Marcos 10
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT
1 Nãskata Jesús Capernaúm anoax tsekekainax Judea mai ano kani. Nã Jordán faka ketokonõ, nãnoxõ anã yorafo ichanãfaxõ anã ato yoini, ato yoimis keskafakĩ.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ato yoikĩ askafaino fariseofo Jesús ano fenifo. Akiki fẽkaxõ chakafakĩ mekamapaikani. Nãskaxõ yõkanifo iskafakĩ: “Nõko xinifãfe Niospa meka yoikĩ kenenifo keskafakĩ, ¿feronãfãke ãfe ãfi enepaikĩ enetiromẽ?” ixõ yõkaifono,
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jesús ato kemani: “Moisés mato kirika kenexokĩ, ¿fanĩri mato yoinimẽ?” ato faito, iskafakĩ yoinifo:
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 “Moisés kenekĩ iskafani: ‘Fẽtsa ãfe ãfi enepaikĩ taefakĩ kirika kenexotiro iskafakĩ: “Ẽ mia anã fiima, mĩ anã ẽfe ãfi ikima,” ’ ixõ mã yoitiro noko fani,” ixõ yoiaifono,
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Moisés iskafakĩ mato yoini: ‘Mãkai afaa tãpiama mãto õiti kerexkõi,’ ixõ mato yoini.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Akka taekõifakĩ, Niospa feronãfake yafi kẽro onifani.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 — ausente —
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 — ausente —
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Nãskakẽ feronãfãke ãfe ãfi enetiroma Niospamãi ato fianãmano,” ixõ ato yoita,
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 mã pexe mẽra ikiano, anã a aõxõ tãpimisfãfe yõkanifo: “A mĩ yorafo rama yoiai keskara nokori yoife,” faifono,
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka fẽtsa ãfe ãfi enexõ kẽro fetsa fixõ afe ikĩ a fikĩ taefani chakafai.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Askatari feronãfake ãfe ãfi enexõ fetsa fixõ fetsa fe ikĩ ãfe ãfi chakafai,” ixõ Jesús ato yoini.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Askatari yorafãfe ãto fakefo Jesúski efenifo ato mãmãpakeyanã ato Epa Nios kĩfixonõ. Akka a Jesúsxõ tãpimisfãfe ato iskafanifo: “Mãto fakefo efexõ nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato faifono,
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 nikakĩ Jesús ato iskafani: “Ato enekãfe na fakefo ekeki fenõfo, ato nẽtefayamakãfe. Ẽfe Epa Nios xanĩfo ika ari na fakefo keskarakõifoki,” ixõ ato yoini.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios xanĩfo ika ari mã katiroma,” ixõ ato yoita,
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 fakefo chishtoinĩfofã ato mãmãpakeyanã: “Epa Niospa, na fakefo sharafafe,” fani.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Mã askafata mã Jesús kaino feronãfake fetsa ichoax akiki nokoni. Mã akiki nokoxõ ratokonõ mai chachipakefofã yõkani iskafakĩ: “Maestro mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeskatiromakĩ Nios xanĩfo fe ipaxakĩ,” ixõ yõkaito,
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Niospa shinãmanaino a Moisés yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Ato reteyamakãfe, askatari mãto ãfima chotayamakãfe, askatari kẽromãri mãto fenema chotamayamakãfe, askatari atoki yometsoyamakãfe, askatari chanĩ yoiyamakãfe, askatari mã kaxpa ato pãrayamakãfe, askatari mãto epa yafi mãto efa nikasharakõikãfe,’ ” ixõ Jesús yoini.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Askafaito nã feronãfake kemani iskafakĩ: “Maestro, nã mĩa yoiai keskara mẽ nikamis yomexõ,” faito,
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 nikakĩ Jesús õiyanã aõ noiyanã iskafakĩ kemani: “Nãno afara fisti mĩ tãpiama. Kaxõ mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato inãketsatãfe. Nãskakẽ nai mẽranoax afama mĩshtifoya mĩ ixikai. Mã mĩ kori ato inãketsata anã oxõ ea Ifofasharafe,” ixõ yoini.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Askafaito nikai nã feronãfake shinãchakakõi tooxinima kori ichapayamãiyaxõ ato inãkaspai. Nãskax Jesús makinoax kani.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Nãskaito Jesús aa kemataima õiakexõ, aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta,” ixõ ato yoiaito,
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 nikakakĩ ãfe inafãfe: “Kee, ãfe meka nõ tãpitiroma,” ixõ tãpipainifo. Askaifono anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽfe fakefãfe, fekax pishta afama mĩshtifoya ikatsaxakĩ mã Nios Ifofapaia.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro, fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai, fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Askaifãfe õikĩ Jesús ato yoini: “Yorafokai ãa ifimetirofoma. Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshtifo fatiro, yorafãfe atiroma keskara,” ixõ ato yoini.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ato askafaito nikakĩ Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, fẽtsa eõxõ ẽfe meka sharaõnoa ato yoikakĩ ãfe pexe õifaini, ãfe onefetsafori õifaini, ãfe poifori õifaini, ãfe apari õifaini, ãfe afari õifaini, ãfe fakefori õifaini, ãfe tareri õifaini,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 nãato niyoxõ afama mĩshtifo fitiro, Niospa inãino, pexefoya ita, onefetsafoya ita, poifoya ita, afafoya ita, fakefoya ita, tarefoya ita itiro. Nãfo Niospa inãsharafiano omiskõixii. Nãskafiax chipo Epa Nios fe ipanaka.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Akka iskaratĩa yora ichapafãfe ato finõpaikani, nõ finakõiara ikaxõ, akka chipo fenotirofo. Akka a ato finõpaiyamaifo iskaratĩa Niospa ato finakõia imaino Nios fe ipanakafo,” ixõ ato yoini.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Askafakĩ ato yoita Jerusalén ari kani. Jesús rekẽ kaino aõxõ tãpimisfo acho fonifo. “Kee, ¿afeskai nõko Ifo Jerusalén ano kaimẽ?” ikanax ratekõinifo. Nãskaifono a aõxõ tãpimisfo tii ato kenaxõ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa afaa afeskaimãkai ẽ mato yoinõ.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Mã mã õikai, iskaratĩa Jerusalén ano nõ mãpei kaikai. Nãnoxõ ea achikaxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo ea ato inãkani kiki. Anoxõ ea iskafakani: ‘Na Jesús ato chakafamiskĩ retekãfe,’ ixõ ea yoikãta, yora fetsafo ano ea iyokani afãfe ea retenõfo.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã, ekeki kemo mechoketsayanã ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiafono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Santiago fe Juan, Zebedeo fake rafe ini. Nã rafeta Jesús ano fõkaxõ iskafakĩ yoinifo: “Maestro, na nõ mia yoiai keskafakĩ noko axõfe, nõ mia yõkaikai,” faifono,
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 ato yõkani: “¿Ẽ mato afaa afeska faxotiromẽ?” ato faito,
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 anã yoinifo iskafakakĩ: “Mĩ xanĩfokõikĩ nokori xanĩfo imafe, nõ mefe xanĩfo inõ. Takai fetsa ẽ tsaofaino, takai fetsari ẽfe ochi tsaonõ,” faifono,
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na mã ea yõkai keskara mã tãpiama. ¿Na ẽ omiskõiai keskai mãri mã omiskõitiromẽ?” ato faino,
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 kemanifo iskafakakĩ: “Ẽje, nõri nõ tenetiro,” faifono, Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩma, nã ẽ teneai keskafakĩri, mã tenetiro omiskõifinakõifikĩ.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Akka efe ketaxamei tsaopai tsoa efe ketaxamei tsaotiroma. Ẽfe Epa Nios fistichi tãpia. Nã Epa Niospa katoafo ano efe tsaotirofo,” ixõ ato kemani.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Askafaifãfe nikakani a aõxõ tãpimisfo diez atoki õitifishkinifo, Santiago yafi Juan mepaikani.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Askaifono akka Jesús ato kenaxõ ato yoini iskafakĩ: “Mã mã tãpia, yora fetsafo xanĩfokaxõ fãsikõi mekayanã ato yonomamisfo. A xanĩfo fe rafeafãferi ato yoimisfo iskafakakĩ: ‘Nõri mãto xanĩfo. Nõ mato yoiaito mã noko afara axorisafatiro,’ ixõ fãsikõi ato yoimisfo.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 — ausente —
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 — ausente —
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Akka ẽri anori shinãima, ẽfe Epa Nios ariax ẽ nãmã fotoni feronãfakekõi ixiki, ẽ Niospa Fakefekẽ ea afara axonõfo ẽ onima. Askatamaroko fetsafo ẽ ato afara sharafaxoxiki ẽ oni. Ẽ atoõnoax naxiki ẽ oni. Satanás chaka ãto ifo inõma ẽ oni,” ixõ Jesús ato yoini.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Nãskata Jericó pexe rasi ano nokonifo. Nãnoax mã Jesús tsekekainaino, aõxõ tãpimisfo fe yõrafã rasi afe fonifo. Fokãkĩ yora fẽxo fai ketokonõ tsaoa fichinifo, ãfe ane Bartimeo, Timeo fake ini. Nãno fai ketokonõ tsaoxõ ato kori yõkatiani ini.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Nãno fai ketokonõ tsaoxõ nã fẽxo nikani Jesús Nazarete anoa kafani faifãfe. Nãskafaifãfe nikai nã fẽxo fãsikõi fiisini, iskafakĩ yoini: “¡Jesús mĩfi David fenaki, ea shinãfe!” fani.
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Askafaito, “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fanifo. Askafafiaifono fãsikõi fiisini, iskani: “¡David fenapa, ea shinãfe!” faito nikai.
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Nãskakẽ Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea kenaxokãfe,” ato faino, kenanifo iskafakĩ yoiyanã: “Inimayanã fininãkafãfe, Jesús mia kenakĩ,” ixõ yoiaifono,
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 nikakĩ ãfe tari rashkita potata koshikõi niinãkafã ichotiri ichotiri ita Jesús ano oni.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Mã akiki oano Jesús yõkani: “¿Ẽ mia afeska fanõ ea mĩa yõkamẽ?” faito, nã fẽxo kemani: “Maestro, ẽfe fero ẽ sharafapai,” faino,
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jesús yoini iskafakĩ: “Mã mĩ katiro, ea chanĩmara faax, mã mĩ sharaki,” fani. Naskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Mã sharaxõ Jesús fãi kaino chĩfafaini.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.