Marcos 12
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Anã Jesús ato yoini meka fetsafaxõ iskafakĩ: “Feronãfake fẽtsa ãfe tare ano uva fanani. Fanaxõ akiki keneakeni. Akiki keneakexõ mai põkini a mẽraxõ uva tsinĩxiki. Askatari pexe keya fani anoxõ kexexiki tsõa mẽeyamanõ. Mã askafakĩ fetsaxõ a ano yonofaifo ato inãyoni. Nãskafata mai fetsa ari kayoni.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Nã fimimistĩa mã ãfe fana pachiaino, ãfe ifãfe a yonoxomis nĩchini, a kexexonafo ato yõkaxõ ãfe fana fimifo fixotanõ nã ãfenã tiiri.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Akka ãfe kaifo fichikaxõ nã fana kexeafãfe achikaxõ seteketsakaxõ, afaa inãkaxoma afaamaiskõi nĩchinifo.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Nãskata nã tare ifãfe anã a yonoxomis fetsa nĩchini. Akka nãri ĩchaketsayanã tokirinĩ mapoki tsakakĩ imi tofeketsafono oni.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Nãskano afianã fetsari nĩchiano nãa retenifo. Mã reteafono ranãfaxõ ato nĩchini, nãfori ato seteketsayanã, ranãri ato retenifo.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Mã ato askafafono, nãno ãfe fake fisti ini, nã aõ noikõiai. Nãskakẽ chipokõi fakĩ ãfe fake nĩchini: ‘Ẽfe fake nikatirofokĩ,’ ixõ.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Akka mã ãfe fake nĩchia kaito fichikanax nã tare kexemisfo yoinãnifo iskakani: ‘Nato ãfe apa naano na fanafo fixii kiki, a nari nõ retenõ na tare nõkonã inõ,’ ” ikanax yoinãnifo.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Nãskakẽ achikaxõ mã retekaxõ tare pasotai potanifo.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “Akka, ¿a tare ifãfe ato afeska fatiromẽ? Kaxõ a tare kexemisfo ato retekĩ mitoxõ fetsafo ãfe tare inãtiro afãfe kexexonõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Nãskakẽ Jesús achikaxõ karaxa mẽra ikimapainifo, mã tãpikaxõ meka fetsafaxõ atoõnoa yoiaito. Akka achipaifikani yorafoki mesekani a makinoax fonifo.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Nãskakẽ chipo fariseofãfe Herodes feta afe yorafo Jesús ano nĩchinifo, fanĩrira Jesús ato yoiaito afãfe yõanõfo ãto xanĩfofo yoikakĩ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Nãskakẽ mã akiki fẽkaxõ nãfãfe yõkanifo iskafakakĩ: “Maestro, mã nõ tãpia a mĩ yoiai anori chanĩmakõi mĩ yoimis. Epa Niospa noko shinãmapaiyai anorikõi mẽstekõi mĩ noko yoimis. Afara yoipai mĩ ranomisma, afarikai mĩ fomãmisma, na yorafãfe yoiaifo anori mĩ nikatama, a shinãifo anori mĩ shinãmisma. Askatamaroko Epa Niospa meka shara mẽstekõi mĩ yoimis. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” ixõ yõkaifono,
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Jesús tãpini feparapaiyaifãfe, nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskakĩ mã ea feparapaimẽ?” ato fata, “Ea kori exe fisti fẽxokãfe, ẽ õinõ,” ato faino,
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 kori exe fisti fẽxofafono, nã kori exe õiyanã Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ato faino, kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” faifono,
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ato faino, “¡Kee! ¡Nikakapo! Ãfe meka finakõia tsõakai finõtiroma,” ikanax rateyanã yoinãnifo.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Nãskakẽ saduceofo Jesús õifokani fonifo. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ yoimisfo. Nãskakẽ mã fokaxõ yõkanifo iskafakakĩ:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Maestro, Moisés noko kirika kenexoni iskafakĩ yoikĩ: ‘Feronãfake fetsa ãfiyax natiro afeta fake akamax, akka nã kẽro ifomafa onefẽtsa fitiro, afeta fake axiki nã fake nã onefetsa naitanã inõ.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Akka nã nane tii siete feronãfake inifo. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni, mã ãfiyax afeta fake akamax nani.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Nãskata nãa chipoko fẽtsa nã kẽro ifomafa fini. Nãskarifiai nãari nani afeta fake akamax. Afianã chipoko fẽtsari fini, nãari nani afeta fake akamax.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Nãskakẽ nã siete feronãfakefãfe nã kẽro fĩpakanax, afeta fake akanamax nai keyonifo. Chipokõitani nã kẽrori nani.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 “Nãskakẽ mã otokaxõ, ¿fatoto nã kẽro fiximẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkaifono,
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Na Niospa meka yoikĩ kenenifokairoko mã õikatsaxakĩ. Niospa ãfe sharaõnoari mã õimisma.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Yorafo nakanax mã anã otokanax, anã ãfiyatirofoma, anãri ãto ãfi feta fake atirofoma. Askatamaroko nã ãjiri nai mẽranoafo keskara itirofo.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 — ausente —
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 — ausente —
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis Jesús ano nokoni, Jesús anoax ato fe yoinãino mãmãi tãpixõ Jesúsmãi ato kemasharakõiaino. Nãskaxõ akairi yõkani: “Akka, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” ixõ yõkaito,
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Niospa yoini iskafakĩ: ‘A sharafinakõia ẽ mia yoinõ nikapo. Nã israelifo nikasharafe, nõko Ifo Nios fisti nõko Ifokĩ anã ano fetsamaki.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Nõko Ifo Nios noisharakõikãfe nõko õitifoyaxõ, nõko yõshi sharafoyaxori noikãfe. Nõko mapo mẽraxori shinãsharakãfe, nõko kerex sharafoyaxõ,’ ixõ nã meka shara Moisés keneni.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarari nãno fetsari. ‘Nã mato chaima nikari noisharakõikãfe a mã mã noimesharakõiai keskafakãfe.’ Na meka rafe sharafinakõia Niospa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
31 O segundo é:
32 Naskafaito a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisto yoini iskafakĩ: “Mĩ yoikõi. Maestro, chanĩmakõi mĩ yoimis. Nãno Nios fisti, anã ano a keskara fetsama.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Askatari iskafakĩ mĩ yoia, mãto õitifoyaxõ Nios noikõikãfe, mãto shinã sharafoyaxori askafakãfe, mãto yõshi sharafoyaxori askafakãfe, mãto kerexfoyaxori askafakãfe, a mato chaima nikafori noisharakõikãfe, a mã mã noimeai keskafakĩ askatari a afarafo nõ Nios inã, nãfo nõ finõinĩfofana sharakõikĩ. A nõ afara koakĩ nõ Nios inãfori nãfori nõ finõinĩfofana nõko õitifoyaxõ nõ Nios noikõikĩ,” ixõ mĩ yoia fani.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Askafakĩ yoisharaito nikakĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Epa Niospa afe yorafo imasharai keskara mĩri mĩ tãpiax mĩ afe nĩpanaka,” ixõ yoiaito, nikakakĩ tsoa anã tooxinima. Askata anã tsõa yõkanima.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Jesús Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato tãpimayanã ato yõkani iskafakĩ: “Akka, ¿afeskakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe na Cristo David ãfe fenara fakanimẽ?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Akka Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nã David yoini iskafakĩ:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?”
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Nãskano Jesús ato yoiyanã iskafakĩ ato yoini: “Õisharakakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo tari chainipa safekanax fofãsamisfoki, askatari nafãfe tãpikõiara noko fanõfora ipaikani. Yora ichapafo ano fofãsapaimisfo noko yoisharakõinõra ikanax, nãfo kakapaimisfo.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Nãfãfe ichanãti pexe mẽraxõ tsaoti sharakõi fenamisfo noko õinõfora ikaxõ. A piaifo anoaxri ano tsaopaikakĩ sharakõi ano tsaopaimisfo.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Nãskarafãfe kẽro ifomafafo ato pexe fĩamisfo, nõ mato Nios kĩfixonira ikaxõ chaikõi Nios kĩfimisfo atoki kaxemetsamapaiyanã. Nãfo omiskõi finakõixikani Epa Niospa ato omiskõimanaino,” ixõ Jesús ato yoini.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Nãskata Jesús tsaoxõ õini yorafãfe a kori naneti mẽra kori naneaifãfe Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ. Akka nã afama mĩshti ichapayafãfe kori naneti mẽra kori ichapa nanenifo.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Nãskafaifono nãno kẽro ifomafa nokoni. Nã kẽro ifomafa afaamais fixõ ãfe kori exe rafe nã kori naneti mẽra ãfe kori nanekĩ mitofaito Jesús õini.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 — ausente —
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 — ausente —
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.