Mateus 20

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anã Jesús ato yoini: “Afe keskaramãkĩ Epa Niospa keyokõi ato ĩkinã mã Ifosharafaino, ẽ anã meka fetsafaxõ ẽ mato yoinõ. Ea nikasharakãfe. Nã tare ifo mã fakishparikõi kani yorafo fenaikai ãfe tare ano yonoxonõfo.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ato fichixõ ato yoini iskafakĩ: ‘Ẽ mato pena fisti yonomapai. Akka nã ẽ ato kopifamis tii mã pena fisti yonoano ẽ mato kopifai, ¿nãskara sharamẽ?’ ato faito, ‘Ẽje, shara,’ fanifo. Nãskaxõ ãfe tare ari ato nĩchini.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Askata rama xini keyaino tare ifo anã kakĩ õia plaza anoxõ ranãrito manaifono yonopaikakĩ tsõa ato yonomayamaino.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Askaifono tare ifãfe ato yoini: ‘¿Mãri ẽfe tare ano yonopaimẽ nã ẽ ato kopifamis keskafakĩ ẽ mato kopifanõ?’ ato faito nikakata atiri fonifo yonoi fokani.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Askata tare ifo anã xini keya kaxõ õia ranãrito mananifo yonopaikakĩ. Nãskakẽ afori nĩchini ãfe tare ano. Askata mã xini kaino anã kaxõ õia ranãritori manaifono. Nãfori nĩchini yonotanõfo.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Askatari yãtapishtakõi plaza ano anã kaxõ õia nãnoa ranãri ato fichitoshini yonopaiyaifãfe. Nãskaxõ ato yõkani: ‘¿Afaa nonoxõ mã afeskafaimẽ yonokima?’ ato faito kemanifo,
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 ‘Tsõa noko yonomayamaino nõ iki,’ fanifo. Askafaifono ato yoini: ‘Mãri ẽfe tare ano yonotakãfe,’ ato fani.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Nãskata mã fakishano nã tare ifãfe afe xanĩfo yoini iskafakĩ: ‘Ea yonoxonaifo ato kenafe ato kopifanõ. Nã rama ikiafo ato kopifakĩ taefafe. Askata nã iki taeafo chipo ato kopifaxiki,’ fani.
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Akka yãtapishtakõi ikikaxõ yonoafo nãfo ato kopifani nã pena fisti yonoafo kopifamis keskafakĩ.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Akka nã yonoi iki taeafãfe shinãnifo: ‘Nõ kori ichapa fira,’ ikaxõ, askafikaxõ nã fetsafãfe fiaitiri finifo.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Nãskakẽ mã ato kopifaino, nã tare ifo mekafakakĩ yõachẽpenifo.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Iskafakĩ yoinifo: ‘Akka nã rama fẽkaxõ yonoafo mã ato kopifaa nã mã noko kopifaa keskafakĩ. Akka nõ xini pae meeyanã nõ yonoa nĩskayanã nã pena tii,’ fanifo.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Akka nã tare ifãfe fisti kemani: ‘Efe yorashta, ẽ mia chakafakĩ mekafaama. Akka mẽ mia kopifaa nã mĩ pena fisti yonoa. Nã pena fisti ẽ ato kopifamis tii ẽ mato kopifai ẽ mato faaki. Nã sharaki mã ea faaki,’ fani.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 ‘Akka ẽ mia kopifanõ, nakĩa mĩ kori. Katãfe mĩ pexe ano. Akka nã rama ikikaxõ yonoafo nã ẽ mia inãi keskafakĩ atori ẽ inãi.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Nã ẽ inãpaiyai keska fakĩ ẽ ato inãtiro, ẽfe korimãiyakẽ. Akka, ¿afeskai mĩ ekeki õitifishkikimẽ ẽ fetsafo inãsharaino?’ ixõ yoini.
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Nãskarifakĩ Epa Niospa nã taefakĩ chanĩmara faafo ato inãi keskafakĩ nã rama chanĩmara faifo nãfori ato inãsharaxii. Akka Epa Niospa yora ichapa kena a ika ano fonõfo. Nãskakẽ Epa Niospa ato kenafiaito tsõa nikayamaito nã Ifofaafos ato ifixii,” ixõ Jesús ato yoini.
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Askata Jesús Jerusalén ari fãi kakĩ a aõxõ tãpimisfo kenaxõ ato yoini iskafakĩ:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Ea nikakãfe. Mã mã õikai iskaratĩa Jerusalén ano nõ mãpei kaikai. Nãnoxõ ea achikaxõ ea ato inãkani, a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo, askatari a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo anori ea iyoxikani. Nãnoxõ, ‘Mã mĩ naikai,’ ixõ ea yoixikani kiki.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Nãskakaxõ yora fetsafo nõko kaifoma ea inãkani ea kamaketsayanã ea koshaketsakani. Nãskakaxõ ifi cruz ikaki ea mastakani. Akka ea askafafono tres nia oxata ẽ anã otoxii Epa Niospa ea otofaano,” ixõ ato yoini.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Zebedeo fake rafe Juan fe Santiago ini. Nã rafe ãto afa fe Jesús ano fonifo. Mã Jesúski nokoxõ nã kẽromã ratokonõ mai chachipakefofãni Jesús afara shara yõkapaikĩ.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Askafaito Jesús yõkani: “¿Afaa mĩ fichipaimẽ ẽ mia axonõ?” faito, nã kẽromã yoini: “Ifo, nã mĩ xanĩfo finakõia ikaitĩa ẽfe fake raferi mefe xanĩfo inõfo ato xanĩfo imafe. Nã xanĩfãfe tsaoti ano mĩ tsaoano ẽfe fake rafe takairafe mefe ketaxamei tsaonõfo,” fani.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Askafaito Jesús nã kẽromã fake rafe yoini: “Mã tãpiama a mã ea yõkai keskara. ¿A ẽ omiskõixiai keskara mãri omiskõitiromẽ?” Jesús ato faito kemanifo: “Ẽje, nõri tenetiro,” fanifo.
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Askafaifãfe Jesús ato yoini: “Chanĩma, mãri mã omiskõixii. Akka ẽkai tsoa yoitiroma, ‘Efe ketaxamei tsaofe efe rafexii’ ixõ. Akka ẽfe Epa Nios fistichi yoitiro. Nã Niospa ato katoafos nãfo afe ketaxamei tsaotirofo efe rafexikakĩ,” ixõ ato yoini.
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Nãskakẽ a aõxõ tãpimis rafeta askafakĩ yõkaifãfe a aõxõ tãpimisfo fetsafãferi nikakakĩ, “¿Afeskai oa iskai rafe mekakanimẽ?” ikaxõ a rafe meepainifo.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Askaifono Jesús ato kenaxõ ato yoini: “Mã mã tãpia yora fetsafãfe ãto xanĩfofo afe keskarafomãkĩ. Nã xanĩfãfe mitsisipakõixõ ato yonomamis. A xanĩfo fe rafeafãferi ato yoimisfo iskafakakĩ: ‘Nõri mãto xanĩfo. Nõ mato yoiaito mã noko afara axorisafatiro,’ ixõ fãsikõi ato yoimisfo.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Akka mã ranã askayamakãfe. Askatamaroko fatora fetsa mã xanĩfo ipai ato yonoxomis keskara mã itiro.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Askatari fatora fetsari xanĩfo ipaikĩ iskafakĩ shinãtiro: ‘Ẽkai afaama. Nãskakẽ ẽ fetsafo axosharapai. Nã apaiyaifo keskara ẽ ato axosharai,’ ixõ shinãtiro.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Akka ẽri anori shinãima, ẽfe Epa Nios ariax ẽ nãmã fotoni feronãfakekõi ixiki, ẽ Niospa Fakefekẽ ea afara axonõfo ẽ onima. Askatamaroko fetsafo ẽ ato afara sharafaxoxiki ẽ oni. Ẽ atoõnoax naxiki ẽ oni Satanás chaka ãto ifo inõma,” ixõ Jesús ato yoini.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Askata Jericó anoax Jesús aõxõ tãpimisfo fe kaino yorafã rasichi chĩfafainifo.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Akka fai kesemẽ fẽxokõi rafe tsaonifo. Nãnoxõ Jesús fãi kaito nikakaxõ nã rafeta kenanifo iskafakakĩ: “Ifo, David fenapa, noko shinãfe,” fãsikõi fanifo.
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Askafaifono nã yorafã rasichi ato iskafanifo: “Nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato faifono, akka nã fẽxokõi rafe fãsikõi kenanifo: “Ifo, David fenapa, ¡noko shinãfe!” fanifo.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Askafaifono Jesús nẽteakekafani. Ato kenaxõ ato yõkani nã fẽxokõi rafe: “¿Afaa mã fichipaimẽ ẽ mato axonõ?” ixõ ato yõkani.
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Ato askafaito kemanifo: “Ifo, nõ fẽro õisharapaikõi,” fanifo.
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jesús ato shinãkĩ ãto fero mẽeni. Ãto fero mẽeaino nã fẽxokõi rafeta ãto fẽro õirisafatanifo. Nãskakaxõ Jesús chĩfafainifo.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.