Marcos 5
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Nãskata okiri ĩamãfã pokefaikanax nokonifo, Gadara mai ano.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nãskata Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafanaino, nã feronãfake niafaka yõshi chaka nanea nãno akiki oni. Nã feronãfake nã maiafo kinĩfã mẽranoax oni.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Mai kinĩfã mẽra ipaoni. Tsõa nexatiroma ipaoni kaninãnã nexafiaifono.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Akka mẽxotaima kaninãnã otexkere ata metexkere ata fafiaifono, kaninã tesa tesa aki fetsapaoni. Tsõakai afeska fatiroma ipaoni.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Nãskata penata kafãsata fakishchãiri kafãsapaoni, mãchifã ariri mãpepaoni maiafo anori kinĩfã mẽra kapaoni. Nãskata fiisiyanã tokirinĩ ãa tsakamepaoni.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Akka chai ixõ Jesús fichiax, akiki farekekeranax aõ ferotaifi ratokonõ mai chachipakefofãni.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Askafaito Jesús yõkani: “¿Mĩ afe anemẽ?” faito, nãato kemani: “Ẽfe ane Legión nõmãi ichapax,” fani.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nãskaxõ nã nĩafaka Jesús yoini iskafakĩ: “Mai fetsa ari noko nĩchiyamape,” fani.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Akka nã chaima mãchifã mãnãnẽxõ kochifãfe pinifo.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Nãskakẽ niafaka yõshi chakafãfe iskafanifo: “Kochifo mẽra noko nĩchife, kochifo mẽra nõ ikinõ,” faifono,
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 kochifo mẽra Jesús ato nĩchini. Nãskakẽ niafaka yõshi chakafo feronãfake makinoax tsekekainax kochifo mẽra iki fetseni. Nã niafaka chakafo dos mil ini. Nã niafakafo kochifo mẽra ikiano kochifo ichoax mãfãfã ariax ĩamãfã mẽra keyopakeax ãsai fetsenifo.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Askaito õikani nã kochifo kexeafo ichoi fetsenifo. Mã fokaxõ a pexe rasi anoafo ato yoinifo, a pexe rasi pasotai ikafori ato yoinifo nã õiafo keskara. Ato askafakĩ yoiaifono nikakani yõrafã rasi fenifo kochifo ãsaito õipaikani.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Mã nokokaxõ õiafo nã feronãfake tsaoa ini rapati shara safeax, mã shinãsharai a makinoax mã niafaka yõshi chaka tsekeano. Nãskaito õikani yõrafã rasi ratei fetsenifo.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nã Jesús niafakafo kochifo mẽranoa potaito õikaxõ ãto kaifo yoifokani fonifo.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nãskakẽ yorafãfe yoinifo iskafakakĩ: “Jesús, nonoax katãfe, nõ mia õipaimakai,” fanifo.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Mã Jesús kanõanãfã mẽra naneinãkafanaino, nã feronãfake niafakaya ikato, “Ẽri mefe kapai,” fani.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nãskafaino, “Maa, mĩ efe katiroma. Mĩ pexe ano katãfe. Mĩ kaifofo fe kaxõ mefe yorafo ato yoitãfe a nõko Ifãfe mia sharafa, mĩo noikĩ mia sharafaki,” ixõ Jesús yoini.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Askafaito nikafaini nã feronãfake kani. Kaxõ nã pexe rasi anoafo ato yoini, nã Decápolis anoafo nã Jesús sharafaa keskara. “Aira, nikakapo, ¿afeskax sharamẽ?” iki fetsenifo.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Askafata Jesús mã kanõanãfãnẽ ĩamãfã pokeferani oano yõrafã rasi ano ichanãnifo. Akka Jesús ĩamãfã ketokonõ nẽteni.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Akka nãno nã ichanãti pexe anoa xanĩfo fisti akiki oni, ãfe ane Jairo. Jesús fichiax a nãmã feopakekafani.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Nãskaxõ yoini iskafakĩ: “Mã ẽfe fake xotofake nai kiki. Mĩ mẽkemã ea rãmãxoniyofe, sharax ninõ,” ixõ yoiaino,
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Jesús afe kani, yõrafã rasiri afe fonifo. Afe fokakĩ shoiakĩ fetsanifo.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nã yõrafã rasi mẽra kẽro fisti ato fe kani, doce xinia aka ini isinĩ iki, imi nesemisma ini.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Omiskõitiani sharapai notorofo mẽra katiani, mã kori potakĩ mitotiani ini. Tsõa pishta sharafatiroma ini, askatamaroko isinĩ iki finakõini.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Nãskaxõ ãfe tari kexa ramãkaxõ meea ãfe imi koshikõi nesetani. Nãskaxõ ãfe yora meea mã sharakõia meeni.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jesús mã tãpixõ ãfe sharaõnoax nã kẽro mã sharano, yõrafã rasi mẽra fesoakekafã ato yõkani: “¿Tsõa ea tari ramãkamẽ?” ato faito,
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 a aõxõ tãpimisfãfe yoinifo iskafakakĩ: “¿Mĩ meimamẽ yorafãfe mia shoiakifetsakaxõ mia pitsikinaifãfe? ¿Afeskakĩ mĩ noko yõkaimẽ tsõa ea ramãmẽ?” ixõ fanifo.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Askafaifono Jesús aa kemataima õiakeni, tãpixiki tsõa ramãmãkĩ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nãskaino nã kẽromã ratei choayanã a sharafaa mã tãpixõ, akiki kaxõ ratokonõ mai chachipakefofã yoini: “Ẽ mia tari kexa ramãkax mẽ shara,” ixõ yoita a isinĩ itianiri yoini.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nãskafaito Jesús yoini: “Yõxashta, mã mĩ shara ea chanĩmara faax. Nãskakẽ tanaima katãfe a mĩ isinĩ imis mã mĩ sharaki,” fani.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesús mekai xateamano nã xanĩfo Jairo pexe anoax fetsafo akiki fẽkaxõ yoifekani fenifo. Iskafakĩ yoinifo: “Mã mĩ fake naaki anã nõko Ifo fekaxtefayamafe,” faifono,
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 akka Jesús ato nikakima, iskafakĩ nã xanĩfo Jairo yoini: “Ratekima, ea chanĩmara fafe,” ixõ yoini.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nãskaxõ Jesús, “Tsoa nofe kaima kiki,” ato fani. Pedro iyota, Santiago iyota, ãfe exto Juan iyota ato fani.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nãskata mã Jairo pexe ano nokokaxõ õiafo yorafo oiakani fiisinifo nã fake xotofake manokani mã naano.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nãskata pexe mẽra ikikaixõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskai mã oiai fiisikimẽ? Na fakekai nakeroko oxanõ,” ato fani.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ato askafaito yorafãfe Jesús õsaketsanifo. Askafaifono pexe xaki mẽranoa keyokõi Jesús ato kãimani. Nãskaxõ apa yafi afa iyoni, a afe foafori afe fonifo. Nãskakanax nã fake xotofake raka ano ikifainifo.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nãskata Jesús mẽkemã mẽtsoinĩfofã yoini: “Xotofakeshta, ẽ mia yoikai fininĩkafãfe,” faino,
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 koshikõi fininĩkafãni, nã xotofake doce xinia aka ini. Mã fininãkafãnax kani. Nãskaito õikani yorafo ratei fetsenifo. “¡Kee, õikapo! ¿Afeskaxõ otofamẽ?” fanifo.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Nãskaxõ Jesús ato yoini: “Mã tsoa yoiki na fake xotofake nakẽ ẽ otofakĩ,” ato fani. Nãskaxõ, “Pimakãfe na fake xotofake,” ato fani.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.