Mateus 20
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Anã Jesús ato yoini: “Afe keskaramãkĩ Epa Niospa keyokõi ato ĩkinã mã Ifosharafaino, ẽ anã meka fetsafaxõ ẽ mato yoinõ. Ea nikasharakãfe. Nã tare ifo mã fakishparikõi kani yorafo fenaikai ãfe tare ano yonoxonõfo.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ato fichixõ ato yoini iskafakĩ: ‘Ẽ mato pena fisti yonomapai. Akka nã ẽ ato kopifamis tii mã pena fisti yonoano ẽ mato kopifai, ¿nãskara sharamẽ?’ ato faito, ‘Ẽje, shara,’ fanifo. Nãskaxõ ãfe tare ari ato nĩchini.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Askata rama xini keyaino tare ifo anã kakĩ õia plaza anoxõ ranãrito manaifono yonopaikakĩ tsõa ato yonomayamaino.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Askaifono tare ifãfe ato yoini: ‘¿Mãri ẽfe tare ano yonopaimẽ nã ẽ ato kopifamis keskafakĩ ẽ mato kopifanõ?’ ato faito nikakata atiri fonifo yonoi fokani.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Askata tare ifo anã xini keya kaxõ õia ranãrito mananifo yonopaikakĩ. Nãskakẽ afori nĩchini ãfe tare ano. Askata mã xini kaino anã kaxõ õia ranãritori manaifono. Nãfori nĩchini yonotanõfo.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Askatari yãtapishtakõi plaza ano anã kaxõ õia nãnoa ranãri ato fichitoshini yonopaiyaifãfe. Nãskaxõ ato yõkani: ‘¿Afaa nonoxõ mã afeskafaimẽ yonokima?’ ato faito kemanifo,
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 ‘Tsõa noko yonomayamaino nõ iki,’ fanifo. Askafaifono ato yoini: ‘Mãri ẽfe tare ano yonotakãfe,’ ato fani.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Nãskata mã fakishano nã tare ifãfe afe xanĩfo yoini iskafakĩ: ‘Ea yonoxonaifo ato kenafe ato kopifanõ. Nã rama ikiafo ato kopifakĩ taefafe. Askata nã iki taeafo chipo ato kopifaxiki,’ fani.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Akka yãtapishtakõi ikikaxõ yonoafo nãfo ato kopifani nã pena fisti yonoafo kopifamis keskafakĩ.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Akka nã yonoi iki taeafãfe shinãnifo: ‘Nõ kori ichapa fira,’ ikaxõ, askafikaxõ nã fetsafãfe fiaitiri finifo.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Nãskakẽ mã ato kopifaino, nã tare ifo mekafakakĩ yõachẽpenifo.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Iskafakĩ yoinifo: ‘Akka nã rama fẽkaxõ yonoafo mã ato kopifaa nã mã noko kopifaa keskafakĩ. Akka nõ xini pae meeyanã nõ yonoa nĩskayanã nã pena tii,’ fanifo.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Akka nã tare ifãfe fisti kemani: ‘Efe yorashta, ẽ mia chakafakĩ mekafaama. Akka mẽ mia kopifaa nã mĩ pena fisti yonoa. Nã pena fisti ẽ ato kopifamis tii ẽ mato kopifai ẽ mato faaki. Nã sharaki mã ea faaki,’ fani.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 ‘Akka ẽ mia kopifanõ, nakĩa mĩ kori. Katãfe mĩ pexe ano. Akka nã rama ikikaxõ yonoafo nã ẽ mia inãi keskafakĩ atori ẽ inãi.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Nã ẽ inãpaiyai keska fakĩ ẽ ato inãtiro, ẽfe korimãiyakẽ. Akka, ¿afeskai mĩ ekeki õitifishkikimẽ ẽ fetsafo inãsharaino?’ ixõ yoini.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Nãskarifakĩ Epa Niospa nã taefakĩ chanĩmara faafo ato inãi keskafakĩ nã rama chanĩmara faifo nãfori ato inãsharaxii. Akka Epa Niospa yora ichapa kena a ika ano fonõfo. Nãskakẽ Epa Niospa ato kenafiaito tsõa nikayamaito nã Ifofaafos ato ifixii,” ixõ Jesús ato yoini.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Askata Jesús Jerusalén ari fãi kakĩ a aõxõ tãpimisfo kenaxõ ato yoini iskafakĩ:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Ea nikakãfe. Mã mã õikai iskaratĩa Jerusalén ano nõ mãpei kaikai. Nãnoxõ ea achikaxõ ea ato inãkani, a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo, askatari a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo anori ea iyoxikani. Nãnoxõ, ‘Mã mĩ naikai,’ ixõ ea yoixikani kiki.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Nãskakaxõ yora fetsafo nõko kaifoma ea inãkani ea kamaketsayanã ea koshaketsakani. Nãskakaxõ ifi cruz ikaki ea mastakani. Akka ea askafafono tres nia oxata ẽ anã otoxii Epa Niospa ea otofaano,” ixõ ato yoini.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Zebedeo fake rafe Juan fe Santiago ini. Nã rafe ãto afa fe Jesús ano fonifo. Mã Jesúski nokoxõ nã kẽromã ratokonõ mai chachipakefofãni Jesús afara shara yõkapaikĩ.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Askafaito Jesús yõkani: “¿Afaa mĩ fichipaimẽ ẽ mia axonõ?” faito, nã kẽromã yoini: “Ifo, nã mĩ xanĩfo finakõia ikaitĩa ẽfe fake raferi mefe xanĩfo inõfo ato xanĩfo imafe. Nã xanĩfãfe tsaoti ano mĩ tsaoano ẽfe fake rafe takairafe mefe ketaxamei tsaonõfo,” fani.
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Askafaito Jesús nã kẽromã fake rafe yoini: “Mã tãpiama a mã ea yõkai keskara. ¿A ẽ omiskõixiai keskara mãri omiskõitiromẽ?” Jesús ato faito kemanifo: “Ẽje, nõri tenetiro,” fanifo.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Askafaifãfe Jesús ato yoini: “Chanĩma, mãri mã omiskõixii. Akka ẽkai tsoa yoitiroma, ‘Efe ketaxamei tsaofe efe rafexii’ ixõ. Akka ẽfe Epa Nios fistichi yoitiro. Nã Niospa ato katoafos nãfo afe ketaxamei tsaotirofo efe rafexikakĩ,” ixõ ato yoini.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Nãskakẽ a aõxõ tãpimis rafeta askafakĩ yõkaifãfe a aõxõ tãpimisfo fetsafãferi nikakakĩ, “¿Afeskai oa iskai rafe mekakanimẽ?” ikaxõ a rafe meepainifo.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Askaifono Jesús ato kenaxõ ato yoini: “Mã mã tãpia yora fetsafãfe ãto xanĩfofo afe keskarafomãkĩ. Nã xanĩfãfe mitsisipakõixõ ato yonomamis. A xanĩfo fe rafeafãferi ato yoimisfo iskafakakĩ: ‘Nõri mãto xanĩfo. Nõ mato yoiaito mã noko afara axorisafatiro,’ ixõ fãsikõi ato yoimisfo.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Akka mã ranã askayamakãfe. Askatamaroko fatora fetsa mã xanĩfo ipai ato yonoxomis keskara mã itiro.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Askatari fatora fetsari xanĩfo ipaikĩ iskafakĩ shinãtiro: ‘Ẽkai afaama. Nãskakẽ ẽ fetsafo axosharapai. Nã apaiyaifo keskara ẽ ato axosharai,’ ixõ shinãtiro.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Akka ẽri anori shinãima, ẽfe Epa Nios ariax ẽ nãmã fotoni feronãfakekõi ixiki, ẽ Niospa Fakefekẽ ea afara axonõfo ẽ onima. Askatamaroko fetsafo ẽ ato afara sharafaxoxiki ẽ oni. Ẽ atoõnoax naxiki ẽ oni Satanás chaka ãto ifo inõma,” ixõ Jesús ato yoini.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Askata Jericó anoax Jesús aõxõ tãpimisfo fe kaino yorafã rasichi chĩfafainifo.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Akka fai kesemẽ fẽxokõi rafe tsaonifo. Nãnoxõ Jesús fãi kaito nikakaxõ nã rafeta kenanifo iskafakakĩ: “Ifo, David fenapa, noko shinãfe,” fãsikõi fanifo.
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Askafaifono nã yorafã rasichi ato iskafanifo: “Nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato faifono, akka nã fẽxokõi rafe fãsikõi kenanifo: “Ifo, David fenapa, ¡noko shinãfe!” fanifo.
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Askafaifono Jesús nẽteakekafani. Ato kenaxõ ato yõkani nã fẽxokõi rafe: “¿Afaa mã fichipaimẽ ẽ mato axonõ?” ixõ ato yõkani.
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Ato askafaito kemanifo: “Ifo, nõ fẽro õisharapaikõi,” fanifo.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jesús ato shinãkĩ ãto fero mẽeni. Ãto fero mẽeaino nã fẽxokõi rafeta ãto fẽro õirisafatanifo. Nãskakaxõ Jesús chĩfafainifo.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.