Lucas 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NTLH
1 Mã Jesús yorafo yoikĩ xateax Capernaúm ano kani.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Nãno soraro xanĩfo romanõ ini. Nãato a yonoxomis fichisharapaikõimis yonaifinakõi nakerani.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Nãnoxõ nã soraro xanĩfãfe nikani Jesúsnoa yoaifono. Nãskaxõ judeo anifofo nĩchini Jesús yoixotanõfo a yonoxomis sharafaxoyonõ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 — ausente —
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Askafaifono Jesús ato fe kani. Akka Jesús mã pexe chaima faikaino, nã soraro xanĩfãfe afe rafeafo nĩchini yoitanõfo iskafakĩ: “Ifo, ẽ mia fekaxtefaima. Ẽkai afaama. Akka mĩ tsoa keskarama. Mĩ finakõiakĩ ẽfe pexe ano kayamafe.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Akka ẽkairoko afaax nãskakẽ ẽ mikiki kaama. Akka mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe nonoxõ.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Akka eari ẽfe xanĩfãfe yonomamis. Ẽri sorafofo yonomatiro. ‘Katãfe,’ ẽ faino karisatiro. Askatari, ‘Ekeki ofe,’ ẽ faino ekeki orisatiro. Nãskakẽ a ea yonoxomisri afara ea axõfe ẽ faino ea axotiro. Akka mĩ afama mĩshti fatirokĩ. Mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe,” ixõ yoini.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Askafaito nikakĩ a afe foafo Jesús ato yoini: “Kee, nikakapo. Na feronãfake israeli yamafixõ ea chanĩmara fakĩ finakõi, fetsafo keskarama. Akka Israel anoafãfe ea iskafamisfoma chanĩmara fakakĩ,” ato fani.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ato Jesús askafaino a sororo xanĩfo fe rafeafo mã ãto pexe ano fokaxõ õiafo a yonaito õifainafo mã shara fichitoshinifo.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Mã askafata Jesús kani pexe rasi ãfe ane Nain ano. Ãfe inafo fe kaino yora ichapafori afe fonifo.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Mã pexe rasi chaima fãi kakĩ õini a naa iyoifofaifono maifaifokakĩ. Kẽro ifomafa nã ãfe fake fisti ini. Nã kẽro ifomafa fe yora ichapafo afe fonifo.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Nã kẽro ifomafa oiaito õikĩ, Jesús shinãkõikĩ yoini iskafakĩ: “Oiayamafe,” fata,
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Jesús kaxõ a kamaki rataxõ iyoi foaifo ramãni. Akka nã iyoi foaifo nãno nẽtenifo. Nãskata nã naita Jesús yoini: “Naetapa, ẽ mia yoi, fininĩkafãfe,” faino,
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 fininĩkafãni. Nãskakẽ a naita fininãkafã tsaota mekani. Nãskaxõ Jesús afa yoini: “Nakĩa, mĩ fake,” fani.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Nã naita Jesús otoa õikani. Yorafo ratei fetsenifo. Nãskakaxõ Nios yoisharakõinifo iskafakakĩ: “Epa Niosfi finakõiakĩ ãfe meka yoimis nokoki nokoa,” fanifo. Nãskatari yoikĩ iskafanifo: “Epa Nios nokoki nokokõia, afe yorafo kexesharaxiki,” fanifo.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Nãskakẽ Judea anoxõ keyokõi nikaketsanifo, aa kematai ixori nikaketsanifo a naita Jesús otofakẽ.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Juan karaxa mẽraxõ nikani Jesús ato sharafaito Apa Niosxõ. Nãskaxõ ãfe ina rafe kenani.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Nãskaxõ ato nĩchini Jesús ano fotanõfo mã ato nĩchia fokaxõ yoinõfo iskafakĩ: “¿Mĩmẽ Cristo nã Epa Niospa nokoki nĩchiai, askayamai fetsa nokoki oiraka nã nõ manai?” ixõ yoitanõfo Juan ato nĩchini.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Mã Juan ato nĩchia fokaxõ Jesús yoinifo: “Juan Maotista noko nĩchia nõ oa mia yõkaiyoi, mĩmakĩ a Niospa nokoki nĩchia, askayamakĩ fetsa nõ manairaka,” fanifo.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Jesús anoxõ yora ichapa sharafapani, a isinĩ ikanaifo sharafata, a omiskõifinakõiafo sharafata, a niafaka chaka ato mẽra nanea ato makinoa potata, a fẽxofo ato fero sharafaxõaito õinifo.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Nãfo askafata Jesús ato kemani iskafakĩ: “Fokaxõ Juan yoitakãfe a mã õiyanã a mã nikafori. Yoitakãfe, mã fẽxofãfe sharakaxõ õisharakani kiki, askatari nã chatofori mã sharakanax niafoki, a rashkishiaifori mã sharafokĩ, a pastofãferi mã nikasharakani kiki, a namisfori mã otoafoki, a afaamaisfãferi Niospa meka shara nikakani kiki afeskaxõ Epa Niospa noko ifitiromakĩ.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Akka a ea chanĩmara fasharakõia afara fetsa shinãtama ekeki inimakõitiro,” Jesús ato fani, Juan ina rafe.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Nã Juan ato nĩchia rafe mã foaifono Jesús yorafo yoikĩ taefani Juanoa, iskafakĩ ato yoikĩ: “¿Afeskakĩ tsõa istoma anoa Juan õifokani fonifomẽ? Juankai nã nẽfe tafa pei takka takka akai keskarama. Nãskarifiakĩ mã mã tãpia Juankai õiti ranãyama.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Õitsai, feronãfake rapati sharakõi safekẽ õikai mã kamisraka. Akka mã mã tãpia a rapati sharakõi safemisfo xanĩfofofãfe ãto pexe anoxõ rapati sharakõi safetirofo.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Nã Niospa meka yoimis õikai mã kamisraka. Akka chanĩma, nã Juan Niospa ina finakõia fetsafo keskarama.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Akka nã Juanoa yoikĩ Isaías kirika keneni iskafakĩ:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Akka ẽ mato yoi, ẽ mato pãraima. Tsõakai Juan finõama. Juan yoimis keskara meka shara noko tsõa yoimisma. Juanki Nios inimakõimis. Akka fetsafãferi afayamafikaxõ ea Ifofaifono Nios atoki inimakõi. Nãskakẽ Juan finõkõiafo Niospa ato õimis.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Keyokõichi Juan nikanifo, a xanĩfo Roma anoa kori fixomisfãferi nikanifo. Nãskakẽ Juan ato maotisafapani mãmãi tãpikõiafãfe Nioskairoko chanĩmiskẽ.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Akka nã fariseofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo afo maotisakaspanifo Juan yorafo maotisafapaino. Nã Niospa ato yoipaiyai keskara nikakaspanifo.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Nãskaxõ anã ato yoini: “Iskaratĩa na niyoafo afe keskarafomãkĩ ẽ mato yoinõ mã tãpinõ.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Nã fakefo ãto kaxeti anoax kaxekakĩ ãto yamafo kenatirofo tai tai iyanã. Akka mã ãto yamafo nokokanax a ato yamafãfe fichipaiyaifo keskai tsoa kaxesharayamaino ato yoitirofo iskafakakĩ: ‘Nõ nõko xaiti maneaino akka mã mairamisma. Askatari shinãmitsayanã nõ fanãikaino mã oiamisma,’ ixõ ato yoitirofo. Akka mãri nãskariai mã tsoaki inimamisma.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Akka Juan Maotista oni. Atokai pikĩ finapaimisma, askatari afaa pae ayamisma. Akka mã yoimis iskafakĩ: ‘Juan niafaka yõshi chakaya,’ mã famis.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Akka ẽ Niospa Fakekõi oni. Piyanã ẽ ayamis. Akka ea mã iskafakĩ yoimis: ‘Jesús ichapakõi piimis, askatari pae ayamis,’ mã ea famis. ‘Nãskax yora chakafo fe rafemis, a romanõ xanĩfo kori fixomisfo feri rafemis,’ mã ea famis.
34 O
35 Akka ẽ shara imis Niospa ea shinãmanaino. Juanri shara imis Niospa shinãmanaino. Yorafãfe noko õikĩ tãpitirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Fariseo fistichi pikĩxiki Jesús iyoni. Afe Jesús kani ãfe pexe ano nãno mĩsa ano tsaoxõ piaino.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Nãnoa nã kẽro chotaferomato nikani nãno ato fe ixõ. Nã fariseo pexe anoxõ Jesús pii ano, nãno nã kẽro nokoni, manishomo oxokõiki pirofomã foikai.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Mã nokoax oiayanã Jesús ãfe tae resotai nitishota tsaopakekafãni. Tsaoax oiaino Jesús ãfe tae pichiki ãfe fẽotoshini. Nãskaxõ ãfe fõo otekere ayanã ãfe tae tsõokakata akiki pirofomã nachini.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Nã fariseo a Jesús iyoato na kẽro askaito õikĩ ãfe õiti mẽraxõ shinãni: “Na feronãfake Niospa meka yoikatsaxakitsi tãpi kiki na kẽro afe keskaramakĩ na ãfe tae ramãkai, nã kẽro chakakõi,” ixõ ãfe õiti mẽraxõ shinãni.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Nãskara ãfe õiti mẽraxõ shinãito Jesús yoini nã fariseo: “Simón, afara fetsa ẽ mia yoipai,” faito nã Simón fariseo kemani: “Ea yoife, Ifo,” fani.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Askafaito nikakĩ Jesús yoini feronãfake rafeõnoa meka fetsafaxõ: “Nã feronãfake rafeta a ato kori minimis niminifo. Fẽtsa nimini quinientos nã kori ane denarios. Fẽtsari nimini cincuenta.
41 Jesus disse:
42 Afeskaxoma kopifatiroma inifo. Akka nã ato kori minimisto ea kopifakãfe ato fanima. Ato shara fani nã rafe. Akka ea yoife fatoto noikĩ finasharakõimãkai,” faito,
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simón kemani: “Ẽtsa, nã ichapa nimiato noikĩ finakõi rakikĩa,” faito, Jesús yoini: “Ẽje, mĩ yoisharakõiaki.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Nãskaxõ nã kẽro õiyanã Jesús Simón yoini: “¿Mã mĩ na kẽro õimẽ? Akka ẽ mĩ pexe mẽra ikikẽ mĩ ea faka inãma, ẽ aõ ochokomepanã. Akka na kẽromã oiayanã ẽfe taeki ãfe fẽo tosiyanã ea õchoa. Nãskaxõ ãfe fõo ea otekere aka.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Akka mã nõ feyai askafimisno, mĩ ea tamoki tsoo akama. Akka na kẽromã ikitoshixõ ẽfe tae pemãkĩa tsoo akĩ xateama.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Akka mã nõ feyai askafimisno mĩkai xinĩ ẽfe mapoki mĩa matekere akama. Akka na kẽromã ẽfe taeki pirofomã nachia.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Akka ẽ mia yoi, na kẽro chaka finakõikẽ mẽ ãfe chaka soaxona, ea noikõiaito. Akka fẽtsari afaa chakafai finamano mẽ ãfe chaka pishta soaxofiano ea noisharaima,” ixõ Jesús yoini.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Nãskaxõ a kẽro yoini: “Mẽ mia chaka soaxona,” fani.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 A ato feta piaifori nãno ato fe inifo. Nãskax aa ranã yoinãnifo. “¿Tsoamẽ na ato chaka soaxonai?” ikanax yoinãnifo.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Nãskaxõ afianã Jesús nã kẽro yoini iskafakĩ: “Ea mĩa chanĩmara faito ẽ mia chaka soaxonaki, kasharatãfe,” ixõ Jesús yoini.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.