Marcos 12
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NTLH
1 Anã Jesús ato yoini meka fetsafaxõ iskafakĩ: “Feronãfake fẽtsa ãfe tare ano uva fanani. Fanaxõ akiki keneakeni. Akiki keneakexõ mai põkini a mẽraxõ uva tsinĩxiki. Askatari pexe keya fani anoxõ kexexiki tsõa mẽeyamanõ. Mã askafakĩ fetsaxõ a ano yonofaifo ato inãyoni. Nãskafata mai fetsa ari kayoni.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Nã fimimistĩa mã ãfe fana pachiaino, ãfe ifãfe a yonoxomis nĩchini, a kexexonafo ato yõkaxõ ãfe fana fimifo fixotanõ nã ãfenã tiiri.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Akka ãfe kaifo fichikaxõ nã fana kexeafãfe achikaxõ seteketsakaxõ, afaa inãkaxoma afaamaiskõi nĩchinifo.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Nãskata nã tare ifãfe anã a yonoxomis fetsa nĩchini. Akka nãri ĩchaketsayanã tokirinĩ mapoki tsakakĩ imi tofeketsafono oni.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Nãskano afianã fetsari nĩchiano nãa retenifo. Mã reteafono ranãfaxõ ato nĩchini, nãfori ato seteketsayanã, ranãri ato retenifo.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 “Mã ato askafafono, nãno ãfe fake fisti ini, nã aõ noikõiai. Nãskakẽ chipokõi fakĩ ãfe fake nĩchini: ‘Ẽfe fake nikatirofokĩ,’ ixõ.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Akka mã ãfe fake nĩchia kaito fichikanax nã tare kexemisfo yoinãnifo iskakani: ‘Nato ãfe apa naano na fanafo fixii kiki, a nari nõ retenõ na tare nõkonã inõ,’ ” ikanax yoinãnifo.
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Nãskakẽ achikaxõ mã retekaxõ tare pasotai potanifo.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “Akka, ¿a tare ifãfe ato afeska fatiromẽ? Kaxõ a tare kexemisfo ato retekĩ mitoxõ fetsafo ãfe tare inãtiro afãfe kexexonõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
9 Aí Jesus perguntou:
10 — ausente —
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Nãskakẽ Jesús achikaxõ karaxa mẽra ikimapainifo, mã tãpikaxõ meka fetsafaxõ atoõnoa yoiaito. Akka achipaifikani yorafoki mesekani a makinoax fonifo.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Nãskakẽ chipo fariseofãfe Herodes feta afe yorafo Jesús ano nĩchinifo, fanĩrira Jesús ato yoiaito afãfe yõanõfo ãto xanĩfofo yoikakĩ.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Nãskakẽ mã akiki fẽkaxõ nãfãfe yõkanifo iskafakakĩ: “Maestro, mã nõ tãpia a mĩ yoiai anori chanĩmakõi mĩ yoimis. Epa Niospa noko shinãmapaiyai anorikõi mẽstekõi mĩ noko yoimis. Afara yoipai mĩ ranomisma, afarikai mĩ fomãmisma, na yorafãfe yoiaifo anori mĩ nikatama, a shinãifo anori mĩ shinãmisma. Askatamaroko Epa Niospa meka shara mẽstekõi mĩ yoimis. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” ixõ yõkaifono,
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Jesús tãpini feparapaiyaifãfe, nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskakĩ mã ea feparapaimẽ?” ato fata, “Ea kori exe fisti fẽxokãfe, ẽ õinõ,” ato faino,
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 kori exe fisti fẽxofafono, nã kori exe õiyanã Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ato faino, kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” faifono,
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ato faino, “¡Kee! ¡Nikakapo! Ãfe meka finakõia tsõakai finõtiroma,” ikanax rateyanã yoinãnifo.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Nãskakẽ saduceofo Jesús õifokani fonifo. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ yoimisfo. Nãskakẽ mã fokaxõ yõkanifo iskafakakĩ:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Maestro, Moisés noko kirika kenexoni iskafakĩ yoikĩ: ‘Feronãfake fetsa ãfiyax natiro afeta fake akamax, akka nã kẽro ifomafa onefẽtsa fitiro, afeta fake axiki nã fake nã onefetsa naitanã inõ.’
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Akka nã nane tii siete feronãfake inifo. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni, mã ãfiyax afeta fake akamax nani.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Nãskata nãa chipoko fẽtsa nã kẽro ifomafa fini. Nãskarifiai nãari nani afeta fake akamax. Afianã chipoko fẽtsari fini, nãari nani afeta fake akamax.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Nãskakẽ nã siete feronãfakefãfe nã kẽro fĩpakanax, afeta fake akanamax nai keyonifo. Chipokõitani nã kẽrori nani.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 “Nãskakẽ mã otokaxõ, ¿fatoto nã kẽro fiximẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkaifono,
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Na Niospa meka yoikĩ kenenifokairoko mã õikatsaxakĩ. Niospa ãfe sharaõnoari mã õimisma.
24 Jesus respondeu:
25 Yorafo nakanax mã anã otokanax, anã ãfiyatirofoma, anãri ãto ãfi feta fake atirofoma. Askatamaroko nã ãjiri nai mẽranoafo keskara itirofo.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 — ausente —
26 Vocês nunca leram no
27 — ausente —
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis Jesús ano nokoni, Jesús anoax ato fe yoinãino mãmãi tãpixõ Jesúsmãi ato kemasharakõiaino. Nãskaxõ akairi yõkani: “Akka, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” ixõ yõkaito,
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Niospa yoini iskafakĩ: ‘A sharafinakõia ẽ mia yoinõ nikapo. Nã israelifo nikasharafe, nõko Ifo Nios fisti nõko Ifokĩ anã ano fetsamaki.
29 Jesus respondeu:
30 Nõko Ifo Nios noisharakõikãfe nõko õitifoyaxõ, nõko yõshi sharafoyaxori noikãfe. Nõko mapo mẽraxori shinãsharakãfe, nõko kerex sharafoyaxõ,’ ixõ nã meka shara Moisés keneni.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarari nãno fetsari. ‘Nã mato chaima nikari noisharakõikãfe a mã mã noimesharakõiai keskafakãfe.’ Na meka rafe sharafinakõia Niospa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Naskafaito a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisto yoini iskafakĩ: “Mĩ yoikõi. Maestro, chanĩmakõi mĩ yoimis. Nãno Nios fisti, anã ano a keskara fetsama.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Askatari iskafakĩ mĩ yoia, mãto õitifoyaxõ Nios noikõikãfe, mãto shinã sharafoyaxori askafakãfe, mãto yõshi sharafoyaxori askafakãfe, mãto kerexfoyaxori askafakãfe, a mato chaima nikafori noisharakõikãfe, a mã mã noimeai keskafakĩ askatari a afarafo nõ Nios inã, nãfo nõ finõinĩfofana sharakõikĩ. A nõ afara koakĩ nõ Nios inãfori nãfori nõ finõinĩfofana nõko õitifoyaxõ nõ Nios noikõikĩ,” ixõ mĩ yoia fani.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Askafakĩ yoisharaito nikakĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Epa Niospa afe yorafo imasharai keskara mĩri mĩ tãpiax mĩ afe nĩpanaka,” ixõ yoiaito, nikakakĩ tsoa anã tooxinima. Askata anã tsõa yõkanima.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Jesús Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato tãpimayanã ato yõkani iskafakĩ: “Akka, ¿afeskakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe na Cristo David ãfe fenara fakanimẽ?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Akka Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nã David yoini iskafakĩ:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Nãskano Jesús ato yoiyanã iskafakĩ ato yoini: “Õisharakakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo tari chainipa safekanax fofãsamisfoki, askatari nafãfe tãpikõiara noko fanõfora ipaikani. Yora ichapafo ano fofãsapaimisfo noko yoisharakõinõra ikanax, nãfo kakapaimisfo.
38 Ele dizia ao povo:
39 Nãfãfe ichanãti pexe mẽraxõ tsaoti sharakõi fenamisfo noko õinõfora ikaxõ. A piaifo anoaxri ano tsaopaikakĩ sharakõi ano tsaopaimisfo.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Nãskarafãfe kẽro ifomafafo ato pexe fĩamisfo, nõ mato Nios kĩfixonira ikaxõ chaikõi Nios kĩfimisfo atoki kaxemetsamapaiyanã. Nãfo omiskõi finakõixikani Epa Niospa ato omiskõimanaino,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Nãskata Jesús tsaoxõ õini yorafãfe a kori naneti mẽra kori naneaifãfe Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ. Akka nã afama mĩshti ichapayafãfe kori naneti mẽra kori ichapa nanenifo.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Nãskafaifono nãno kẽro ifomafa nokoni. Nã kẽro ifomafa afaamais fixõ ãfe kori exe rafe nã kori naneti mẽra ãfe kori nanekĩ mitofaito Jesús õini.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 — ausente —
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 — ausente —
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.