Lucas 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Mã Jesús yorafo yoikĩ xateax Capernaúm ano kani.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nãno soraro xanĩfo romanõ ini. Nãato a yonoxomis fichisharapaikõimis yonaifinakõi nakerani.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Nãnoxõ nã soraro xanĩfãfe nikani Jesúsnoa yoaifono. Nãskaxõ judeo anifofo nĩchini Jesús yoixotanõfo a yonoxomis sharafaxoyonõ.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Askafaifono Jesús ato fe kani. Akka Jesús mã pexe chaima faikaino, nã soraro xanĩfãfe afe rafeafo nĩchini yoitanõfo iskafakĩ: “Ifo, ẽ mia fekaxtefaima. Ẽkai afaama. Akka mĩ tsoa keskarama. Mĩ finakõiakĩ ẽfe pexe ano kayamafe.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Akka ẽkairoko afaax nãskakẽ ẽ mikiki kaama. Akka mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe nonoxõ.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Akka eari ẽfe xanĩfãfe yonomamis. Ẽri sorafofo yonomatiro. ‘Katãfe,’ ẽ faino karisatiro. Askatari, ‘Ekeki ofe,’ ẽ faino ekeki orisatiro. Nãskakẽ a ea yonoxomisri afara ea axõfe ẽ faino ea axotiro. Akka mĩ afama mĩshti fatirokĩ. Mĩ mekapa a ea yonoxomis ea sharafaxõfe,” ixõ yoini.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Askafaito nikakĩ a afe foafo Jesús ato yoini: “Kee, nikakapo. Na feronãfake israeli yamafixõ ea chanĩmara fakĩ finakõi, fetsafo keskarama. Akka Israel anoafãfe ea iskafamisfoma chanĩmara fakakĩ,” ato fani.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Ato Jesús askafaino a sororo xanĩfo fe rafeafo mã ãto pexe ano fokaxõ õiafo a yonaito õifainafo mã shara fichitoshinifo.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Mã askafata Jesús kani pexe rasi ãfe ane Nain ano. Ãfe inafo fe kaino yora ichapafori afe fonifo.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Mã pexe rasi chaima fãi kakĩ õini a naa iyoifofaifono maifaifokakĩ. Kẽro ifomafa nã ãfe fake fisti ini. Nã kẽro ifomafa fe yora ichapafo afe fonifo.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Nã kẽro ifomafa oiaito õikĩ, Jesús shinãkõikĩ yoini iskafakĩ: “Oiayamafe,” fata,
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Jesús kaxõ a kamaki rataxõ iyoi foaifo ramãni. Akka nã iyoi foaifo nãno nẽtenifo. Nãskata nã naita Jesús yoini: “Naetapa, ẽ mia yoi, fininĩkafãfe,” faino,
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 fininĩkafãni. Nãskakẽ a naita fininãkafã tsaota mekani. Nãskaxõ Jesús afa yoini: “Nakĩa, mĩ fake,” fani.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Nã naita Jesús otoa õikani. Yorafo ratei fetsenifo. Nãskakaxõ Nios yoisharakõinifo iskafakakĩ: “Epa Niosfi finakõiakĩ ãfe meka yoimis nokoki nokoa,” fanifo. Nãskatari yoikĩ iskafanifo: “Epa Nios nokoki nokokõia, afe yorafo kexesharaxiki,” fanifo.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Nãskakẽ Judea anoxõ keyokõi nikaketsanifo, aa kematai ixori nikaketsanifo a naita Jesús otofakẽ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Juan karaxa mẽraxõ nikani Jesús ato sharafaito Apa Niosxõ. Nãskaxõ ãfe ina rafe kenani.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Nãskaxõ ato nĩchini Jesús ano fotanõfo mã ato nĩchia fokaxõ yoinõfo iskafakĩ: “¿Mĩmẽ Cristo nã Epa Niospa nokoki nĩchiai, askayamai fetsa nokoki oiraka nã nõ manai?” ixõ yoitanõfo Juan ato nĩchini.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Mã Juan ato nĩchia fokaxõ Jesús yoinifo: “Juan Maotista noko nĩchia nõ oa mia yõkaiyoi, mĩmakĩ a Niospa nokoki nĩchia, askayamakĩ fetsa nõ manairaka,” fanifo.
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Jesús anoxõ yora ichapa sharafapani, a isinĩ ikanaifo sharafata, a omiskõifinakõiafo sharafata, a niafaka chaka ato mẽra nanea ato makinoa potata, a fẽxofo ato fero sharafaxõaito õinifo.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Nãfo askafata Jesús ato kemani iskafakĩ: “Fokaxõ Juan yoitakãfe a mã õiyanã a mã nikafori. Yoitakãfe, mã fẽxofãfe sharakaxõ õisharakani kiki, askatari nã chatofori mã sharakanax niafoki, a rashkishiaifori mã sharafokĩ, a pastofãferi mã nikasharakani kiki, a namisfori mã otoafoki, a afaamaisfãferi Niospa meka shara nikakani kiki afeskaxõ Epa Niospa noko ifitiromakĩ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Akka a ea chanĩmara fasharakõia afara fetsa shinãtama ekeki inimakõitiro,” Jesús ato fani, Juan ina rafe.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Nã Juan ato nĩchia rafe mã foaifono Jesús yorafo yoikĩ taefani Juanoa, iskafakĩ ato yoikĩ: “¿Afeskakĩ tsõa istoma anoa Juan õifokani fonifomẽ? Juankai nã nẽfe tafa pei takka takka akai keskarama. Nãskarifiakĩ mã mã tãpia Juankai õiti ranãyama.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Õitsai, feronãfake rapati sharakõi safekẽ õikai mã kamisraka. Akka mã mã tãpia a rapati sharakõi safemisfo xanĩfofofãfe ãto pexe anoxõ rapati sharakõi safetirofo.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Akka, ¿tsoa õikai mã kamismẽ? Nã Niospa meka yoimis õikai mã kamisraka. Akka chanĩma, nã Juan Niospa ina finakõia fetsafo keskarama.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Akka nã Juanoa yoikĩ Isaías kirika keneni iskafakĩ:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Akka ẽ mato yoi, ẽ mato pãraima. Tsõakai Juan finõama. Juan yoimis keskara meka shara noko tsõa yoimisma. Juanki Nios inimakõimis. Akka fetsafãferi afayamafikaxõ ea Ifofaifono Nios atoki inimakõi. Nãskakẽ Juan finõkõiafo Niospa ato õimis.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Keyokõichi Juan nikanifo, a xanĩfo Roma anoa kori fixomisfãferi nikanifo. Nãskakẽ Juan ato maotisafapani mãmãi tãpikõiafãfe Nioskairoko chanĩmiskẽ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Akka nã fariseofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo afo maotisakaspanifo Juan yorafo maotisafapaino. Nã Niospa ato yoipaiyai keskara nikakaspanifo.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Nãskaxõ anã ato yoini: “Iskaratĩa na niyoafo afe keskarafomãkĩ ẽ mato yoinõ mã tãpinõ.
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Nã fakefo ãto kaxeti anoax kaxekakĩ ãto yamafo kenatirofo tai tai iyanã. Akka mã ãto yamafo nokokanax a ato yamafãfe fichipaiyaifo keskai tsoa kaxesharayamaino ato yoitirofo iskafakakĩ: ‘Nõ nõko xaiti maneaino akka mã mairamisma. Askatari shinãmitsayanã nõ fanãikaino mã oiamisma,’ ixõ ato yoitirofo. Akka mãri nãskariai mã tsoaki inimamisma.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Akka Juan Maotista oni. Atokai pikĩ finapaimisma, askatari afaa pae ayamisma. Akka mã yoimis iskafakĩ: ‘Juan niafaka yõshi chakaya,’ mã famis.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Akka ẽ Niospa Fakekõi oni. Piyanã ẽ ayamis. Akka ea mã iskafakĩ yoimis: ‘Jesús ichapakõi piimis, askatari pae ayamis,’ mã ea famis. ‘Nãskax yora chakafo fe rafemis, a romanõ xanĩfo kori fixomisfo feri rafemis,’ mã ea famis.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Akka ẽ shara imis Niospa ea shinãmanaino. Juanri shara imis Niospa shinãmanaino. Yorafãfe noko õikĩ tãpitirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fariseo fistichi pikĩxiki Jesús iyoni. Afe Jesús kani ãfe pexe ano nãno mĩsa ano tsaoxõ piaino.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Nãnoa nã kẽro chotaferomato nikani nãno ato fe ixõ. Nã fariseo pexe anoxõ Jesús pii ano, nãno nã kẽro nokoni, manishomo oxokõiki pirofomã foikai.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Mã nokoax oiayanã Jesús ãfe tae resotai nitishota tsaopakekafãni. Tsaoax oiaino Jesús ãfe tae pichiki ãfe fẽotoshini. Nãskaxõ ãfe fõo otekere ayanã ãfe tae tsõokakata akiki pirofomã nachini.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Nã fariseo a Jesús iyoato na kẽro askaito õikĩ ãfe õiti mẽraxõ shinãni: “Na feronãfake Niospa meka yoikatsaxakitsi tãpi kiki na kẽro afe keskaramakĩ na ãfe tae ramãkai, nã kẽro chakakõi,” ixõ ãfe õiti mẽraxõ shinãni.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Nãskara ãfe õiti mẽraxõ shinãito Jesús yoini nã fariseo: “Simón, afara fetsa ẽ mia yoipai,” faito nã Simón fariseo kemani: “Ea yoife, Ifo,” fani.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Askafaito nikakĩ Jesús yoini feronãfake rafeõnoa meka fetsafaxõ: “Nã feronãfake rafeta a ato kori minimis niminifo. Fẽtsa nimini quinientos nã kori ane denarios. Fẽtsari nimini cincuenta.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Afeskaxoma kopifatiroma inifo. Akka nã ato kori minimisto ea kopifakãfe ato fanima. Ato shara fani nã rafe. Akka ea yoife fatoto noikĩ finasharakõimãkai,” faito,
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simón kemani: “Ẽtsa, nã ichapa nimiato noikĩ finakõi rakikĩa,” faito, Jesús yoini: “Ẽje, mĩ yoisharakõiaki.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Nãskaxõ nã kẽro õiyanã Jesús Simón yoini: “¿Mã mĩ na kẽro õimẽ? Akka ẽ mĩ pexe mẽra ikikẽ mĩ ea faka inãma, ẽ aõ ochokomepanã. Akka na kẽromã oiayanã ẽfe taeki ãfe fẽo tosiyanã ea õchoa. Nãskaxõ ãfe fõo ea otekere aka.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Akka mã nõ feyai askafimisno, mĩ ea tamoki tsoo akama. Akka na kẽromã ikitoshixõ ẽfe tae pemãkĩa tsoo akĩ xateama.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Akka mã nõ feyai askafimisno mĩkai xinĩ ẽfe mapoki mĩa matekere akama. Akka na kẽromã ẽfe taeki pirofomã nachia.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Akka ẽ mia yoi, na kẽro chaka finakõikẽ mẽ ãfe chaka soaxona, ea noikõiaito. Akka fẽtsari afaa chakafai finamano mẽ ãfe chaka pishta soaxofiano ea noisharaima,” ixõ Jesús yoini.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Nãskaxõ a kẽro yoini: “Mẽ mia chaka soaxona,” fani.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 A ato feta piaifori nãno ato fe inifo. Nãskax aa ranã yoinãnifo. “¿Tsoamẽ na ato chaka soaxonai?” ikanax yoinãnifo.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nãskaxõ afianã Jesús nã kẽro yoini iskafakĩ: “Ea mĩa chanĩmara faito ẽ mia chaka soaxonaki, kasharatãfe,” ixõ Jesús yoini.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.