Lucas 18

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jesús anã ato yoini meka fetsafaxõ ato tãpimaxiki, Epa Nios mẽxotaima kĩfikani xokenãyamanõfo.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Ato yoikĩ iskafani: “Nã pexefã rasi anoxõ xanĩfãfe Nios shinãtama yorafori noimisma.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Nã pexefã rasi anori kẽro ifomafa ika ini. Nãskakẽ nã kẽro ifomafa mẽxotaima a xanĩfoki kapaoni yoikĩ iskafaikai: ‘A ea noikaspamisto ea chakafai kiki ea yoixõfe ea anã chakafayamanõ,’ ixõ yoifiaito,
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 nã xanĩfãfe nikakaspayanã tooxanima. Nã kẽro ifomafa fekaxtefafiaino akka nãskaxõ xanĩfãfe shinãni iskakĩ: ‘Ẽ Nios shinãima, yorafori ẽ noima.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Akka na kẽro ifomãfa ea fekaxtefai kiki, ẽ yoisharaxonõ anã a chakafaito fekaxtefayamanõ, mẽ yoixonano anã ea fekaxtefaima kiki,’ ixõ xanĩfãfe yoini.”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Iskafakĩ Jesús ato yoini: “A xanĩfo chakapa yoini keskara nikasharakãfe. Chakafixõ nã kẽro ifomafa fekaxtefaito axosharaniki.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Akka Nioskai nã xanĩfo chaka keskarama. Akka, ¿Niospari ãfe yorafo ato afara axosharatiromamẽ? Noko nikaikai fekaxtetiroma penachãi yafi fakishchãi kĩfiaifono ato nikakaspatiroma. ¿Askayamakĩ, ‘Ea manayokãfe,’ ixõ ato yoitiromẽ?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Maa. Akka ẽ mato yoi mã manamiskẽ koshi mato afara shara faxoxii. Akka a mato chakafamisfo ẽ ato omiskõimaxii. Akka, ¿ẽfe Epa ariax anã ẽ nãmã fotoaitĩa ea chanĩmara faifãfe ẽ õitoshiximẽ?” ixõ Jesús ato yoini.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jesús meka fetsafaxõ ato yoini ato tãpimaxiki. “Ẽfi sharaki, ẽkai afaa chakafamisma yora fetsafokai ea keskarama,” ixõ shinãmisfoõnoa Jesús ato yoini iskafakĩ:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Feronãfake rafe fonifo Nios kĩfiti pexefã mẽra anoxõ Nios kĩfi fokani. Fetsa fariseo ini. Fetsari ãfe xanĩfo kori fixomis ini.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Nã fariseo arese nĩxõ kĩfikĩ iskafani: ‘Epa Niosi, ẽ fetsafo keskarama. Akka fetsafo yometsomisfo, chakakõifo, askatari ato ãfima chotamisfo. Akka ẽkai nã ãfe xanĩfo kori fĩxomis keskarama. Nãskakẽ ẽ mia aicho fai.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Na semãnã tiifi ẽ foni tenekĩ rafefa fafafãini mia shinãkĩ. Akka nã ẽ fiairi ẽ mia paxkaxõ fafãini,’ ixõ fariseo Epa Nios kĩfini.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Akka a ãfe xanĩfo kori fĩxomis ori chai nini. Nãri chai nĩxokai nai foispainima. Askatamaroko shinãmitsayanã Epa Nios yoini iskafakĩ: ‘¡Ooa! Epa Niospa, ẽ mia chakafamiski. Eõ noikĩ ea sharafafe ẽ chakakĩ,’ fani.
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ẽ mato yoi nã ãfe xanĩfo kori fixomis ãfe pexe ano oni mã Niospa ãfe chaka soaxonano. Akka nã fariseo ãfe chaka soaxonima. Nãskarifiai fetsa ãa anoi yoimesharai: ‘Ẽ sharara,’ imiskẽ chipo Niospa afaa imatiroma. Akka fẽtsa shinãkĩ iskafai: ‘Ẽfi afarafo chakafamiski,’ ixõ shinãito nã keskara yora Niospa chaka soaxotiro afe ĩpaxanõ,” ixõ Jesús ato yoini.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 — ausente —
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 — ausente —
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios ika ari mã katiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Xanĩfo fetsa Jesús ano oxõ yõkani iskafakĩ: “Maestro, mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeska fatiromãki Nios xanĩfo fe ipaxaki,” ixõ yõkaito,
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 A Niospa yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Mĩ ãfima chotayamafe; askatari yora reteyamafe; askatari yometsoyamafe; askatari chanĩyamafe mã kaxpa ato pãrayamakãfe. Nãskaxõ mãto epa yafi mãto efa nikasharakãfe,’ ” ixõ yoiaito,
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 nã feronãfake yoini iskafakĩ: “Nã mĩa yoiaifo keskara mẽ nikamis naetapaxõ,” faito,
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 askafakĩ yoiaito nikakĩ Jesús kemani iskafakĩ: “Nãno afara fetsa fisti mĩ tãpiama. Akka mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato minife. Nãskax nai mẽranoax mĩ afama mĩshtifoya ixikai. Nãskafata efe koofe,” ixõ yoiaino,
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 akka nã feronãfake Jesús askafaito nikai, shinãchakakõi tooxinima, afama mĩshti ichapayax.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Shinãmitsaito õikĩ Jesús ato yoini: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Jesús ato kemani: “Akka yorafokai ãa ifimetiroma, Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshti fatiro. Tsõakai afama mĩshti fatiroma, Nios fistichi atiro,” ato faito,
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato yoikõi, fẽtsa Nios xanĩfoõxõ ato yoikakĩ ãfe pexe õifaita ãfe apa yafi ãfe afa õifaita ãfe onefetsafo õifaita ãfe ãfi õifaita ãfe fakefo õifaita ixõ,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 nãato afama mĩshtifo fixii. Nãskatari mã naax Nios fe ipanaka,” ixõ Jesús ato yoini.
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Jesús aõxõ tãpimis tiis doce kenani. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa mã nõ Jerusalén ano kaikai. Nãnoax nã Niospa meka yoimisfãfe eõnoa yoikĩ kenenifo keskakõi kaikai ẽ.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Nãnoxõ yora fetsafo ea ato achimakani kiki. Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã ea ĩchakani kiki ekeki kemo mechoketsayanã.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiaifono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Ato askafakĩ yoiaitokai tsõa tãpinima. Mã nikafikakĩ tsõa tãpisharanima, Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmayoamano.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Mã chaima Jesús Jericó ano nokoi kakĩ, yora fẽxo fai ketokonõ tsaokẽ fichini, anoxõ ato kori yõkaito.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Nãnoxõ nã fẽxo fai ketokonõ tsaoxõ nikakĩ yorafã rasi fofãnaifãfe ato yõkani: “¿Afaa afeskafakanimẽ?” ato faito,
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 yoinifo: “Jesús Nazarete anoa kafani,” fanifo.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Askafaifono nikai fãsikõi kenani iskai: “Jesús mĩfi David fenakĩ, ea shinãfe,” fani.
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Askafaito nã rekẽ foaifãfe iskafanifo: “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fafiaifono, akka nã fãsikõi kenai iskani: “¡David fenapa, eõ noife!” faito nikai,
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea ifixotakãfe oaiskai kenariai,” ato faito ifixotanifo. Mã oano Jesús yõkani iskafakĩ:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “¿Ẽ mia afeskafatiromẽ?” faito, nã fẽxo kemani iskafaki: “Ifo, ẽ oĩsharapai afeskaxõ ẽ õisharatiroma,” faito,
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Jesús yoini iskafaki: “Ea mĩa chanĩmara faax mã mĩ shara. Nãskaxõ mã mĩ õisharai,” fani.
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Nãskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Nãskax Jesús fe kakĩ, “Aicho mã ea Niospa sharafaki, Nios fãsi sharakõikĩ,” ikax afe kaino yorafãfe õikakĩ akairi, “Nios fãsi sharakõi,” ikanax akiki inimakõinifo.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.