanifo: “Nikakapo, nã ato Niospa meka yoipaoni Elías kenai kiki,” fanifo.
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Nãskaito nikafaini fetsa ichoni xapo keskara fiikai. Nã xapo keskara fimi ene kachaki momoxõ tafa xate kaxkexõ akiki aõ nẽtaxõ ayamapaini.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Askafaito ranãrito yoinifo: “Enefe. Elías nai mẽranoax fotoxõ ifimãkai nõ õinõ,” fanifo.
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Anã Jesús fãsikõi ea ini. Nãskax nani.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Mã Jesús natanaino, sama nami Nios kĩfiti pexefã mẽranoax naki rafekõi faxtepakekafãni fomãkĩanoax. Nãskatari mai naya naya ini. Tokirinĩfãfori kaxkei fetseni.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Nãskakẽ a maiafo anoax kini fepekemetani. Akka a Nios Ifofaafo nakatsaxakakĩ otoinĩfofãnifo.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Nãskakata maiafo anoax fonifo. Mã Jesús otoitano, Jerusalén ano fonifo. Nãnoxõ yora ichapafãfe õinifo.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Nãskata soraro xanĩfãfe a afeta Jesús kexeafo feta õinifo mai naya naya ikaito afarafori afeskara ikaito. Nãskakẽ ratekõiyanã yoinãnifo iskayanã: “Chanĩma, na feronãfake Niospa Fake ika,” fanifo.
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Kẽrofãferi chaimashta nikaxõ õinifo. Kẽro ichapafãferi Jesús fe fopaonifo Galilea anoax ato afara axosharamisno.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Nã tiixõ Jesús õinifo. María Magdalena ikaino María fetsari ikaino, nã María Jacobo feta José ãto afa ini. Askatari kẽro fetsari ini Zebedeo ãfe ãfi. Ãfe fake rafe Santiago fe Juan ini. Keyokõichi Jesús õinifo chaimashta nikaxõ.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Akka mã fakishaino feronãfake kori ichapaya fisti kani ãfe ane José. Nã José Arimatea mai anoa ini. Nãatori Jesús Ifofamis ini.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Nã José xanĩfo Pilato ano kaxõ Jesús ãfe yora yõkani maifai axiki. Nãskakẽ Pilato ato yoini Jesús ãfe yora inãnõfo.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Nãskata José mã Jesús yora fixõ, sama oxosharakõipa rakoni.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Nãskaxõ makex kini a tsoa maiyomisma mẽra ratani. Nã makex kini fakĩ José ayoni. Nãskata nã Jesús maifaa ano makex kini tokirinĩfanẽ fepofaini kani.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Akka María Magdalena fe María fetsa nãno nẽtekanax a Jesús maia ano tsaokaxõ õinifo.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Mã askaitano, judeofo ãfe pena tenetitĩa a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe fariseofo fonifo Pilato õifokani.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Mã fõkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Xanĩfo, mã nõ shinãi na feronãfake chanĩmisto nayoxoma yoikĩ iskafamis: ‘Ẽ naax tres nia oxata ẽ otoxii,’ ixõ yoimis.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Nãskakẽ mĩ sorarofo nĩchife a maia ano kexeyonõfo tres nia aõxõ tãpimisfo fakishi fẽkaxõ ãfe yora fiyamanõfo. Fĩakaxõ yorafo yoitirofo iskafakĩ: ‘Mã Jesús otoaki,’ ato fatirofoki. Akka ẽ otoxira ikax a chanĩmiskĩ. Nãskakẽ mã otoara ikaxõ ato parakĩ finakõitirofoki,” fanifo.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Askafaifono Pilato ato yoini: “Nakĩa sorarofo. Ato iyotakãfe. Fokaxõ mafa kini kexesharatakãfe nã mã apaiyai keskafakĩ,” ato fani.
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Nãskakanax fonifo. Mã fõkaxõ itipinĩ fanifo nã mafa kini. Nãskata nã aõ fepoa tokirinĩfã sichopa marakka fanifo. Nãskakaxõ ano sorarofo nĩchitakani fenifo anoxõ kexesharanõfo.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.