Lucas 24
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 Akka nã pena teneti safaro mã finõfaano nomĩkonõ fakishparikõi fonifo a Jesús maia ano. Pirofomã foifokani mã itipinĩshara fakaxõ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Mã nokokaxõ õiafo a kini a aõ fepoitafo tokirinĩfã mã fepekemea ini.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Akka ikifaikakĩ õiafo ãto Ifo Jesús ãfe yora ano inima.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nãskai ratekõiyanã afeskamẽ ikaxõ shinãpaiyaifono, feronãfake rafe ato ketaxamei nĩtani, ãto rapati fafekõiyanã.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Nãskaifono kẽrofo ratekõiyanã maikiri fepepakefofãnifo. Nãskaifono nã ãjiri rafeta ato yoini: “¿Afeskakĩ nã yora nia mã fenaimẽ na yora nakẽ maifamisfo mẽranoa?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Anãkai nonoma, mã otokaina. Akka shinãkapo a Galilea ano iyoxõ mato yoimis keskara.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ‘¿A yora chakafãfe ea achikaxõ ea mastafono tres nia oxata ẽ anã otoxira,’ mato faito mã nikamismamẽ?” ixõ ãjiri rafeta ato yoini.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ato askafaino a Jesús ato yoimis anori shinãnifo.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Nãskakata nã Jesús maita anoax anã fekakĩ, nã once aõxõ tãpimisfoya nã fetsafori ato yoitoshinifo nã õitanaifo keskara.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Akka nã Jesúsnoa ato yoimiski chanifofãifo tii, María Magdalena ikaino Juana ikaino Santiago ãfe afa María ikaino kẽro fetsafori inifo.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Akka a aõxõ tãpimisfãfe, “Ãa chanĩkanira,” ato fanifo. Ato nikakaspanifo.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ato askafaifono nikai Pedro fareke kaini, a Jesús maita ano õikai. Kaxõ õia kini mẽra a aõ rakoita sabanã fisti mania ini. Nãskax anã Pedro pexe ano oni, “Kee, ¿afeskaitamẽ?” ikax.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Afia pena fistichi Jesús fe rafemisfo rafe pexe rasi ãfe ane Emaús ano fonifo. Jerusalén fe Emaús once kilometro ini.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Fokakĩ yoifonifo a Jesús reteitafo.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Yoinãfofãifono Jesús atoki nokoax ato fe fãi kani.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Akka mã õifikakĩ tsõa tãpinima, Niospa ato onãtimafaino.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Askafofãifono Jesús ato kemani: “¿Tsoaõnoa mã yoifokaimẽ fãi kakĩ?” ato faino tsoa tooxinima nãno nẽtenifo shinãmitsakõiyanã.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Nãskaito nã ãfe ane Cleofás kemani: “¿Meres fisti mĩ Jerusalén ano ixõ, mĩ tãpitamamẽ na rama iskaita?” faito,
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Jesús kemani: “¿Afaa afeskaitamẽ?” ato faito yoinifo: “Jesús Nazarete anoa nõ yoi, nãatofi Niospa meka yoimiskĩ. Nãskakẽ yorafo akiki inimakõimisfo, Niosri akiki inimakõimis. Niospa ãfe sharaõxõ noko yoimis Niosxõ afama mĩshti noko faxomis. Ãfe mekapa yorafo sharafata afara sharafo noko axomis.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Nãskafiaito a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta nõko xanĩfofofãfe achikaxõ ato inãitafo retekaxõ mastanõfo.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Akka nã nõko kaifo israelifo romanõfo anoa ifimis ipainõra nõ famis nõko xanĩfo ixiki romanõfãfe anã noko afeskafanõfoma. Akka mã tres nia finõa a naita.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Akka nã kẽrofo nofe ikafãfe noko yoikakĩ noko ratekõiafo. Fakishparikõi a maia ano õifokaxõ õiafo ãfe yora ano ikama.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Ano ãfe yorakẽma õitakani pexe ano anã feafo. Nãskaxõ yoiafo a ãfe ãjiri rafeta atoki nokoxõ ato yoiafo keskara iskafakĩ: ‘Jesús naama, iskaratĩa nia,’ ato faafono.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Nãskakẽ nofe yora rafe chipo a maia ano fokaxõ õiafo nã kẽrofãfe yoiafo keskarakõi ika. Akka Jesús ãfe yora ano ikama.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Nãskafaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Kee, mãkai afaa tãpiama, mã tatimakõi. Akka a Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskarakai mã chanĩmara faima.
25 Então ele lhes disse:
26 Akka kenenifo iskafakĩ: ‘A Niospa nĩchia Cristo omiskõikõifiax, chipo Apa Nios fe xanĩfokõi ixii,’ ixõ aõnoa kenenifo,” Jesús ato askafani.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Nãskaxõ ato yoikĩ taefani a aõnoa yoikĩ kenenifo, a Moisés aõnoa yoikĩ keneni yoita, a Niospa meka yoimisfãfe aõnoa yoikĩ kenenifori; nãfo ato fe kakĩ ato yoifoni.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Mã chaima pexe rasi ano nokokakĩ nã rafeta shinãnifo: “Noko finõfainikaira,” ikaxõ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Akka nã rafeta nẽtefanifo iskafakĩ yoiyanã: “Kayamafe. Nono nofe nẽtefe mã yãtapakei kiki. Mã fakishaki,” faifono Jesús nãno ato fe nẽteni.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Nãskata mã mĩsa ano tsaoafono pixakakĩ Jesús pãa tsomainĩfofã, Apa Nios kĩfikĩ. “Aicho,” fata, nãskaxõ pãa kaxkepakexõ ato inãni pinõfo.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ato askafaito nãskakẽ koshikõi Jesús tãpinifo. Akka mã tãpiafono ato makinoax yamarisatani. Nãskakẽ anã tsõa õinima.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Nãskakẽ ãa rafe yoinãnifo: “No fe fãi okĩ a Niospa mekaõnoa yoikĩ kenenifo keskara noko yoifeaito nõ mea nõko õiti fepeisharakõia. Ãfe meka sharakõi,” ikanax yoinãnifo.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Nãskakanax Jerusalén ano anã fenifo. Mã fẽkaxõ ato fichitoshinifo, nã Jesúsxõ tãpimisfo once a ato fe rafeafo fe ĩchanãkaxõ,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 iskafakĩ yoiaifono: “Chanĩma, mã nõko Ifo otoa, mã Simón õimana,” ixõ yoinifo.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Nãskaifono nã rafetari ato yoinifo nã Jesús ato fe fãi kaito õitanaifo: “Mã nõ õia noko pãa torexopakeaito,” ixõ ato yoinifo.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Nã ato yoiaifono, Jesús ato nakirafekõi nirisatani. Nãskaxõ ato yoisharakõini iskafakĩ: “Inimakõikãfe,” ato fani.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ato askafaino ratekõinifo, “Niafaka chaka nokoki nokoara,” ikanax.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Askaifono Jesús ato yoini: “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Afeskakĩ mãto õiti mẽraxõ mã chanĩmara fatiromamẽ?
38 Mas ele lhes disse:
39 Õikapo ẽfe mẽke yafi ẽfe tae. Ẽkĩa. Ea ramãkapo. Akka õikapo na rãfo tsefefo. Akka niafakakai namiyata xaoyama, nã mã ea õiai keskara,” ixõ ato yoini.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ato askafakĩ yoiyanã, ãfe mẽke toa yafi ãfe tae toa ato ispani.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ato askafakĩ yoiaino ãto õiti mẽraxõ shinãnifo: “Jesúsmara,” ikaxõ. Nãskaxõ chanĩmara fakeratama akiki inimakõinifo. Nãskaifono Jesús ato yõkani: “¿Nono mã afaayamamẽ ẽ pipanã?” ato faito,
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 foe xoia pishta inãnifo.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Mã fixõ ãto ferotaifi pini.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Nãskaxõ afianã ato yoini: “Mẽfi mato yoiyomiskĩ mato fe iyoxõ eõnoa yoikĩ Moisésnõ nã a Niospa meka yoimisfonõ, eõnoa fanãiti kenenifo keskai nẽ askakõi,” ixõ Jesús ato yoini.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Nãskakẽ ãfe shinãmã a kenenifo keskara ato shinãmanaino tãpikõinifo.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ato yoikĩ iskafani: “Eõnoa yoikĩ kenekĩ iskafanifo: ‘Cristo a Niospa nĩchia mã nafiax tres nia oxata anã otoxii,’ ixõ eõnoa yoikĩ kenenifo.
46 E disse-lhes:
47 Akka ẽfe aneõxõ ato yoikãfe. Jerusalén anoxõ ato yoikĩ taefakãfe. Nãskaxori nã maniafo tii anoafori ato yoifofãsafakãfe ãto chaka xatekaxõ anã Nios nikasharakõinõfo, nãskaifono ãto chaka ẽ ato soaxonikai.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Akka nã ẽ mato yoiaito, mã õiai a mã nikaifori fetsafo yoipakexakãfe.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Akka ẽfe Yõshi Shara ẽ matoki nĩchi ẽfe Epa yoiyoni keskafakĩ. Akka mã nono Jerusalén ano nẽteyokãfe, ẽfe shara matoki nĩchiyonõ nai mẽraxõ nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mã fetsafo eõnoa mã ato yoinõ,” ixõ Jesús ato yoini.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Nãskaxõ Jesús ato iyoni Jerusalén anoxõ Betania pasotai. Nãnoxõ Jesús mẽshainãkafã Apa Nios yoini iskafakĩ: “Epa Niospa, eõxõ tãpimisfo ato kexesharapakexafe.”
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Nãskafakĩ yoiyanã ato makinoax Jesús Apa Nios ari kani.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Akka a aõxõ tãpimisfãfe iskafakĩ yoinifo: “Jesús, mĩ nõko Ifo sharakõi, nõ mĩo noikõi,” ixõ yoikanax chipo Jerusalén ano fonifo inimakõiyanã.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Nãskakẽ mẽxotaima Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ Nios yoisharapaonifo. Nã tii.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.