Lucas 18
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC
1 Jesús anã ato yoini meka fetsafaxõ ato tãpimaxiki, Epa Nios mẽxotaima kĩfikani xokenãyamanõfo.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Ato yoikĩ iskafani: “Nã pexefã rasi anoxõ xanĩfãfe Nios shinãtama yorafori noimisma.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Nã pexefã rasi anori kẽro ifomafa ika ini. Nãskakẽ nã kẽro ifomafa mẽxotaima a xanĩfoki kapaoni yoikĩ iskafaikai: ‘A ea noikaspamisto ea chakafai kiki ea yoixõfe ea anã chakafayamanõ,’ ixõ yoifiaito,
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 nã xanĩfãfe nikakaspayanã tooxanima. Nã kẽro ifomafa fekaxtefafiaino akka nãskaxõ xanĩfãfe shinãni iskakĩ: ‘Ẽ Nios shinãima, yorafori ẽ noima.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Akka na kẽro ifomãfa ea fekaxtefai kiki, ẽ yoisharaxonõ anã a chakafaito fekaxtefayamanõ, mẽ yoixonano anã ea fekaxtefaima kiki,’ ixõ xanĩfãfe yoini.”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Iskafakĩ Jesús ato yoini: “A xanĩfo chakapa yoini keskara nikasharakãfe. Chakafixõ nã kẽro ifomafa fekaxtefaito axosharaniki.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Akka Nioskai nã xanĩfo chaka keskarama. Akka, ¿Niospari ãfe yorafo ato afara axosharatiromamẽ? Noko nikaikai fekaxtetiroma penachãi yafi fakishchãi kĩfiaifono ato nikakaspatiroma. ¿Askayamakĩ, ‘Ea manayokãfe,’ ixõ ato yoitiromẽ?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Maa. Akka ẽ mato yoi mã manamiskẽ koshi mato afara shara faxoxii. Akka a mato chakafamisfo ẽ ato omiskõimaxii. Akka, ¿ẽfe Epa ariax anã ẽ nãmã fotoaitĩa ea chanĩmara faifãfe ẽ õitoshiximẽ?” ixõ Jesús ato yoini.
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Jesús meka fetsafaxõ ato yoini ato tãpimaxiki. “Ẽfi sharaki, ẽkai afaa chakafamisma yora fetsafokai ea keskarama,” ixõ shinãmisfoõnoa Jesús ato yoini iskafakĩ:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Feronãfake rafe fonifo Nios kĩfiti pexefã mẽra anoxõ Nios kĩfi fokani. Fetsa fariseo ini. Fetsari ãfe xanĩfo kori fixomis ini.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Nã fariseo arese nĩxõ kĩfikĩ iskafani: ‘Epa Niosi, ẽ fetsafo keskarama. Akka fetsafo yometsomisfo, chakakõifo, askatari ato ãfima chotamisfo. Akka ẽkai nã ãfe xanĩfo kori fĩxomis keskarama. Nãskakẽ ẽ mia aicho fai.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Na semãnã tiifi ẽ foni tenekĩ rafefa fafafãini mia shinãkĩ. Akka nã ẽ fiairi ẽ mia paxkaxõ fafãini,’ ixõ fariseo Epa Nios kĩfini.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Akka a ãfe xanĩfo kori fĩxomis ori chai nini. Nãri chai nĩxokai nai foispainima. Askatamaroko shinãmitsayanã Epa Nios yoini iskafakĩ: ‘¡Ooa! Epa Niospa, ẽ mia chakafamiski. Eõ noikĩ ea sharafafe ẽ chakakĩ,’ fani.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Ẽ mato yoi nã ãfe xanĩfo kori fixomis ãfe pexe ano oni mã Niospa ãfe chaka soaxonano. Akka nã fariseo ãfe chaka soaxonima. Nãskarifiai fetsa ãa anoi yoimesharai: ‘Ẽ sharara,’ imiskẽ chipo Niospa afaa imatiroma. Akka fẽtsa shinãkĩ iskafai: ‘Ẽfi afarafo chakafamiski,’ ixõ shinãito nã keskara yora Niospa chaka soaxotiro afe ĩpaxanõ,” ixõ Jesús ato yoini.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 — ausente —
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 — ausente —
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios ika ari mã katiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Xanĩfo fetsa Jesús ano oxõ yõkani iskafakĩ: “Maestro, mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeska fatiromãki Nios xanĩfo fe ipaxaki,” ixõ yõkaito,
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 A Niospa yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Mĩ ãfima chotayamafe; askatari yora reteyamafe; askatari yometsoyamafe; askatari chanĩyamafe mã kaxpa ato pãrayamakãfe. Nãskaxõ mãto epa yafi mãto efa nikasharakãfe,’ ” ixõ yoiaito,
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 nã feronãfake yoini iskafakĩ: “Nã mĩa yoiaifo keskara mẽ nikamis naetapaxõ,” faito,
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 askafakĩ yoiaito nikakĩ Jesús kemani iskafakĩ: “Nãno afara fetsa fisti mĩ tãpiama. Akka mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato minife. Nãskax nai mẽranoax mĩ afama mĩshtifoya ixikai. Nãskafata efe koofe,” ixõ yoiaino,
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 akka nã feronãfake Jesús askafaito nikai, shinãchakakõi tooxinima, afama mĩshti ichapayax.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Shinãmitsaito õikĩ Jesús ato yoini: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Jesús ato kemani: “Akka yorafokai ãa ifimetiroma, Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshti fatiro. Tsõakai afama mĩshti fatiroma, Nios fistichi atiro,” ato faito,
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato yoikõi, fẽtsa Nios xanĩfoõxõ ato yoikakĩ ãfe pexe õifaita ãfe apa yafi ãfe afa õifaita ãfe onefetsafo õifaita ãfe ãfi õifaita ãfe fakefo õifaita ixõ,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 nãato afama mĩshtifo fixii. Nãskatari mã naax Nios fe ipanaka,” ixõ Jesús ato yoini.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesús aõxõ tãpimis tiis doce kenani. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa mã nõ Jerusalén ano kaikai. Nãnoax nã Niospa meka yoimisfãfe eõnoa yoikĩ kenenifo keskakõi kaikai ẽ.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Nãnoxõ yora fetsafo ea ato achimakani kiki. Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã ea ĩchakani kiki ekeki kemo mechoketsayanã.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiaifono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ato askafakĩ yoiaitokai tsõa tãpinima. Mã nikafikakĩ tsõa tãpisharanima, Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmayoamano.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Mã chaima Jesús Jericó ano nokoi kakĩ, yora fẽxo fai ketokonõ tsaokẽ fichini, anoxõ ato kori yõkaito.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nãnoxõ nã fẽxo fai ketokonõ tsaoxõ nikakĩ yorafã rasi fofãnaifãfe ato yõkani: “¿Afaa afeskafakanimẽ?” ato faito,
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 yoinifo: “Jesús Nazarete anoa kafani,” fanifo.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Askafaifono nikai fãsikõi kenani iskai: “Jesús mĩfi David fenakĩ, ea shinãfe,” fani.
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Askafaito nã rekẽ foaifãfe iskafanifo: “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fafiaifono, akka nã fãsikõi kenai iskani: “¡David fenapa, eõ noife!” faito nikai,
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea ifixotakãfe oaiskai kenariai,” ato faito ifixotanifo. Mã oano Jesús yõkani iskafakĩ:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “¿Ẽ mia afeskafatiromẽ?” faito, nã fẽxo kemani iskafaki: “Ifo, ẽ oĩsharapai afeskaxõ ẽ õisharatiroma,” faito,
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jesús yoini iskafaki: “Ea mĩa chanĩmara faax mã mĩ shara. Nãskaxõ mã mĩ õisharai,” fani.
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Nãskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Nãskax Jesús fe kakĩ, “Aicho mã ea Niospa sharafaki, Nios fãsi sharakõikĩ,” ikax afe kaino yorafãfe õikakĩ akairi, “Nios fãsi sharakõi,” ikanax akiki inimakõinifo.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.