Marcos 9
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NTLH
1 Askatari anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato pãraima, fatora fẽtsa nono efe iyoxõ nayoxoma ẽfe Epa xanĩfo finakõia õiyoxikani ãfe sharaõnoax oaito,” ixõ ato yoini.
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Nãskata mã seis nia finõta, Jesús mãchi keyakõi ari mãpekĩ ãfe ina tiis ato iyoni. Pedro iyota, Santiago iyota, Juan iyota ato fani. Nãriax ãto ferotaifi Jesús fetsa keskara ini.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ãfe rapati fafekõini oxo finakõia ini, mã patsasharafikakĩ tsõa askafatiroma ini.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Nãnoa Elías yafi Moisés õinifo Jesús fe mekaifono.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Nãskaifono Pedro Jesús yoini iskafakĩ: “Ifo, sharakõi ano nõ oa. Nono nõ tres tapas fanõ, fetsa mia axota, fetsa Moisés axota, fetsa Elías axota, nõ fanõ,” fani.
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Akka aõxõ tãpimisfo ratekõinifo. Nãskakẽ Pedro tãpinima a yoiai keskara, shinãyamaino yoini.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Nãskaifono kõinĩ ato maipakefofãni. Nã kõi mẽranoax mekai iskaito nikanifo: “Nafi ẽfe Fakekõiki ẽ aõ noikõi. Nãskakẽ nikasharakõikãfe,” ikaito nikanifo.
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Askaito nikafikakĩ, a kemataima õiafo ano ato fe tsoa inima, Jesús fisti ares ato fe ini.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Nãskata mã mãchi keya ariax fotoxõ, “A mã õia keskara mã tsoa yoiki. Ẽ naax mẽ anã otoano mã ato yoitiro,” ixõ ato yoini.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Nãskakẽ tsoa yoitama. Ares fisti ãto õiti mẽraxõ shinãnifo mã tãpifikaxõ. Naax ẽ anã otoxira nokofaito nõ tãpiama ikanax yoinãnifo.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Nãskaxõ Jesús yõkanifo, iskafakakĩ: “¿Afeskakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe iskafakĩ yoimisfomẽ Elías rekẽ oi taexii?” ixõ yoimisfo faifono,
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 ato kemakĩ iskafani: “Chanĩma, Elías rekẽ fotoi taexii, nãato ato yoisharaxii itipinĩsharanõfo. Akka, ¿afeskakĩ kirika ano kenenifomẽ, a ẽ omiskõixiai yorafãfe ea chakafakakĩ ea potaifono?
12 Ele respondeu:
13 Akka ẽ mato yoinõ mã Elías ifana. Nãskakẽ nã apaiyai keskafakakĩ chakafanifo. Nãnori aõnoa yoikĩ kirika kenenifo,” ixõ ato yoini.
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Nãskata mã Jesús fe fõtakakĩ a Jesúsxõ tãpimis fetsafo ano nokokaxõ õitoshinifo yõrafã rasifo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe ato fe feratenãifãfe.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Nãskaifono Jesús oaito fichikanax akiki keyokõi farekefaikaxõ, “Kee, mã Jesús oi kiki,” ikaxõ yoisharanifo.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Askaifono Jesús ato yõkani iskafakĩ: “¿Afeskai mã ato fe feratenãimẽ?” ato faino, fẽtsa kemani iskafakĩ:
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 “Maestro, ẽfe fake ẽ mikiki efea, niafaka chaka a mẽra nanexõ mekamamismano.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Nã kapaiyai arixõ, niafaka chakata achiano paketiani. Ãfe axfapa fãkox keyopaketiani, askatari ãfe piti yeyexamis, askatari charishi fetsemis. Mẽ mĩ inafo yoia a makinoa niafaka yõshi chaka põtanõfo. Akka mĩ inafãfe atirofoma,” faino,
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Jesús kemani: “Mãkai ea chanĩmara faima. Mã afara shinãmis. Akka afetĩakai ẽ nono mato fe itianima. ¿Afetĩakai mã ea nikaimẽ? Niri nã fake efekãfe,” faino,
19 Jesus disse:
20 nãskakẽ Jesús ano nã fake iyonifo. Akka nã nĩafaka mã Jesús tãpixõ, nã feronãfake anã choamanaino anã nãmã pakeni. Nãskakẽ tarame tarame iyanã ãfe axfapa fãkox keyopakeni.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Nãskaxõ Jesús apa yõkani iskafakĩ: “¿Afetĩa fichinimẽ?” iskaifaito, apa yoini iskafakĩ: “Afetĩa fichinima. Yomeax fichini.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Mẽxotaima na niafaka chakata iskafaino, chiinaki paketa fakanaki pakemis, retepaikĩ iskafaino. Nãskakẽ mĩ sharafatiromakĩ sharafafe, noko shinãkĩ ẽfe fake ea sharafaxõfe,” faino,
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jesús yoini: “¿Afeskakĩ ẽfe fake mĩa ea sharafaxotiromamẽ mĩ ea faimẽ? Ea chanĩmara faifono ẽ ato afama mĩshti faxotiro,” fani.
23 Jesus respondeu:
24 Nãskakẽ nã fake ãpa fãsikõi mekani iskafakĩ yoini: “Ẽ mĩa chanĩmara fai, ea axõfe ẽ mia chanĩmara fakĩ finakõinõ,” ixõ yoiaino,
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 yõrafã rasi ichanãfono Jesús õini, Jesús feronãfake makinoa niafaka potaito õipaikani. Nãskakẽ Jesús niafaka iskafakĩ yoini: “Niafaka yõshi chakata, na fake mĩ mekamatama, mĩ nikamamismaki, ẽ mia yoikai na fake makinoax tsekekaitãfe, nãskax mĩ anã a mẽra ikiki,” faino,
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 niafaka yõshi chaka fãsikõi fiisini. Nãskakĩ nã fake anã choamani. Nãskata mã fake makinoax tsekekaikĩ oa naa keskara fafãini. Nãskakẽ iskafakĩ yoinifo: “Mã naa raka,” faifono,
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 akka Jesús ãfe mẽkemã mẽtsota fininĩfofanaino nã feronãfake niinãkafãni.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Nãskafata Jesús pexe mẽra ikikainano, anoxõ a aõxõ tãpimisfãfe a fisti yõkanifo: “Akka, ¿afeskakĩri nõ niafaka yõshi chaka potatiromamẽ?” ixõ yõkaifono,
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Jesús ato kemani: “Na keskara niafaka mã potakĩ Epa Nios kĩfita foni teneyanã Nios shinãkĩ mã potatiro. Akka mã askayamaxõ mã potatiroma,” ato fani.
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 — ausente —
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 tsõa tãpinima a ato yoiai keskara. Yõkapai akiki ranonifo.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Nãskata pexe rasi Capernaúm ano nokonifo. Nã pexe anoxõ Jesús ato yõkani: “¿Afeskai fai anoax mã feratenãmẽ?” ato faino,
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 tsoa tooxinima, akka fai nẽxpakĩanoax feratenãi iskakanax: “¿Tsoakai sharafinakõiamẽ?” ikanax.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Nãskakẽ Jesús tsaoxõ a aõxõ tãpimisfo doce kenaxõ ato yoini: “Fatora fẽtsa ato finõpai nã yorafãfe ãto ina keskara itiro, nãskakẽ keyokõi ato axosharakõitiro,” ixõ ato yoini.
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Nãskata ato nẽxpakĩa fake yome nĩchita, chishtoinĩfofã ato yoini:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Akka fatora fẽtsa ẽfe aneõxõ na fake yome noikĩ nãatori ea noisharakõi. Nã ea noisharaito ea fisti noima, nã ea nĩchiniri noisharai,” ixõ Jesús ato yoini.
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ato askafaito Juan yoini: “Maestro, mã nõ õia oa feronãfake fistichi mĩ aneõxõ niafaka chaka potaito. Nãskakẽ mĩ nofe rafemismaki, askafayamafe mĩ yorafo makinoa niafaka potatiromaki nõ faa,” faito,
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Jesús kemani iskafakĩ: “Askafayamakãfe. Akka nã ẽfe aneõxõ afama mĩshtifo faxõ chipo ea chakafakĩ mekafatiroma.
39 Jesus respondeu:
40 A noko chakafakĩ mekafaima, nofe rafesharai.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Akka fẽtsa mato shinãkĩ, nato Cristo Ifofaki ixõ mato faka ayamanaito, askara Niospa afara inãsharatiro. Chanĩmakõi ẽ mato yoi,” ixõ ato yoini.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na fakefãfe ea chanĩmara faifono, fatorafãfe ato afara chakafamaifono, tokirinĩfaya tenextifaxõ fakafã nõafã mẽra mã ato potatiro ato anã afaa chakafamanõfoma.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Askatari mĩ fẽro mia afara chakafamakẽ tsekafe. Nãskax mĩ fero fistiax Epa Nios xanĩfo ano mĩ katiroki. Akka mĩ fero rafeyax chiifã mẽranoax mĩ omiskõipakenaka.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Anoax xenafo nayamaino chiiri nokanakama anoax.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Nãskakẽ chiifã mẽranoax keyokõi omiskõipakenakafo.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Akka tashi shara. Akka mã nami tashiya ayamaxõ, afeska faxõ mã anã sharafatiromẽ, mã anã sharafatiroma, chakanatiro. Nãskakẽ oa tashi keskara ikãfe isharakõiax. Fetsafo ato yoisharaxikakĩ anã afaa chakafanõfoma.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.