Marcos 9

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Askatari anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato pãraima, fatora fẽtsa nono efe iyoxõ nayoxoma ẽfe Epa xanĩfo finakõia õiyoxikani ãfe sharaõnoax oaito,” ixõ ato yoini.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Nãskata mã seis nia finõta, Jesús mãchi keyakõi ari mãpekĩ ãfe ina tiis ato iyoni. Pedro iyota, Santiago iyota, Juan iyota ato fani. Nãriax ãto ferotaifi Jesús fetsa keskara ini.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Ãfe rapati fafekõini oxo finakõia ini, mã patsasharafikakĩ tsõa askafatiroma ini.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Nãnoa Elías yafi Moisés õinifo Jesús fe mekaifono.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Nãskaifono Pedro Jesús yoini iskafakĩ: “Ifo, sharakõi ano nõ oa. Nono nõ tres tapas fanõ, fetsa mia axota, fetsa Moisés axota, fetsa Elías axota, nõ fanõ,” fani.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Akka aõxõ tãpimisfo ratekõinifo. Nãskakẽ Pedro tãpinima a yoiai keskara, shinãyamaino yoini.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Nãskaifono kõinĩ ato maipakefofãni. Nã kõi mẽranoax mekai iskaito nikanifo: “Nafi ẽfe Fakekõiki ẽ aõ noikõi. Nãskakẽ nikasharakõikãfe,” ikaito nikanifo.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Askaito nikafikakĩ, a kemataima õiafo ano ato fe tsoa inima, Jesús fisti ares ato fe ini.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Nãskata mã mãchi keya ariax fotoxõ, “A mã õia keskara mã tsoa yoiki. Ẽ naax mẽ anã otoano mã ato yoitiro,” ixõ ato yoini.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Nãskakẽ tsoa yoitama. Ares fisti ãto õiti mẽraxõ shinãnifo mã tãpifikaxõ. Naax ẽ anã otoxira nokofaito nõ tãpiama ikanax yoinãnifo.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Nãskaxõ Jesús yõkanifo, iskafakakĩ: “¿Afeskakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe iskafakĩ yoimisfomẽ Elías rekẽ oi taexii?” ixõ yoimisfo faifono,
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 ato kemakĩ iskafani: “Chanĩma, Elías rekẽ fotoi taexii, nãato ato yoisharaxii itipinĩsharanõfo. Akka, ¿afeskakĩ kirika ano kenenifomẽ, a ẽ omiskõixiai yorafãfe ea chakafakakĩ ea potaifono?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Akka ẽ mato yoinõ mã Elías ifana. Nãskakẽ nã apaiyai keskafakakĩ chakafanifo. Nãnori aõnoa yoikĩ kirika kenenifo,” ixõ ato yoini.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Nãskata mã Jesús fe fõtakakĩ a Jesúsxõ tãpimis fetsafo ano nokokaxõ õitoshinifo yõrafã rasifo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe ato fe feratenãifãfe.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Nãskaifono Jesús oaito fichikanax akiki keyokõi farekefaikaxõ, “Kee, mã Jesús oi kiki,” ikaxõ yoisharanifo.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Askaifono Jesús ato yõkani iskafakĩ: “¿Afeskai mã ato fe feratenãimẽ?” ato faino, fẽtsa kemani iskafakĩ:
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 “Maestro, ẽfe fake ẽ mikiki efea, niafaka chaka a mẽra nanexõ mekamamismano.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Nã kapaiyai arixõ, niafaka chakata achiano paketiani. Ãfe axfapa fãkox keyopaketiani, askatari ãfe piti yeyexamis, askatari charishi fetsemis. Mẽ mĩ inafo yoia a makinoa niafaka yõshi chaka põtanõfo. Akka mĩ inafãfe atirofoma,” faino,
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Jesús kemani: “Mãkai ea chanĩmara faima. Mã afara shinãmis. Akka afetĩakai ẽ nono mato fe itianima. ¿Afetĩakai mã ea nikaimẽ? Niri nã fake efekãfe,” faino,
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 nãskakẽ Jesús ano nã fake iyonifo. Akka nã nĩafaka mã Jesús tãpixõ, nã feronãfake anã choamanaino anã nãmã pakeni. Nãskakẽ tarame tarame iyanã ãfe axfapa fãkox keyopakeni.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Nãskaxõ Jesús apa yõkani iskafakĩ: “¿Afetĩa fichinimẽ?” iskaifaito, apa yoini iskafakĩ: “Afetĩa fichinima. Yomeax fichini.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Mẽxotaima na niafaka chakata iskafaino, chiinaki paketa fakanaki pakemis, retepaikĩ iskafaino. Nãskakẽ mĩ sharafatiromakĩ sharafafe, noko shinãkĩ ẽfe fake ea sharafaxõfe,” faino,
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jesús yoini: “¿Afeskakĩ ẽfe fake mĩa ea sharafaxotiromamẽ mĩ ea faimẽ? Ea chanĩmara faifono ẽ ato afama mĩshti faxotiro,” fani.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Nãskakẽ nã fake ãpa fãsikõi mekani iskafakĩ yoini: “Ẽ mĩa chanĩmara fai, ea axõfe ẽ mia chanĩmara fakĩ finakõinõ,” ixõ yoiaino,
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 yõrafã rasi ichanãfono Jesús õini, Jesús feronãfake makinoa niafaka potaito õipaikani. Nãskakẽ Jesús niafaka iskafakĩ yoini: “Niafaka yõshi chakata, na fake mĩ mekamatama, mĩ nikamamismaki, ẽ mia yoikai na fake makinoax tsekekaitãfe, nãskax mĩ anã a mẽra ikiki,” faino,
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 niafaka yõshi chaka fãsikõi fiisini. Nãskakĩ nã fake anã choamani. Nãskata mã fake makinoax tsekekaikĩ oa naa keskara fafãini. Nãskakẽ iskafakĩ yoinifo: “Mã naa raka,” faifono,
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 akka Jesús ãfe mẽkemã mẽtsota fininĩfofanaino nã feronãfake niinãkafãni.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Nãskafata Jesús pexe mẽra ikikainano, anoxõ a aõxõ tãpimisfãfe a fisti yõkanifo: “Akka, ¿afeskakĩri nõ niafaka yõshi chaka potatiromamẽ?” ixõ yõkaifono,
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Jesús ato kemani: “Na keskara niafaka mã potakĩ Epa Nios kĩfita foni teneyanã Nios shinãkĩ mã potatiro. Akka mã askayamaxõ mã potatiroma,” ato fani.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 — ausente —
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 — ausente —
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 tsõa tãpinima a ato yoiai keskara. Yõkapai akiki ranonifo.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Nãskata pexe rasi Capernaúm ano nokonifo. Nã pexe anoxõ Jesús ato yõkani: “¿Afeskai fai anoax mã feratenãmẽ?” ato faino,
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 tsoa tooxinima, akka fai nẽxpakĩanoax feratenãi iskakanax: “¿Tsoakai sharafinakõiamẽ?” ikanax.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Nãskakẽ Jesús tsaoxõ a aõxõ tãpimisfo doce kenaxõ ato yoini: “Fatora fẽtsa ato finõpai nã yorafãfe ãto ina keskara itiro, nãskakẽ keyokõi ato axosharakõitiro,” ixõ ato yoini.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Nãskata ato nẽxpakĩa fake yome nĩchita, chishtoinĩfofã ato yoini:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Akka fatora fẽtsa ẽfe aneõxõ na fake yome noikĩ nãatori ea noisharakõi. Nã ea noisharaito ea fisti noima, nã ea nĩchiniri noisharai,” ixõ Jesús ato yoini.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ato askafaito Juan yoini: “Maestro, mã nõ õia oa feronãfake fistichi mĩ aneõxõ niafaka chaka potaito. Nãskakẽ mĩ nofe rafemismaki, askafayamafe mĩ yorafo makinoa niafaka potatiromaki nõ faa,” faito,
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Jesús kemani iskafakĩ: “Askafayamakãfe. Akka nã ẽfe aneõxõ afama mĩshtifo faxõ chipo ea chakafakĩ mekafatiroma.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 A noko chakafakĩ mekafaima, nofe rafesharai.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Akka fẽtsa mato shinãkĩ, nato Cristo Ifofaki ixõ mato faka ayamanaito, askara Niospa afara inãsharatiro. Chanĩmakõi ẽ mato yoi,” ixõ ato yoini.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na fakefãfe ea chanĩmara faifono, fatorafãfe ato afara chakafamaifono, tokirinĩfaya tenextifaxõ fakafã nõafã mẽra mã ato potatiro ato anã afaa chakafamanõfoma.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Askatari mĩ fẽro mia afara chakafamakẽ tsekafe. Nãskax mĩ fero fistiax Epa Nios xanĩfo ano mĩ katiroki. Akka mĩ fero rafeyax chiifã mẽranoax mĩ omiskõipakenaka.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Anoax xenafo nayamaino chiiri nokanakama anoax.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 “Nãskakẽ chiifã mẽranoax keyokõi omiskõipakenakafo.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Akka tashi shara. Akka mã nami tashiya ayamaxõ, afeska faxõ mã anã sharafatiromẽ, mã anã sharafatiroma, chakanatiro. Nãskakẽ oa tashi keskara ikãfe isharakõiax. Fetsafo ato yoisharaxikakĩ anã afaa chakafanõfoma.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.