Marcos 12
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 Anã Jesús ato yoini meka fetsafaxõ iskafakĩ: “Feronãfake fẽtsa ãfe tare ano uva fanani. Fanaxõ akiki keneakeni. Akiki keneakexõ mai põkini a mẽraxõ uva tsinĩxiki. Askatari pexe keya fani anoxõ kexexiki tsõa mẽeyamanõ. Mã askafakĩ fetsaxõ a ano yonofaifo ato inãyoni. Nãskafata mai fetsa ari kayoni.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Nã fimimistĩa mã ãfe fana pachiaino, ãfe ifãfe a yonoxomis nĩchini, a kexexonafo ato yõkaxõ ãfe fana fimifo fixotanõ nã ãfenã tiiri.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Akka ãfe kaifo fichikaxõ nã fana kexeafãfe achikaxõ seteketsakaxõ, afaa inãkaxoma afaamaiskõi nĩchinifo.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Nãskata nã tare ifãfe anã a yonoxomis fetsa nĩchini. Akka nãri ĩchaketsayanã tokirinĩ mapoki tsakakĩ imi tofeketsafono oni.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Nãskano afianã fetsari nĩchiano nãa retenifo. Mã reteafono ranãfaxõ ato nĩchini, nãfori ato seteketsayanã, ranãri ato retenifo.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Mã ato askafafono, nãno ãfe fake fisti ini, nã aõ noikõiai. Nãskakẽ chipokõi fakĩ ãfe fake nĩchini: ‘Ẽfe fake nikatirofokĩ,’ ixõ.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Akka mã ãfe fake nĩchia kaito fichikanax nã tare kexemisfo yoinãnifo iskakani: ‘Nato ãfe apa naano na fanafo fixii kiki, a nari nõ retenõ na tare nõkonã inõ,’ ” ikanax yoinãnifo.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Nãskakẽ achikaxõ mã retekaxõ tare pasotai potanifo.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “Akka, ¿a tare ifãfe ato afeska fatiromẽ? Kaxõ a tare kexemisfo ato retekĩ mitoxõ fetsafo ãfe tare inãtiro afãfe kexexonõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 — ausente —
11 Isto procede do Senhor
12 Nãskakẽ Jesús achikaxõ karaxa mẽra ikimapainifo, mã tãpikaxõ meka fetsafaxõ atoõnoa yoiaito. Akka achipaifikani yorafoki mesekani a makinoax fonifo.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Nãskakẽ chipo fariseofãfe Herodes feta afe yorafo Jesús ano nĩchinifo, fanĩrira Jesús ato yoiaito afãfe yõanõfo ãto xanĩfofo yoikakĩ.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Nãskakẽ mã akiki fẽkaxõ nãfãfe yõkanifo iskafakakĩ: “Maestro, mã nõ tãpia a mĩ yoiai anori chanĩmakõi mĩ yoimis. Epa Niospa noko shinãmapaiyai anorikõi mẽstekõi mĩ noko yoimis. Afara yoipai mĩ ranomisma, afarikai mĩ fomãmisma, na yorafãfe yoiaifo anori mĩ nikatama, a shinãifo anori mĩ shinãmisma. Askatamaroko Epa Niospa meka shara mẽstekõi mĩ yoimis. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” ixõ yõkaifono,
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Jesús tãpini feparapaiyaifãfe, nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskakĩ mã ea feparapaimẽ?” ato fata, “Ea kori exe fisti fẽxokãfe, ẽ õinõ,” ato faino,
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 kori exe fisti fẽxofafono, nã kori exe õiyanã Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ato faino, kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” faifono,
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ato faino, “¡Kee! ¡Nikakapo! Ãfe meka finakõia tsõakai finõtiroma,” ikanax rateyanã yoinãnifo.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Nãskakẽ saduceofo Jesús õifokani fonifo. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ yoimisfo. Nãskakẽ mã fokaxõ yõkanifo iskafakakĩ:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Maestro, Moisés noko kirika kenexoni iskafakĩ yoikĩ: ‘Feronãfake fetsa ãfiyax natiro afeta fake akamax, akka nã kẽro ifomafa onefẽtsa fitiro, afeta fake axiki nã fake nã onefetsa naitanã inõ.’
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Akka nã nane tii siete feronãfake inifo. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni, mã ãfiyax afeta fake akamax nani.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Nãskata nãa chipoko fẽtsa nã kẽro ifomafa fini. Nãskarifiai nãari nani afeta fake akamax. Afianã chipoko fẽtsari fini, nãari nani afeta fake akamax.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Nãskakẽ nã siete feronãfakefãfe nã kẽro fĩpakanax, afeta fake akanamax nai keyonifo. Chipokõitani nã kẽrori nani.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 “Nãskakẽ mã otokaxõ, ¿fatoto nã kẽro fiximẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkaifono,
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Na Niospa meka yoikĩ kenenifokairoko mã õikatsaxakĩ. Niospa ãfe sharaõnoari mã õimisma.
24 Jesus respondeu:
25 Yorafo nakanax mã anã otokanax, anã ãfiyatirofoma, anãri ãto ãfi feta fake atirofoma. Askatamaroko nã ãjiri nai mẽranoafo keskara itirofo.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 — ausente —
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 — ausente —
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis Jesús ano nokoni, Jesús anoax ato fe yoinãino mãmãi tãpixõ Jesúsmãi ato kemasharakõiaino. Nãskaxõ akairi yõkani: “Akka, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” ixõ yõkaito,
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Niospa yoini iskafakĩ: ‘A sharafinakõia ẽ mia yoinõ nikapo. Nã israelifo nikasharafe, nõko Ifo Nios fisti nõko Ifokĩ anã ano fetsamaki.
29 Jesus respondeu:
30 Nõko Ifo Nios noisharakõikãfe nõko õitifoyaxõ, nõko yõshi sharafoyaxori noikãfe. Nõko mapo mẽraxori shinãsharakãfe, nõko kerex sharafoyaxõ,’ ixõ nã meka shara Moisés keneni.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarari nãno fetsari. ‘Nã mato chaima nikari noisharakõikãfe a mã mã noimesharakõiai keskafakãfe.’ Na meka rafe sharafinakõia Niospa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Naskafaito a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisto yoini iskafakĩ: “Mĩ yoikõi. Maestro, chanĩmakõi mĩ yoimis. Nãno Nios fisti, anã ano a keskara fetsama.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Askatari iskafakĩ mĩ yoia, mãto õitifoyaxõ Nios noikõikãfe, mãto shinã sharafoyaxori askafakãfe, mãto yõshi sharafoyaxori askafakãfe, mãto kerexfoyaxori askafakãfe, a mato chaima nikafori noisharakõikãfe, a mã mã noimeai keskafakĩ askatari a afarafo nõ Nios inã, nãfo nõ finõinĩfofana sharakõikĩ. A nõ afara koakĩ nõ Nios inãfori nãfori nõ finõinĩfofana nõko õitifoyaxõ nõ Nios noikõikĩ,” ixõ mĩ yoia fani.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Askafakĩ yoisharaito nikakĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Epa Niospa afe yorafo imasharai keskara mĩri mĩ tãpiax mĩ afe nĩpanaka,” ixõ yoiaito, nikakakĩ tsoa anã tooxinima. Askata anã tsõa yõkanima.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Jesús Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato tãpimayanã ato yõkani iskafakĩ: “Akka, ¿afeskakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe na Cristo David ãfe fenara fakanimẽ?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Akka Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nã David yoini iskafakĩ:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Nãskano Jesús ato yoiyanã iskafakĩ ato yoini: “Õisharakakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo tari chainipa safekanax fofãsamisfoki, askatari nafãfe tãpikõiara noko fanõfora ipaikani. Yora ichapafo ano fofãsapaimisfo noko yoisharakõinõra ikanax, nãfo kakapaimisfo.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Nãfãfe ichanãti pexe mẽraxõ tsaoti sharakõi fenamisfo noko õinõfora ikaxõ. A piaifo anoaxri ano tsaopaikakĩ sharakõi ano tsaopaimisfo.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Nãskarafãfe kẽro ifomafafo ato pexe fĩamisfo, nõ mato Nios kĩfixonira ikaxõ chaikõi Nios kĩfimisfo atoki kaxemetsamapaiyanã. Nãfo omiskõi finakõixikani Epa Niospa ato omiskõimanaino,” ixõ Jesús ato yoini.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Nãskata Jesús tsaoxõ õini yorafãfe a kori naneti mẽra kori naneaifãfe Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ. Akka nã afama mĩshti ichapayafãfe kori naneti mẽra kori ichapa nanenifo.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Nãskafaifono nãno kẽro ifomafa nokoni. Nã kẽro ifomafa afaamais fixõ ãfe kori exe rafe nã kori naneti mẽra ãfe kori nanekĩ mitofaito Jesús õini.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 — ausente —
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 — ausente —
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.