Lucas 5
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ
1 Pena fetsa Jesúsxõ foe rasi finifo ĩamãfã ketokonõxõ Genesaret anoxõ. Askafaito õikani yora rasi akiki fenifo. Niospa meka niakai fekani.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Jesús nãnoa kanõanãfã rafe rakakẽ fichini, nã kanõanãfã mẽranoax mã fotokaxõ ifofãfe ato tarafanãfã chokaifono.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Nãskakẽ nã kanõanãfã fetsa mẽra Jesús naneinãkafani, nã Simonã mẽra. Nãskaxõ yoini: “Eaya fenãmãshta kanõanãfã pitsikife,” fani. Nãskata kanõanãfã mẽra tsaoxõ yorafo yoikĩ taefani.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Mã ato yoikĩ xatexõ Simón yoini: “Nã ĩa noa ano kanõanãfã fotakãfe. Anoxõ mãto tarafanãfã potaxõ foe fixikakĩ,” fani.
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Askafaito Simón kemani: “Maestro, fakishchãi nõ yonoshina tarafanãfãnẽ fipaikĩ. Akka nõ fiama. Akka mĩ noko yoikai ẽ tarafanãfã potenõ,” fani.
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Mã ãto tarafanãfã potekaxõ foe ichapakõi finifo. Oa tarafanãfã faxteai keskara meenifo.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Nãskakaxõ nã ato fe rafeafo ato kenanifo, kanõanãfã fetsaõnoa, ato feta fii fenõfo. Nãskakaxõ nã kanõanãfã rafe foe rasi fospikõi faafono nã kanõanãfã rafe faka fospikõiax foefoya ikikerani.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Nãskara õikĩ Simón Pedro Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã yoini: “Ifo, emakinoax katãfe, ẽ feronãfake chakakĩ,” fani.
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Simón askaito õi a ãfe rafeafori ratekõinifo Jesús foe ichapa tarafanãfã mẽra ato nanexonano.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Akka nã Simón fe rafeafo inifo, Santiago fe Juan ãto apa Zebedeo ini. Nãskakẽ Jesús Simón yoini: “Rateyamafe. Iskaratĩa yorafo ẽfe Yõshi Sharaõxõ mĩ ekeki efeikai,” fani.
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Nãskakata ãto kanõanãfã fõkata ĩamãfã kesemẽ nexakata mã Jesús fe fõkakĩ ãto afama mĩshti õifainifo.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Pena fisti pexe rasi ano Jesús ikano nãno feronãfake isinĩ iki rashkishi fetseax akiki oni. Mã akiki oxõ ratokonõ mai chachipakefofã yoini: “Ifo, ea sharafapaikĩ mĩ ea sharafatiro,” faito,
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Jesús ãfe mẽkemã ramãyanã yoini iskafakĩ: “Ẽ mia sharafanõ. Iskaratĩa mĩ sharaikai,” faino a rashkishi fetseai koshikõi sharatani.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Mã sharano Jesús nĩchini iskafakĩ yoiyanã: “Mĩ tsoa yoiki. Akka nã ato Nios kĩfixomis ispatãfe. Nãskaxõ ovejanã fake foxõ inãfe mia retexonõ Moisés yoini keskafakĩ. Nãskaxõ keyokõichi tãpinõfo a mĩ isinĩ imis mã mĩ sharano,” ixõ Jesús yoini.
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Jesús askafaito aõnoa mẽxotaima nikakĩ finakõinifo. Nãskakanax yora kaya akiki fenifo nikakani, a isinĩ ikaifori ato sharafapanõ.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Nãskax Jesús ato makinoax kani, a tsõa istoma anoxõ Apa Nios kĩfikai.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Pena fetsa Jesús ato yoiaino nãno fariseofo tsaoafo inifo. A Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori inifo. Pexe rasi Galilea anoax fekãta Judea anoax fẽkata Jerusalén anoax fẽkata inifo. Nãnoxõ Niospa ãfe shara Jesús ato õimani, a isinĩ ikaifo ato sharafapakĩ.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Nãskakata feronãfakefo nokonifo. Feronãfake finimisma ratatinĩ rataxõ iyoifokani. Nãskakata pexe mẽra ikimapainifo, Jesús ano iyopaikakĩ.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Akka afeskaxma ikitiroma inifo, yorafo ichapakõimãiyakẽ ikipanãfãfe. Nãskakanax pexe fomãkĩa inanifo. Nãrixõ nã finimisma ratatinĩ ratakaxõ fotomapakefofãnifo, yorafãfe ferotaifi Jesús nia nãmã.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Jesús õini shinãifãfe iskakakĩ na finimisma Jesús sharafai kiki ikaxõ. Nãskakẽ a finimisma Jesús yoini: “Efe yorashta, mẽ mia chaka soaxona,” fani.
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Nãskafaito õikakĩ, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo feta fariseofãfe shinãnifo iskakakĩ: “Akka, ¿na tsoamẽ na chanĩai Nios chakafakĩ mekafayanã? Akka Nios fistichi ato chaka soaxotiro,” fanifo.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Akka Jesús tãpini askafaifono. Nãskaxõ ato yõkani: “¿Afeskakĩ iskara mã shinãimẽ?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Akka, ¿ẽ afaa fatiromẽ? Mẽ mia chaka soaxona ẽ fatiroraka, askayamakĩ mẽ mia sharafaa ẽ fatiroraka,” ixõ ato yoini.
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 “Akka ẽ mato tãpimanõ Niosxõ ẽ ato chaka soaxotiroki nono mai anoxõ,” ato fani. Nãskaxõ a finimisma yoini: “Ẽ mia yoi, fininĩkafãta mĩ rakati fifaini mĩ pexe ano katãfe,” fani.
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Nãskafaino a finimisma fininãkafani yorafãfe ferotaifi. Nãskaxõ a kamaki rakamis ãfe rakati fifaini ãfe pexe ano kani. Epa Nioski inimayanã. “Aicho, Epa Nios sharafinakõia,” faafoni.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Finikainaito õikani ratei fetsenifo. Nãskakanax, “¡Aicho, Epa Nios sharafinakõia!” inifo. Ratekõiyanã iskafakĩ yoinifo: “Akka mã nõ õi afama mĩshti shara fai,” fanifo.
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Mã askafata Jesús tsekekaikĩ õini, a ãfe xanĩfo Roma anoa kori fixomis. Nã ãfe xanĩfo kori fixomisto ãfe ane Leví ini. Akka nã ato kori fixomis ano tsaoa ini. Nãskakẽ Jesús yoini: “Efe kafe,” fani.
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Nãskafaino Leví fininãkafãta ãfe afama mĩshtifo õifaini Jesús fe kani.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Nãskata chipo Leví ãfe pexe anoxõ fista efapa ani Jesús noisharakõiyanã. Yora ichapa rasiri afe inifo. Nã xanĩfo Roma anoa kori fixomisfo. Yora fetsafori afe inifo. Nãno ato fe mĩsa ano tsaonifo.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Akka nã fariseofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe Jesúsxõ tãpimisfo mekafakĩ taefanifo. Ato iskafanifo: “¿Afeskakĩ ato feta pita ato feta ayata mã faimẽ? Na ato kori fixomisfo feta na yora chakafo fetari mã pii,” ato faifono,
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Jesús ato kemani: “A sharafãfe notoro fenakanima, a isinĩ ikaifãfemari notoro fenakanima. Akka nã isinĩ ikaifãfe notoro fenakani.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Akka a yora sharafoõnoax ẽ onima. Nã afara chakafakanax shinãmitsaifoõnoax ẽ oni, ato chaka soaxoxiki Epa Nios Ifofanõfo,” ato fani.
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Iskafakĩ Jesús yoinifo: “Akka Juan inafãfe, fariseofãferi foni tenekõiyanã Epa Nios kĩfikĩ chai yoimisfo. Akka mĩ inafãfe mẽxotaima piyanã ayakani,” faifono,
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Jesús ato kemani: “Akka yorafo matoki feafono mã ato foni tenematiroma, feronãfake ãfiyai. Nã feronãfake mato fe ikano inimakõikĩ mã ato feta pitiro.
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Akka nã feronãfake ato makinoa iyoafono ãfe yorafãfe shinãkakĩ foni tenetirofo. Nãskarifiakĩ eõxõ tãpimisfãfe inimakakĩ pitirofo. Akka mẽ ato makinoax kaano ea shinãkakĩ tsõa pitiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Nãskafata afianã Jesús ato yoini iskafakĩ, meka fetsafaxõ: “Tsõa sama fenaya sama xini kishi fatiroma. Nõ askafaino sama fena samama chakanatiro. Nãskatari sama fena fe sama xini isharatiroma. Nãskakẽri nã ẽ mato yoiai keskara mã nikakõixõ a mã ipaoni keskai anã mã itiroma mãmãi ea nikakõiax. A mã ipaoni keskara shinãmakita nãskax mãto yora fena keskara shara itiro.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Nãskarifakĩ tsõa mãmã fata koiro pisha xini mẽra nanetiroma nã mãmãnõ farax akaino toxamãiyanõ. Nãskakẽ nã mãmã fata fe koiro pisha chakanatirofo. Akka nã mãto xinifãfe mato yoimisfo keskara fe nã ẽ mato yoiai keskara osinãtiroma. Nã ẽ mato yoiai keskara Niospa meka sharakõi. Akka a mãto xinifãfe mato yoimisfo anori shinãx mã isharatiroma. Niospa mekaya meka chaka osinãtiroma. Nãskakẽ mã nikapaifikĩ mã shinãsharatiroma.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Nãskarifakĩ tsõa mãmã fata koiro pisha xini mẽra nanetiroma nã mãmãnõ farax akaino toxamãiyanõ. Nãskakẽ nã mãmã fata fe koiro pisha chakanatirofo. Akka nã mãto xinifãfe mato yoimisfo keskara fe nã ẽ mato yoiai keskara osinãtiroma. Nã ẽ mato yoiai keskara Niospa meka sharakõi. Akka a mãto xinifãfe mato yoimisfo anori shinãx mã isharatiroma. Niospa mekaya meka chaka osinãtiroma. Nãskakẽ mã nikapaifikĩ mã shinãsharatiroma.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Akka mãmã pae ayatiakaxõ anã tsõa fata ayapaitiroma. Nãskariai iskatirofo: ‘Nã ẽ ipaoni keskara afianã ẽ askapai, ẽfe xinifãfe ea yoimisfo keskara shara nã fisti ẽ shinãi. Akka meka fetsa chaka ẽ nikapaima. Askatari meka fena chaka ẽ shinãima,’ ixõ shinãmisfo fariseofãfe,” Jesús fani.
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.