Marcos 5
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Nãskata okiri ĩamãfã pokefaikanax nokonifo, Gadara mai ano.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nãskata Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafanaino, nã feronãfake niafaka yõshi chaka nanea nãno akiki oni. Nã feronãfake nã maiafo kinĩfã mẽranoax oni.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Mai kinĩfã mẽra ipaoni. Tsõa nexatiroma ipaoni kaninãnã nexafiaifono.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Akka mẽxotaima kaninãnã otexkere ata metexkere ata fafiaifono, kaninã tesa tesa aki fetsapaoni. Tsõakai afeska fatiroma ipaoni.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nãskata penata kafãsata fakishchãiri kafãsapaoni, mãchifã ariri mãpepaoni maiafo anori kinĩfã mẽra kapaoni. Nãskata fiisiyanã tokirinĩ ãa tsakamepaoni.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Akka chai ixõ Jesús fichiax, akiki farekekeranax aõ ferotaifi ratokonõ mai chachipakefofãni.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Askafaito Jesús yõkani: “¿Mĩ afe anemẽ?” faito, nãato kemani: “Ẽfe ane Legión nõmãi ichapax,” fani.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nãskaxõ nã nĩafaka Jesús yoini iskafakĩ: “Mai fetsa ari noko nĩchiyamape,” fani.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Akka nã chaima mãchifã mãnãnẽxõ kochifãfe pinifo.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nãskakẽ niafaka yõshi chakafãfe iskafanifo: “Kochifo mẽra noko nĩchife, kochifo mẽra nõ ikinõ,” faifono,
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 kochifo mẽra Jesús ato nĩchini. Nãskakẽ niafaka yõshi chakafo feronãfake makinoax tsekekainax kochifo mẽra iki fetseni. Nã niafaka chakafo dos mil ini. Nã niafakafo kochifo mẽra ikiano kochifo ichoax mãfãfã ariax ĩamãfã mẽra keyopakeax ãsai fetsenifo.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Askaito õikani nã kochifo kexeafo ichoi fetsenifo. Mã fokaxõ a pexe rasi anoafo ato yoinifo, a pexe rasi pasotai ikafori ato yoinifo nã õiafo keskara. Ato askafakĩ yoiaifono nikakani yõrafã rasi fenifo kochifo ãsaito õipaikani.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Mã nokokaxõ õiafo nã feronãfake tsaoa ini rapati shara safeax, mã shinãsharai a makinoax mã niafaka yõshi chaka tsekeano. Nãskaito õikani yõrafã rasi ratei fetsenifo.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Nã Jesús niafakafo kochifo mẽranoa potaito õikaxõ ãto kaifo yoifokani fonifo.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nãskakẽ yorafãfe yoinifo iskafakakĩ: “Jesús, nonoax katãfe, nõ mia õipaimakai,” fanifo.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Mã Jesús kanõanãfã mẽra naneinãkafanaino, nã feronãfake niafakaya ikato, “Ẽri mefe kapai,” fani.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nãskafaino, “Maa, mĩ efe katiroma. Mĩ pexe ano katãfe. Mĩ kaifofo fe kaxõ mefe yorafo ato yoitãfe a nõko Ifãfe mia sharafa, mĩo noikĩ mia sharafaki,” ixõ Jesús yoini.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Askafaito nikafaini nã feronãfake kani. Kaxõ nã pexe rasi anoafo ato yoini, nã Decápolis anoafo nã Jesús sharafaa keskara. “Aira, nikakapo, ¿afeskax sharamẽ?” iki fetsenifo.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Askafata Jesús mã kanõanãfãnẽ ĩamãfã pokeferani oano yõrafã rasi ano ichanãnifo. Akka Jesús ĩamãfã ketokonõ nẽteni.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Akka nãno nã ichanãti pexe anoa xanĩfo fisti akiki oni, ãfe ane Jairo. Jesús fichiax a nãmã feopakekafani.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Nãskaxõ yoini iskafakĩ: “Mã ẽfe fake xotofake nai kiki. Mĩ mẽkemã ea rãmãxoniyofe, sharax ninõ,” ixõ yoiaino,
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jesús afe kani, yõrafã rasiri afe fonifo. Afe fokakĩ shoiakĩ fetsanifo.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nã yõrafã rasi mẽra kẽro fisti ato fe kani, doce xinia aka ini isinĩ iki, imi nesemisma ini.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Omiskõitiani sharapai notorofo mẽra katiani, mã kori potakĩ mitotiani ini. Tsõa pishta sharafatiroma ini, askatamaroko isinĩ iki finakõini.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Nãskaxõ ãfe tari kexa ramãkaxõ meea ãfe imi koshikõi nesetani. Nãskaxõ ãfe yora meea mã sharakõia meeni.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesús mã tãpixõ ãfe sharaõnoax nã kẽro mã sharano, yõrafã rasi mẽra fesoakekafã ato yõkani: “¿Tsõa ea tari ramãkamẽ?” ato faito,
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 a aõxõ tãpimisfãfe yoinifo iskafakakĩ: “¿Mĩ meimamẽ yorafãfe mia shoiakifetsakaxõ mia pitsikinaifãfe? ¿Afeskakĩ mĩ noko yõkaimẽ tsõa ea ramãmẽ?” ixõ fanifo.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Askafaifono Jesús aa kemataima õiakeni, tãpixiki tsõa ramãmãkĩ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Nãskaino nã kẽromã ratei choayanã a sharafaa mã tãpixõ, akiki kaxõ ratokonõ mai chachipakefofã yoini: “Ẽ mia tari kexa ramãkax mẽ shara,” ixõ yoita a isinĩ itianiri yoini.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nãskafaito Jesús yoini: “Yõxashta, mã mĩ shara ea chanĩmara faax. Nãskakẽ tanaima katãfe a mĩ isinĩ imis mã mĩ sharaki,” fani.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesús mekai xateamano nã xanĩfo Jairo pexe anoax fetsafo akiki fẽkaxõ yoifekani fenifo. Iskafakĩ yoinifo: “Mã mĩ fake naaki anã nõko Ifo fekaxtefayamafe,” faifono,
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 akka Jesús ato nikakima, iskafakĩ nã xanĩfo Jairo yoini: “Ratekima, ea chanĩmara fafe,” ixõ yoini.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nãskaxõ Jesús, “Tsoa nofe kaima kiki,” ato fani. Pedro iyota, Santiago iyota, ãfe exto Juan iyota ato fani.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nãskata mã Jairo pexe ano nokokaxõ õiafo yorafo oiakani fiisinifo nã fake xotofake manokani mã naano.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Nãskata pexe mẽra ikikaixõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskai mã oiai fiisikimẽ? Na fakekai nakeroko oxanõ,” ato fani.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ato askafaito yorafãfe Jesús õsaketsanifo. Askafaifono pexe xaki mẽranoa keyokõi Jesús ato kãimani. Nãskaxõ apa yafi afa iyoni, a afe foafori afe fonifo. Nãskakanax nã fake xotofake raka ano ikifainifo.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Nãskata Jesús mẽkemã mẽtsoinĩfofã yoini: “Xotofakeshta, ẽ mia yoikai fininĩkafãfe,” faino,
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 koshikõi fininĩkafãni, nã xotofake doce xinia aka ini. Mã fininãkafãnax kani. Nãskaito õikani yorafo ratei fetsenifo. “¡Kee, õikapo! ¿Afeskaxõ otofamẽ?” fanifo.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Nãskaxõ Jesús ato yoini: “Mã tsoa yoiki na fake xotofake nakẽ ẽ otofakĩ,” ato fani. Nãskaxõ, “Pimakãfe na fake xotofake,” ato fani.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.