Lucas 24

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Akka nã pena teneti safaro mã finõfaano nomĩkonõ fakishparikõi fonifo a Jesús maia ano. Pirofomã foifokani mã itipinĩshara fakaxõ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Mã nokokaxõ õiafo a kini a aõ fepoitafo tokirinĩfã mã fepekemea ini.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Akka ikifaikakĩ õiafo ãto Ifo Jesús ãfe yora ano inima.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nãskai ratekõiyanã afeskamẽ ikaxõ shinãpaiyaifono, feronãfake rafe ato ketaxamei nĩtani, ãto rapati fafekõiyanã.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Nãskaifono kẽrofo ratekõiyanã maikiri fepepakefofãnifo. Nãskaifono nã ãjiri rafeta ato yoini: “¿Afeskakĩ nã yora nia mã fenaimẽ na yora nakẽ maifamisfo mẽranoa?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Anãkai nonoma, mã otokaina. Akka shinãkapo a Galilea ano iyoxõ mato yoimis keskara.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘¿A yora chakafãfe ea achikaxõ ea mastafono tres nia oxata ẽ anã otoxira,’ mato faito mã nikamismamẽ?” ixõ ãjiri rafeta ato yoini.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ato askafaino a Jesús ato yoimis anori shinãnifo.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Nãskakata nã Jesús maita anoax anã fekakĩ, nã once aõxõ tãpimisfoya nã fetsafori ato yoitoshinifo nã õitanaifo keskara.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Akka nã Jesúsnoa ato yoimiski chanifofãifo tii, María Magdalena ikaino Juana ikaino Santiago ãfe afa María ikaino kẽro fetsafori inifo.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Akka a aõxõ tãpimisfãfe, “Ãa chanĩkanira,” ato fanifo. Ato nikakaspanifo.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ato askafaifono nikai Pedro fareke kaini, a Jesús maita ano õikai. Kaxõ õia kini mẽra a aõ rakoita sabanã fisti mania ini. Nãskax anã Pedro pexe ano oni, “Kee, ¿afeskaitamẽ?” ikax.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Afia pena fistichi Jesús fe rafemisfo rafe pexe rasi ãfe ane Emaús ano fonifo. Jerusalén fe Emaús once kilometro ini.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Fokakĩ yoifonifo a Jesús reteitafo.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Yoinãfofãifono Jesús atoki nokoax ato fe fãi kani.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Akka mã õifikakĩ tsõa tãpinima, Niospa ato onãtimafaino.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Askafofãifono Jesús ato kemani: “¿Tsoaõnoa mã yoifokaimẽ fãi kakĩ?” ato faino tsoa tooxinima nãno nẽtenifo shinãmitsakõiyanã.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Nãskaito nã ãfe ane Cleofás kemani: “¿Meres fisti mĩ Jerusalén ano ixõ, mĩ tãpitamamẽ na rama iskaita?” faito,
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Jesús kemani: “¿Afaa afeskaitamẽ?” ato faito yoinifo: “Jesús Nazarete anoa nõ yoi, nãatofi Niospa meka yoimiskĩ. Nãskakẽ yorafo akiki inimakõimisfo, Niosri akiki inimakõimis. Niospa ãfe sharaõxõ noko yoimis Niosxõ afama mĩshti noko faxomis. Ãfe mekapa yorafo sharafata afara sharafo noko axomis.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Nãskafiaito a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta nõko xanĩfofofãfe achikaxõ ato inãitafo retekaxõ mastanõfo.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Akka nã nõko kaifo israelifo romanõfo anoa ifimis ipainõra nõ famis nõko xanĩfo ixiki romanõfãfe anã noko afeskafanõfoma. Akka mã tres nia finõa a naita.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Akka nã kẽrofo nofe ikafãfe noko yoikakĩ noko ratekõiafo. Fakishparikõi a maia ano õifokaxõ õiafo ãfe yora ano ikama.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ano ãfe yorakẽma õitakani pexe ano anã feafo. Nãskaxõ yoiafo a ãfe ãjiri rafeta atoki nokoxõ ato yoiafo keskara iskafakĩ: ‘Jesús naama, iskaratĩa nia,’ ato faafono.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Nãskakẽ nofe yora rafe chipo a maia ano fokaxõ õiafo nã kẽrofãfe yoiafo keskarakõi ika. Akka Jesús ãfe yora ano ikama.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Nãskafaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Kee, mãkai afaa tãpiama, mã tatimakõi. Akka a Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskarakai mã chanĩmara faima.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Akka kenenifo iskafakĩ: ‘A Niospa nĩchia Cristo omiskõikõifiax, chipo Apa Nios fe xanĩfokõi ixii,’ ixõ aõnoa kenenifo,” Jesús ato askafani.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nãskaxõ ato yoikĩ taefani a aõnoa yoikĩ kenenifo, a Moisés aõnoa yoikĩ keneni yoita, a Niospa meka yoimisfãfe aõnoa yoikĩ kenenifori; nãfo ato fe kakĩ ato yoifoni.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Mã chaima pexe rasi ano nokokakĩ nã rafeta shinãnifo: “Noko finõfainikaira,” ikaxõ.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Akka nã rafeta nẽtefanifo iskafakĩ yoiyanã: “Kayamafe. Nono nofe nẽtefe mã yãtapakei kiki. Mã fakishaki,” faifono Jesús nãno ato fe nẽteni.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Nãskata mã mĩsa ano tsaoafono pixakakĩ Jesús pãa tsomainĩfofã, Apa Nios kĩfikĩ. “Aicho,” fata, nãskaxõ pãa kaxkepakexõ ato inãni pinõfo.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ato askafaito nãskakẽ koshikõi Jesús tãpinifo. Akka mã tãpiafono ato makinoax yamarisatani. Nãskakẽ anã tsõa õinima.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Nãskakẽ ãa rafe yoinãnifo: “No fe fãi okĩ a Niospa mekaõnoa yoikĩ kenenifo keskara noko yoifeaito nõ mea nõko õiti fepeisharakõia. Ãfe meka sharakõi,” ikanax yoinãnifo.
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Nãskakanax Jerusalén ano anã fenifo. Mã fẽkaxõ ato fichitoshinifo, nã Jesúsxõ tãpimisfo once a ato fe rafeafo fe ĩchanãkaxõ,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 iskafakĩ yoiaifono: “Chanĩma, mã nõko Ifo otoa, mã Simón õimana,” ixõ yoinifo.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Nãskaifono nã rafetari ato yoinifo nã Jesús ato fe fãi kaito õitanaifo: “Mã nõ õia noko pãa torexopakeaito,” ixõ ato yoinifo.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nã ato yoiaifono, Jesús ato nakirafekõi nirisatani. Nãskaxõ ato yoisharakõini iskafakĩ: “Inimakõikãfe,” ato fani.
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ato askafaino ratekõinifo, “Niafaka chaka nokoki nokoara,” ikanax.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Askaifono Jesús ato yoini: “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Afeskakĩ mãto õiti mẽraxõ mã chanĩmara fatiromamẽ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Õikapo ẽfe mẽke yafi ẽfe tae. Ẽkĩa. Ea ramãkapo. Akka õikapo na rãfo tsefefo. Akka niafakakai namiyata xaoyama, nã mã ea õiai keskara,” ixõ ato yoini.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ato askafakĩ yoiyanã, ãfe mẽke toa yafi ãfe tae toa ato ispani.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ato askafakĩ yoiaino ãto õiti mẽraxõ shinãnifo: “Jesúsmara,” ikaxõ. Nãskaxõ chanĩmara fakeratama akiki inimakõinifo. Nãskaifono Jesús ato yõkani: “¿Nono mã afaayamamẽ ẽ pipanã?” ato faito,
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 foe xoia pishta inãnifo.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Mã fixõ ãto ferotaifi pini.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Nãskaxõ afianã ato yoini: “Mẽfi mato yoiyomiskĩ mato fe iyoxõ eõnoa yoikĩ Moisésnõ nã a Niospa meka yoimisfonõ, eõnoa fanãiti kenenifo keskai nẽ askakõi,” ixõ Jesús ato yoini.
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Nãskakẽ ãfe shinãmã a kenenifo keskara ato shinãmanaino tãpikõinifo.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ato yoikĩ iskafani: “Eõnoa yoikĩ kenekĩ iskafanifo: ‘Cristo a Niospa nĩchia mã nafiax tres nia oxata anã otoxii,’ ixõ eõnoa yoikĩ kenenifo.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Akka ẽfe aneõxõ ato yoikãfe. Jerusalén anoxõ ato yoikĩ taefakãfe. Nãskaxori nã maniafo tii anoafori ato yoifofãsafakãfe ãto chaka xatekaxõ anã Nios nikasharakõinõfo, nãskaifono ãto chaka ẽ ato soaxonikai.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Akka nã ẽ mato yoiaito, mã õiai a mã nikaifori fetsafo yoipakexakãfe.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Akka ẽfe Yõshi Shara ẽ matoki nĩchi ẽfe Epa yoiyoni keskafakĩ. Akka mã nono Jerusalén ano nẽteyokãfe, ẽfe shara matoki nĩchiyonõ nai mẽraxõ nã ẽ mato yoiai keskafakĩ mã fetsafo eõnoa mã ato yoinõ,” ixõ Jesús ato yoini.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nãskaxõ Jesús ato iyoni Jerusalén anoxõ Betania pasotai. Nãnoxõ Jesús mẽshainãkafã Apa Nios yoini iskafakĩ: “Epa Niospa, eõxõ tãpimisfo ato kexesharapakexafe.”
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Nãskafakĩ yoiyanã ato makinoax Jesús Apa Nios ari kani.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Akka a aõxõ tãpimisfãfe iskafakĩ yoinifo: “Jesús, mĩ nõko Ifo sharakõi, nõ mĩo noikõi,” ixõ yoikanax chipo Jerusalén ano fonifo inimakõiyanã.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Nãskakẽ mẽxotaima Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ Nios yoisharapaonifo. Nã tii.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.