Lucas 7

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mã Jesús yorafo yoikĩ xateax Capernaúm ano kani.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nãno soraro xanĩfo romanõ ini. Nãato a yonoxomis fichisharapaikõimis yonaifinakõi nakerani.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Nãnoxõ nã soraro xanĩfãfe nikani Jesúsnoa yoaifono. Nãskaxõ judeo anifofo nĩchini Jesús yoixotanõfo a yonoxomis sharafaxoyonõ.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 — ausente —
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Askafaifono Jesús ato fe kani. Akka Jesús mã pexe chaima faikaino, nã soraro xanĩfãfe afe rafeafo nĩchini yoitanõfo iskafakĩ: “Ifo, ẽ mia fekaxtefaima. Ẽkai afaama. Akka mĩ tsoa keskarama. Mĩ finakõiakĩ ẽfe pexe ano kayamafe.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Akka ẽkairoko afaax nãskakẽ ẽ mikiki kaama. Akka mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe nonoxõ.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Akka eari ẽfe xanĩfãfe yonomamis. Ẽri sorafofo yonomatiro. ‘Katãfe,’ ẽ faino karisatiro. Askatari, ‘Ekeki ofe,’ ẽ faino ekeki orisatiro. Nãskakẽ a ea yonoxomisri afara ea axõfe ẽ faino ea axotiro. Akka mĩ afama mĩshti fatirokĩ. Mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe,” ixõ yoini.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Askafaito nikakĩ a afe foafo Jesús ato yoini: “Kee, nikakapo. Na feronãfake israeli yamafixõ ea chanĩmara fakĩ finakõi, fetsafo keskarama. Akka Israel anoafãfe ea iskafamisfoma chanĩmara fakakĩ,” ato fani.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ato Jesús askafaino a sororo xanĩfo fe rafeafo mã ãto pexe ano fokaxõ õiafo a yonaito õifainafo mã shara fichitoshinifo.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Mã askafata Jesús kani pexe rasi ãfe ane Nain ano. Ãfe inafo fe kaino yora ichapafori afe fonifo.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Mã pexe rasi chaima fãi kakĩ õini a naa iyoifofaifono maifaifokakĩ. Kẽro ifomafa nã ãfe fake fisti ini. Nã kẽro ifomafa fe yora ichapafo afe fonifo.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Nã kẽro ifomafa oiaito õikĩ, Jesús shinãkõikĩ yoini iskafakĩ: “Oiayamafe,” fata,
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Jesús kaxõ a kamaki rataxõ iyoi foaifo ramãni. Akka nã iyoi foaifo nãno nẽtenifo. Nãskata nã naita Jesús yoini: “Naetapa, ẽ mia yoi, fininĩkafãfe,” faino,
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 fininĩkafãni. Nãskakẽ a naita fininãkafã tsaota mekani. Nãskaxõ Jesús afa yoini: “Nakĩa, mĩ fake,” fani.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Nã naita Jesús otoa õikani. Yorafo ratei fetsenifo. Nãskakaxõ Nios yoisharakõinifo iskafakakĩ: “Epa Niosfi finakõiakĩ ãfe meka yoimis nokoki nokoa,” fanifo. Nãskatari yoikĩ iskafanifo: “Epa Nios nokoki nokokõia, afe yorafo kexesharaxiki,” fanifo.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Nãskakẽ Judea anoxõ keyokõi nikaketsanifo, aa kematai ixori nikaketsanifo a naita Jesús otofakẽ.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Juan karaxa mẽraxõ nikani Jesús ato sharafaito Apa Niosxõ. Nãskaxõ ãfe ina rafe kenani.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Nãskaxõ ato nĩchini Jesús ano fotanõfo mã ato nĩchia fokaxõ yoinõfo iskafakĩ: “¿Mĩmẽ Cristo nã Epa Niospa nokoki nĩchiai, askayamai fetsa nokoki oiraka nã nõ manai?” ixõ yoitanõfo Juan ato nĩchini.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Mã Juan ato nĩchia fokaxõ Jesús yoinifo: “Juan Maotista noko nĩchia nõ oa mia yõkaiyoi, mĩmakĩ a Niospa nokoki nĩchia, askayamakĩ fetsa nõ manairaka,” fanifo.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Jesús anoxõ yora ichapa sharafapani, a isinĩ ikanaifo sharafata, a omiskõifinakõiafo sharafata, a niafaka chaka ato mẽra nanea ato makinoa potata, a fẽxofo ato fero sharafaxõaito õinifo.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Nãfo askafata Jesús ato kemani iskafakĩ: “Fokaxõ Juan yoitakãfe a mã õiyanã a mã nikafori. Yoitakãfe, mã fẽxofãfe sharakaxõ õisharakani kiki, askatari nã chatofori mã sharakanax niafoki, a rashkishiaifori mã sharafokĩ, a pastofãferi mã nikasharakani kiki, a namisfori mã otoafoki, a afaamaisfãferi Niospa meka shara nikakani kiki afeskaxõ Epa Niospa noko ifitiromakĩ.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Akka a ea chanĩmara fasharakõia afara fetsa shinãtama ekeki inimakõitiro,” Jesús ato fani, Juan ina rafe.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Nã Juan ato nĩchia rafe mã foaifono Jesús yorafo yoikĩ taefani Juanoa, iskafakĩ ato yoikĩ: “¿Afeskakĩ tsõa istoma anoa Juan õifokani fonifomẽ? Juankai nã nẽfe tafa pei takka takka akai keskarama. Nãskarifiakĩ mã mã tãpia Juankai õiti ranãyama.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Õitsai, feronãfake rapati sharakõi safekẽ õikai mã kamisraka. Akka mã mã tãpia a rapati sharakõi safemisfo xanĩfofofãfe ãto pexe anoxõ rapati sharakõi safetirofo.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Nã Niospa meka yoimis õikai mã kamisraka. Akka chanĩma, nã Juan Niospa ina finakõia fetsafo keskarama.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Akka nã Juanoa yoikĩ Isaías kirika keneni iskafakĩ:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Akka ẽ mato yoi, ẽ mato pãraima. Tsõakai Juan finõama. Juan yoimis keskara meka shara noko tsõa yoimisma. Juanki Nios inimakõimis. Akka fetsafãferi afayamafikaxõ ea Ifofaifono Nios atoki inimakõi. Nãskakẽ Juan finõkõiafo Niospa ato õimis.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Keyokõichi Juan nikanifo, a xanĩfo Roma anoa kori fixomisfãferi nikanifo. Nãskakẽ Juan ato maotisafapani mãmãi tãpikõiafãfe Nioskairoko chanĩmiskẽ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Akka nã fariseofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo afo maotisakaspanifo Juan yorafo maotisafapaino. Nã Niospa ato yoipaiyai keskara nikakaspanifo.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Nãskaxõ anã ato yoini: “Iskaratĩa na niyoafo afe keskarafomãkĩ ẽ mato yoinõ mã tãpinõ.
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Nã fakefo ãto kaxeti anoax kaxekakĩ ãto yamafo kenatirofo tai tai iyanã. Akka mã ãto yamafo nokokanax a ato yamafãfe fichipaiyaifo keskai tsoa kaxesharayamaino ato yoitirofo iskafakakĩ: ‘Nõ nõko xaiti maneaino akka mã mairamisma. Askatari shinãmitsayanã nõ fanãikaino mã oiamisma,’ ixõ ato yoitirofo. Akka mãri nãskariai mã tsoaki inimamisma.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Akka Juan Maotista oni. Atokai pikĩ finapaimisma, askatari afaa pae ayamisma. Akka mã yoimis iskafakĩ: ‘Juan niafaka yõshi chakaya,’ mã famis.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Akka ẽ Niospa Fakekõi oni. Piyanã ẽ ayamis. Akka ea mã iskafakĩ yoimis: ‘Jesús ichapakõi piimis, askatari pae ayamis,’ mã ea famis. ‘Nãskax yora chakafo fe rafemis, a romanõ xanĩfo kori fixomisfo feri rafemis,’ mã ea famis.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Akka ẽ shara imis Niospa ea shinãmanaino. Juanri shara imis Niospa shinãmanaino. Yorafãfe noko õikĩ tãpitirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fariseo fistichi pikĩxiki Jesús iyoni. Afe Jesús kani ãfe pexe ano nãno mĩsa ano tsaoxõ piaino.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Nãnoa nã kẽro chotaferomato nikani nãno ato fe ixõ. Nã fariseo pexe anoxõ Jesús pii ano, nãno nã kẽro nokoni, manishomo oxokõiki pirofomã foikai.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Mã nokoax oiayanã Jesús ãfe tae resotai nitishota tsaopakekafãni. Tsaoax oiaino Jesús ãfe tae pichiki ãfe fẽotoshini. Nãskaxõ ãfe fõo otekere ayanã ãfe tae tsõokakata akiki pirofomã nachini.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Nã fariseo a Jesús iyoato na kẽro askaito õikĩ ãfe õiti mẽraxõ shinãni: “Na feronãfake Niospa meka yoikatsaxakitsi tãpi kiki na kẽro afe keskaramakĩ na ãfe tae ramãkai, nã kẽro chakakõi,” ixõ ãfe õiti mẽraxõ shinãni.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Nãskara ãfe õiti mẽraxõ shinãito Jesús yoini nã fariseo: “Simón, afara fetsa ẽ mia yoipai,” faito nã Simón fariseo kemani: “Ea yoife, Ifo,” fani.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Askafaito nikakĩ Jesús yoini feronãfake rafeõnoa meka fetsafaxõ: “Nã feronãfake rafeta a ato kori minimis niminifo. Fẽtsa nimini quinientos nã kori ane denarios. Fẽtsari nimini cincuenta.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Afeskaxoma kopifatiroma inifo. Akka nã ato kori minimisto ea kopifakãfe ato fanima. Ato shara fani nã rafe. Akka ea yoife fatoto noikĩ finasharakõimãkai,” faito,
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simón kemani: “Ẽtsa, nã ichapa nimiato noikĩ finakõi rakikĩa,” faito, Jesús yoini: “Ẽje, mĩ yoisharakõiaki.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Nãskaxõ nã kẽro õiyanã Jesús Simón yoini: “¿Mã mĩ na kẽro õimẽ? Akka ẽ mĩ pexe mẽra ikikẽ mĩ ea faka inãma, ẽ aõ ochokomepanã. Akka na kẽromã oiayanã ẽfe taeki ãfe fẽo tosiyanã ea õchoa. Nãskaxõ ãfe fõo ea otekere aka.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Akka mã nõ feyai askafimisno, mĩ ea tamoki tsoo akama. Akka na kẽromã ikitoshixõ ẽfe tae pemãkĩa tsoo akĩ xateama.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Akka mã nõ feyai askafimisno mĩkai xinĩ ẽfe mapoki mĩa matekere akama. Akka na kẽromã ẽfe taeki pirofomã nachia.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Akka ẽ mia yoi, na kẽro chaka finakõikẽ mẽ ãfe chaka soaxona, ea noikõiaito. Akka fẽtsari afaa chakafai finamano mẽ ãfe chaka pishta soaxofiano ea noisharaima,” ixõ Jesús yoini.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Nãskaxõ a kẽro yoini: “Mẽ mia chaka soaxona,” fani.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 A ato feta piaifori nãno ato fe inifo. Nãskax aa ranã yoinãnifo. “¿Tsoamẽ na ato chaka soaxonai?” ikanax yoinãnifo.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nãskaxõ afianã Jesús nã kẽro yoini iskafakĩ: “Ea mĩa chanĩmara faito ẽ mia chaka soaxonaki, kasharatãfe,” ixõ Jesús yoini.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.