Marcos 10

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nãskata Jesús Capernaúm anoax tsekekainax Judea mai ano kani. Nã Jordán faka ketokonõ, nãnoxõ anã yorafo ichanãfaxõ anã ato yoini, ato yoimis keskafakĩ.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Ato yoikĩ askafaino fariseofo Jesús ano fenifo. Akiki fẽkaxõ chakafakĩ mekamapaikani. Nãskaxõ yõkanifo iskafakĩ: “Nõko xinifãfe Niospa meka yoikĩ kenenifo keskafakĩ, ¿feronãfãke ãfe ãfi enepaikĩ enetiromẽ?” ixõ yõkaifono,
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Jesús ato kemani: “Moisés mato kirika kenexokĩ, ¿fanĩri mato yoinimẽ?” ato faito, iskafakĩ yoinifo:
3 Jesus respondeu:
4 “Moisés kenekĩ iskafani: ‘Fẽtsa ãfe ãfi enepaikĩ taefakĩ kirika kenexotiro iskafakĩ: “Ẽ mia anã fiima, mĩ anã ẽfe ãfi ikima,” ’ ixõ mã yoitiro noko fani,” ixõ yoiaifono,
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Moisés iskafakĩ mato yoini: ‘Mãkai afaa tãpiama mãto õiti kerexkõi,’ ixõ mato yoini.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Akka taekõifakĩ, Niospa feronãfake yafi kẽro onifani.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 — ausente —
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Nãskakẽ feronãfãke ãfe ãfi enetiroma Niospamãi ato fianãmano,” ixõ ato yoita,
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 mã pexe mẽra ikiano, anã a aõxõ tãpimisfãfe yõkanifo: “A mĩ yorafo rama yoiai keskara nokori yoife,” faifono,
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka fẽtsa ãfe ãfi enexõ kẽro fetsa fixõ afe ikĩ a fikĩ taefani chakafai.
11 E Jesus lhes disse:
12 Askatari feronãfake ãfe ãfi enexõ fetsa fixõ fetsa fe ikĩ ãfe ãfi chakafai,” ixõ Jesús ato yoini.
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Askatari yorafãfe ãto fakefo Jesúski efenifo ato mãmãpakeyanã ato Epa Nios kĩfixonõ. Akka a Jesúsxõ tãpimisfãfe ato iskafanifo: “Mãto fakefo efexõ nõko Ifo fekaxtefayamakãfe,” ato faifono,
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 nikakĩ Jesús ato iskafani: “Ato enekãfe na fakefo ekeki fenõfo, ato nẽtefayamakãfe. Ẽfe Epa Nios xanĩfo ika ari na fakefo keskarakõifoki,” ixõ ato yoini.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios xanĩfo ika ari mã katiroma,” ixõ ato yoita,
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 fakefo chishtoinĩfofã ato mãmãpakeyanã: “Epa Niospa, na fakefo sharafafe,” fani.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Mã askafata mã Jesús kaino feronãfake fetsa ichoax akiki nokoni. Mã akiki nokoxõ ratokonõ mai chachipakefofã yõkani iskafakĩ: “Maestro mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeskatiromakĩ Nios xanĩfo fe ipaxakĩ,” ixõ yõkaito,
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
18 Jesus respondeu:
19 Niospa shinãmanaino a Moisés yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Ato reteyamakãfe, askatari mãto ãfima chotayamakãfe, askatari kẽromãri mãto fenema chotamayamakãfe, askatari atoki yometsoyamakãfe, askatari chanĩ yoiyamakãfe, askatari mã kaxpa ato pãrayamakãfe, askatari mãto epa yafi mãto efa nikasharakõikãfe,’ ” ixõ Jesús yoini.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Askafaito nã feronãfake kemani iskafakĩ: “Maestro, nã mĩa yoiai keskara mẽ nikamis yomexõ,” faito,
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 nikakĩ Jesús õiyanã aõ noiyanã iskafakĩ kemani: “Nãno afara fisti mĩ tãpiama. Kaxõ mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato inãketsatãfe. Nãskakẽ nai mẽranoax afama mĩshtifoya mĩ ixikai. Mã mĩ kori ato inãketsata anã oxõ ea Ifofasharafe,” ixõ yoini.
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Askafaito nikai nã feronãfake shinãchakakõi tooxinima kori ichapayamãiyaxõ ato inãkaspai. Nãskax Jesús makinoax kani.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Nãskaito Jesús aa kemataima õiakexõ, aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta,” ixõ ato yoiaito,
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 nikakakĩ ãfe inafãfe: “Kee, ãfe meka nõ tãpitiroma,” ixõ tãpipainifo. Askaifono anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽfe fakefãfe, fekax pishta afama mĩshtifoya ikatsaxakĩ mã Nios Ifofapaia.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro, fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai, fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Askaifãfe õikĩ Jesús ato yoini: “Yorafokai ãa ifimetirofoma. Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshtifo fatiro, yorafãfe atiroma keskara,” ixõ ato yoini.
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Ato askafaito nikakĩ Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, fẽtsa eõxõ ẽfe meka sharaõnoa ato yoikakĩ ãfe pexe õifaini, ãfe onefetsafori õifaini, ãfe poifori õifaini, ãfe apari õifaini, ãfe afari õifaini, ãfe fakefori õifaini, ãfe tareri õifaini,
29 Jesus respondeu:
30 nãato niyoxõ afama mĩshtifo fitiro, Niospa inãino, pexefoya ita, onefetsafoya ita, poifoya ita, afafoya ita, fakefoya ita, tarefoya ita itiro. Nãfo Niospa inãsharafiano omiskõixii. Nãskafiax chipo Epa Nios fe ipanaka.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Akka iskaratĩa yora ichapafãfe ato finõpaikani, nõ finakõiara ikaxõ, akka chipo fenotirofo. Akka a ato finõpaiyamaifo iskaratĩa Niospa ato finakõia imaino Nios fe ipanakafo,” ixõ ato yoini.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Askafakĩ ato yoita Jerusalén ari kani. Jesús rekẽ kaino aõxõ tãpimisfo acho fonifo. “Kee, ¿afeskai nõko Ifo Jerusalén ano kaimẽ?” ikanax ratekõinifo. Nãskaifono a aõxõ tãpimisfo tii ato kenaxõ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa afaa afeskaimãkai ẽ mato yoinõ.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Mã mã õikai, iskaratĩa Jerusalén ano nõ mãpei kaikai. Nãnoxõ ea achikaxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo ea ato inãkani kiki. Anoxõ ea iskafakani: ‘Na Jesús ato chakafamiskĩ retekãfe,’ ixõ ea yoikãta, yora fetsafo ano ea iyokani afãfe ea retenõfo.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã, ekeki kemo mechoketsayanã ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiafono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Santiago fe Juan, Zebedeo fake rafe ini. Nã rafeta Jesús ano fõkaxõ iskafakĩ yoinifo: “Maestro, na nõ mia yoiai keskafakĩ noko axõfe, nõ mia yõkaikai,” faifono,
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 ato yõkani: “¿Ẽ mato afaa afeska faxotiromẽ?” ato faito,
36 E Jesus lhes perguntou:
37 anã yoinifo iskafakakĩ: “Mĩ xanĩfokõikĩ nokori xanĩfo imafe, nõ mefe xanĩfo inõ. Takai fetsa ẽ tsaofaino, takai fetsari ẽfe ochi tsaonõ,” faifono,
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na mã ea yõkai keskara mã tãpiama. ¿Na ẽ omiskõiai keskai mãri mã omiskõitiromẽ?” ato faino,
38 Mas Jesus lhes disse:
39 kemanifo iskafakakĩ: “Ẽje, nõri nõ tenetiro,” faifono, Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩma, nã ẽ teneai keskafakĩri, mã tenetiro omiskõifinakõifikĩ.
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Akka efe ketaxamei tsaopai tsoa efe ketaxamei tsaotiroma. Ẽfe Epa Nios fistichi tãpia. Nã Epa Niospa katoafo ano efe tsaotirofo,” ixõ ato kemani.
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Askafaifãfe nikakani a aõxõ tãpimisfo diez atoki õitifishkinifo, Santiago yafi Juan mepaikani.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Askaifono akka Jesús ato kenaxõ ato yoini iskafakĩ: “Mã mã tãpia, yora fetsafo xanĩfokaxõ fãsikõi mekayanã ato yonomamisfo. A xanĩfo fe rafeafãferi ato yoimisfo iskafakakĩ: ‘Nõri mãto xanĩfo. Nõ mato yoiaito mã noko afara axorisafatiro,’ ixõ fãsikõi ato yoimisfo.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 — ausente —
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 — ausente —
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Akka ẽri anori shinãima, ẽfe Epa Nios ariax ẽ nãmã fotoni feronãfakekõi ixiki, ẽ Niospa Fakefekẽ ea afara axonõfo ẽ onima. Askatamaroko fetsafo ẽ ato afara sharafaxoxiki ẽ oni. Ẽ atoõnoax naxiki ẽ oni. Satanás chaka ãto ifo inõma ẽ oni,” ixõ Jesús ato yoini.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Nãskata Jericó pexe rasi ano nokonifo. Nãnoax mã Jesús tsekekainaino, aõxõ tãpimisfo fe yõrafã rasi afe fonifo. Fokãkĩ yora fẽxo fai ketokonõ tsaoa fichinifo, ãfe ane Bartimeo, Timeo fake ini. Nãno fai ketokonõ tsaoxõ ato kori yõkatiani ini.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Nãno fai ketokonõ tsaoxõ nã fẽxo nikani Jesús Nazarete anoa kafani faifãfe. Nãskafaifãfe nikai nã fẽxo fãsikõi fiisini, iskafakĩ yoini: “¡Jesús mĩfi David fenaki, ea shinãfe!” fani.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Askafaito, “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fanifo. Askafafiaifono fãsikõi fiisini, iskani: “¡David fenapa, ea shinãfe!” faito nikai.
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Nãskakẽ Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea kenaxokãfe,” ato faino, kenanifo iskafakĩ yoiyanã: “Inimayanã fininãkafãfe, Jesús mia kenakĩ,” ixõ yoiaifono,
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 nikakĩ ãfe tari rashkita potata koshikõi niinãkafã ichotiri ichotiri ita Jesús ano oni.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Mã akiki oano Jesús yõkani: “¿Ẽ mia afeska fanõ ea mĩa yõkamẽ?” faito, nã fẽxo kemani: “Maestro, ẽfe fero ẽ sharafapai,” faino,
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Jesús yoini iskafakĩ: “Mã mĩ katiro, ea chanĩmara faax, mã mĩ sharaki,” fani. Naskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Mã sharaxõ Jesús fãi kaino chĩfafaini.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.