Mateus 27

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nãskata mã penaino keyokõi a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo fe judeo anifofo yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús retetiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Nãskakaxõ metexkere akaxõ Jesús iyonifo Pilato ano. Nã Pilato ãto xanĩfo yora fetsa Roma anoa ini.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Judaspa Jesús ato achimaxõ reteaifãfe õikĩ shinãmitsayanã ato treinta kori exe inãni, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofoya judeo anifofo.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Ato iskafayanã: “Ẽ chakafaa, Jesús afaa chakafayamafiamiskẽ. Paraxõ ẽ ato achimana retenõfo,” ato faito kemanifo: “Nõkai aõnoa afaa shinãchakaima. Mĩa mĩ shinãchakakõi,” fanifo.
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Askafaifãfe nikai nã Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato nãmã kori exe saafaini kaax ãari tenexemeax Judas nani.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 A ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe anã kori finifo iskayanã: “Na kori exe imi foano mã chakanaki. Nãskakẽ a kori fati mẽra nõ nanetiromaki,” ikax yoinãnifo.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Nãskakanax yoinãnifo: “A na kõri nõ mai finõ ano yora fetsafo maifaxiki. Nã neo kesho fakakĩ neo fimisfo anoa nã mai nõ finõ,” ikanax yoinãnifo.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Nãskakẽ nã mai anekĩ fetsafanifo. “Imi Mai,” fanifo. Akka iskaratĩari, “Imi Mai,” famisfo.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Nãskakẽ nã Niospa meka yoimisto Jeremías a inõpokoai yoikĩ kirika keneni keskakõini. Iskafakĩ yoikĩ keneni:
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Nãskakẽ nã kõri kesho faxii mai fimisfo anoa nã mai finifo nã Niospa ea yoiyoni keskafakĩ,
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jesús iyonifo Pilato xanĩfo ano. Mã iyoafono nãnoxõ yõkani iskafakĩ: “¿Mĩmẽ judeofãfe xanĩfo?” faito Jesús kemani: “Ẽje, nã mĩ ea yoiai keskarakĩa,” fani.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Akka nã ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta judeo anifofofãfe, “Mĩ chakakõi famis,” pãrakĩ fanifo. Askafaifono Jesús ato kemanima.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Nãskakẽ Pilato yõkani: “¿Mĩ nikaimamẽ mia chakafakĩ mekafaifãfe?” fani.
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Askafaito nikakĩ, Jesúskai pishta kemanima. Nãskakẽ xanĩfo Pilato, “Kee, ¿afeskai ea kemaimamẽ?” ixõ shinãni.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Akka Pascua fistatĩa xanĩfo Pilato yora fisti karaxa mẽranoa kãimapaoni. Nã yorafãfe kãimapaiyaifo ato kãimaxopaoni.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Akka nã karaxa mẽra ika feronãfake chakakõi ini, ãfe ane Barrabás ini.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nãskakẽ yorafo ichanãfono Pilato ato yõkani: “¿Fato mã fichipaimẽ ẽ mato kãimaxonõ? ¿Barrabás iyamai Jesús nã Cristo nã Niospa nĩchini ẽ kãimatiromẽ?” ato fani.
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Akka mã Pilato tãpia ini judeo xanĩfãfe shinãchakaito nõ anã xanĩfo itiromara ixõ, a ano Jesús iyoaifono.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Nã xanĩfãfe tsaoti kamaki tsaoxõ Pilato shinãino, ãfe ãfinĩ ãfe ina nĩchini Pilato yoitanõ: “Mĩ ãfinĩ ea yoia ẽ mia yoinõ iskafakĩ: ‘Na feronãfãke afaa chakafamismakĩ afeska fayamafe. Ẽfe namapa aõxõ chakakõi ẽ namakĩ,’ mia faa,” ãfe inapa fani.
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Akka nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta judeo anifofofãfe ãfe yorafo ato yoinifo iskafakakĩ: “Jesús kãiyamanõ. Akka Barrabás kãinõ. Jesús ato retemanõ Pilato yoikãfe,” ato fanifo.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Askaifãfe xanĩfo Pilato anã ato yõkani: “Fato mã fichipaimẽ ẽ mato kãimaxonõ ea yoikãfe,” ato faito, “Barrabás kãimafe,” fanifo.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Anã Pilato ato yõkani: “Akka, ¿ẽ Jesús nã Cristo famisfo ẽ afeska faimẽ?” ato faito, keyokõichi kemanifo: “¡Ifi cruz ikaki mastamafe!” fanifo.
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Askafaifãfe nikakĩ Pilato ato yoini: “Akka, ¿naato afaa chakafamẽ?” ato fani.
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Akka Pilato õia tsõa nikakanima inifo. Yorafã rasi fãsikõi mekanifo. Nãskakẽ ãfe ina faka fixotanõ nĩchini. Askata mechokomeni yorafãfe ferotaifi õinõfo ato iskafakĩ yoiyanã: “Ẽkai afaamaki na feronãfake ẽ retepanã. Mã mã apaikai akãfe. Eõnoax naima kiki. Matoõnoax nai kiki,” ato fani.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Ato askafaito yorafãfe kemanifo: “Akka nõ akikai retekĩ nõ tenetiroma nokoõnoax nai. Nõko fakefoõnoaxri nai,” fanifo.
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Nãskakẽ Pilato Barrabás ato kãimaxoni. Nãskata mã Jesús ato koshamata ifi cruz ikaki mastatanõfo ato yoini.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Askata sorarofãfe Jesús iyonifo xanĩfãfe pexefã ano. Nãnoax sorarofo ichanãkanax Jesús kemataima niakenifo.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Nãskakaxõ ãfe rapati pẽkakaxõ, rapati õshi nana safemanifo, xanĩfãfe tari keskara.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Nãskatari moxa chainipafo maiti fãkaxõ maimanifo. Ãfe mẽke kaiyakai aõriri ifi chati tsomamanifo. Nãskakaxõ ãfe ferotaifi ratokonõ mai chachipakefofã ãto xanĩfo feyakanakõi keskarakaxõ kaxemetsamakõi fanifo, iskafakĩ: “Mĩ sharakõi. Mĩfi judeofãfe ãto xanĩfo,” fanifo kaxefakakĩ.
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Nãskakata akiki kemo mechokata, afia ifi xate tsoma fĩakaxõ aõ mapoki koshanifo.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Mã kaxemetsama fakaxõ, tari õshi fĩakata, Jesús ãfe rapatikõi safemakaxõ iyonifo mã mastai fokakĩ.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Anoax fõkakĩ, feronãfake fisti fichinifo ãfe ane Simón. Nã Simón Cirene anoa ini. Nãskaxõ yoinifo: “Na Jesús ifi cruz ika foxõi afe,” fanifo.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Nãskakata nokonifo machi ãfe ane Gólgota ano. (Nã ãfe ane fetsa Mapo Xao fanifo.)
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Nãnoxõ fimi ene moka osia Jesús ayamapainifo. Akka Jesús mã meexõ ayakaspani.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Nãskata mã Jesús mastakaxõ ãfe rapati fĩanifo. Sorarofãfe makex tokoronõ tsakaketsakaxõ nãskakaxõ sakka sakka anifo kanãnõnãkakĩ. Nã kanãto Jesús tari fõani. Nãskaxõ Jesús rapati fetsa fĩanifo.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Mã Jesús mastakanax nãno tsaonifo anoxõ kexexikakĩ.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Nãskaxõ ãfe mapo mãnãori tafaraki kenexõ mastanifo. Mã retekaxõ kenekĩ iskafanifo: “Jesúsfi judeofãfe xanĩfoki,” ikaxõ kenenifo.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Jesús yafi yometso rafe mastanifo, fetsa ãfe põya kayakai aõri ata, fetsari ãfe põya mishkiori anifo.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Nã ano finõfãifãfe ĩchayanã ãto mapo rafe rafeanifo.
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 Iskafakĩ yoinifo: “Mĩ yoimis ẽ Nios kĩfiti pexefã pãofaxõ ẽ tres nia oxata ẽ anã axii pexefã fakĩ mĩ imiski, akka mĩ ifimetiromãkĩ mĩa ifimefe. Mĩ Niospa Fakemãkĩ na ifi cruz ikakinoax fotopakekafãfe,” fanifo.
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Nãskariakani akiki kaxemetsamanifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo a judeofãfe ãto xanĩfofori ãa ranã yoinãnãkani iskanifo:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Naato fetsafo ififitiroxakĩ, akka ãakai ifimeima. A nafi israelifãfe ato xanĩfokĩ, akka ifi cruz ikakinoax fotoano nõ chanĩmara fai.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 A naato Nios shinãmis. Mẽxotaima noko yoimis: ‘Epa Nios ẽfe Epakõira,’ noko famis. Akka chanĩmamakĩ Niospa noikĩ ifimãkai nõ õinõ,” ixõ mekafakĩ chakafanifo.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Nãskaxõ nã yometso rafeya mastafono fẽtsa chakafakĩ mekafakĩ ĩchani.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Nãskata xini keya nã mai tio fakishifãkõi itani. Nãskax mã xini kaino anã penani.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Nãskata mã penano Jesús fãsikõi ãfe mekapa kenai iskani: “Elí, Elí, ¿lema sabactani?” Nõko mekapa iskafakĩ yoini: “Ẽfe Nios, Ẽfe Nios, ¿afeskakĩ mĩa ea potamẽ?” fani.
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Nãskaito nã ano niafãfe nikakakĩ iskafanifo: “Nikakapo, nã ato Niospa meka yoipaoni Elías kenai kiki,” fanifo.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Nãskaito nikafaini fetsa ichoni xapo keskara fiikai. Nã xapo keskara fimi ene kachaki momoxõ tafa xate kaxkexõ akiki aõ nẽtaxõ ayamapaini.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Askafaito ranãrito yoinifo: “Enefe. Elías nai mẽranoax fotoxõ ifimãkai nõ õinõ,” fanifo.
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Anã Jesús fãsikõi ea ini. Nãskax nani.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Mã Jesús natanaino, sama nami Nios kĩfiti pexefã mẽranoax naki rafekõi faxtepakekafãni fomãkĩanoax. Nãskatari mai naya naya ini. Tokirinĩfãfori kaxkei fetseni.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Nãskakẽ a maiafo anoax kini fepekemetani. Akka a Nios Ifofaafo nakatsaxakakĩ otoinĩfofãnifo.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Nãskakata maiafo anoax fonifo. Mã Jesús otoitano, Jerusalén ano fonifo. Nãnoxõ yora ichapafãfe õinifo.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Nãskata soraro xanĩfãfe a afeta Jesús kexeafo feta õinifo mai naya naya ikaito afarafori afeskara ikaito. Nãskakẽ ratekõiyanã yoinãnifo iskayanã: “Chanĩma, na feronãfake Niospa Fake ika,” fanifo.
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Kẽrofãferi chaimashta nikaxõ õinifo. Kẽro ichapafãferi Jesús fe fopaonifo Galilea anoax ato afara axosharamisno.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Nã tiixõ Jesús õinifo. María Magdalena ikaino María fetsari ikaino, nã María Jacobo feta José ãto afa ini. Askatari kẽro fetsari ini Zebedeo ãfe ãfi. Ãfe fake rafe Santiago fe Juan ini. Keyokõichi Jesús õinifo chaimashta nikaxõ.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Akka mã fakishaino feronãfake kori ichapaya fisti kani ãfe ane José. Nã José Arimatea mai anoa ini. Nãatori Jesús Ifofamis ini.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Nã José xanĩfo Pilato ano kaxõ Jesús ãfe yora yõkani maifai axiki. Nãskakẽ Pilato ato yoini Jesús ãfe yora inãnõfo.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Nãskata José mã Jesús yora fixõ, sama oxosharakõipa rakoni.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Nãskaxõ makex kini a tsoa maiyomisma mẽra ratani. Nã makex kini fakĩ José ayoni. Nãskata nã Jesús maifaa ano makex kini tokirinĩfanẽ fepofaini kani.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Akka María Magdalena fe María fetsa nãno nẽtekanax a Jesús maia ano tsaokaxõ õinifo.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Mã askaitano, judeofo ãfe pena tenetitĩa a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe fariseofo fonifo Pilato õifokani.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Mã fõkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Xanĩfo, mã nõ shinãi na feronãfake chanĩmisto nayoxoma yoikĩ iskafamis: ‘Ẽ naax tres nia oxata ẽ otoxii,’ ixõ yoimis.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Nãskakẽ mĩ sorarofo nĩchife a maia ano kexeyonõfo tres nia aõxõ tãpimisfo fakishi fẽkaxõ ãfe yora fiyamanõfo. Fĩakaxõ yorafo yoitirofo iskafakĩ: ‘Mã Jesús otoaki,’ ato fatirofoki. Akka ẽ otoxira ikax a chanĩmiskĩ. Nãskakẽ mã otoara ikaxõ ato parakĩ finakõitirofoki,” fanifo.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Askafaifono Pilato ato yoini: “Nakĩa sorarofo. Ato iyotakãfe. Fokaxõ mafa kini kexesharatakãfe nã mã apaiyai keskafakĩ,” ato fani.
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Nãskakanax fonifo. Mã fõkaxõ itipinĩ fanifo nã mafa kini. Nãskata nã aõ fepoa tokirinĩfã sichopa marakka fanifo. Nãskakaxõ ano sorarofo nĩchitakani fenifo anoxõ kexesharanõfo.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.