Mateus 20

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anã Jesús ato yoini: “Afe keskaramãkĩ Epa Niospa keyokõi ato ĩkinã mã Ifosharafaino, ẽ anã meka fetsafaxõ ẽ mato yoinõ. Ea nikasharakãfe. Nã tare ifo mã fakishparikõi kani yorafo fenaikai ãfe tare ano yonoxonõfo.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Ato fichixõ ato yoini iskafakĩ: ‘Ẽ mato pena fisti yonomapai. Akka nã ẽ ato kopifamis tii mã pena fisti yonoano ẽ mato kopifai, ¿nãskara sharamẽ?’ ato faito, ‘Ẽje, shara,’ fanifo. Nãskaxõ ãfe tare ari ato nĩchini.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Askata rama xini keyaino tare ifo anã kakĩ õia plaza anoxõ ranãrito manaifono yonopaikakĩ tsõa ato yonomayamaino.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Askaifono tare ifãfe ato yoini: ‘¿Mãri ẽfe tare ano yonopaimẽ nã ẽ ato kopifamis keskafakĩ ẽ mato kopifanõ?’ ato faito nikakata atiri fonifo yonoi fokani.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Askata tare ifo anã xini keya kaxõ õia ranãrito mananifo yonopaikakĩ. Nãskakẽ afori nĩchini ãfe tare ano. Askata mã xini kaino anã kaxõ õia ranãritori manaifono. Nãfori nĩchini yonotanõfo.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Askatari yãtapishtakõi plaza ano anã kaxõ õia nãnoa ranãri ato fichitoshini yonopaiyaifãfe. Nãskaxõ ato yõkani: ‘¿Afaa nonoxõ mã afeskafaimẽ yonokima?’ ato faito kemanifo,
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 ‘Tsõa noko yonomayamaino nõ iki,’ fanifo. Askafaifono ato yoini: ‘Mãri ẽfe tare ano yonotakãfe,’ ato fani.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 “Nãskata mã fakishano nã tare ifãfe afe xanĩfo yoini iskafakĩ: ‘Ea yonoxonaifo ato kenafe ato kopifanõ. Nã rama ikiafo ato kopifakĩ taefafe. Askata nã iki taeafo chipo ato kopifaxiki,’ fani.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Akka yãtapishtakõi ikikaxõ yonoafo nãfo ato kopifani nã pena fisti yonoafo kopifamis keskafakĩ.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Akka nã yonoi iki taeafãfe shinãnifo: ‘Nõ kori ichapa fira,’ ikaxõ, askafikaxõ nã fetsafãfe fiaitiri finifo.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Nãskakẽ mã ato kopifaino, nã tare ifo mekafakakĩ yõachẽpenifo.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Iskafakĩ yoinifo: ‘Akka nã rama fẽkaxõ yonoafo mã ato kopifaa nã mã noko kopifaa keskafakĩ. Akka nõ xini pae meeyanã nõ yonoa nĩskayanã nã pena tii,’ fanifo.
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Akka nã tare ifãfe fisti kemani: ‘Efe yorashta, ẽ mia chakafakĩ mekafaama. Akka mẽ mia kopifaa nã mĩ pena fisti yonoa. Nã pena fisti ẽ ato kopifamis tii ẽ mato kopifai ẽ mato faaki. Nã sharaki mã ea faaki,’ fani.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 ‘Akka ẽ mia kopifanõ, nakĩa mĩ kori. Katãfe mĩ pexe ano. Akka nã rama ikikaxõ yonoafo nã ẽ mia inãi keskafakĩ atori ẽ inãi.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Nã ẽ inãpaiyai keska fakĩ ẽ ato inãtiro, ẽfe korimãiyakẽ. Akka, ¿afeskai mĩ ekeki õitifishkikimẽ ẽ fetsafo inãsharaino?’ ixõ yoini.
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Nãskarifakĩ Epa Niospa nã taefakĩ chanĩmara faafo ato inãi keskafakĩ nã rama chanĩmara faifo nãfori ato inãsharaxii. Akka Epa Niospa yora ichapa kena a ika ano fonõfo. Nãskakẽ Epa Niospa ato kenafiaito tsõa nikayamaito nã Ifofaafos ato ifixii,” ixõ Jesús ato yoini.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Askata Jesús Jerusalén ari fãi kakĩ a aõxõ tãpimisfo kenaxõ ato yoini iskafakĩ:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Ea nikakãfe. Mã mã õikai iskaratĩa Jerusalén ano nõ mãpei kaikai. Nãnoxõ ea achikaxõ ea ato inãkani, a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo, askatari a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo anori ea iyoxikani. Nãnoxõ, ‘Mã mĩ naikai,’ ixõ ea yoixikani kiki.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Nãskakaxõ yora fetsafo nõko kaifoma ea inãkani ea kamaketsayanã ea koshaketsakani. Nãskakaxõ ifi cruz ikaki ea mastakani. Akka ea askafafono tres nia oxata ẽ anã otoxii Epa Niospa ea otofaano,” ixõ ato yoini.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Zebedeo fake rafe Juan fe Santiago ini. Nã rafe ãto afa fe Jesús ano fonifo. Mã Jesúski nokoxõ nã kẽromã ratokonõ mai chachipakefofãni Jesús afara shara yõkapaikĩ.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Askafaito Jesús yõkani: “¿Afaa mĩ fichipaimẽ ẽ mia axonõ?” faito, nã kẽromã yoini: “Ifo, nã mĩ xanĩfo finakõia ikaitĩa ẽfe fake raferi mefe xanĩfo inõfo ato xanĩfo imafe. Nã xanĩfãfe tsaoti ano mĩ tsaoano ẽfe fake rafe takairafe mefe ketaxamei tsaonõfo,” fani.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Askafaito Jesús nã kẽromã fake rafe yoini: “Mã tãpiama a mã ea yõkai keskara. ¿A ẽ omiskõixiai keskara mãri omiskõitiromẽ?” Jesús ato faito kemanifo: “Ẽje, nõri tenetiro,” fanifo.
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Askafaifãfe Jesús ato yoini: “Chanĩma, mãri mã omiskõixii. Akka ẽkai tsoa yoitiroma, ‘Efe ketaxamei tsaofe efe rafexii’ ixõ. Akka ẽfe Epa Nios fistichi yoitiro. Nã Niospa ato katoafos nãfo afe ketaxamei tsaotirofo efe rafexikakĩ,” ixõ ato yoini.
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Nãskakẽ a aõxõ tãpimis rafeta askafakĩ yõkaifãfe a aõxõ tãpimisfo fetsafãferi nikakakĩ, “¿Afeskai oa iskai rafe mekakanimẽ?” ikaxõ a rafe meepainifo.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Askaifono Jesús ato kenaxõ ato yoini: “Mã mã tãpia yora fetsafãfe ãto xanĩfofo afe keskarafomãkĩ. Nã xanĩfãfe mitsisipakõixõ ato yonomamis. A xanĩfo fe rafeafãferi ato yoimisfo iskafakakĩ: ‘Nõri mãto xanĩfo. Nõ mato yoiaito mã noko afara axorisafatiro,’ ixõ fãsikõi ato yoimisfo.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Akka mã ranã askayamakãfe. Askatamaroko fatora fetsa mã xanĩfo ipai ato yonoxomis keskara mã itiro.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Askatari fatora fetsari xanĩfo ipaikĩ iskafakĩ shinãtiro: ‘Ẽkai afaama. Nãskakẽ ẽ fetsafo axosharapai. Nã apaiyaifo keskara ẽ ato axosharai,’ ixõ shinãtiro.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Akka ẽri anori shinãima, ẽfe Epa Nios ariax ẽ nãmã fotoni feronãfakekõi ixiki, ẽ Niospa Fakefekẽ ea afara axonõfo ẽ onima. Askatamaroko fetsafo ẽ ato afara sharafaxoxiki ẽ oni. Ẽ atoõnoax naxiki ẽ oni Satanás chaka ãto ifo inõma,” ixõ Jesús ato yoini.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Askata Jericó anoax Jesús aõxõ tãpimisfo fe kaino yorafã rasichi chĩfafainifo.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Akka fai kesemẽ fẽxokõi rafe tsaonifo. Nãnoxõ Jesús fãi kaito nikakaxõ nã rafeta kenanifo iskafakakĩ: “Ifo, David fenapa, noko shinãfe,” fãsikõi fanifo.
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Askafaifono nã yorafã rasichi ato iskafanifo: “Nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato faifono, akka nã fẽxokõi rafe fãsikõi kenanifo: “Ifo, David fenapa, ¡noko shinãfe!” fanifo.
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Askafaifono Jesús nẽteakekafani. Ato kenaxõ ato yõkani nã fẽxokõi rafe: “¿Afaa mã fichipaimẽ ẽ mato axonõ?” ixõ ato yõkani.
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Ato askafaito kemanifo: “Ifo, nõ fẽro õisharapaikõi,” fanifo.
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Jesús ato shinãkĩ ãto fero mẽeni. Ãto fero mẽeaino nã fẽxokõi rafeta ãto fẽro õirisafatanifo. Nãskakaxõ Jesús chĩfafainifo.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.