Marcos 10
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARC
1 Nãskata Jesús Capernaúm anoax tsekekainax Judea mai ano kani. Nã Jordán faka ketokonõ, nãnoxõ anã yorafo ichanãfaxõ anã ato yoini, ato yoimis keskafakĩ.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ato yoikĩ askafaino fariseofo Jesús ano fenifo. Akiki fẽkaxõ chakafakĩ mekamapaikani. Nãskaxõ yõkanifo iskafakĩ: “Nõko xinifãfe Niospa meka yoikĩ kenenifo keskafakĩ, ¿feronãfãke ãfe ãfi enepaikĩ enetiromẽ?” ixõ yõkaifono,
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jesús ato kemani: “Moisés mato kirika kenexokĩ, ¿fanĩri mato yoinimẽ?” ato faito, iskafakĩ yoinifo:
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 “Moisés kenekĩ iskafani: ‘Fẽtsa ãfe ãfi enepaikĩ taefakĩ kirika kenexotiro iskafakĩ: “Ẽ mia anã fiima, mĩ anã ẽfe ãfi ikima,” ’ ixõ mã yoitiro noko fani,” ixõ yoiaifono,
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Moisés iskafakĩ mato yoini: ‘Mãkai afaa tãpiama mãto õiti kerexkõi,’ ixõ mato yoini.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Akka taekõifakĩ, Niospa feronãfake yafi kẽro onifani.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 — ausente —
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 — ausente —
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 Nãskakẽ feronãfãke ãfe ãfi enetiroma Niospamãi ato fianãmano,” ixõ ato yoita,
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 mã pexe mẽra ikiano, anã a aõxõ tãpimisfãfe yõkanifo: “A mĩ yorafo rama yoiai keskara nokori yoife,” faifono,
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka fẽtsa ãfe ãfi enexõ kẽro fetsa fixõ afe ikĩ a fikĩ taefani chakafai.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 Askatari feronãfake ãfe ãfi enexõ fetsa fixõ fetsa fe ikĩ ãfe ãfi chakafai,” ixõ Jesús ato yoini.
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Askatari yorafãfe ãto fakefo Jesúski efenifo ato mãmãpakeyanã ato Epa Nios kĩfixonõ. Akka a Jesúsxõ tãpimisfãfe ato iskafanifo: “Mãto fakefo efexõ nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato faifono,
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 nikakĩ Jesús ato iskafani: “Ato enekãfe na fakefo ekeki fenõfo, ato nẽtefayamakãfe. Ẽfe Epa Nios xanĩfo ika ari na fakefo keskarakõifoki,” ixõ ato yoini.
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios xanĩfo ika ari mã katiroma,” ixõ ato yoita,
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 fakefo chishtoinĩfofã ato mãmãpakeyanã: “Epa Niospa, na fakefo sharafafe,” fani.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Mã askafata mã Jesús kaino feronãfake fetsa ichoax akiki nokoni. Mã akiki nokoxõ ratokonõ mai chachipakefofã yõkani iskafakĩ: “Maestro mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeskatiromakĩ Nios xanĩfo fe ipaxakĩ,” ixõ yõkaito,
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 Niospa shinãmanaino a Moisés yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Ato reteyamakãfe, askatari mãto ãfima chotayamakãfe, askatari kẽromãri mãto fenema chotamayamakãfe, askatari atoki yometsoyamakãfe, askatari chanĩ yoiyamakãfe, askatari mã kaxpa ato pãrayamakãfe, askatari mãto epa yafi mãto efa nikasharakõikãfe,’ ” ixõ Jesús yoini.
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Askafaito nã feronãfake kemani iskafakĩ: “Maestro, nã mĩa yoiai keskara mẽ nikamis yomexõ,” faito,
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 nikakĩ Jesús õiyanã aõ noiyanã iskafakĩ kemani: “Nãno afara fisti mĩ tãpiama. Kaxõ mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato inãketsatãfe. Nãskakẽ nai mẽranoax afama mĩshtifoya mĩ ixikai. Mã mĩ kori ato inãketsata anã oxõ ea Ifofasharafe,” ixõ yoini.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 Askafaito nikai nã feronãfake shinãchakakõi tooxinima kori ichapayamãiyaxõ ato inãkaspai. Nãskax Jesús makinoax kani.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Nãskaito Jesús aa kemataima õiakexõ, aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta,” ixõ ato yoiaito,
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 nikakakĩ ãfe inafãfe: “Kee, ãfe meka nõ tãpitiroma,” ixõ tãpipainifo. Askaifono anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽfe fakefãfe, fekax pishta afama mĩshtifoya ikatsaxakĩ mã Nios Ifofapaia.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro, fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai, fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Askaifãfe õikĩ Jesús ato yoini: “Yorafokai ãa ifimetirofoma. Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshtifo fatiro, yorafãfe atiroma keskara,” ixõ ato yoini.
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Ato askafaito nikakĩ Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, fẽtsa eõxõ ẽfe meka sharaõnoa ato yoikakĩ ãfe pexe õifaini, ãfe onefetsafori õifaini, ãfe poifori õifaini, ãfe apari õifaini, ãfe afari õifaini, ãfe fakefori õifaini, ãfe tareri õifaini,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 nãato niyoxõ afama mĩshtifo fitiro, Niospa inãino, pexefoya ita, onefetsafoya ita, poifoya ita, afafoya ita, fakefoya ita, tarefoya ita itiro. Nãfo Niospa inãsharafiano omiskõixii. Nãskafiax chipo Epa Nios fe ipanaka.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Akka iskaratĩa yora ichapafãfe ato finõpaikani, nõ finakõiara ikaxõ, akka chipo fenotirofo. Akka a ato finõpaiyamaifo iskaratĩa Niospa ato finakõia imaino Nios fe ipanakafo,” ixõ ato yoini.
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Askafakĩ ato yoita Jerusalén ari kani. Jesús rekẽ kaino aõxõ tãpimisfo acho fonifo. “Kee, ¿afeskai nõko Ifo Jerusalén ano kaimẽ?” ikanax ratekõinifo. Nãskaifono a aõxõ tãpimisfo tii ato kenaxõ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa afaa afeskaimãkai ẽ mato yoinõ.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Mã mã õikai, iskaratĩa Jerusalén ano nõ mãpei kaikai. Nãnoxõ ea achikaxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo ea ato inãkani kiki. Anoxõ ea iskafakani: ‘Na Jesús ato chakafamiskĩ retekãfe,’ ixõ ea yoikãta, yora fetsafo ano ea iyokani afãfe ea retenõfo.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã, ekeki kemo mechoketsayanã ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiafono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Santiago fe Juan, Zebedeo fake rafe ini. Nã rafeta Jesús ano fõkaxõ iskafakĩ yoinifo: “Maestro, na nõ mia yoiai keskafakĩ noko axõfe, nõ mia yõkaikai,” faifono,
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 ato yõkani: “¿Ẽ mato afaa afeska faxotiromẽ?” ato faito,
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 anã yoinifo iskafakakĩ: “Mĩ xanĩfokõikĩ nokori xanĩfo imafe, nõ mefe xanĩfo inõ. Takai fetsa ẽ tsaofaino, takai fetsari ẽfe ochi tsaonõ,” faifono,
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na mã ea yõkai keskara mã tãpiama. ¿Na ẽ omiskõiai keskai mãri mã omiskõitiromẽ?” ato faino,
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 kemanifo iskafakakĩ: “Ẽje, nõri nõ tenetiro,” faifono, Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩma, nã ẽ teneai keskafakĩri, mã tenetiro omiskõifinakõifikĩ.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 Akka efe ketaxamei tsaopai tsoa efe ketaxamei tsaotiroma. Ẽfe Epa Nios fistichi tãpia. Nã Epa Niospa katoafo ano efe tsaotirofo,” ixõ ato kemani.
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Askafaifãfe nikakani a aõxõ tãpimisfo diez atoki õitifishkinifo, Santiago yafi Juan mepaikani.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Askaifono akka Jesús ato kenaxõ ato yoini iskafakĩ: “Mã mã tãpia, yora fetsafo xanĩfokaxõ fãsikõi mekayanã ato yonomamisfo. A xanĩfo fe rafeafãferi ato yoimisfo iskafakakĩ: ‘Nõri mãto xanĩfo. Nõ mato yoiaito mã noko afara axorisafatiro,’ ixõ fãsikõi ato yoimisfo.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 — ausente —
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 — ausente —
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 Akka ẽri anori shinãima, ẽfe Epa Nios ariax ẽ nãmã fotoni feronãfakekõi ixiki, ẽ Niospa Fakefekẽ ea afara axonõfo ẽ onima. Askatamaroko fetsafo ẽ ato afara sharafaxoxiki ẽ oni. Ẽ atoõnoax naxiki ẽ oni. Satanás chaka ãto ifo inõma ẽ oni,” ixõ Jesús ato yoini.
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nãskata Jericó pexe rasi ano nokonifo. Nãnoax mã Jesús tsekekainaino, aõxõ tãpimisfo fe yõrafã rasi afe fonifo. Fokãkĩ yora fẽxo fai ketokonõ tsaoa fichinifo, ãfe ane Bartimeo, Timeo fake ini. Nãno fai ketokonõ tsaoxõ ato kori yõkatiani ini.
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 Nãno fai ketokonõ tsaoxõ nã fẽxo nikani Jesús Nazarete anoa kafani faifãfe. Nãskafaifãfe nikai nã fẽxo fãsikõi fiisini, iskafakĩ yoini: “¡Jesús mĩfi David fenaki, ea shinãfe!” fani.
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Askafaito, “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fanifo. Askafafiaifono fãsikõi fiisini, iskani: “¡David fenapa, ea shinãfe!” faito nikai.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Nãskakẽ Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea kenaxokãfe,” ato faino, kenanifo iskafakĩ yoiyanã: “Inimayanã fininãkafãfe, Jesús mia kenakĩ,” ixõ yoiaifono,
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 nikakĩ ãfe tari rashkita potata koshikõi niinãkafã ichotiri ichotiri ita Jesús ano oni.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Mã akiki oano Jesús yõkani: “¿Ẽ mia afeska fanõ ea mĩa yõkamẽ?” faito, nã fẽxo kemani: “Maestro, ẽfe fero ẽ sharafapai,” faino,
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Jesús yoini iskafakĩ: “Mã mĩ katiro, ea chanĩmara faax, mã mĩ sharaki,” fani. Naskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Mã sharaxõ Jesús fãi kaino chĩfafaini.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.